Gisp! - 01.06.1991, Blaðsíða 17

a.m.k., rándýra. Þettaereini möguleikinntilþessaðfáskikkanlegt
verðá blöðin. Eg útbýalla íslensku gerðina en þeir prenta samtímis
fyrirein sex lönd og gera ekkertannaðen að breyta um svarta litinn
en þariertextinn. Eg þýði um leið og ég setí tölvunni. Yfirleitter
þaS úr ensku en einnig talsvert úr sænsku. Þeir senda mér blá-
prentað, sem þýðir aS þegar það er myndaS með linsu hverfur blái
liturinn og svarti stendur eftir. Eg set allan stílinn, sendi þetta út og -
þeir prenta svo hér og þar í Evrópu, mikið í Ungverjalandi,
þónokkuð í Finnlandi, eitt og annað á Italíu."
Eru hasarblöðin þín helsta vinna?
"Nei-nei, þetta er bara uppfyllingarefni, alveg einsog bókaútgáfan
var á sínum tíma. Eg prenta allt fyrir bæinn en það koma dauðir
kaflar. Hér einu sinni kom út mikið af blöðum, hver flokkur halði sitt
blaðoggafútnokkuSreglulegaennúkomaeinungisútsmásneplar.
Eg er svona að undirbúa það aS hætta, ég er orðinn of gamall í
þetta."
PrentsmiSjan er á neðri hæð ibúSarhússins, frekar lítil og troðfull
af vélum, sumt frá árdögum prentlistarinnar, annað tiltölulega nýtt.
Einhvern tímann var hún með þeim best búnu á landinu og gæti
ennþá komið frá sér góðri vinnu. MyndasögublöS (náttúrulega)
fylla hvern krók og kima þar sem ekki eru vélar eða pappír.
"Þau koma úttæplega mánaðarlega, svona lOblöðáári. Það
verður að sleppa desember því þá hreinsa þeir öll svona blöð út í
bókabúðunum og selja bara bækur. Eg hef haft svona 3 titla undir
í einu. Sko, þegar þetta er búið að ganga í 4-5 ár selst það ekki
meir því markaðurinn er mettaður. Þetta var mjög spennandi fyrst,
fyrstu blöðin, en svo dvínaði þetta. Eg er hættur með Súpermann
því fólk var búið að fá nóg. Núna eru það Batman og Alf sem
ganga vel og ég gef ekki annað út. Eg veit ekki hvort þeir endast
næsta ár (1991) en ég held það þó því þetta tölublað af Alf sem
ég er að útbúa núna er númer 3 á komandi ári. Maður er svona
2-3 mánuðum á undan sem var dálítið hvimleitt hér áður þegar
verðsveiflur voru miklar því verðið var prentað á blöðin. I dag er
verðið á blaði 220 krónur og salan misjöfn, 1000-1500, auk þess
sem erfitt er að fá gert upp og bókabúðir og forlög fara á hausinn.
Blöðin fara í bóksalakerfiS og er dreift út um allt land, yfirleitt í eina
búð á hverjum stað og í fleiri á stórum stöðum. Mesta salan er í
Reykjavík. Eg sel líka heilu árgangana innpakkaða í gegnum póst
og i búðum en þó aðallega á bókamörkuðum. Póstkröfukerfið
gengur ágætlega og skilar sér allt saman. Það er öruggt en dýrt."
En hvers vegna kom þessi útgáfa til? Hugsjón? Gróði?
Byggðastefna...?
"Eg gaf áður út skáldsögurnar um Tarsan, einar tuttugu. Svo
komst ég að þvi að hann var gefinn út í svona myndasöguheftum
og ég bara setti mig í samband við erlendu útgefendurna og byrjaði
á þessu. Siðan kom þetta svona af sjálfu sér og hefur verið
skemmtilegtilraun. Þessiútgáfaerfeikilegaerfiðþvíégteiknaekkert
og þarf að láta alls kyns hljóð og hljóðtákn standa líkt og í
frumútgáfunni."
Við flettum í gegnum ýmis blöð.
"Eg kallaði hann LeSurblökuna fyrsta árið en svo skipti ég yfir í
Batman, sem er miklu þægilegra að nota því í sjónvarpinu og í bíó
er allt kynnt sem Batman. Þeir sem kaupa blöðin lesa þau bara og
henda svo, flestir. En sumir safna og ég hef tekið eftir því að full-
orðnir lesa þetta þónokkuð, hafa gaman af að líta í þetta: bílstjórar
og fólk sem er á ferðalagi."
Tekur einhver við af þér?
"Eg veit nú ekki, hef ekki spekúlerað í þvi en hér er öll aðstaða
og þetta er orðin rútínuvinna."
Og við flettum áfram og svo er kominn tími til að kveðja.
Undirritaðurgengur útáSuðurgötu, horfir útyfir lygnan fjöröinn og
með sjávarloftinu færist ró yfir hasarinn. Eftir heimsóknina hefur
innlend hasarblaðasýn blaðamannsins ekki breyst: yfirgengilega
stórhluti þessararframleiðsluerdrasl. En hlýjar tilfinningar hans til
Siglufjarðar eru einnig óbreyttar. ÞaS er ekki Sigurjóni að kenna
að sögurnar eru lélegar og umbúðirnar ópersónulegar. Það er ekki
hans feill að kunna ekki aS handskrifa textann. Og hasarblöðin
hafa ekki sett Siglufjörð á hausinn.
Bjarni Hinriksson.
17