Sjómannablaðið Víkingur - 01.07.1992, Side 18
V í K I N G U R
í NORDURSJÓ
1922
Norðursjórinn hafði verið nær alfriðaður fyrir
fiskveiðum öll styrjaldarárin 1914 til 1918.
Strax eftir stríð fóru Danir og Svíar að sækja
dragnótaveiðar þangað, og fréttist hingað heim af
miklum afla þeirra á árunum fram til 1921.
Vorið 1922 ákváðu nokkrir íslenskir útgerðarmenn
að freista gæfunnar og senda báta þangað.
■ Karl Löve átti 38 smálesta mó-
torbát, sem hét Hermóður, að
hálfu á móti Óskari Jónssyni, kaupfé-
lagsstjóra á Þingeyri, en þaðan var bát-
urinn gerður út. Ég hafði verið land-
formaður á Akranesi við bát, sem hét
Hera, en fórst í febrúar þennan vetur.
Þá réð ég mig á þennan bát á línu á
útilegu. Svo var ákveðið að fara í þessi
miklu uppgrip sem áttu að vera þarna
í Norðursjónum, einn af átta bátum
sem þangað fóru. Ég var nýkominn á
bátinn, einn af þrem hásetum ásamt
Barða Barðasyni, sent ég hitti fyrst við
síldarsöltun á Siglufírði sumarið 1916,
og þriðji hásetinn var sonur skipstjór-
ans.
Áhöfnin var þá, auk okkar háset-
anna, skipstjóri, stýrimaður, vélstjóri
og kokkur. Ég var, auk þess að vera
háseti, aðstoðarmaður í vél, nokkurs-
konar aðstoðarvélstjóri. Komum við á
páskum, í vonskuveðri, í sundin við
Orkneyjar, skammt frá Kirkwall,
flotastöðinni við suðurenda sundsins.
Þaðan fórum við til Grimsby og vorum
þar í tvær eða þrjár vikur að gera klárt
fyrir veiðarnar, setja spil í skipið og
annað sem gera þurfti.
Meðan við lágum í Grimsby héldum
við hópinn ég, sonur skipstjórans o£
vélstjórinn, allt ungir menn. Vélstjór-
inn var vel fær í ensku og ég bjargaði
mér á minni Geirsbókarensku, sem ég
hafði lesið. Við fórum þá í land eftir
vinnu og fórum að venja komur okkar
til hjóna sem ráku verslun þarna
skammt frá. Við versluðum aldrei
mikið því við fengum lítið fé til ráð-
stöfunar, en við kynntumst hjónunum
vel og konan fór að bjóða okkur inn á
heimilið, en jrau bjuggu þarna í sama
húsi og verslunin var í. Þau hjóniri,
sem hétu að eftirnafni Smith, áttu
fjórar dætur.
Sú elsta var trúlofuð og hafði setið í
festum í ein tvö eða þrjú ár, að okkur
18