Unga Ísland - 01.06.1924, Side 5

UNGA ÍSLAND
45
Passíusálmavers.
Huga siuj jeg og máli mín,
minn góði Jesú enn lil þin:
Pílatus kong þig kallar hjer,
krossjesting Júðar óska þjer.
Víst erlu, Jesú, kongur klár,
kongur dgrðar um eilíl ár,
kongur englanna, kongur vor,
kongur almæltis tignar stór.
Kong minn, Jesú, jeg kalla þig,
kalla þú þrœl jnnn aftur mig;
herratign enga’ að heimsins sið
held jeg þar megi jajnast við.
Jesú, þín kristni kgs þig nú,
kongur hennar einn heitir þú;
stjórn þín henni svo lialdi við,
himneskum nái dgrðarfrið.
áfram. Það eru þúsundir ára síðan
mönnum kom fyrsl til hugar að láta
gufuna vinna fyrir sig. En það var
saml fyrst árið 1777 sem James Walt,
skotskur maður, gerði gufuvjel, sem
verulegt gagn var að. Síðan hefir hún
vcrið endurbætt á margan hátt.
í fyrndinni höfðu menn ekki annað
ráð til að komast yfir fljót og vötn en
að synda. En enginn kemst milli landa
með því móti. t*á fundu steinaldarmenn
upp á þvi, að telgja til trjáboli og hola
innan. Á þeim var hægt að fleyta sjer
talsverl lengra en á sundi. Þegar járn-
tækin komu til sögannar gátu menn
fyrst gert sjer byrðinga úr tilböggnum
borðum. Þá var og farið að nota segl.
Það var hin mesta endurbót, því vind-
urinn hefir afl á við marga ræðara.
Löngu síðar var sett gufuvjel í skipin.
þá voru menn ekki lengur háðir slraum-
um og vindum, en gátu komist hvert
sem var á áætlunarlima. — Lík framför
hefir átt sjer stað um farartæki á landi.
Fyrst fóru menn fótgangandi, eins og
öll ferfætt dýr gera alt til þessa dags,
og báru byrði sína á bakinu. Þvi næst
var hesturinn taminn og notaður til
reiðar og áburðar. Þá voru gerðir vagn-
ar, því hestar geta dregið margfaldan
þunga á við það sem þeir bera. Og
loks var gufuvjel setl á bjól og látin