Ísland - 06.12.1929, Síða 3

1 S L A N D
3

m
m
ig
m
m
m
m
m
m
m
m
m
he
m
m.
m
m.
m
hh
m
m
m
m
m
m
m
m
m
æ
m
m
m
m
m
m
m
m
m
m
m
m
H£
m
m
m
m
m
m
JSipíons cTe

er frægt um víða veröld fyrir gæði.
if
&un~iÆaió66 Æúsínur
eru eftirspurðar af húsmæðrum um allan heim.
Heildsölubirgðir af vörum þessum ávalt
fyrirliggjandf hjá
'm. Símar 144 og 1044.
m
m
m
itti
m
m
m
m
m
m
m
m
mi
IRi
m
m
m
m
Mii
IHi
m
m
m
m
m
Hti
m
m
HN
m
m
Hti
m
m
m
m
m
m.
m.
m.
m.
itti
m
m
m
m
m
m
m
m
m.
m
Reykjavík. jfé
m
Glæfrarnir.
Ást þjóðarinnar á landinu
verður sigursælli í baráttunni
en glæfrar »Tímans«.
Glæfra teljurn vér réttnefni á
framkomu Tímans í sjálfstæðis-
málunum.
Tíminn minnist varla á þau
mál nema að illu einu.
Stundum rangfærir hann það,
sem þing og stjórn hefir Iýst
yfir i málinu. Segir, að endur-
skoðun hafi verið samþykkt,
ekki uppsögn.
Annað veifið tekur hann þetla
aftur og segist hafa meint upp-
sögn.
Túninn vill ekki láta tala um
málið við þjóðina.
Ekkert mál er þó írekar mál
þjóðarinnar en það, hvort hún
eigi að eiga sitt eigið land.
Tíminn fer hamförum gegn
þeim mönnum, sem framarlega
standa í sjálfstæðisharáttunni.
Tíminn á engin orð nógu
bitur gegn Sjálfslæðisflokknum,
sem skipað hefir sjálfstæðis-
málinu efst á dagskrá sína.
Tíminn reynir að ala á óvild
og úlfúð meðal þeirra manna,
sem stofnað hafa Sjálfstæðis-
flokkinn.
En heill þeim mönnum, sem
mátu rneir höfuðmál ættjarðar-
innar en gamlar persónulegar
deilur.
Sú »pólitik«, sem snýst utn
annað en mál, er fordæmanleg.
Þegar málin hætta að vera
aðalatriðið í stjórnmálunutn, þá
byrjar spillingin.
Sjálfstæðisflokkurinn er stoín-
aður á grundvelli málanna.
Ekki að eins vegna stefnumála
út á við, heldur einnig vegna
verulegra steínumála inn á við.
Sjálfstæðisflokkurinn berst
gegn hinum aukna ríkisrekstri.
Sjálfslæðisflokkurinu berst
gegti einokuninni, sem er að
setja blett á þjóðina.
Sjálfstæðisflokkurinn vill
slvrkja framtak einstakiingsins.
Sjálfstæðisflokkurinn vill vaka
ýfir rétti einstaklingsins.
Stefnumálin úl á við og inn
á við eru rnörg og stór.
En ef til vill sést nauðsynin
á slofnun flokksins bezt, þegar
athugaðar eru landamerkjalinur
Tima-stjórnmálanna, eða rétt-
ara sagt, þegar aðstaða alls
stjórnarliðsins til stjórnmálanna
er íhuguð.
Þá sést það bezt, hvort stjórn-
aiflokkaruir standa saman á
grundvelli málanna, eða hvort
þeir slanda á einhverjum öðr-
um grundvelli.
í liði stjórnarinnar eru:
1. Rólyndir bændur, sumir all-
atturhaldssamir, aðrir frjáls-
lyndir að eðlisfari.
2. Embætlismenn, sumir frjáls-
lyndir, aðrir í rússneskum
stýl.
3. Jafnaðarmenn hægfara, sem
afneita mammoni opinber-
lega, en eiga líkneski af
honum í heimahúsum, sem
þeir tilbiðja, og færa honum
fórnir eins og aðrir góðir
menn í því kapitalistiska
þjóðfélagi.
4. Sanntrúaðir jafnaðarmenn,
sem í alvöru reyna að narra
stjórnina til þess að gleyma
bændahugsjónunum og gera
allt fyrir jafnaðarmenn, —
hækka kaup o. s. frv.
5. Loksins bvltingamennirnir.
Mennirnir, sem ekki trúa á
hinn hægfara gang jafnaðar-
mennskunnar, en vilja snúa
veröldinni við með blóðugri
byltingu.
Yfir allri jafnaðarmennskunni
hér blaktir rauði fáninn.
Rauðu hugsjónirnar fá stjórn-
arviðurkenniogu, því þeim rauð-
ustu þeirra rauðu er skipað í
sum æðstu embættin, falið sér-
staklega að ala æskuna upp.
Enginn neitar þvf, að rektor
Menntaskóians sé kommúnisti.
Tíminn mælir með honum
af því að hann sé laginn á að
hafa áhrif á æskuna.
Stjórnin styður hann til þess
að geta haft enn þá meiri áhrif
á æskuna með því að stofna
stúdentafélag þeirra rauðu f
kringum hann.
Og bak við stjórnina standa
bændur.
Og þessi undarlega pólitfk á
að lifa á brjöstum bændastétt-
arinnar.
Hvílíkir glæfrar!
Hvílík pólitík! í hinni miklu
pólitisku ruslakistu stjórnarinn-
ar ægir öllum veraldarinnar
stjórnmálaskoðunum saman i
einum graut.
Stjórnarliðið er andvígt hvert
öðru i málunum, en hangir að
eins saman á valdaþræðinum.
Og afleiðingin af þessu er
auðvitað sú, að allt af er
hitt og þetta að stinga höfð-
inu upp úr ruslakistunni. í einu
horninu eru geymdar dönsku
krónurnar, og enginn er í vafa
nin, hve mikla vexti þær muni
bera á síðan fyrir sjálfstæði
þjóðarinnar.
Þá er það farið að sýna sig,
hvað skoðunarfrelsið er varið vel
af þessu ósamstæða liði stjórn-
arinnar.
Það er sagl, að dómsmála-
ráðherrann gangi með lykilinn
að þessari stóru pólitfsku rusla-
skrínu. Og fullyrt er, að hann
rnuni ekki afhenda hana með
góðu svona fyrst um sinn.
En þegar þetta ósamkynja
stjórnarlið er athugað, þá sést
betur en nokkru sinni, hve
mikil nauðsyn var á því, að
flokkur risi hér upp í landinu,
sem byggði framtið sína á höf-
uðmálum þjóðarinnar.
Hin pólitiska ruslaskrína
dómsmálaráðherrans er orðin
of slór og þar er ýmislegt falið,
sem á annarstaðar heima. Því
verður að bjarga. —
Það eru undir öllum kring-
umstæðum glæfrar, að ala ungu
kynslóðina upp undir fána
rauðu hugsjónanna.
Eftirhreyta „Dags“.
28 f. m. birtist önnur grein
f »Degi«, sem er, vægast sagt,
bálfu villausuri en sú, sem get-
ið hefir verið um hér á undan.
Þar er því skrökvað upp, að
Sig. Eggeiz hafi verið ánægður
með sambandslögin 1918. Og
jafnframt er bonum ámæft
fyrir það, að honum hafi suú-
izt hugur sfðan.
1. Það er rangt, að Sig. Egg-
eiz hafi verið ánægður 1918.
Og geta menn sannfærzt um
það, ef þeir lesa Þingtiðindin
fra 1918 og blaðið »EinarÞveræ-
ing«, er andstæðingar sambands-
lagafrumvarpsins gáfu út í Rvík
á þeim tfma. Hann mælti með
sambandslögunum, af því að
hann laldi þau veita oss aukin
iéttindi. Sérstaklega fullveldis-
viðurkenninguna í 1. grein og
uppsagnarheimildina í 18. grein.
Og hann er enn þá þeirrar
skoðunar, að rélt hafi verið að
samþykkja sambandslögin. Og
þess þarf vart að geta, að hann
var ákveðinn í því 1918, að
sambandi landanna skyldi slitið
jafnskjótt og lög stæðu til.
Og afstaða Sig. Eggerz var
ekkert einstæð f þessum efoum.
Bjarni heitinn frá Vogi barðist
fyrir sambandslögunuin 1918,
en lét það brátt uppi, eftir að
þau voru samþykkt, að sjálf-
sagt væri að nota uppsagnar-
heimildina.
Uppsagnarheimildin var sett
í lögiu til þess að þeim yrði
sagt upp. Og flestir íslenzkir
stjórnmálamenn, sem guldu
samningi þessum jákvæði 1918,
munu hafa talið það sjálfsagð-
ast af öllu sjálfsögðu, að nota
uppsagnarheimildina og slíta
sambandi íslands og Danmerk-
ur jafnskjótt og unnt væri.
2. Annars má það furðulegt
Besti gólfgljáinn
er
Besti skóáburðurinn
er
faest í öllum helstu verslunum
heita, að »Dagur« skuíi leyfa
sér þvilíkt háttaiag. Voru Fram-
sóknarmenn ekki með sambands-
lögunum 1918 og hafa þeir ekki
lýst yfir fylgi sinu við uppsögn
þeirra nú? En »Dagur« lætur
ekki bér við sitja. Hann reynir
að verja jafnréllið. Hann telur
það ekkeit hættulegt. Orð hans
veiða ekki skilin á annan hált
en að hann sé haiðánægður
með sambandslögin. Hans ræðst
aftan að þjóðinni og aftan að
sfnum eigin flokki. Yfirlýsing
forsætisráðherra verður ástæðu-
laus og jafnvel hlægileg að
áliti »Dags«.
Gizur Þorvaldsson hefir vafa-
laust verið þeirrar skoðunar
1262, að öllu væri óhætt og
ekkert þyrfti að óttast.
Gizur hefir fengið sinn dóm.
Dómurinn yfir »Degi« verður
likur, ef hann heldur áfram á
þeirri götu, sem hann er nú
kominn á.
Úr bréfi.
Kæri vin!
Fundurinn í Borgarnesi þakk-
aði stjórninni fyrir allt, sem hún
hafði gert bæði rangt og rétt,
en ekki vildi fundurinn þó fall-
ast á að baldið yrði áfram að
stofna ernbætti eins og hingað
til. Sú tillaga felld með all-
miklum rneiri hluta. Ef haldið
yrði eins rösklega áfram á
þeirri braut að stofna embælti
eins og nú hefir verið gert, þá
mundi embæltisstéttin innan
nokkurra ára verða fjölmenn-
asta stélt landsins.
Ef bændastjórninni tekst að
skapa svo fjölmenna embættis-
stélt, þá er það efni í ákaflega
fallega álelrun á þann »póli-
tíska« legslein stjórnarinnar.
Ósköp og skelfing eru menn
orðnir þreyltir á stjórninni.
Á ísafiiði og Seyðisfiiði sést
ekki sól marga mánuði ársins.
Þegar fyrstu geislarnir glægjast
niður í kauptúnin, þá er fagn-
aður mikill, sólarkaífið drukkið
á hverju heimili.
í stjórnmálaheiminum eru
menn orðuir mjög þreyttir á
skammdeginu og bíða með ó-
þreyju eftir fyrstu sólargeislun-
um. Hve margir myndu ekki
drekka sólarkalfi ef þeir losn-
uðu úr pólitíska skammdeginu.
Z.