Ísafold - 11.02.1911, Síða 3

ISAFOLD
%
Stóra rýmingar útsalan
hjá
Árna Eiríkssyni
heldur enn áfram.
--401 afsláttur af öllu.
10
Sjómenn, spariö peninga!
Þar eð eg nú í ár hefi samið við verksmiðjuna
um kaup á
lðOO sjófötuin,
get eg nú selt þau fyrir sama lága verðið og fyr, þrátt
fyrir verðhækkun á línolíu og lérefti.
Reynslan heflr sýnt, að betri olíuföt fást ekki
en hjá mér.
Komið, sjáið og dæmiðl
Jíærföt, Peysur, Verkmannaföt, Kojuteppi og Lök
er alþekt að bezt og ódýrast er í
Aðalstræti 9
| Brauns verzlun „Hamborg".
fl
I
I
D
B
fl
\
§
I
§
Saumasfofa
uncfirrifaðs er í Jiirkjusfræfi 10. t>ar fásf aíís konat
fafaefni og aíf er að iðninni týfur.
L. TJndersen.
KYennaskóliim á Blönduósi
brunninn.
Sítnað hefir verið að norðan í dag.
að kvennaskólinn á Blönduósi hafi
brunnið til kaldra koia í nótt.
Fóstbræðrasöngur.
Fjögramannasveitin, Fóstbræður,
söng í Bárubúð á miðvikudaginn fyr-
ir troðfullu húsi.
Fólki er orðið fyrirtaksnýnæmi á
söngskemtunum hér í höfuðstaðnum.
Fjórraddaður söngur orðinn nærri eins
fágætur — og hvítir hrafnar 1
Sitt af hverju — og af öllu nokk-
uð! Svo var um söngskrána.
Fjórraddaður söngur, tvísöngur og
einsöngur skiftust á.
Alt fór það laglega úr hendi. —
En ef Fóstbræður vilja fá á sig reglu-
legt sönglistarorð verða þeir að herða
sig b e t u r .
Fjórrödduðu lögin, Björneskytten
eftir Grieg og Bellmanssöngvarnir síð-
ast á söngskránni tókust rnikið vel.
En það sem bezt féll áheyrendum í
geð voru Grænlandsvísur Sig. Breið-
fjörðs — raddsettar af Sigfúsi Einars-
syni. Sjálfar eru vísurnar einstaklega
smellnar, lagið og raddsetning vel til
fundið og meðferðin hjá Fóstbræðr-
um í bezta lagi.
Aftur tókust tvísöngvarnir og ein-
söngvarnir miður. Hr. Pétur Hall-
dórsson spreytti sig á formálanum
(Prologus) úr söngleiknum Bajads. Það
er ekki áhlaupaverk, en allrar virð-
ingavert hvernig Pétur komst frá því.
Hr. Einar Indriðason söng ljómandi
fallegt lag úr »11 Trovatore«. —
Röddin er ekki mikil, en býður af
sér góðan þokka. Þetta sinni virtist
hann nokkuð hás og naut sín því
eigi sem skyidi.
Þá sungu Fóstbræður nokkura
Glunta. Þar var á allmikill misbrest-
ur að einu leyti: þeir voru altof
ýjorlitlir. Menn þurfa að eiga þá gáfu
að kunna að sleppa sh — til þess að
syngja vel hina ágætu tvísöngva
WennerbergS. Haukur.
-------------------
Lord Nelson
heitir nýi botnvörpungurinn, sem
þeir Hjalti Jónsson og félagar hans
hafa keypt. Hjalti sigldi honum sjálf-
ur hingað til lands og tók höfn hér
í Reykjavík á mánudaginn. Hafði þó
skamma viðdvöi, hélt von bráðar út
á fiskimið á veiðar. — Lán og lukka
mun »lávarðinum« fylgja ef að lík-
indum ræður.
Hörmulegt slys.
Siqurður Sigurðsson óðalsbóndi á
Húnsstöðum i Þingi hafðt riðið frá
Blönduósi föstudaginn 27. fyrra mán-
aðar heimleiðis, en fallið af hestbaki,
eða hesturinn dottið með hann. Fanst
eftir 8 kl stnndir þar á melunum með
lífsmarki. Lézt samdægurs.
Sigurður var á bezta aldri, rúmlega
fertugur. Hafði hann búið á Húns-
stöðum nær 15 ár góðu búi.
Hann var vitsmunamaður og áhuga-
samur um héraðsmál og landsmál.
Var hann sýslunefndarmaður mörg ár
og í forstöðunefnd kvennaskólans á
Blönduósi. — Hann var eir.dreginn
sjálfstæðismaður og fulltrúi Þverár-
hrepps og Torfalækjarhrepps á Þing-
vallafundinum 1907.
Sigurður var gestrisinn, skemtileg-
ur í viðræðu, vel máli farinn, kapp-
samur og málafylgjumaður.
Kona hans er á lífi og tvö börn
þeirra.
Að Sigurði er mikill mannskaði.
(Eýtir Fjallk.).
Reykjavikur-annáll.
Aðkomumenn. Torfi Bjamason frá Ólafs-
dal, Magnús Blöndahl hreppstjóri Stykkis-
hólmi, sira Einar Friðgeirsson frá Borg.
Aflabrögð fremur dauf. Gæftir vondar.
Botnvörpungar búnir að vera úti 18—19
daga og hafa veitt heldur laklega. Jón for-
seti og Marz voru inni á önundarfirði I
fyrradag, og kvörtuðu mjög undan gæfta-
leysi.
Alþingismenn eru fáir komnir ennþá. Á
Ingólfi komn þann 7. febr. Ólafur Briem,
Jósef Björnsson og Stefán Stefánsson frá
Fagraskógi. Landveg kom fyrir nokkrum
dögum Þorleifur Jónsson þingm. A.-Skaft-
fellinga. Loks kom i morgun frá l*estm,-
eyjum Gunnar alþm. Ólafsson. — En í
Borgarne8Í bíða Ingólfs Jón frá Haukagili
og Sig. próf. Gunnarsson. Aðrir utanbæjar-
þingmenn munu flestir koma á Yestu.
Bjarni Jðnsson frá Vogi flytnr á morgun
kl. 5 erindi >um viðskiftaráðunautinn«,
i Iðnaðarmannahúsinu. Þangað ættu þeir
að fara sem mest skamma hann.
Brillouin Frakkakonsúll kom hingað til
lands úr utanför sinni með Botníu í morg-
un. Hefir verið í Frakklandi að undirbúa
lánstilboð til alþingis og sitthvað annað, er
til verklegra framkvæmda horfir hér á landi.
Einar Jónsson myndhöggvari kom á Botniu
í morgun til þess að hyrja á myndargerð
Jóns forseta.
Fasteignasala. Þingl. 9. febr.
Jóhann Jóhannesson kanpm. selur Einari
Jónssyni málara byggingarlóð á milii lóð-
anna nr. 27 og 29 við Skólavörðustig, 300
ferálnir. Dags. 18. jan.
Jóhannes Jónsson Tóttum selnr kaupm.
Jóh. Jóhannessyni húseign sína, Tóttir, með
öllu tilheyrandi fyrir ðöOÓkr. Dags.28. jan.
Marie Jónsson selur trésmið Lúther Lár-
ussyni byggingarlóð á horcinu við Skóla-
vörðustig og Óðinsgötu, ca. 540 ferálnir að
stærð fyrir 620 kr. Dags. 7. febr.
Guðsþjónusta á morgun :
I dómkirkjunni kl. 12 síra B. J. (sjóm.guðsþj.)
----— 5 cand. theol. S. A. G.
(sjóm.guðsþjónusta).
I fríkirkjunni — 12 síra Ól. Ól.
Jarðarför Jóns heit. Þórðarsonar kaupm.
fór fram í gær við afarmikið fjölmenni
(1500—1600 manns) þótt illa viðraði. Sira
Haraldur Nielsson flutti húskveðju, en sira
Ól. Ólafsson talaði í kirkjunni. Enginn blóm-
sveigur var ákistunni. Var það að fyrirmæl-
um hins látna, er óskaði að Heilsuhælið
nyti góðs af samúðarhug manna við sig.
Heilsuhælinu áskotnaðist eigi lítið við þessa
jarðarför: 221 kr.
Þórólfur i Nesi, leikritið, sem enginn veit
hver samið hefir, verðnr leikið fyrsta sinni
annað kvöld.
Aðflutningsbami áfengis.
Eftir Jóh. Þorkelsson.
Það hefir orðið nokkurt hló á fyrir
mór með framhald svars míns til hr.
M. E. er byrjunin kom á í »ísafold« í
sumar (47. tölubl.). Stafar það bæöi
af því, að oss bæudum er ofurlítið ann-
samt um sláttinn, og í sláturtíðinni, og
hinu, að málefni þetta hið þ/ðingar-
mikla krefst af oss engra bráðra áhlaupa,
heldur alvarlegrar festu og gáts í því,
að hika ekki hið minsta frá stefnu þeirri,
er vér með vínbannslögunum höfum tek-
ið, unz takmarliinu er náð og því hald-
ið, ef unt er: útrýmingu áfengisins úr
landinu.
í greinarbýrjun þeirri, sem þegar er
nefnd, var umræðuefnið hvert takrnark
templara væri. Færði eg þar rök að
því, þótt þarflítið væri um mál, sem
eitis er 1/ðum ljóst, að takmarkið væri
útr/ming áfengisins, og s/ndi jafnframt
fram á, að þá er hr. M. E. fór að verja
hina upphaflegu staðhæfing sína, sem
var sú, að takmarkið væri að kenna
mönnum að fara svo með áfengi, að
menn bíði eigi baga af, þá varð honum
sú ávirðing á, er fágæt mun með rit-
höfundum (og raunar — ekki rithöf-
undum líka), að hann yarð sjösaga um
hvert takmarkið væri. S/ndi eg einnig
fram á, að hr. M. E. væri í rauninni
orðinn samþykkur bannlögunum, með
því að halda því fram, að markmið
Templara væri algjör hófsemi í áfengis-
nautn, þar eð þeir heimila til nautnar
áfengisvökva, sem innihalda 2 J/4 °/0 af
hreinu áfengi, og telja það markmið
fagurt og gott, því banttlögin ganga í
þessu efni nákvæmlega jafn langt.
í grein minni hér á eftir mun eg
halda áfram að leiðrótta hinar helztu
villukenningar hr. M. E.
II.
Fyrirsögnin fyrir 3. kafla hr. M. E.
í svari sínu er »Kórvilla bannmanna«,
og hana telur hann vera fólgua í því,
að þeir »telj i áfengisbölið vera áfengið
sjálf t«.
Um þetta er það að segja, að eg
hefi aldrei, og líklega enginn bann-
manna, haldið þessari vitleysu fram.
Er hún því draugur, sem hr. M. E.
hefir sjálfur vakið upp til að fást við.
Mundi eg láta viðureign þeirra afskifta-
lausa, því hvorugur er til ills sparandi,
sf það kæmi ekki altaf við og við í
ljós síðar í kaflanum, að hann hefir í
rauninni viljað segja alt annað en hór er
sagt; að óhagmælska hans, eða menning-
arleysi að velja hugsunum sínum hæfi-
leg orð hefir orðið honum hér að fóta-
kefli. Það, sem hann hefir viljað segja
að kórvilla bannmanna væri innifalin í
er það, að þeir telji áfengið sjálft vera
undirrót áfengisbölsins. Þessa kenningu
telur hr. M. E. vera með öllu ranga,
en viðurkennir að ef hún væri rótt »þá
væri bannið eigi að eins rótt leið, held-
ur sjálfgefið takmark«. Aftur á móti
telur, hann undirrót áfengisbölsins vera
»í hinni illu hvöt eða ástríðu, sem kn/r
haun (drykkjumanuinn) til að skemma
sig á áfenginu«.
En þessi kenning hr. M. E. er langt
frá því að vera rótt. Það er ómögulegt
að hugsa sór áfengisf/sn á svo háu stigi
hjá nokkrum manni að hann drekki það
vín, sem ekki er fáanlegt, ekki er til í
landinu. Rekur þá ómótmælanlega að
því, að áfengið sjálft, eða tilvera þess
í landinu, er fyrsta skilyrðið, möguleik-
inn og orsökin til víndrykkjunnar og
áfengisbölsins. Með öðrum orðum: Það,
sem hr. M. E. kallaði »kórvillu bann
manna«, reynist við nánari athugun
sannleikur, sem eugum þeim er stætt
að mótmæla, er ant er um að vera tal-
inn í flokki skynsemi gæddra vera.
Fallist hr. M. E. á þetta, þá er bannið
orðið »sjálfgefið takmark« samkvæmt
orðum hans, og er þá búið að ná sam-
þykki hans fyrir bannlögunum eftir
tveim leiðum.
Auðvitað verður því ekki neitað, að
áfengisf/snin er önnur aðalrótin undir
áfengisbölinu, sem svo er kallað, En
verði henni ekki fullnægt, og það verð
ur ókleift í vínlausu landi, þá er sú
f/sn heldur ósaknæm. Hún kann
að vera lítils háttar ónotaleg fyrir
þann hinn sama, er með hana gengur,
en gjörir honum að öðru leyti ekkert
til, og á fyrir sór að hverfa með tíma-
lengdinni, því lítið mun kveða að því,
að hún só manninum meðfædd.
Af þessum tveim aðal undirrótum
áfengisbölsins er það vínið, eða tilvera
þess í landinu, sem er langtum meiri
fyrir sór og sjálfstæðari .Eins og auðsætt
er og þegar er tekið fram, getur f/sn-
in sjálf aldrei leitt til áfengisnautnar
só áfengið ekki til. En aftur á móti
er hægðarleikur að leiðast út í áfengis-
nautn, só vín fyrir hendi, þótt engin
f/sn sé til staðar, og svo munu flestir
byrjendur hafa byrjað; en vitanlega
kemur f/snin þá fljótlega til sögunnar.
Af þessu leiðir það, að útr/ming víns-
ins er hin eina aðferð sem skynsamleg
er, verkleg og róttæk. Alt annað nefir,
því miður, ofurlitla líkingu af vatns-
burði í hripum eða starfa Sis/fs í und-
irheimum.
Hr. M. E. eignar bannmönnum þá
skoðun á áfenginu að það só ilt, sið-
ferðislega talað, og verða miklar mála-
lengingar hjá honum til að mótmæla
þeirri vitlausu skoðun, sem engum bann-
manni hefir auðvitað í hug nó hjarta
komið og ekkert er annað en annar upp-
vakningur hr. M. E., og skulu illskifti
þeirra hlutlaus af mór.
En það er í öðrum skilningi er bann-
menn kalla áfengið ilt. Vór menuirnir
köllum alla þá hluti illa, er oss eru
ógeðfeldir, eða vinna oss mein. Vér töl-
um um illgresi, illyrði, ilt tíðarfar o. s.
frv. t þessum skilningi kalla bann-
menn vínið ilt, og frá sjónarmiði þeirra
er þar víst ekkert ranglega að orði
komist.
Sama er um þær málaiengingar að
segja hjá hr. M. E., er hann eignar
bannmönnum þá skoðun á vlninu að
það só sjálfstæður freistari, er leggi snör-
ur fyrir fólkið; »þeir só komnir svo
langt að þeir hafi flutt hvötina úr
brjóstum mannanna til að láta f sig
áfengi yfir til áfengisins og eignað því
hvöt til að láta sig í fólkið. í augum
bannmanna er áfengið orðið að lifandi
veru«. — Líklegast þykir mór að þessi
vitleysu vaðall hafi hvergi komið í ljós
hjá bannmönnum, heldur só hann ein-
getinn og elskulegur sonuy hr. M. E.
sjálfs.
Til sk/ringar því að áfengisbölið eigi
sína einustu rót í f/sn drykkjumanns-
ins færir hr. M. E. til dæmis þjófinn,
er stelur pyngjunni. Þar só böl þjófs-
ins fólgið í hinni illu ástríðu, en ekki í
pyngjunni. Það er auðsætt að hr. M.
E. hefir þar á róttu að standa að pyng-
jan er saklaus, en þjófurinn ekki, því
svo er alment álitið að honum hafi ver-
ið það sjálfrátt hvort hann stal henni
eða ekki. En þrátt fyrir það er þó
önnur orsök þjófnaðarins fólgin í pyng-
junni, að hún var til og á þeim stað,
er þjófurinn gat til hennar náð. Þetta
eru þau tvö skilyrði, sem þurfa að vera
til staðar hvervetna, þar er þjófnaður
er framinn. Vanti annaðhvort þeirra
getur enginn þjófna,ður átt sór stað.
Kemur þetta bæði heim við hið forna
spakmæli, »að það geri hvern góðan að
geyma vel sitt« og við það, er Jón heit.
Erlendsson (Eldon) kvað um örbirgð
sína er hann bjó á Vegg í Kelduhverfi:
Minnur sjúga menn úr legg
merg, þó tómt er holið;
svo er það eins á vorum Vegg,
verður þar ekki stolið. Frh.
Leikfélag Reykjaviknr
Nróllur i Nesi
(frumsaminn íslenzkur leikur),
verður leikinn 1. og 2. sinn sunnu-
dag 11. og mánudag 12.
febrúar næstkomandi í Iðnaðarmanna-
húsinu kl. 8 siðdegis.
Tekið á móti pöntun á aðgöngu-
miðum í bókverzlun ísafoldar.
Uppboðsauglýsing.
Föstudaginn 17. þ. m. kl. 11 f. h.
vérður opinbert uppboð haldið í
Goodtemplarahúsinu og þáselt bóka-
safn Páls Melsteðs, sagnfræð-
ings.
Skrá yfir bækurnar liggur frammi
til sýnis á skrifstofu bæjarfógeta.
Bæjarfógetinn í Rvík, 11. febr. 1911.
oJón cfflagnusson.
Gott tilboð.
Hjá undirrituðum fást mjög aðgengi-
leg tækifæriskaup á íbúðarhúsi með
erfðafestulandi, skepnuhúsi og hey-
hlöðu, ef samið er um kaupin fyrir
lok febrúarmánaðar.
G-uðm. Egilsson.
Nauðungar-
uppboð.
Mótorbátur ónotaður (án
mótors), sem staðið hefir uppi vestan
við bryggjuhús Duusverzlunar hér í
bænum, verður seldur á nauðungar-
uppboði, sem haldið verður hjá greindu
bryggjuhúsi þriðjudaginn 14. þ. m.
kl. 12 á hádegi.
Korf
margs konar, falleg og ódýr
(2—10 aur.),
nýkomin
/ bókverzíun Ísafoídar.
Kvittanabækur
með 50 og 100 eyðubl. fást í bók-
verzlun Isafoldarprentsmiðju.
Sjóklæði
eru að vanda bezt og ódýrust í verzl.
B. H. Bjarnason.
Til Afríkfl.
1 j reglusamir og duglegir menn
geta fengið þar góða atvinnu, fyrst
um sinn í 2 ár.
Fría ferð fram og aftur.
Gott kaup í boði.
Menn snúi sér sem allra fyrst til
Guðm. Olsen.
Mótorbátur,
mjög þægilegur til fiskiveiða, svo létt-
ur, að setja má upp og ofan kvölds
og morgna, eins og vanaleg opin
skip, er til sölu. Afgr. vísar á.
Begoniu- og
fræsölu gegnir eins og að undan-
förnu Ragnheiður Jensdóttir,
Laufásveg 13.
Í»Ú sem stalst karlmannsalfatnaði
við húsið nr. 19 við Lindargötu og
skauzt með þau að húsabaki kl. S1/^
síðd., ættir að skila þeim aftur; skalt
annars ekki sleppa.
Þær stúlkur, sem vilja fá góð-
ar vistir, snúi sér sem fyrst til fólks-
ráðningarstofu Kristínar J. Hagbarð,
Laugaveg 46.
Tún óskast til leigu. Afgr. ávísar.
Mjög lipur bátur fæst keypt-
ur nú þegar með mjög lágu verði.
Upplýsingar gefur Páll Isaksson Lind-
argötu 20.