Íslendingaþættir Tímans - 12.06.1976, Qupperneq 14

Onnu Guðmundsdóttur bónda og kaup-
félagsstjóra á Syðra-Lóni á Langanesi,
hinni ágætustu konu og var hjónaband
þeirra farsælt. Ekki sizt sýndi Anna
hver hún er, i veikindum manns sins,
með einstakri ástúð og umönnun.
Þeim varö átta barna auðiö og eru
öll hin mannvænlegustu og góðir þjóð-
félagsþegnar. Dæturnar eru fjórar,
allar giftar, synirnir fjórir og ógiftir,
nema sá elzti Kári listmálari. Kona
hans er Sigurbjörg Stefánsdóttir frá
Grenivik. Þau eiga einn son.
Bræður hans eru: Eirikur, lauk prófi
frá Samvinnuskólanum, en hefur
lengstum siðan verið I siglingum á
skipum Sambandsins, Guðmundur
stúdent, stundar húsasmiðar, Jón
stúdent,, yngstur barnanna.
Dæturnareru: Jónina Herborg, nám
I verzlunarskóla, gift Sigurði
Kristjánssyni verkstjóra hjá álverinu I
Straumsvik, eiga þrjú börn og eitt
barnabarn. Hulda stúdent, gift Hreini
Sveinssyni skattstjóra á ísafirði, éiga
einn son. Katrln stúdent, gift Magnúsi
Yngvasyni verzlunarmanni, eiga einn
dreng. Þórey kennari gift Olafi J.
Olafssyni skólastjóra á Suðureyri I
Súgandafirði, eiga dreng og telpu.
Nú þegar leiðir skiljast, er margt að
minnastfrá nær 3ja áratuga samstarfi
og enn lengri kynningu og vináttu, sem
aldrei bara skugga á. Leiöir lágu oft til
þessara hjóna og alltaf var þar opið
hús og aldrei þröngt, þó margt væri i
heimili og oft var þar margt gesta.
Ekki gerði Eirikur tiðförult i hús
annarra, en margir áttu leið til hans.
Hann var heimakær og heimaelskur,
enda aö góðu að hverfa frá önn starfs-
ins. Börnum slnum var hann
umhyggjusamur faðir og lét sér annt
uppfræðslu þeirra. Þó voru ekki allar
stundir að aðaldagsverkinu loknu
hvildarstundir. Verkalaun ekki Heimt-"
uð af fyrirtækinu, sem fullnægðu öll-
um þörfum hins mannmarga heimil-
is. Kýr oftast tvær, kindur eigi allfáar
til að annast á hvildartimanum, sem
hann annaðist að mestu sjálfur. Hann
var bóndi öðrum þræöi og haföi áhuga
á kynbótum og fylgdist vel með allri
viðleitni i þá átt i nágrenninu og studdi
þá viðleitni með uppörvun og hvatn-
ingu. Greiddi fyrir öllum umbótum á
sjó og landi. Þetta eru eigindir góöra
kaupfélagsstjóra, enda þekki ég ekki
fjölþættara starf, ef vel er rækt og vel
á að fara.
Nú þegar þú ert horfinn af jarðlifs-
sviðinu, kveð ég þig, vinur minn, meö
alþúöarþökk fyrir hinn mikla skerf,
sem þú lagðir fram til uppbyggingar
þess byggðarlags, sem þér var trúáð
fyrir að starfa I.
Konu þinni og börnum bið ég alls
góös.
Jóhannes Daviösson
85 ára
Kristjánsína
Sigurást
Krist j ánsdóttir
Sigurgrímur
Framhald af 16. siðu.
fær i beztalagi. Framsetning hvort
heldur er i ræðu eöa riti er ljós og skýr,
nálsmekkur góður og honum er einkar
lagið að koma hugsun sinni til skila 1
stuttu máli. Það er greinilegt merki
um þaö traust, sem menn strax báru
til Sigurgr&ns, aðhann var kosinn for-
maöur sambands ungmennafélaganna
á Suðurlandi, sem þau stofnuðu 1910 og
þáhét Iþróttasambandiö Skarphéöinn.
Seinna var þvi nafni breytt 1 Héiaös-
sambandið Skarphéðinn, eins og það
heitir enn i dag. Var Sigurgrimur for-
maöur sambandsins áriö 1915 til 1917
þá kornungur maður. Brátt fóru fleiri
félagsmálastörf að bætast viö. Ariö
1928 var hann kosinn i hreppsnefnd og
sat hann þar samfleytt í 30 ár, þar af 16
Afmæliskveðja til móöur minnar
Kristjánsinu Sigurást Kristjánsdóttur
fædd 6. jtini 1891
Eyrarfjall glotti viö Grundarfirði.
Það var gaman i Vindási eina tið.
Þegar sveitin var sveit, þegar byrðin
var byrði,.
og blómum og dansi risti nið.
Þegar stritað var endalaust myrkr-
anna milli
þegar matur var borinn fyrir hvern
gest
þegar söngur var engin saðnings fylli
þegar sæmd var það eitt að púla sem
mest
þegar litil stúlka með langar fléttur,
ljósblá augu og snaran fót
daglangt eins og lækur léttur
leið um fjallsins eggjagrjót.
Þær grétu af öfund. Það gerðu þær
allar
þær gengu engar i sporin þin.
Ö, Vindásstelpa, sem vorið kallar.
Ö, Vindásstelpa, móðir min.
Hugi Hraunfjörö
ár oddviti. Þau störf voru oft erfið I
Stokkseyrarhreppi og ýmsan vanda
viö að fást, en þó reyndi þar mest á að
koma fram endurbótum á siglingaleið
bátanna út og inn við róörana. Til
marks um hvernig miöaði I þessu máli
loddvitatiö Sigurgrims má nefna það,
að þegar hann hóf þau störf komust 16
tonna bátar um Stokkseyrarsund, en
þegar hann hætti komust um þetta
sama sund 50 tonna bátar og verður
það að teljast mikill árangur miðað við
fjármagnsgetu og tækni á þeim tima.
Rafmagnsmálin voru einnig erfið og
liggja þar sigrar að baki, þótt nú, þeg-
ar allir hafa rafmagnið, þá sé baráttan
til að höndla þetta mikla afl að mestu
gleymd.
Flóaáveituframkvæmdirnar hófust
1923 meö miklum skurðagrefti og flóö-
garðahleöslu um áveitusvæðið. Margir
flokkar verkamanna unnu viö þetta I
nokkur ár 1 ákvæöisvinnu, af miklu
14
íslendingaþættir