Ísafold - 24.10.1891, Síða 4

340
Prá 25. október kostar Tuborg-Lageröl
1 kr. 25 aura pr. 10 hálflöskur.
Við Christensens verzlun
fæst vestfirzkur steinbítur og ryklingur og
gott íslenzkt smjör.
Vjer undirskrifaðir eigendur og umráðend-
endur jarðarinnar Hvaleyrar við Hafnarfjörð
bönnum hjer með alla beitutekju í landi
tjeðrar jarðar samkvæmt landamerkjabrjefi
jarðarinnar, dagsettu 7. júní 1890, þinglesnu
9. 8. m. s. á., nema full borgun komi 1 gegn
og greiðist fyrir fram, um leið og leyfið
veitist til beitutekjunnar, 4—6 kr. fyrir
beitu á sexmaunafar, 3—4 kr. á fjögramanna-
far, og 2 kr. á tveggjamannafar. Verði
nokkur uppvís að því, að brjóta gegn þessu
banni, munum vjer tafarlaust kæra það.
Undanskildir þessu banni eru ábúendur Hval-
eyrar, sem heimilt er að afia sjer þeirrar
beitu, er þeir sjálfir við þurfa, en að ljá
öðrum beitutak á ábýlisjörð þeirra er þeim
jafnóheimilt, sem að Ijá öðrum önnur ítök
eða hlunnindi jarðarinnar. |>eir, sem óska
kynnu, að fá beitu í Hvaleyrarlandi, snúi
sjer til meðundirskrifaðs kaupmanns |>.
Egilssonar, sem fyrir sína og okkar hönd
veitir leyfi til þess eptir því sem beitumegn-
ið leyfir, og tekur við borguninni.
Görðum og Hafnarfirði 22. okt. 1891.
p. Böðvarsson. p. Egilsson. C. Zimsen.
Laugardaginn 31. þ. m. kl. 12 á hád.
verður á Austurvelli hjer í hreppi selt við
opnbert uppboð fjelagsbú þeirra hjóna
Hólmfríðar Jónsdóttur og dáins manns henn-
ar Klemensar Björnssonar. þ>að, sem selt
verður, eru ýmisleg búsáhöld, undir 20 sauð-
kindur, 1 hryssa, kálfur og kvíga, og hey.
Söluskilmálar verða birtir á staðnum, þeg-
ar uppboðið byrjar.
Móum í Kjalarneshreppi 22. okt. 1891.
pórður Runólfsson.
Verzlun Geirs Zoéga & Co.
kaupir óróna sjóvetlinga með háu verði.
ÓSKILALAMB. í fyrri skilarjett í Ölvesi
var mjer dregið hvíthyrnt gimbrarlamd, með
mínu klára marki: tvístýft fr. bæði eyru.
En þar sem jeg eigi þykist eiga lambið, bið
jeg hvern þann, sem lambið á, að gefa sig
fram og semja við mig um markið, sem og
að borga áfallinn kostnað.
Krókskoti á Miðnesi 21. okt. 1891.
Magnús Eyjólfsson.
Ný-prentað:
A1 d a m ó t.
Fyrsta ár.
1891.
Kit8tjóri:
Friðrilc J. Bergmann.
Kvík 1891. IV+ 144 bls.
Innihald: Inngangur (aldamót), eptir síra
Friðrik J. Bergmann. Lífsskoðanir, eptir
síra Friðrik J. Bergmann. |>að sem verst
er í heimi, eptir síra Jón Bjarnason. Guð-
dómur drottins vors Jesú Krists, eptir síra
N. Steingrím forláksson. Kirkjan á Is-
landi, eptir síra Hafstein Pjetursson.
Aðal-útsala í Isafoldarprentsmiðju.
Verð: 1 kr. 20 aur.
Vextir þeir, er síðasti aðalfundur Gránu-
fjelagsins ákvað fyrir árið 1891 (1 kr. 50
a. af skuldabrjefi), verða eptir samráði við
stjórnarnefnd fjelagsins ekki borgaðir fyrri
en deildarfundir hafa tekið þetta atriði
næsta sumar til nýrrar yfirvegunar.
1. október 1891.
Tryggvi Gunnarsson.
(þAKKARÁV.). þegar jeg á næstliðnu vori
varð fyrir því mikla slysi að bilast svo á öðr-
um nára, að þarmurinn gekk út, og hjeraðslækn-
ir G. Guðmundsson í Laugardælum ekki gat
komið þvi í lag, eptir margar tilraunir, og áleit
því enga hjálparvon nema það heppnaðist að
skera nárann og koma þarminum þannig í lag,
og eptir hans ráði var landlæknis Schierbeck
vitjað og beðið hans liðsinnis og tók hann þá
tafarlaust ferð á hendur og var hann þó vant
við látinn, og áleit hann það sama og hjeraðs-
læknirinn, að það væri engin hjálparvon utan að
skorið væri á nárann; en það var mikið vanda-
verk, en samt heppnaðist það svo vel, að jeg
varð bjer um bil jaíngóður eptir tvo mánuði, og
þótti það mikið kraptaverk þeim sem vissu hvern-
ig slysið var lagað. þar á ofan gaf hann mjer
upp 50 kr. af sinum ferðakostnaði. J>ess ber
að geta, að hjeraðslæknir G. Guðmundsson í
Laugardælum og hreppstjóri þ. Guðmundsson í
Sandvík og kona hans og margir fleiri í nágrenn-
inu veittu mjer alla þá hjálp, nákvæmui og að-
stoð, sem þeim var möguleg. Fyrir öll þessi mann-
elskufullu kærleiksverk votta jeg fyrst landlækni
Schierbeck og svo öllum sem mjer hjálpuðu í
þessum erviðu kringumstæðum mitt og konu
minnar inuilegasta hjartans þakklæti og bið af
hjarta guð að launa þeim góðvild sína eptir rík-
dómi sinnar náðar.
Lyggðarhorni í október 1891. Qunnar Bjarnason.
Verzlun N. H. Thomsens
(Tuborg) í Reykjavík
selur ódýran en nokkur annar: Cognac,
Whisky, Genever, Likör og margskonar vín
á flöskum. Neftóbak, munntók, 20 sortir
reyktóbak, margar sortir cigarettur og 18
sortir vindla.
Forngripasafnið opið hvern mvd. og ld. kl. 1—2
Landsbankinn opinn hvern virkan dag kl. 12 —2
Landsbókasafnið opið hvern rúmhelgan dag kl. 12_2
útlán md„ mvd. og ld. kl. 2—3
Málþráðarstöðvar opnar i Rvík og Hafnarf. hvern
rúmhelgan dag kl. 8—9, 10—2 Og 3—5.
Söfnunarsjóðurinn opinn I. mánud. i
hverjum mánuði kl. 5—6
Veðurathuganir í R.vík, eptir Dr. J. Jónassen
okt. Hiti (á Oelsius) Loptþ.mæl. (millimet.) Veðurátt.
á nótt. umhd. fm. em. fm. | em.
Mvd. 21. 0 + 5 749.3 749.3 N hv b N bvb
Fd. 22. + a + 1 751.8 751.8 N h b N h b
FBd. 23. Ld. 24. ■+- 1 +- 3 + 1 751.8 749.3 751.8 N h b A h d 0 d
Norðanátt, opt hvass, þar til um kveldið h.
23. er hann gekk til austurs. Snjðaöi og gjörði
alhvíta jörð hjer að morgni hins 24., en hann
tók þegar upp er hann rigndi ákaflega um og
eptir hádegi.
Ritstjóri Björn JónBson cand. phil.
Rrentsmiðja ísafoldar.
174
hæð, fagurlega á fót kominn, vel riðvaxinn, beinagildur og
mikill í liðum, hærður vel, með slj'etta kinn. Hárskúfur lít-
ill var sprottinn honum á nefi. Rauðeygur var hann við
aldur og mjög gráhærður og loðbrýnn. Mikill var hvatleikur
hans. Er það í almæli, að hann stykki yfir Hvítá í gljúfr-
um, tólf álna stökk, og heitir það síðan Snorrahlaup.
það var eitt sinn, er hann kom úr Reykjavík, að hann
ætlaði með þriðja mann inn í Hvalfjörð, fengu þeir veður
hvasst og því næst kafahríð, og kom svo, að bátinum hvolfdi.
Snorri náði öðrum háseta sínum og fjekk borgið sjer og hon-
um á sundi til lands. En annar hásetinn týndist. Er svo
frá sagt, að prestur syndi með þann, er hann bjargaði, nær
hálfa viku sævar. Var og frost svo mikið, svo allt sýldi.
En er á land kom, bar hann fjelaga sinn í hríðinni frá sjá
neðan upp að bæ þeim, er á Ferstiklu heitir, á Hvalfjarðar-
strönd, er hann rataði á; var nær önd gengin úr manni þeim,
er hann barg, sökum kulda, en lifnað þó við og varð alheill,
en sjálfur prestur svo hress, sem eigi hefði í skorizt.
33. kap. Snorri prestur kveöur um nýbreytingar.
Mjög var Snorri prestur fornlegur í háttum og afarilla
um gefið nýbreytingar allar, er upp komu á hans dögum, og
var forkólfum þeirra mestur Skúli landfógeti Magnússon, og
þótt hann hygði það margt til viðreistar fósturjörð sinni,
jafnframt sínu gagni, seldist það margt út illa og öndvert
vilja hans, einkum að bæta fjárbragð á íslandi með útlend-
um hrútum, er af leiddi fjársýkin mikla og skurður fjárins.
175
Margir voru þeir og fleiri, er allilla gazt að, og kvað þá Snorri
prestur kvæði þetta:
Heyrast taka nógar nýjungar,
nærri’ og fjarri, ljettar og þungar;
horfir það til hárra vandræða;
hvað er nú um þvílíkt að ræða?
Aukast taka armæður stórar:
eitt kom skip á hafnirnar fjórar;
fáir þar af fengu nein gæði;
fjell svo niður sumra bjargræði.
Tollar eru teknir allvíða.
Tukthús er nú verið að smíða;
þar í eiga þjófar að sitja,;
þangað á nú góssið að flytja.
Undirholdning hjergreindum kauðum
heimtuð er af geistlegum brauðum,
og svo, það sem að tína mega
af öðrum sem að lausagóss eiga.
Prestarnir nú búningi breyta;
bragnar ekki svartklæðum skeyta;
mórauðir og gráklæddir ganga,
gott ef kunni álit að fanga.
Safna þeir nú saman þórshjali,
sjerdeilis í skildingatali,
og senda það til sýslumannanna,
svo þeir fái reikning að kanna.
Upphafningar- innfluttu -standið,
engelsk-bornir hrútar í landið.