Samvinnan - 01.05.1963, Síða 25

CIS-
H Ö L L I N
Það er víðar guð en í Görðum og
það eru víðar Samvinnutrygging-
ar en á Islandi. í Bretlandi heita
þær Co-operative Insurance soci-
ety, skammstafað CIS. í október
sl. tók CIS nýtt hús í notkun fyrir
starfsemi sína, en tryggingarnar
eru staðsettar í Manchester. CIS
er ekkert smáfyrirtæki og nýja
húsið var heldur engin smásmíði.
Það er 25 hæða eða 400 fet og er
samanlagður gólfflötur þeirrar
byggingar rúmlega 16 ekrur. Þá
er í byggingu 13 hæða skrifstofu-
bygging sem CWS, brezka sam-
vinnuheildsalan fær til afnota.
Þess skal getið að CIS notar sjálft
allar hæðir stærri byggingarinnar,
og mun það gefa nokkra hugmynd
um umsvif fyrirtækisins. Ekki
þurfa menn að ganga sér til húð-
ar, þótt þeir bregði sér milli hæða,
því að í húsinu eru 8 hraðlyftur
og getur hver þeirra farið 800 fet
á einni mínútu. Vörulyfta fyrir-
finnst einnig í húsinu og tíu raf-
knúnir rennistigar. Þurfi menn að
koma bréfum og skjölum sin á
milli innanhúss, þá sér sjálfvirkt
sendingarkerfi um það, hið fyrsta
sinnar tegundar þarlendis.
Philip drottningarmaður sýndi
brezkum samvinnumönnum þann
sóma að vera viðstaddur opnun og
vígslu ClS-hallarinnar, en auk
hans var þar fjöldi boðsgesta, m.
a. víða erleniis frá. Héðan frá
íslandi mættu formaður og fram-
kvæmdastjóri Samvinnutrygginga,'
þeir Erlendur Einarsson og As-
geir Magnússon, ásamt eiginkon-
um.
★
Þeir þurfa ekki að
príia í stigum,
gluggahreinsar-
arnir hjá CIS, því
eins og sjá má á
myndinni hér til
vinstri er vel búið
að þeim. Það er
Iíka betra að svo
sé, þegar menn
eru komnir í 400
feta hæð. Hér til
hægri getur að
líta líkan af CIS-
höllinni og öðrum
byggingum á
svæðinu, en þær
eru enn ekki allar
fullgerðar, nema
hæsta húsið, að-
albyggingin.
Hinum erlendu gestum var boðið til Rochdale, þar sem vagga samvinnu-
hreyfingarinnar stóð. Myndin er tekin fyrir framan fyrstu verzlun vefar-
anna, sem nú er minjasafn og geymir marga merka hluti.
þroskans er torsótt, og syninum veitist eríitt að fóta
sig á svellinu með rykti móðurinnar ógnandi og meið-
andi hina ungu sál, að lokum deyr hann í höndum lög-
reglunnar eftir mishepnnaða tilraun til bjófnaðar. Hann
er sýndur í fangelsinu, reyrður niður með útrétta hand-
leggi líkt og krosshangi: hugmyndina held ég Pasolini
hafi frá Malaparte sem gerði áhrifamikinn þátt í sinni
kvikmynd byggðan á málverki eftir endurreisnartíma-
meistarann Mantegna. En það sem var máttugt hjá
Malaparte og voldugt hjá Mantegna, það verður ósmekk-
legt og ekki sannfærandi hjá Pasolini.
Þessar kvikmyndir hans tvær virðast mér langdregnar,
fullar af ógeðfelldu kvenhatri, mér leiddist einkum sú
síðari sem hefur þó hlotið mikið umtal og aflað höfund-
inum frægðar. Og af öllu því umtali eru þessi mörgu
orð sprottin en ekki af því að ég hafi mætur á þessum
kvikmyndum eftir Pasolini.
Þjóðflutningar verkalýðsins
Framhald af bls. 14.
notum við að hressa upp á efnahaginn í hreysum fjölskyldna
þeirra í Napólí eða á Sikiley. En ókostir þessa fyrirkomulags
eru einnig fyrir hendi, eins og skiljanlegt er, þegar fjöldi
manns er settur að kringumstæðum gerólíkum þeim, sem
hann hefur átt að venjast, og hætt er við að íslendingar færu
ekki varhluta af þeim, ef þeir kæmust í náin tengsl við hina
miklu efnahagsheild meginlandsins. Ef stór-þýzkir iðjuhöld-
ar finndu upp á því að koma upp iðjuverum við fallvötn
landsins og flyttu inn nokkra tugi þúsunda af ítölum og
Grikkjum til að starfa við þau, mættu þjóðernissinnaðir ís-
lendingar með söknuði minnast þeirra gömlu góðu daga,
þegar ekkert ógnaði þjóðlegri menningu þeirra annað en
nokkrar þúsundir bandarískra dáta í girðingu suður á Reykja-
nesskaga.
SAMVINNAN 25