Sjómannablaðið Víkingur - 01.07.1992, Síða 12

V í K I N G U R
síðar með ívið mildari ráðgjöf, vænt-
anlega til að láta líta svo út að þar á bæ
sé góðu kallana að fínna. Má kannski
spyrja hvort Hafró sé þarna að feta í
fótspor ljótu kallanna á íslandi sem
hafa mælt nteð meiri veiði en ráðgjöf
þeim „vitrari" manna hefur hljóðað
uppá? Eða eru þeir aðeins að gefa í
skyn að þeir séu klárari en starfsmenn
Alþjóða hafrannsóknaráðsins?
Oft hendir það í samfélagi ntanna
að talin er þörf á að rannsaka gerðir
manna, félaga eða stofnana. Hafró
lagði til rannsókn á sjálfri sér við ráð-
Enn er ósvarað hvað valdi
þeirri óskiljanlegu
þráhyggju að halda fram
ósönnuðum
„vísindalegum“
reikniformúlum...
herra og var svo hjálpleg að benda
honum jafnframt á ntanninn sem
henni þótti æskilegast að gerði rann-
sóknina.
A þetta féllst ráðherra og réð manninn
samstundis!!! Það eru sjaldgæf for-
réttindi þess sem á að rannsaka að fá
að velja sér þann sem rannsóknina á að
framkvæma. Nú hefur vitnast að þessi
maður er einn af dyggustu fylgis-
mönnum Jteirrar reikniformúlu sent
Hafró notar til að ákveða stofnstærðir,
sumir segja reyndar að hann sé einn af
höfundum hennar. Tæplega þarf
flóknar reikniformúlur til að spá fyrir
um niðurstöður rannsóknar hans á
Hafró.
Óskiljanleg þráhyggja
Hér að framan hafa því verið gerðir
skórnir að trúarblindu sé urn að kenna
að fískveiðimálum okkar er koniið í
það óefni sem raun ber vitni. Senni-
lega er það rétt að því marki að hluti
þjóðarinnar lætur sig fískveiðar engu
varða og kýs að trúa því sem ]x:ir menn
segja sem hafa atvinnu sína af að sýsla
um þessi mál, en aðrir telja sig til þess
vanmáttuga að mynda sér skoðun
gegn Jteirri sem sérmenntaðir menn á
sviðinu kynna.
Því er þó ekki að leyna að aðrar skýr-
ingar hafa heyrst og þær gera ráð fyrir
að Hafró lúti vilja stjórnmálamanna í
tillögugerð sinni. Þungavigtarmaður í
sjávarútvegi í Norður—Noregi sagði
nýlega, mjög skorinort, við frétta-
mann Stöðvar 2, sem þar var á ferð, að
ástæðan fyrir óstjórn í norskri fisk-
veiðistefnu væri sú að stjórnntála-
menn beittu fiskveiðum sem gjald-
ntiðli til að kaupa sig inn í Evrópu-
bandalagið. Heyrst hefur sú skoðun
að íslenskir stjórnmálamenn vilji
draga sem mest úr sjávarútvegi núna
til Jtess að telja þjóðinni trú um að ekki
sé lengur lífvænlegt hér nema í fullri
aðild að EB. Hvers vegna menn ættu
að vilja koma íslendingum inn í EB er
þó óútskýrt, nerna þá helst með Jtví að
þeir telji sig reisa sér óbrotgjarnan
minnisvarða með því að ganga frá slík-
um samningi.
Ennfremur hefur þeirri spurningu
verið hreyft hvort fiskveiðistefna Jtjóð-
arinnar geti hugsanlega verið notuð
sem vopn í valdabaráttu í Sjálfstæðis-
fiokknum.
Hvoruga þessara skýringa vilja höf-
undar Jressarar greinar taka undir,
telja þær báðar of langsóttar og
óntannlegar til að geta staðist. Hitt er
annað annað mál að enn er ósvarað
þeirri spurningu hvað valdi þeirri ósk-
iljanlegu þráhyggju að lialda fram
ósönnuðum „vísindalegum" reikni-
formúlum sem hvergi nálgast vísindi
reynslunnar og hafa bakað Jtjóðinni
ómælt tjón. ^
12