Stormur - 09.10.1925, Blaðsíða 2

2
S TO R M U R
Fyrirliggjandi:
S P I L
frá S, Salomon & Co„
með Holmblaðsmyndum. - Margar teg.
I — J>
Vátryg-gið eig-ur yðar hjá
» t
The Eagle Star & British Dominions Insurance Co, Ltd.
Aðalumboðsmaður á íslandi
Garöar Gfslason, Reykjavík.
Mikið lirval aí klnkkum og* tirum
vel aftrektum. — JLioftvogir og allsk. silfur- og gullvörur.
Hjólhiestar og alt þeim tilheyrandi.
Spyrjið um verð hjíi mér, áður en þlð kaupið annarstaðar.
Sigurþór Jónsson, úrsmiður.
^Li i.—.1 i — ......... i mi tá
YERÐLÆKKUN
á öllum málningarvörum og veggfóðri,
frá og með deginum í dag.
Varan, bestu tegundir sem völ er á.
MÁLARINN.
Bankastræti 7. — Sími 1498.
Kaupiö og útbreiðið „Ston
9 I
a
<á
á að blöðin ræki vel skyldur sínar í
þessum efnum. — Auk þess sem mörg
flokksblaðanna hafa það á samvisk-
unni, að skrifa mjög einhliða og jafn-
vel villandi um þessi mál, sem auðvit-
að er stórvítavert og miklu meiri glæp-
ur, en menn alment gera sér grein fyrir;
eru greinar þessar oft og einatt illa rit-
aðar og flausturslegar, svo að almenn-
ingur á mjög erfitt með að skapa sér
skoðun af þeim. — Fjöldinn af þeim,
sem um stjórn- og þjóðfélags-mál rita,
vandar sig ekki nóg eða hefir ekki
hæfileika til þess að rita svo um þessi
mál, að vel sé.
Líka gera blöðin sig oft sek um að
flytja altof mikið í einu um þessi mál
I sama blaði. — Iðulega hefir það t. d.
komið fyrir að »Tíminn« hefir ekki
flutt neitt annað en pólitík. — þetta
gerir lesturinn þreytandi, og ef mörg
erfið og athyglisverð mál eru rædd í
sama blaðinu, er hætt við því, að alt
lendi f einum graut í huga lesandans,
og athyglin og umhugsnnin beinist ekki
að neinu málinu, þegar lestrinum er
lokið.
Erlend stórblöð, þau sem best eru
rituð, hafa það fyrir reglu að birta
stutta og skýra leiðara um þau mál,
sem á dagskrá eru, en forðast að
þreyta lesendur á mjög löngum grein-
um um þau efni eða tvístra athygli
hans með því, að ræða mörg mikils-
verð mál í sama blaðinu. — Hinsvegar
láta þau aldrei hjá líða, að hafa »leið-
ara« í hverju blaði. — Er mjög ábóta-
vant í þessu efni i blaðamensku vorri.
— Sum blöðin, og það meira að segja
dagblöð, eins og »Vísir«, sem hafa yfir
miklu rúmi að ráða, flytja aldrei að
heita má »Ieiðara« um nokkurt þjóð-
félagsmál. Önnur eru öðru hvoru
»leiðara«laus, en stundum eru þau
troðfull af skrifum um flókin og marg-
þætt mál, sem mikillar athugunar krefj-
ast hjá lesandanum. — Og oft og ein-
att er svo illa ritað um þessi mál, að
hver sem les, sér eftir þeim tíma, sem
til þess hefir farið. Oft og einatt sprett-
ur þetta af því, að sami maðurinn
skrifar flestar eða allar greinarnar, en
vegna þess, hve hann hefir mörg járn i
eldinum í einu, verður ekkert full-
hamrað. — Alt óljóst og grautarlegt..
Reglan ætti að vera sú, að stuttur en
glöggur »leiðari« um þjóðfélagsmálin
og þau mál, sem efst eru á baugi hverju
sinni, væri í hverju blaði. — Með því
móti verða áhrifiu og notin best.
En sökum þess, að blöðin eru orðin
það eina, sem allur fjöldiun les, verða
þau að gera meira en flytja fréttir og
stfórnmálagreinar. I*au verða helst líka
að flytja fræðandi og þroskandi grein-
ar, sem auka við þann menningarforða,
sem lesandínn hefir. — Mörg af blöð-
um vorutn hafa int þessa skyldu sína
sæmilega af hendi, þegar tekið er tiliit
til þess hve rúmið, sem þau hafa yfir
að ráða er takmarkað. — En talsverð-
ur brestur er þó á í þessu efni.
Alment vill það brenna við, að tals-