Ísafold - 14.11.1896, Qupperneq 3

316
»Fj,-konui-missagnir. Út af grein, sem
stendurí 38. bl. »rj.-konunnar« þ. á. um samskot
til landskjálftasveitanna, viljum við, br. ritstjóri,
biðja yður að ljá eptirfylgjandi línum rúm í yðar
heiðr. blaði.
Þar við erum einir af fleirum Grafningsmiinn-
um, sem höfum átt að breyta ómannúðlega við
Svein bónda Arnfinnsson á Torfastöðum í land-
skjálftavandræðunum, þá getum við ekki leitt bjá
okkur að hrekja illkvitnis-slúðrið, er stendur i fyr-
nefndri »Fj.-konu«-grein. Hefir Sveinn reyndar
myndazt við að leiðrjetta nokkuð af því sjálfur
í 40. bl. sama málgagns, en þar eð leiðrjetting
sú er mjög ómerkileg, þá göngum við alveg fram
hjá henni, en segjum söguna alveg eins og hún
gerðist.
Er þá fyrst frá því að segja, að aðfaranóttina
6. september síðastl. hrundu og löskuðust öll bæj-
arhús hjá Sveini Arnfinnssyni á Torfastöðum.
Haginn eptir síðla kom Sveinn upp að Bildsfelli,
að láta vita, hvernig komið var. Yar þá þegar
um nóttina brugðið við og safnað mönnum, og
voru komnir þar (að Torfastöðum) 8 aðkomandi
verkamenn undir eins um morguninn, allir með
mat og verkfæri, hver handa sjer. Unnu allir
þessir menn i 2 daga, og voru þá tætturnar að
mestu húnar; einnig ljeðu þeir hesta sina undir
aðflutning á byggingarefninu; en ekki var hægt
að gera upp samstundis, þvi við vantaði. Var
þó smalað saman af næstu bæjum því, sem til
var af timbri; en það hrökk ekki, þvi lítið var
hægt að nota af þvi gamla. Þegar timbrið var
komið, unnu þeir að smíðinu, sem smiðir voru.
Þar sem segir i fyrnefndri grein að menn hafi
krafizt fullra daglauna, þá eruþaðtilhæfulaus ósann-
indi, því það sem við til vitum, datt engum i
hug að Sveinn borgaði einn eyri í verkalaun.
Enn fremur leggur greinarhöfundurinn okkur
það til ámælis með fleiru, að við skutum ekki
skjólshúsi yfir hörn Sveins. En allir skynbærir
menn, sem af því höfðu að segja, hvað á gekk
hjer um slóðir, munu geta dæmt um, hverjar orsakir
að þvi voru, nefnil. það, að enginn þorði undir
húsþak að fara; fannst mönnum því lítið fengið
með þvi, að tvístra börnunum, þar sem þeim var
liðsinnt af samhýlisfólkinu (á Torfastöðum) eins
og frekast var unnt. En þess skal getið, að
þegar fólk fór að liggja undir húsþaki, var
honum boðið af nágranna hans, að taka af honum
börn; en það þáði hann ekki.
Þannig er sagan rjett sögð; og felum við rjett-
sýnum mönnum að dæma um, hvort Grafnings-
menn ern þeirrar sæmdur maklegir, er ritstj. »Ej -
konunnar« hefir veitt þeim með optnefndri grein.
Bildsfelli og Hlið 30. október 1896.
Jón Sveinbjörnsson. Kolb. Guðmundsson.
Stranduppboð. Heldur var gott verð á
stranduppboðinu í Selvogi 6. og 6. þ. mán. á
timburskipinu norska »Andreas«, sem strand-
aði þar 23. f. mán., ásamt farminum af því.
Skipsskrokkurinn sjálfur fór fyrir 10 kr.; hann
var raunar mikið brotinn, sumt af honum rek-
ið upp í fjöru, en sumt á skeri nokkuð frá
landi. Þá voru öll kolin úr skipinu, 75 smá-
lestir, seld á 10 aura alls; en þau voru raun-
ar á mararbotni, úti í brimgarði og engin fje-
furða í öðru en því, sem kann að reka upp
eða kannske tekst að slæða upp. Loks fór
timburfarmurinn allur, sem kvað hafa verið
14000 kr. virði, fyrir 13—1400 kr., þar á
meðal nær 1300 tylftir af borðvið, auk stór-
viða. Það voru Selvogsmenn og Olfusingar,
sem þau kaup hlutu. Auk þess seldust segl
og reiði fyrir 8—900 kr.
Landskjálftahræringar segja menn að
finnist allt af öðru hvoru eystra eða hafi fund-
izt til skamms tíma. Til dæmis kom mið-
vikudagskvöldið 21. f. mán. (okt.) kl. 6 svo mik-
ill kippur á Eauðalæk í Holtum, að fólk allt
flýði úr bænum. Við þann kipp varð einnig
vart á Landi.
Eldsvoði. Eldur kviknaði 11. þ. m. að
áliðnum degi í húsinu nr. 21 í Þingholtsstræti
hjerí bænum, á efsta lopti, er brann að miklu
leyti og þekjan af húsinu, ásamt lausum mun-
um, er þar voru uppi, fatnaði o. fl. Aðrar
skemmdir ekki miklar á húsinu sjálfu, en tals-
verðar á ýmsum munum, er í því voru og
fléygt var út með lítilli aðgæzlu af einhverjum
ótilkvöddum »bjargliðum«, er gerðu það í blóra
við hið reglulega bjarglið að rjúka til og henda
munum, stofugögnum, bókum, fatnaði o. fl., í
mesta írafári út í myrkrið og forina. Það er til-
gangslaust að bjarga munum undan brunahættu,
ef þeireru jafnilla leiknir um leið eins og ef
eldur hefði unnið á þeim.
Fjártökuskip þeirra' Zöllners og Vídalíns,
»Colina«, er kom til Akraness 3. þ. m., lagði
af stað þaðan aptur 6. þ. m. með 6,794 sauði,
þar af 3,751 frá Brydesverzlun í Borgarnesi,
2,917 frá kaupm. Thor Jensen á Akranesi og
126 frá Böðvari kaupm. Þorvaldssyni s. st.
Barðastr.sýslu vestanv. (Arnarf.) 23. okt.:
Snmarið er a0 kveðja, og veturinn að ganga í
garð, með talsverðri snjókomn, frosti og fjúki, á
norðan.
Þetta liðna sumar hefir yfirleitt verið hjer
mjög óhagstætt: sifelldar vætur og vestanátt allt
fram til höfuðdags, en þá brá til þurka og stað-
viðra hálfsmánaðartíma, en síðan aptur umhleyp-
ingatíð og mjög óstillt veðrátta. Grasspretta
varð hjer í tæpu meðallagi og nýting ekki góð,
svo að heyskapur bænda er með minnsta móti.
Afli hefur líka verið mjög rýr lijer á firðinum
i sumar; enginn fiskur gengið innarlega í fjörð-
inn. Síld aflaðist allvel hjer um tíma í vor eða
eptir því sem von er til, því áhöld til þeirrar
veiði eru lítil og ónægjanleg til að geta rekið
síldarveiði með nokkrum krapti. Sú síld, sem
kemur hjer á vorin, er líka alltaf smá; er því að
eins hugsað um að ná henni til beitu. En aptur
á haustin eða síðari part sumars kemur hjer mik-
ið af stórri og góðri hafsild, sem gæti verið npp-
gripaafli af, ef reglnlegur »nótaútvegur« væri
stundaður með nokkrum krapti; en svo langt er-
um við enn ekki komnir, að hafa menning til
þess.
Þilskip öfluðu hjer allvel síðastl. útgjörðartíma
hæst 52,000, lægst 40,000, að undanteknum 2 eða
3, sem fengu nokkuð minna. Má þetta heita dá-
góður afli, þegar miðað er við hásetatölu á hverju
skipi. Hjer er mest 12 fiskimenn á skipi, á flest-
um 8—10.
Til framfara fyrir sjávarútveginn má vist telja
hjer, að kaupm. P. J. Thorsteinsson hefir reist
stórt íshús, sem nú er orðið fullt af ís og búið
að frysta í þvi talsvert af sild, til beitu á næsta
vori; á kaupmaður P. J. Thorsteinsson sannar
þakkir skilið fyrir að hafa ráðizt í svo stóran
kostnað einsamall, því það hefði vist áti langt
i land, að hjer hefði komizt upp ishús, ef hann
hefði ekki gjört það. En vonandi er, að þetta
beri góðan ávöxt og horgi sig fljótt. Það veitir
annars ekki af hjer að styðja sem bezt að sjávar-
útvegnum, þvi hann má raunar allt af teljast hjer
á undan landbúskapnum. Landbúnaðurinn er svo
nauðalítill og miklu minni en hann gæti verið,
að minnsta kosti á mörgum jörðum við Arnar-
fjörð; en til þess liggja margar orsakir.
Viðbjóðsleg slátrunaraðferð. Greinmeð
fyrirsögn »Yiðbjóðsleg slátrnnaraðferð og annar
niðingsháttur við skepnur« stóð i 76. tbl. ísafoldar.
Það er ekki nema rjett að finna að þvi sem ó-
sæmilegt er, en siður hitt, að kasta því framan i
alla, sem einn eða ekki nema einstakir menn eru
sekir í. Jeg hefi tekið eptir því, og það optar
en einu sinni, að ekki líður meir en 1 minúta
hjá þeim sem slátrað hafa hjá mjer, frá því kind-
in er lögð niður, þartil höfuðið er laust við bol-
inn, og ekki nema aðeins augnablik sem jeg álít
að kindin sje að deyja, þegar skornar eru í sund-
ur hálsæðar og mæna i fyrsta handtaki. Annað
mál er það, að rjettara væri sjálfsagt að svæfa
kindina áður en hún er skorin, og hefir mjer dott-
ið í hug að reyna þá aðferð.
Meðan sá ósiður átti sjer stað, að menn gengu
hús úr húsi meðal bæjarmanna hjer að reyna
að selja þeim eina og eina kind á fæti eða þá fá-
einar saman, og stundum marga daga sömu kind-
urnar, þegar menn þurftu nauðsynlega að fá pen-
inga fyrir þær, þá varð fjeð opt allt of lengi að
biða hjer eptir dauðdaga sínum.
Næst þegar einhver verður til þess að vand-
læta fyrir illa meðferð á skurðarfje, ætti hann að
tilgreina, hvar (hjá hverjum) það á sjer stað.
Jón Þórðarson kaupmaður.
ELDSV0ÐI.
Elduriim kemur þegar minnst varir og
verður mörgum að skaða, því ættu allir
að kaupa eidsvoðaábyrgð á húsum sinum,
húsgögnum, vörubirgðum, skipum og öllum
búshlutuin og öðrum eignurn; ábyrgðin
fæst meö beztu kjörum hjá
North British and Mercantile
Snsurance Company
stofnað 1809.
Aðalumboðsmaður fjelagsins á Islandi er
W. G. Spence Paterson.
Umboðsmaður á Norðurlandi
konsúll J. V. Havsteen, Oddeyri.
Umboðsmaður á Austurlandi
konsúll J. M. Hansen, Seyðisfirði.
Búreikningarit Sigurðar Guðmunds-
sonar í Helli, prentað 1895, fá allir með-
limir Búnaðarfjelags Suðuramtsins ókeypis,
ef þeir vitja þess eða vitja láta fyrir lok
þessa árs (1896).
Munið eptir því
að hvergi fást jafn-ódýrir nýir skór, sólning-
ar og allt skósmiði viðkomandi eins og hjá
undirskrifuðum.
26 Laugaveg 16.
Jóliann Jóhannesson,
skósmiður.
Skiptafnndur
í dánarbúi E. Egiissons verður haldinn
á bæjarþingstofunni mánudaginn 30. þ. m.
kl. 12 á liád. Verður lögð fram skrá yíir
skuldir, er lýat hefir verið í búið, með
fylgiskjölum til yfirskoðunar og álita.
Einnig verður lagt fram yfirlit yfir eigur
búsins.
Skiptaráðandinn i Ryík, 9. nóv. 1896.
Halldór Daníelsson.
Skiptafundur
í dánarbúi Jóns Kristjánssonar, fyrrum
bónda í Skógarkoti, verður haldinn á skrif-
stofu bæjarfógeta mánudaginn 23. þ. m.
kl. 9 f. hád. Verður þá úthlutað íjármun-
um búsins meðal erfingjanna og skiptun-
um jafnframt lokið.
Skiptaráðandinn í Rvik, 9. nóv. 1896.
Halldór Daníelsson.
Skiptafundur
í dánarbúi P. F. Eggerz verður haldinn á
bæjarþingstofunni þriðjudaginn 1. desemb.
þ. á. kl. 12 á hád. Verður þá uthlutað
meðal erfingjanna fjármunum búsins, þeim
er afgangs eru skuldum, og skiptum vænt-
anlega lokið.
Skiptaráðandinn í Rvík, 9. nóv. 1896.
Halldór Daníelsson.
Regnhlíf hefir einhver gleymt i forstof-
unni hjá Gudjóni úrsmið Sigurðssyni,