Vísir Sunnudagsblað - 10.04.1937, Síða 1

1937
Sunnudaginn ÍO. apríl.
15. blad
Framtíð
U ngvepj alands
Ungverjalánd fyrir og eftir lieimsstyrjöldina.
Öflug barátta er háð í Ungverjalandi til þess að fá fram-
gengt kröfum um endurskoðun friðarsamninganna. Múss-
ólíni styður kröfur Ungverja.
Einn af kunnustu blaðá-
mönnum Bandaríkjanna, sem
•dvalist liefir í Evrópu um langt
skeið, og að undanförnu kynt
sér ástand og horfur i Ung-
'verjalandi, segir í einni grein
sinni, að kröfumar um „rétt-
læti fyrir Ungverjaland“ verði
æ liáværari og stjórnmálamenn
álfunnar ræði nú mikið sín á
milli framtið Ungverjalands.
Benito Mussolini sagði eigi
alls fyrir löngu, að varanleg,
friðsamleg lausn á vandamál-
um Mið-Evrópu-ríkjanna geti
ekki átt sér stað, nema sint sé
sanngjörnum kröfum þeirra
4.000.000 Ungverja, sem urðu
þegnar annara ríkja upp úr
heimsstyr j öldinni.
Barátta Ungverja fyrir að fá
þvi framgengt, að sanngjörnum
kröfum þeirra verði sint, hefir
skapað stjórnmálamönnum álf-
unnar mikinn vanda, í fyrsta
lagi vegna þess, að eitt stórveld-
anna — Ítalía — styður kröfur
þeirra, og í öðru lagi vegna
þess, að ef til þess kæmi, að
kröfum Ungverja væri sint yrði
land tekið af öðrum rikjum, að-
allega Rúmeníu og Tékkóslóv-
akiu, en það mundi vafalítið
hafa þær afleiðingar, að Rúm-
enar og Tékkóslóvakar gripi til
vopna.
í höfuðatriðum virðist nú svo
ástatt, að ítalir, sem hafa látið
stjórnmálalegra áhrifa sinna
gæta mikið i Austurríki og
Ungverjalandi og eru nú nokk-
urskonar bandamenn Þjóð-
verja, halda því fram, að varan-
lcgur friður í þessum hluta álf-
unnar hljóti að byggjast á þvi,
að friðarsamningarnir verði
endurskoðaðir. Hinsvegar hafa
Litla bandalagsrikin, Rúmenía,
Tékkóslovakia og Jugoslavia,
lýst yfir því, að þau muni ekki
láta af hendi einn ferhyrnings-
centimetra af þvi landi, sem
þau fengu, er lieimsstyrjöldinni
lauk.
Það voru mikil landflæmi,
sem Ungverjar mistu við gerð
Trianon-friðarsamninganna.
Engin af þeim þjóðum, sem
Bandamenn áttu í höggi við,
var auðmýkt eins og Ungverjar.
Þeir mistu tvo þriðju liluta
lands síns og þrjá fimtu hluta
ibúanna. Næstum því 20 mil-
jónir manna bjuggu i Ungverja-
landi 1914, en 1920 um 8 mil-
jónir. Nárannaríkin fengu
sneiðar af Ungverjalandi, Ausl-
urríki, Tékkoslovakia, Rúmenia
og Júgoslavia. Því var haldið
fram, að þessar þjóðir hefði
fengið landsvæði, þar sem aðrar
þjóðir en Ungverjar bjuggu. Og
því verður ekki neitað, að mil-
jónir Króata, Austurríkis-
manna, Serba, Slóvaka og
Rúmena, komust þannig undir
stjórn sinna eigin landa. En með
])ví er að eins hálfur sannleik-
urinn sagður, því að um leið
voru miljónir Ungverja sviftir
föðurlandi sínu. Og þeir lúta
enn þann dag í dag erlendum
stjórnum. Mussolini telur þá
vera um 4.000.000, ungverslcir
undirróðurmenn segja 3.500.-
000, en óliætt mun að fullyrða,
að þeir sé a. m. k. alt að því
3.000.000 talsins.
Talið er, að í Tékkóslóvakiu
séu 750.000 Ungverjar, í Rúm-
eniu 1.750.000 og i Júgóslaviu
tæpl. 500.000. Og það, sem eykur
vandann, er það, að mikill
fjöldi þeirra á ekki heima i hér-
uðum, sem liggja að Ungverja-
landi. Þannig eru Ungverjar
fjölmennir i mörgum borgum í
vesturliluta Rúmeniu og í miðri
Rúmeniu búa nokkur hundruð
þúsund Ungverjar. Það virðist
því» ógerlegt, að sinna kröfum
þeirra Ungverja, sem heimta, að
þeir fái öll þau landsvæði ná-
grannaríkjanna, þar sem Ung-
verjar búa, því að með þvi yrði
fleiri annara þjóða mönnum ó-
réttur ger, en þeim Ungverjum,
sem nú eru sviftir föðurlandi
sinu. En ýmsir Ungverjar, sem
ki'efjast réttlætis fyrir Ung-
verjaland, gera elcki svo miklar
kröfur.
Það verður eigi sagt, að Ung-
verjar slcari fram úr nágranna-
þóðum sínuin, en þeir eru vel
gefin þjóð. Þeir geta með fullum
rétti verið stoltir af sögu sinni
og menningu.- Keisaradæmið
Austurríki og Ungverjaland var
mikið veldi og Ungverjar sýndu
við ótal tækifæri liversu milcið
er i þá spunnið. Þeir eru þjóð-
ræknir menn og hermenn góðir.
Ungverjar liafa ef til vill ald-
rei staðið eins sameinaðir og nú.
Þeir krcfjast réttlætis fyrir
Ungverjaland. Þeir segjast vera
staðráðnir i, að vinna áfram að
þvi, að kröfum þeirra verði
sint, og láta engan bilbug á sér
finna. Og á því er enginn vafi,
að þeir eiga stuðning Itala vísan,
og sá stuðningur er þeim mikils
virði eins og stendur.
Svo kann að vísu að fara, að
ítalir fá í mörg önnur horn að
lita og þeir geti ekki stutt Ung-
verja svo sem þeir vilja, eða
höfuðleiðtogi þeirra, Benito
Mussolini, en meðan vegur hans
og vald erfjafnmikið og nú verð-
ur eigi of litið úr þvi gert,
hversu mikilvægur sluðningur
Ungverjum er að því, að hann
fylgir ]>eim að málum.