Verklýðsblaðið - 02.12.1935, Blaðsíða 3

V ERKLYÐSBLAÐIÐ
VEDICLÝÖíBLÁÐIfi
Útgefandi:
KOMMÚNISTAFL. ÍSLANDS.
Ritstjóri:
EINAR OLGEIRSSON.
Afgr.: Vatnsstíg 3 (þriðju hœð).
Sími: 2184. — Pósthólf 57.
Prentsmiðjan Acta h.f.
KOMMÚNISTAFLOKKUR
ISLANDS
(Deild úr Alþjóöa-
sambandi kommúnista).
Formaður;
BRYNJÓLFUR BJARNASON.
Skrifstofa: Vatnsstíg 3 (3. hæð).
Viðtalstími:
Daglega kl. 6—7, virka daga.
Hræsni eða
ræflaskapnr
Stjórnarblöðin fara heldur hjá-
kátlega að, er þau reyna að verja
hinar nýju svívirðilegu tollaálög-
ur. „Nýja Dagbl.“ segir að helzt
hefði „Framsókn“ viljað taka
tekjuaukann sem mest með há-
tekjuskatti, —• en til samkomu-
lags hefði því miður orðið að
ganga inn á tollana. — Alþbl.
segir að Alþbl. hefði helzt viljað
taka tekjuaukann með utanríkis-
verzlun (mun meina á kostnað
heildsalanna?), en til samkomu-
lags hefði nú orðið að hafa þetta
svona.
Sem sé: báðir flokkar segjast
hafa viljað taka tekjuaukann af
yfirstéttinni, en af því þeir hafi
ekki komið sér saman um að-
ferðirnar, hafi þeir til samkomu-
lags ákveðið að taka hann með
tollum á alþýðu.
Það má með sanni segja um
þá tvo flokka orð Hamlets: Veg-
urinn til helvítis er lagður góðum
áformum, sem aldrei eru fram-
kvæmd.
Ef þessir ílokkar ætla sér að
vernda lýðræðið í þessu landi á-
líka dyggiléga og þeir gæta hags-
muna alþýðunnar í þessu máli, þá
má'gera ráð fyrir, að þegar vopn-
aðar fasistasveitir væðu hér uppi,
myndi þá greina á um hvort held-
ur ætti að afvopna fasistana eða
vopna verkalýðinn, — og til sam-
komulags þá yrði það svo ofan á
teningnum að afvopna verkalýðinn
að þeim litlu varnartækjum, sem
hann kynni að hafa eignast.
En þeim fer nú að fækka, sem
treysta þeim ræflum eða hræsnur-
um, sem nú skipa forustu þessara
flokka til að vernda hvert heldur
er lýðræði landsins eða hagsmuni
alþýðunnar.
Munið ettir HEIMSKRENGLU,
Laugaveg 38,
þegar yður vantar góðar bækur,
blöð eða ritföng.
Hðrmungarkjör þýzka verkalýðsins — en
dagur hsfndarinnar er í nánd
Víðtal við þýzkan sjómann
íslenzkur sjómaður átti fyrir
nokkrum dögum eftirfarandi sam-
tal við þýzkan togarasjómann,
sem var að bíða eftir skipsrúmi í
Hamborg:
íslenzki sjómaðurinn: „Er það
satt, sem Hitlersstjórnin breiðir
út, að atvinnuleysið sé að minnka
í Þýzkalandi?"
Þýzki sjómaðurinn: Já, það er
alveg satt, en þetta, sem kallað
er atvinna — er þrældómur, eins
cg staðreyndir sýna, sem ég nú
skal telja upp fyrir þér: Hér í
Þýzkalandi er verkalýðurinn
flokkaður niður í gifta menn og
ógifta. Giftu mennimir hafa þau
hlunnindi fram yfir þá ógiftu,
að vera ekki alltaf, hvenær sem
er teknir í hina þrotlausu þræla-
vinnu, þegnskylduvinnuna, en þó ;
verður hver einasti maður, þó j
heimilisfaðir sé, að vinna 1—3 j
mánuði (eftir heimilisástæðum) í
þegnskylduvinnu frá heimilum
sínum. Heimilin verða að bjarga
sér eins og bezt gengur á meðan.
Þeir sitja einnig fyrir sömu vinnu
og þeir höfðu, eftir að þeir koma
úr þegnskylduvinnunni. Yfirleitt
sitja giftir menn fyrir allri vinnu
svo sem sjómennsku, verksmiðju-
og hafnarvinnu.
— Hvernig er þegnskylduvinn-
unni hagað og í hverju er hún
fólgin ?
— Öll þegnskylduvinnan er í
þágu vígbúnaðarins. Ég er nú t.
d. að koma frá því að setja upp
vélbyssur á Helgolandi. Verið er
að víggirða alla ströndina og
byggja geysistór jarðhús, sem
matarforða er sankað saman í.
Þessi jarðhýsi eru aðallega með
ströndinni eða nálægt hafnarborg-
unum. Öll vígi er verið að fylla
með fallbyssum og nýtízku her-
gögnurn, svo að segja má, að
ströndin við Eystrasalt séu ekki
annað en gapandi fallbyssukjaft-
ar. — Hvað við fáum fyrir þessa
þrælavinnu, það eru nú ekki ann-
Kröfur Félag
Félag styrkþega í Reykjavík
hefir snúið sér til Alþingis og
krafist þess, að þegar gengið verði
írá hinum nýju fátækralögum,
verði eftirfarandi kröfur þess
teknar til greina:
1. Allir styrkir, sem vcittir eru
vcgna örorku, sjúkdóms, elli, atvinnu-
lf'ysis eða ómegðar séu óafturkræfir.
2. Styrkþörf og styrkupphæð sé
metin af þar til kosinni 5 manna
nefnd i sveítar- eða bæjarfélagi og
skal ncfndin eingöngu taka tillit lil
lifsnauðsynja og heilbrigðis þeirra
lieimila eða einstaklinga sem um
styrk sækja, sérstaklega skal lögð á-
lierzla á að gera aðbúð barna og ung-
bnga sem bezta og hollasta fyrir and-
legan og líkamlegan þroska.
Aðeins 2 nefndarmenn séu kosnir
af sveitar eða bæjarstjórn og skulu
þeir kosnir hlutfallskosnihgu. Styrk-
þegarnir sjálfir liafa rétt til að kjósa
2 fulltrúa og verkalýðsfélög, ef til eru
á staðnum, skulu í sameiningu iiafa
rétt til að kjósa 1 fulltrúa, skal sá
vera sérfræðingur í heilsuvernd, ef
siikur maður eða kona er til á staðn-
um. Sé þessi réttur styrkþega eða
verkalýðsfélaga ekki notaður, skulu
þcir, sem á vantar, kosnir almcnnum
kosningum og mega þeir ekki eiga
sæti í sveitar- eða bæjarstjórn.
Sé starf nefndarinnar það mikið, að
það krefjist launa, skal hún launuð
a.f því opinbera, þó hafi hver nefnd-
armanna skipunarbréf sitt frá kjós-
endum sínum og hafi þeir einir rétt
fil að segja iionum upp stöðunni.
3. Ekki má undir neinum kring-
umstæðum neyða styrkþega til að
taka vinnu fjarri heimili sínu eða
fvrir kaup, sem er lægra en taxta-
s styrkþega
icaup verkalýðsfélaga á staðnum.
4. Sérhver styrkþurfi eigi fram-
íærslurétt, á dvalarstað.
5. Við leggjum til, að í kaupstöðum
verði sett af Alþingi sérstakt lág-
mark styrkupphæðar, og cftir reynslu
þcirri, sem við höfum fengið, má það
ekki vera lægra i Reykjavík en kr.
5.00 á dag fyrir hjón, kr. 2.00 fyrir
fyrsta barnið, kr. 1.50 fyrir annað, kr.
1.25 fyrir þriðja, kr. 1.00 fyrir fjórða,
kr. 0.80 íyrir fimmta, en meira má
það ckki lækka þó börnin séu fleiri,
en einídeypur maður getur ekki lifað
af minnu eu kr. 4.00 á dag. þessir
styrkir ættu að nægja fyrir öðru en
sj úkrakostnað i.
Öll alþýða mun styðja þessar
kröfur eindrégið. Eru þetta sann-
arlega þær minnstu kröfur, sem
hægt er að gera, til þess að hag
styrkþega sé svo borgið, að við-
unandi sé.
„IÐNNEMINN“,
blað Málfundafél. Iðnskólans,
1. tölublað 3. árgangs, er nýkom-
inn út. Að þessu sinni eru helztu
greinarnar þessar: „Hvað dvelur
iðnnámslagafrumvarpið ?“, „Mál-
fundafélagið“, grein um leikfimi
og baráttu Málfundafélagsins fyr-
ir því að knýja skólastjórnina til
þess að taka hana upp sem náms-
grein, svo kemur grein um skóla-
borðin og bekkina í 1. bekk o. fl.
Blaðið er skemmtilegt og mjög
fróðlegt og ættu sem flestir að
kaupa það.
að en lélegt fæði og 30 penningar
á dag og svo ókeypis vinnuföt
rneðan við vinnum.
— Hvernig er þá með ógiftu
ntennina?
— Það má segja, að megnið af
öllum ungum, ógiftum karlmönn-
um í Þýzkalandi séu atvinnulaus-
ir. Og þeir eru svo að segja
undantekningarlaust teknir í her-
inn, sé hægt að nota þá í hann.
Þessir menn eru látnir hafa her-
æfingar 3—6 klt. á dag, en hinn
hluta dagsins eru þeir látnir
vinna við að hlaða skotgrafir og
viggirðingar, þannig að saman-
lagt verður vinnutími þeirra 12
stundir. Fyrir þetta fá þeir fæði,
íöt og 30 penninga (ca. 55 aura)
sem er ætlað í tóbak. Aðrar þarf-
ir er þeim ekki ætlað að hafa.
Óherfærir menn eru látnir
vinna í svokallaðri „Arbeits-
c-ienst“ (þegnskylduvinnu) hjá
stói’bændunum. Þeir fá líka að-
oins fæði, 30 penninga á dag og
írí vinnuföt. Á sunnudögum
verða þeir auk þess að standa í
heræfingum frá 6 f. h. til kl. 2.
— Ekki held ég að þið hafið nú
mikla skatta, fyrst launin ei*u
ekki hærri en þetta?
— Já skattarnir og allt betlið
það vantar ekki. Við togarasjó-
menn þurfum t. d. að borga í
hreinan skatt 25% af launum
okkar. Ef við erum svo heppnir
að fá 300 mörk á mánuði í hlut,
verðum við að borga 75 mörk af
því í skatt, auk alls betlisins,
sem ómögulegt er að komast
hjá.
— Það lítur ekki út fyrir, að
kjör alþýðunnar séu mikið að
batna, eftir þessu?
— Síður en svo, þau fara hríð-
versnandi, t. d. get ég sagt þér,
að kjöt, fiskur og síld er svo
dýrt, að almúganum þykir það
kóngafæða, ef hann getur veitt
sér fisk eða kjöt tvisvar í viku.
Mestöll síldarframleiðsla og allt
það kjöt, sem hægt er og mikið
af fiski, er soðið niður í loftþétt
ílát, allt að 12 kg. dunka, og sett
í jarðhúsin, sem stríðsforði. T. d.
eru búnar til pylsur úr síldinhi,
þér þykir það kannske skrítið, en
sjálfsagt fáum við eitthvað af
kindargörnunum, sem notaðar
eru um þessar pylsur, frá Is-
landi.
— Hvernig hugsar þá þýzka
alþýðan til framtíðarinnar T
— Ég skal segja þér, að það
er komið svo langt að það lítur
helzt út fyrir, að það sé að
verða ómögulegt f yrir aíþýðu-
fólk að lifa hér í landi. Nú tala
verkamenn ekki um annað sin á
milli, en hvern daginn Hitlers-
stjórnin muni æða út í nýtt
blóðbað. En það má alheimur
vita, að þýzki almúginn bíður eft-
ir allar þessar hörmungar ekki
eftir öðru en tækifærinu til að
skapa sér nýjar og betri tíðir.
C.