Morgunblaðið - 09.11.2018, Blaðsíða 4

K
okka er ein af þessum verslunum
þar sem allir virðast geta fundið eitt-
hvað sem þá langar í. Hafa margir
það fyrir sið í desember að líta inn í
Kokku á Laugavegi, bæði til að
kaupa fallegar gjafir en ekki síður til að kaupa
ýmislegt smálegt og ómissandi fyrir eldhúsið.
Guðrún Jóhannesdóttir er framkvæmdastjóri
Kokku og segir hún m.a. þurfa að gæta þess að
nóg sé til af laufabrauðsjárnum þegar tekur að
styttast í aðventuna. „Það er ótrúlegt hve mikið
selst af þeim og sama hvað við reynum að
tryggja gott framboð; laufabrauðsjárnin seljast
alltaf upp. Að skera og steikja laufabrauð virðist
vera afskaplega sterk hefð hjá landsmönnum og
í huga margra markar það upphafið að jólagleð-
inni í desember að eiga notalega samverustund
með fjölskyldunni við laufabrauðsgerð.“
Ætti heldur ekki að koma á óvart að út-
stunguform fyrir smákökubaksturinn seljast vel
í mánuðinum en í verslun Guðrúnar má finna
hér um bil öll þau form sem hugsast getur svo
að ekkert þarf að standa í vegi fyrir tilþrifunum
við piparkökubaksturinn. „Svo er einfaldlega al-
gengt að fólk sem kemur í búðina í leit að gjöf
rekist á eitthvað sem það vantar eða þarf að
endurnýja, s.s. föt, pönnur og áhöld ýmiskonar
til að elda jólamatinn.“
Eitthvað sem nýtist og endist
Flestir ættu að geta fyllt langan óskalista
með vörum frá Kokku, en þar með er ekki sagt
að hvaða vara sem er henti í jólapakkann. Fólk
vantar ólíka hluti í eldhúsið og hefur líka ólíkan
smekk. Guðrún bendir á að vitaskuld sé auðsótt
að fá að skipta gjöfum en skemmtilegast sé
samt ef tekst að gefa strax í fyrstu tilraun gjöf
sem kemur í góðar þarfir og nýtist þiggjandum
– jafnvel í mörg ár og áratugi. Lumar Guðrún á
nokkrum góðum tillögum:
„Sjálf er ég gjörn á að gefa fólki hluti sem mig
langar sjálfa í, og er það á vissan hátt heiðarleg-
asta gjöfin,“ segir Guðrún glettin og bætir við
að leita ætti að gjöf sem hafi sem mest notagildi
og komi í góðar þarfir daglega frekar en bara á
tyllidögum.
„Góð pottjárnspanna gæti t.d. verið sniðugur
kostur enda gagnlegt áhald sem – ef valin er
vönduð vara – ætti að endast lengi. Ég man t.d.
að ég fékk pottjárnspott í brúðargjöf fyrir lif-
andis löngu og í hvert skipti sem ég nota pottinn
verður mér hugsað til manneskjunnar sem gaf
mér hann – og þessi pottur er oft tekinn fram,“
segir Guðrún. „Og þegar ég flutti ung að heiman
tók ég traustataki litla pottjárnspönnu sem
móðir mín erfði frá móður sinni árið 1968. Ef vel
er hugsað um pottjárnsáhöldin geta þau enst í
nokkrar kynslóðir ef því er að skipta.“
Guðrún bætir við að pottjárnspönnur og
-pottar njóti vaxandi vinsælda í dag enda með
ýmsa jákvæða eiginleika sem létta matseldina.
„Hér áður fyrr elduðu allir með pottjárni, en svo
kom álið til sögunnar og þótti afskaplega snið-
ugt þar til í ljós kom að það væri ekki endilega
gott fyrir heilsuna að elda allan mat í snertingu
við ál. Þá kom teflonið, en það reyndist hafa
þann ókost að vera skammlíft, og er pottjárnið
núna aftur komið í fyrsta sæti. Þurfa pott-
járnsvörur ekki að vera dýrar og má t.d.
fá hér í versluninni litla pönnu, svipaða
þeirri sem amma átti, á um það bil
6.000 kr.“
Skandinavísk nytjalist
Guðrún mælir líka með því
að gefa barvörur. Landsmenn
hafi tekið kokkteilamenning-
unni opnum örmum og blandi
sér drykki við alls kyns tækifæri,
og selur Kokka úrval af vörum til
kokkteilgerðar og -drykkju. „Skandinavíska
hönnunarvaran á líka upp á pallborðið um þess-
ar mundir. Allir vita hvað Íslendingar eru veikir
fyrir norrænni hönnun en ný og áhugaverð
merki hafa bæst við
eins og Spring Copen-
hagen frá Danmörku. Mætti kalla
vörurnar frá Spring Copenhagen nytjalist því
þær eru virkilega fallegar og til prýði þar sem
þeim er fundinn staður, en gegna líka hlutverki
við matseld og framreiðslu.“
Laufabrauðsjárnin rjúka út
Guðrún í Kokku á það til að ein-
falda gjafavalið með því að gefa
fólki hluti sem hana langar sjálfa í.
Ásgeir Ingvarsson | ai@mbl.is
Svo virðist sem allir geti
fundið eitthvað í Kokku
sem þá langar í. Guðrún
velur í búðina það besta
sem finna má hjá fram-
leiðendum um allan heim.
Krúttlegir salt- og piparstaukar
frá Spring Copenhagen.
Spring Copenhagen-vörurnar eru fallegar en hafa líka mikið notagildi.
4 MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 9. NÓVEMBER 2018
Mínimalisma-byltingin barst til Íslands
fyrir nokkrum misserum og margir sem
leggja mikið á sig við að tæma heimilið
af hvers kyns óþarfa. Hjá þessu fólki eru
skúffurnar í eldhúsinu ekki troðfullar af
áhöldum og ílátum heldur geyma bara
það sem þarf og það sem er notað.
Stóra spurningin er þá þessi: Hvað á
að gefa mínimalistanum?
Guðrún fer létt með að finna svarið.
„Það sem mínimalistar vilja eru áhöld
sem þjóna mörgum hlutverkum. Micro-
plane-rifjárnin eru einmitt þeim eiginleika
gædd og getur t.d. eitt slíkt rifjárn komið
í staðinn fyrir hvítlaukspressu, múskat-
rifjárn, möndlukvörn og piparkvörn.“
Að sögn Guðrúnar eru rifjárnin frá
Microplane í algjörum sérflokki og miklu
beittari en gengur og gerist, sem gefur
þeim aukið notagildi. „Þau fást með
hnotuskafti, sem þykir fallegt, eða með
gúmmískafti sem fer vel í hendi. Þá er
óvitlaust að láta fylgja með fingurhlíf sem
hlífir puttunum við hárbeittum blöð-
unum.“
Er meira að segja hægt að fá agnar-
smátt prufu-rifjárn sem var upphaflega
framleitt svo að fólk gæti fengið að sann-
færast um eiginleika Microplane-
varanna áður en fjárfest væri í rifjárni í
fullri stærð. „Ég á eitt þannig prufurifjárn
og tek það með mér upp í sumarbústað
til að geta t.d. rifið súkkulaðispæni út á
kakóið mitt,“ segir Guðrún en mælir ekki
endilega með því að rifjárn í prufustærð
sé notað í almenna matseld – ekki einu
sinni á naumhyggjuheimilum.
Rifjárn fyrir
mínimalistana
Laufabrauðsgerð
er greinilega ríkur hluti af
jólahefðum Íslendinga.
Maður getur
alltaf á sig
skálum bætt.
Guðrún segir skemmtilegt að gefa hluti sem viðtakandinn notar oft og lengi.
Kokka býður upp á gjafaþjónustu fyrir
fyrirtæki og stofnanir og eru starfsmenn
verslunarinnar boðnir og búnir að bæði
aðstoða við gjafavalið og eins við inn-
pökkun. Guðrún segir sniðuga lausn fyr-
ir vinnustaði að velja fjölbreyttar gjafir á
svipuðu verðbili, og jafnvel hægt að hafa
það þannig að engir tveir pakkar séu
eins. „Það kemur starfsfólkinu skemmti-
lega á óvart að uppgötva að pakkarnir
eru allir ólíkir og tilviljun sem ræður því
hver fær hvaða gjöf.“
Engir tveir fái
sömu gjöfina