Bergmálið - 17.07.1899, Side 1

Bergmamd is pub-
lished three times
per month atthe
SvAVA PRINT.OFFICE
Gimli, Man.
Suhscription price
$ 1,00 per year.
Bates of advertise-
ments sent on
application.
„Því feðranna dáðleysi’ er barnanna böl og bölvun í nútið er framtíðarkvöl.“
II, 19
GIMLI, MANITOBA, MÁNUDAGINN 17. JÚLÍ
1899.
Ég starði’ út í bláinn.
Ég gekk fram á klettótta kveinandi strönd,
Yið kolbrýnda sjáinn,
Með sorgir í barmi og hatur í hönd,
—Og horfði’ út í bláinn.
Hretskýin drúptu við himinsins brá
Og hímdu við sjáinn.
Ég reikaði harmþrunginn heiminum frá
—|bg horfði’ út í bláinn.
Vindurinn nístandi veinaði hátt,
Og veik út á sjáinn,
Og öldurnar hrinu og hljómuðu flátt.
—Ég horfði’ út í bláinn.
Ljósið var dulið um nákalda nótt
Við nötrandi sjáinn,
Og lífið var hulið og hvíldist nú rótt.
—Ég horfði’ út í bláinn.
Himininn faldist í fannbörðum hjúp
Við freyðandi sjáinn,
Og hiöunin við steininn þá stundi svo djúp.
— Ég starði’ út í bláinn.
Og eugin sást dagsbrúu hjá dagroðaus stól
Við dimmleita ejáinn,
Og stjörnurnar huídust og himinsins sól.
—Ég horfði’ út í bláinn.
Að innan var brennandi eldur og hol
Við ískalda sjáinn.
Að utan var stálkaldur stonnur og' él.
— Ég starði’ út íbiáinn.
Kg reikaði einmana ráðviltur fram
Við rjúkandi sjáinn,
Og nldrei ég stiltist og staðar ei nam
—Kn starði’ út í bláinn.
Sorgin mér fiutti sinn ógnandi óð
Við organdi sjáinn,
Og heiftknúinn brandur í hjarta mdr stóð.
—Ég horfði’ út f blStinn.
Brunnu mór leiftur um hwgarins heim
^ ið hljóðandi sjáinn,
Og kondi óg stríðtóidi stingi »f þeim.
Bg stniði’ út í hláinn.
„Hvert á aðhalda?" ég hugsaði þá
Við harðlynda sjáinn,
Því eyðimörk hlífðarlaus umhverfis lá.
■—Ég æddi’ út í bláinn.
En æfin mín hverfur í ómœlisdjúp
Við ólgandi sjáinn,
Og vafinn í kolsvörtum harmhoða hjúp
Ég hverf út í bláinn.
Fregnir hvaðanæfa.
-------o------
Ekki er útlitið enn þá fagurt á Spáni. Eft-
ir því að dæma, sýnist alt benda á að stjórnar-
bylting í landinu sé fyrir dyrum; þótt hægt fari,
þá stefnir alt í þá áttina. Munkarnir og Jesúft-
ar munu þá fá nægju sína, þegar allar þær
þúsundir, sem dauðhata þá geistlegu stétt, ota
sverðsoddánum að þeim. Það er vel líklegt,
að stjórninni hepnist að þvinga þjóðina nndir
skatta álögur sínar, með styrk hervaldsins, en að
líkindum verður sá sigur konungsvaldsins ekki
lang gæður.
Konnngsvaldið sér hættuna, sem vofir yfir,
og reynir að koma í veg fyrir að hún dynji yfir
ríkið; en kennilýðurinn er ekki sammála. Sumt
af honum eru Karlungar og aðrir þjóðveldis-
menn. Herliðið er á hlið konungsvaldsins, en
hermennimii' sýna yfirmönnum sínum mótþrói
og yfirmennirnii' gæta ekki heragans. Kouurn-
ai'—já, mitt á meðal hins fiítækasta og minst
upplýsta almúga—taka hlutdeild í öllum upp-
hlaupum, svo er hatrið gegu konungsvaldinu
búið að ná djúpum rótum. Uppþot þau, sem
þar hafa nýlega átt sér stað, og sem hafa haft
blóðsúthellingar í för með sér, eru fyrirhoði fyrir
öðrn meira.
—Dreyfus var' settur í land í Quiberon, (hær
sá stendur á litluni skaga, á vesturströnd Erakk-
lands). Þaðan var liann iluttur með eimlest til
Bruz, sem er 7 mílur enskar frá Bennes. Erá
Bruz var hann íluttur í skrautvagni til Eennes,
og fylgdi honum lögreglustjói’ina mcð 25 vopn-
aða lögregluþjóna. Múgnr og margmenni var
viðstatt, þegar Dreyfus var látinn í fangelsið, en
allir voiu rólegir.
Um kapiein Dreyfus farast sjiiliðsforingja
nokkrum þannig orð: „Drevfus er nú að út-
liti, sem hann væri sextugur. Heilsa hans er
fariu, og ég er hræddur um, að hann nái sér
aldrei aftur. Ilár hans og skegg er orðið grátt
af hærum. Enginn nmndi þekkja þonua gamla,
hrörlega mann, fyrir að vera kapt. Dreyfus<£.
Maitre Demange, lögmaður, sem varði Drey-
fus fyrir herréttinum 1894, heimsótti haun í
Rennes, strax sem hann var þangað kominn.
Fanginn hljóp á móti honum og faðmaði vin sinn,
að sér og þakkaðí homun fyrir starf hans.
Paul Deroulede, sem var einn af svæsnustu
mótstöðumönnum Dreyfuss, og sem hafði allar
klær úti, til að korna í veg fyrir að mál hans
yrði rannsakað aftur, sagði í ræðu sera hann
hélt nýlega, og sem allir, vinir sem óvinir, urðu
sem þrumulostnir að heyra : .,Ef hinu nýi her-
réttur getur sannað, að Dreyfus sé saklaus, þá
er engin hegning of þung, enginu gapastokkur
svo illur frásagnai', að það sé hæfileg hegning
fyrir þá stjórnarherra og þá horgaralegii embætt-
ismenn, eða þá herforingja, sem hafi verið valdir
að þessum dómsúrskurði, og enginn heiður of
mikill fyviv hann,sem þeir hafagert að píslarvotti£‘.
—Látinn or hiun frægi skáldsagnahöfunduv,
Mrs. Southworth. Hún lézt að heimili sínu í
Washington, D. C. 7. þ. m., eftir nokkurra vikna
sjúkdómslegu.
Emma Dorothy Eliza Kevitte Southvroi’th, var
fædd 26. des. 1819, í Washington D. C.
Ilin fyrsta skáldsaga, sem hún ritaði, var:
„The Irish Eefugees", (hinir írsku landflótta-
menn). Fyrst ritaSi Iiún eingöngu fyrir „Kation-
al Era“, og-í því bhiði kom fyrstút sagan „Ee-
tribation“ (Lausn), sem gerði hana fræga. Saga
sú gekk í sömu átt og „Uncle Tom’s Cahin“
eftir Mrs. Stowe, að sýna fram á hið voðalega
ranglæti með þrælahaldið í Bandaríkjunum.
Meðal henuar beztn skáldsagna má telja: „Tho
Wife’s Victory1' (sigur konunnar), „Ishmael“,
„The Hidden Hand“ og ótal fieiri.
Sú eina af sögum hennar, sem bjrst mun ha&
á íslenzku er „Kapitola", sem Heimskringla gaf
út fyrir tveimur árum síðan.
—Leo páfi er sjúkur, eftir því sem blöðin
segja, og verður nú stöðugt að liggja í rúminu.
Sagt ev, að karlfauskurinn hafi tekið of nærri
sói' við guðvækileg hátíðahöld, sem hann nýlega
tók hlutdeild í.