Bæjarins besta - 08.05.1991, Síða 4

4
BÆJARINS BESIA • Miðvikudagur 8. maí 1991
|! | Óháð vikublað
|j Útgefandi: H-prent hf.
■_________ ________400 ísafjörður S 4560.
Siguqón J. Sigurðsson
kSILLmLLmJ S 4277 & 985-25362
Ábyrgðarmenn: Siguijón J. Sigurðsson og
Halldór Sveinbjörnsson © 4101 & 985-31062.
Útgáfudagur: Miðvikudagur. Upplag: 3800 eintök.
Ritstjómarskrifstofa og auglýsingamóttaka að
Sólgötu 9, © 4570 • Fax 4564.
Setning, umbrot og prentun: H-prent hf.
Bæjarins besta er aðili að
samtökum bæjar- og héraðsfréttablaða.
Eftirprentun, hljóðritun, notkun Ijósmynda og
annars efnis er óheimil nema heimilda sé getið.
Leiðarinn:
Spor í rétta átt
Þegar menn velta fyrir sér möguleikum strjábýlisins á
að halda velli móti þéttbýlinu, koma samgöngur oftar
en ekki upp á yfirborðið. -
Samgöngur milli landshluta eru mikilvægar. Á þeim
getur oltið hvort byggð heldur velli eða ekki. En sam-
göngur innan héraðs eru ekki síður nauðsynlegar.
Samgöngur milli kaupstaða og kauptúna á Vestfjörð-
um hafa löngum þótt með erfiðara móti. Svo reynist
enn vera að vetrarlagi. Eigi að síður hefur margt breyst
til batnaðar, sérstaklega hin síðari ár. Á þar við hið
fornkveðna, að gengur þótt hægt fari.
Dýrafjarðarbrúin er hið mesta mannvirki. Ein út af
fyrir sig boðar hún ekki undur og stórmerki sé litið á
það eitt, að með henni styttist vegalengdin milli ísa-
fjarðar og Þingeyrar um 13 km. Sé hún aftur á móti sett
í samhengi við áður komnar vegabætur í Önundarfirði
og væntanleg jarðgöng gegnum Breiðadalsheiði, eykst
gildi hennar til muna. Með brúnni tekst af erfiðasti og
snjóþyngsti vegarkaflinn fyrir Dýrafjörð. Þegar jarð-
göngin eru komin ætti að vera auðvelt að halda leiðinni
milli Þingeyrar og ísafjarðar opinni allan ársins hring.
Gefur auga leið hversu þýðingarmikið það er íbúum
þessa svæðis að eiga greiða leið til ísafjarðar, þótt ekki
væri nema vegna læknisþjónustu.
Það var ekki ýkja mikið um dýrðir af hálfu hins opin-
bera þegar fyllt var í síðasta haftið í fyllingu að Dýra-
fjarðarbrúnni. Það fór vel á, að forystumenn hreppanna
mættust á miðri brúnni. Handtak þeirra sagði meira en
mörg orð. íbúarnir skilja öðrum betur þýðingu bættra
samgangna fyrir framtíð byggðarlagsins. Vel ort, þjóð-
leg hvatning Bergs á Felli var skrautfjöður dagsins.
Síðasta vetrardag bættist nýr farkostur í flota Flugfé-
lagsins Ernis hf., níu farþega vél búin fullkomnustu ör-
yggistækjum. Þörfin leyndi sér ekki. Aðeins tveimur
dögum eftir komuna fór vélin í fyrsta sjúkraflugið.
Áþreifanlegt dæmi um nauðsyn þess, að flugfélagið
geti starfað áfram og sinnt ætlunarverki sínu.
Bæjarins Besta óskar Vestfirðingum til hamingju
með bættar samgöngur á láði og í lofti og færir eigend-
um Ernis hf. heillaóskir með nýju flugvélina.
s.h.
ÍBÚD TIL SÖLU
Til sölu er 115 m2 íbúð á 4. hæð
að Aðalstræti 24. ísafirði.
Nánari upplýsingar gefur
Svanbjörn Tryggvason 1 síma
4323 á daginn og 3726 á kvöldin.
Lesendabréf:
Ti I hvers er valdid
og fyrir hvem?
— Gunnar Þórðarson skíðaáhugamaður skrifar:
SAMSKIPTI Skíðafélags
ísafjarðar og bæjaryfir-
valda vegna auglýsinga-
skiltis sem sett var upp í
heimildarleysi við Silfur-
torg, hafa valdið mér heim-
spekilegum vangaveltum.
Eg hef velt því fyrir mér til
hvers er valdið, lög og regla
í lýðræðisþjóðfélagi, og fyrir
hvern er það sett. Fyrir þá
sem ekki þekkja málið skal
ég reifa það í stuttu máli.
Vegna alþjóðlegs skíða-
móts sem haldið var hér á
ísafirði á vegum Skíðafé-
lagsins nú í apríl, var farið
út í að selja fyrirtækjum
auglýsingar á skiltum í fjár-
öflunarskyni. Skiltin skyldu
staðsett á Seljalandsdal þar
sem mótið fór fram en
fyrir smá mistök var eitt
þeirra sett upp á Silfurtorgi
án tilskilinna leyfa frá bæj-
aryfirvöldum. Um var að
ræða skilti frá V.f.S. sem af
rausnarskap bauðst til að
greiða S.í. kr. 200.000.- fyr-
ir vikið. Fljótlega kom at-
hugasemd frá bæjaryfirvöld-
um þar sem byggingarnefnd
bæjarins krafðist þess að
skiltið yrði tekið niður.
Fyrir orð bæjarstjórans
var leyft að hafa skiltið uppi
á meðan á mótinu stóð og
jafnframt var lögð fram
formleg beiðni frá S.í. til
bæjaryfirvalda um leyfi fyrir
• Gunnar Þórðarson.
skiltinu ásamt afsökunar
beiðni frá félaginu vegna
brots á byggingarreglugerð.
Því bréfi var aldrei svarað
en hinsvegar voru heitar
umræður á meirihlutafundi
bæjarstjórnar miðvikudag-
inn 17. apríl s.l. og stóð þar
upp Georg Bæringsson,
barði í borðið, og heimtaði
skiltið niður. Vegna reglu-
gerða bæjarins gátu aðrir
bæjarstjórnarfulltrúar í
meirihluta ekkert gert ann-
að en látið undan þessu, þó
þeir bentu á að hér væri um
gott málefni að ræða, brotið
væri ekki alvarlegt og afsök-
unarbeiðni hefði borist
ásamt formlegri beiðni um
leyfi til að hafa skiltið
þarna. Klukkan níu daginn
eftir rifu starfsmenn bæjar-
ins niður skiltið S.í. til veru-
legs fjárhagstjóns. Mánu-
daginn 22. apríl var sam-
þykkt í bæjarráði, með at-
kvæðum Georgs og Jóns
Kristins að heimila ekki
uppsetningu skiltisins á Silf-
urtorgi þar sem þeir væru í
bæjarráði fyrir fólkið en
ekki fyrir „þrýstihópa“.
Og þá er komið að heim-
spekinni. Til hvers setjum
við lög og reglur og til hvers
felum við sumum vald í lýð-
ræðisríkjum. Er mönnum
falið vald til að „nota“ það,
eða til að nýta það í þágu
fjöldans. Eru reglugerðir til
að fara alltaf eftir þeim út í
hörgul, eða eru þær settar til
að gæta hagsmuna borgar-
anna.
Ég tala ekki hér sem
stjórnleysingi heldur er ég
aðeins að benda á að stund-
um verða menn að meta að-
stæður, hvert málefnið er og
hverjum það komi vel og
hvort það komi einhverjum
illa.
I þessu tilfelli var um
verulegt fjárhagstjón fyrir
foreldra skíðabarna sem
sóttu Andrésar Andar leika
á Akureyri að ræða, en tekj-
ur af títtnefndu skilti átti að
renna í ferðasjóð fyrir þau.
Tilgangur styrkja sem þess-
ara er að gera öllum börn-
um kleyft að taka þátt í
skíðaíþróttinni hvernig sem
fjárhag foreldra þeirra er
háttað. En hverjum kom
þetta skilti illa? Eru ein-
hverjir sem gætu hafa skað-
ast af því?
Byggingarnefnd gckk til
atlögu við skiltið af þvílíkri
röggsemi að með ólíkindum
sætir. Á mettíma var búið
að rifa það niður enda var
það sett upp í leyfisleysi.
En skyldi byggingarnefnd
og áðurnefndir bæjarráðs-
menn alltaf vera svona fljót-
ir til og jafn harðir í horn að
taka. Eða eru þeim ef til vill
bara svona mikið í nöp við
„þrýstihópa". Skyldi áður-
nefndur Georg hafa fengið
leyfi byggingarnefndar til að
setja auglýsingarskilti fyrir
Sjóvá-Almennar á húsnæði í
almenningseign þar sem
hann rekur fyrirtæki sitt?
Ég vil í aðeins í lokin
fjalla um áðurnefnda
„þrýstihópa" og lýsa minni
skoðun á slíkum félagasam-
tökum. Iþróttafélög eins og
S.F.Í. hafa það að markmið
að efla íþrótta-og æskulýðs-
starf. Markmiðið með því er
að skapa betra samfélag með
betra fólki og miðar að því
að unglingar fá tækifæri til að
fá útrás við heilbrigðan leik
og gera þá að betri borgur-
um. Fjáröflunarstarfsemi
félaga eins og S.F.Í. sem
byggist á því að sækja fé til
einstaklinga og fyrirtækja,
sem geta og vilja láta fé af
nægtaifbrunni sínum, og
nota það síðan til að efla
íþrótta- og æskulýðsstarf, að
koma í veg fyrir að iðkun
íþrótta verði sérréttindi
efnafólks, með því að greiða
niður þjálfun og ferðalög
keppenda. Til viðbótar við
þetta hefur S.F.Í. þurft að
greiða úr eigin vasa fyrir
ýmsan tækjabúnað á Selja-
landsdal sem er einsdæmi á
íslandi og er um milljónir
króna þar að ræða.
Að kalla S.F.Í. þrýstihóp
er ekkert annað en ósvffni og
takmarkalaust skilningsleysi
á því starfi sem það félag og
önnur sambærileg hér í bæ
vinna. Það er styrkur hvers
bæjarfélags að hafa slíka
starfsemi þar sem fjöldi fólks
leggur mikla vinnu af mörk-
um til að byggja upp æsku-
fólkið í bænum, öllum til
góðs. Þó menn séu á móti
íþróttum verða þeir að
viðurkenna það.
Gunnar Þórðarson.
• Umrætt auglýsingaskilti á Silfurtorgi.
Atvinna
Starfskraftur óskast til
afleysinga frá 1. júní nk.
Nánari upplýsingar
veitir útsölustjóri.
Á.T.V.R.
ÍSAFIRÐI