Safnaðarblaðið Geisli - 16.05.1948, Síða 8

44
Íí ^c
A YNGSTU L E -S E F D U R K I R , *
itídtísJCfcöttitS; jfcfcAAA&AAAídt
•»
L I_ T_ L A_ 1 A M 3_i_Po
(Fi'emheldssaga su? sem hér ‘cfyrjer, ver
lesin fyrir börn^í yngri deild sunnu-
dagaskólans hér á Pí'ldudal og varð
mjög vinsælgVonandi a hún eftir að
skemmta mörgum yngstu lesendunum0)
Helga,Döra og Halli komu hlaupandi
inn til mömmu sinnar,einn góðan veður-
dag og hrópuðu^hvert i kappvið annað:
,!MammaPmamma,hún Kolla er húin að eign-
ast voðalega fallegt,svaftflekkött
lamb"c
Það var satt,sem hörnin sögðucKolla
var kind,sem faðir harnanna hafði gef-
ið þeim öllum i sameiningu,en svo attu
þau auk þess sína kindina hvertaÞað er
um þetta lamh hennar KolHu,sem eg ætla
nú að segja ykkur frá0
Kolla var úti a túni og stóð nú og
s'leikti nýfædda lamhið sitt0HÚn var að
þvo hví með tungunni sinni,því að hún
éttí hvorki svamp né handklæði„Kn litla
lemhið kunni ekki almennilega við þetta
og reyndi að hrölta á fæturjKn það gekk
illa0Það jarmaði þe ösköp vesældarlega
og sagðí mömmu sinni að það væ?:‘i svangt
Þáhætti hún að þvo þvicLoks tókst hví
að risa a fæturcÞað gat varla gengið
og ætlaði hvað eftir annað að detta
um koll0En loks tökst bvi að komast að
júfranu a mömmu sinni og ná í annan
spenanncEn hvpð bvi fannst mjólkin góð,
Það drakk og drakk,bangað til það var
:rðið þreytt í munninum að^toga i spen-.
enn,Þé varð það að hætta,Þa fór mamma
þess að þvo því svoiítið hetur,en fór
svo að fa^sér gras að horða,Litla lamh-
ið stóð halfhogið hjá henni og hristi
öð ru hvoru litla höfuðiðjÞað var að
reyna að átta sig é þvi,hvar það væri
nú eiginlega0v bað liðu margar_klukku-
stundir og litla lamhið lahhaði hægt
við hliðina é mömmu siioini0Þa sagði
iiíamma þess allt í einusað nú væri kom-
ið kvöld,það ætti að fá ser að drekka
og fara svo að sofa0Aumingja litla lamh
:tð vissi ekkert hvað var kvöld og Það
vissi ekki heldur hveð var að sofa0En
það skildi hvað vpr að drekka,og .það
gerði það duglega.Þegar það var huið
að fa nóg,lagöist mamma þess niður cg
sagði þvi að leggjast fyrir framan sig„
Það hlýddi og hjúfraði sig að hals-
inum a henni0Þarna var hlýtt og nota-
legt8Augun smálokuðust,og áður en það
vissi af,var það sofnað0En mamma þess
jortreði rölega og half-sofandi,En
hun borði^ekki að sofina fast,því að
nú varð hún að gæta lembsins síns vel,
Þegar komið var fram undir morgun
reis mamman hægt p fætur,því að hún
vildi ekki vekja lamhið sitt.Og þarna
lá það fi grasinu,eins og lítil,flekk-
ött hrúga og svaf ósköp vært.
Þegar það lcks vaknaði,var kcmið
glaða sólskin.Það sa ekkert, fyrir
birtunni og sagði hatt:"Mamma","Ja,eg
er hérnp ", svarað .i mamman og flýtti
ser til þesSj"Eg er voðalega þyrst",
eagði það o^ reis hægt a fætur.Það
teygði ur ser cg flýtti sér svo eð
fara að sjúga^Þegar bað ver húið að
drekka nog,fór bað að horfp í kring-
um sig0Ep hvað þetta var allt skrít-
iðobað sa svo margt,sem bað hafði ald-
rei séð éðurjpð bað ætlaði',‘ alveg eð
gera mömmu sina orðlausa með spurn-
ingumjEn mamman var að hamast við að
horða gres og matti' varla vera að því
að líta upp„ "Hvað er þetta þarna?"
spurði litlp lemhið með akefp. "Það
eru hpra kindur,eins og við",svaraði
hún0 "Erum við kindur?" "Ja,en þú ert
harp litil kind,sem kölluð er lamh",
svaraði ipammen og bað vottaði fyrir
brosi hja henni.~
(Pramhald),
„ Rigningardag nokkurn segir briggja
ara snáð i við föður sinn:
"Pahhijþað getur ekki verið fallegt
a himnum".
"Hvers vegna ekki,drengur minn?"
"Af bví að öl1 bessi.göt,sem vatnið
rennur niður um,eru é golfinu".
Við fermingunp^í deg verður sun^inn
salmurjsem er númer 648 í sélmpbók-
'inni0Nú skaltu fletta upp sélmphók-
inni og finna^þennan sélm„Reyndu að
læra bennan sélm i sumpr,
OffiŒíDDiDfflíDOffiŒffiaJOŒŒœíDŒŒfflCPfflffiOŒffia)