Tíminn - 27.09.1940, Side 3

92. blað
TÍMIM, iöstndagiim 27. scpt. 1940
367
Flösknr og glös
Við kanpnm daglega fyrst um sinn allar
algengar tegundir af tómum flöskum og
ennfremur tóm glös af öllum tegnndum,
sem frá okkur eru komin, svo sem nndan
bökunardropum, hárvötnum og ilmvötn-
um. — Móttakan er í Nýborg.
Áiengisverzluu ríkísíns.
Reykjavík. Sími 1249. Símnefni: Sláturfélag.
Reykhús. — Frystihús.
NiðursuÖuverksmiðja. — Bjúgnagerð.
Framleiðir og selur í heildsölu og smásölu: Niður-
soðið kjöt og fiskmeti, fjölbreytt úrval. Bjúgu og álls-
konar áskurð á brauð, mest og bezt úrval á landinu.
Hangikjöt, ávallt nýreykt, viðurkennt fyrir gæði.
Frosið kjöt allskonar, fryst og geymt í vélfrystihúsi, eftir
fyllstu nútímakröfum.
Verðskrár sendar eftir óskum, og pantanir afgreiddar
um allt land.
Egg frá Eggjasölusamlagi Reykjavikur.
svo að segja kostnaðarlaus, því
ég ætlast ekki til, að eftir ið-
gjöldum verði gengið af hálfu
stofnunarinnar, heldur aðeins
veitt móttaka því sem greitt
verður. Sá maður eða kona, sem
gengur í ríkisbindindið, skilur
hvað er í hættu.ef ekki er greitt.
Eins og kunnugt er, hefir rík-
ið árlega stórar tekjur vegna
tolla og verzlunarhagnaðar af
tóbaki og áfengi. Mun vart hægt
að benda á aðra eðlilegri notk-
un þeirra tekna, en þá, að þeim
væri varið til útrýmingar víns
og tóbaks. Hins vegar mun
fjármálavald ríkisins ekki telja
fulla lausn á þessu máli eins og
nú horfir, þó bent sé á að láta
þessar tekjur standa straum af
ríkisbindindinu. Ég vil þess
vegna leggja til, að ríkis-
bindindið fái einkarétt til happ-
drættis hér á landi, þegar réttur
Háskóla íslands er útrunninn.
Bindindismálið er sízt óveru-
legri þáttur í menningu þjóðar-
innar en efling háskólans var
á sínum tíma, og varðar alla
þjóðina. Happdrætti háskólans
hefir gefið um 180 þús. króna
tekjur á ári. Slíkar tekjur nægja
til útborgunar á um 700 verð-
launum fyrra tímabils, að því
leyti, sem iðgjöld ekki hrökkva
til, en næstu 20 ár eftir að rík-
isbindindið yrði stofnað, þyrfti
ekki að útborga verðlaun ann-
ars flokks svo verulegu næmi.
Ætla mætti, að eftir 10—20 ár
frá því ríkisbindindið væri
stofnað, gæti svo skipast um
fjármál ríkissjóðs, að fært yrði
að verja verulegum hluta af
tekjum af tóbaks- og áfengis-
sölu til þess að halda uppi rík-
isbindindinu.
Það mun vera lítt mögulegt
að segja fyrir um þátttöku í
ríkisbindindinu, en 700 nýliðar
á ári, sem allir stæðust raun-
ina, er vissulega afarhá tala og
svarar til þess, að 14 þúsund
manns á aldrinum 10—30 ára
yrði i bindindinu, eftir að það
væri komið í fullan gang.
Eins og áður hefir verið drep-
ið á, verða verðlaun í ríkisbind-
indinu að sjálfsögðu ekki veitt
öðrum en þeim, sem standast þá
raun að vera fullkomnir bind-
indismenn meðan þeir eru 1
ríkisbindindinu. Heppilegt virð-
ist, að eftirlit í þessum efnum
yrði falið áfengisvarnanefnd-
um. Vottorð eiðsvarinna manna,
t. d. héraðslæknis og áfengis-
varnarnefndar, væru sjálfsögð
skilyrði fyrir útborgun verð-
launanna, annars legg ég til, að
yfirstjórn ríkisbindindisins yrði
falin tryggingarstofnun ríkis-
ins, þar sem hér er um að ræða
einskonar tryggingarstarfsemi,
er almenning varðar. Auk þess
má ætla, að rekstur ríkisbind-
indisins yrði á þann hátt ódýr-
ari heldur en ef sett yrði sér-
stök stjórn yfir stofnunina.
Tölur þær, sem ég hefi notað
í tillögum mínum hér að fram-
an, yfir iðgjöld, verðlaun og
aldurstakmörk, geta orðið
skiptar skoðanir um. Hátt ið-
gjald ætti að tryggja það, að
enginn gangi í bindindið I
hugsunarleysi; og verðlaun,
sem eru um helmingi hærri
upphæð en það, sem greitt hef-
'ir verið í iðgjöldum, ættu ná-
Réyhítf
[Sji 1: jttllil jS| : :í; tflVAJKIÍ Jl V:
20 sik
Pákkínn
íxþstar
kr. 1,70
Fást i óHum
TC
Revkjavík - Akureyri
Hraðferðír alla daga.
Bifireiðastöð Akureyrar.
Bifreiðastöð Steindórs.
V atnsno tkiin.
Vegna hinnar stórauknu íbúa-
tölu Reykjavíkur er alvarlega
skorað á alla að gæta þess
vel að nota ekki vatn óhóf-
lega. Eru menn sérstaklega
ámínntir um, að ekki sírenni
úr vatnshönum og að ekki sé
látið renna vatn til einkis að
nóttu.
Verði fólk ekki vel við pess-
um tilmælum, er óhjákvæmi-
legt að alvarlegur vatnsskort-
ur verði.
Hefir tilmælum pessum einnig
verið beint til setuliðsins.
B æ j arverkf ræðingur

Húðir og skinn.
Ef bændur nota ekki til eigin þarfa allar HÚÐIR
og SKINN, sem falla til á heimilum þeirra, ættu þeir
að biðja KAUPFÉLAG sitt að koma þessum vörum
í verð. — SAMBAND ÍSL. SAMVINNUFÉLAGA selur
NAUTGRIPAHÚÐIR, HROSSHÚÐIR, KÁLFSKINN,
LAMBSKINN og SELSKINN til útlanda OG KAUPIR
ÞESSAR VÖRUR TIL SÚTUNAR. — NAUTGRIPA-
HÚÐIR, HROSSHÚÐIR og KÁLFSKINN er bezt að
salta, en gera verður það strax að lokinni slátrun.
Fláningu verður að vanda sem bezt og þvo óhreinindi
og blóð af skinnunum, bæði úr holdrosa og hári, áður
en saltað er. Góð og hreinleg meðferð, á þessum vörum
sem öðrum, borgar slg. —

Bóndi - Kaupir |>li bnnaSarblaðiS FREY?
ÚTBREIÐIÐ TlMANN
lega að koma í veg fyrir, að
menn missi, vegna brota eða
vanskila, þann rétt, sem búið er
að kaupa. Tíu ára aldurstak-
markið, er sett með það fyrir
augum, að foreldrar haíi að-
stöðu til þess að hefja þessa
tryggingarstarfsemi fyrir börn
sín þegar á ungum aldri um
leið og þau kappkosta að koma
inn i meðvitund barnanna með-
an þau eru ung, hugmynd um
siðferðis- og efnahagslega þýð-
ingu bindindisfélagsskaparins,
og hversu mikla þýðingu breytni
þeirra i þessu efni getur haft á
velferð þeirra og heimilisins.
Það er kunnugt, að flestir þeir,
sem neyta áfengis og tóbaks,
byrja það á aldrinum 10—20
ára, nokkrir ekki fyrr en á
þriðja tugnum, en mjög fáir
eftir það. Heiisa og fjárhags-
tjón af völdum áfengis og tó-
baks er því meira þvi fyrr sem
einstaklingurinn byrjar að
nota þessi efni, þess vegna er
brýnust nauðsyn að vernda
hveTja kynslóð fyrir þessum
voða á þeim aldri, þegar hættan
er mest. Legg ég því til, að
verðlaunin séu mismunandi I
hlutfalli við hættuna.
Ríkisbindindi, eins og ég
hugsa mér það, er allmjög frá-
brugðið þeim félagssamtökum,
sem starfað hafa hér á landi
móti áfengis- og tóbaksnotkun.
Ríkisbindindið á að vera opin-
ber félagsstofnun, sem borgar-
arnir gerast þátttakendur í
eftir eigin vali. Því þýðir ekki
að neita, þótt ýmsir gjaman
vildu, að fjármunir eru eitt
(Framh. d 4. síðu)
AfgrelCslan kaupir 1.
liyQI heftl 1. árg., 18. h. 2.
árg., og 1.—6. h. 4. árg.
Þeir, sem kyimu að eiga eitthvað aí
þessum Dvalarheftum afgangs eru
beffnlr aff láta afgreiffsluna hafa þau
sem fyrst.
32
Robert C. Oliver:
Æfintýri blaðamannsins
29
og lásabrjót og var að reyna að opna
-----neðstu skúffuna. Þetta var ungur
maður, berhöfðaður og vann i ákafa.
Rétt í því er Lucy kom auga á þá,
heppnaðist þeim áform þeirra, lásinn
gaf eftir og annar þeirra dróg skúffuna
út, sigri hrósandi. Meðal þeirra hluta
sem lágu á teppinu var gljáandi
skammbyssa, og félagi þess, sem var
með lásabrjótinn, hélt á annari í
hendinni.
Lucy vissi að hún hafði ekkert að
gera í hendurnar á þessum tveim
vopnuðu innbrotsþjófum. Þá kom
henni í hug að hringja á lögregluna —
fljótt! Hún læddist gegnum dimma
herbergið, eins fljótt og hún þorði, út í
anddyrið, þar sem síminn var. En —
herra minn góður — hún þorði ekki að
kveikja ljós til þess að sjá simanúm-
erlð.
í æsingunni rakst hún á stól, sem
valt á gólfið með miklu braki.
Ég er glötuð, hugsaði hún. Það var
hún lika. Það gat ekki hjá því farið, að
mennirnir heyrðu þennan hávaða.
Hún heyrði hróp og íormælingar.
Mennirnir komu hlaupandi með
skammbyssurnar á lofti. Báðir höfðu
svartar grímur fyrir andlitinu.
— Nú, náðuga ungfrú, hrópaðl ann-
ar þeirra. Svona auðvelt er það ekki.
flýti og læddist að dyrunum skjálfandi
af ótta, og opnaði þær gætilega.
Nei, það var enginn. Allt var hljótt.
Það eina, sem hreyfðist, var glugga-
tjaldið, sem blakti í öðrum enda her-
bergisins. Hún íhugaði það ekki að
glugginn var upp á gátt, að það gat
þýtt nokkuð. Hún vissi ekki, að allir
gluggar voru lokaðir þegar hún kom.
Hún tók 1 sig kjark og lokaði glugg-
anum.
„Ég ætti ekki að vera alein í nótt“,
hugsaði hún. Nú hringdi síminn og
hún hrökk saman eins og við skamm-
byssuskot. Nei, hún vildi ekki tala við
neinn. Hún vildi vera ein. Hún gekk
aftur inn í herbergi sitt og lokaði dyr-
unum hljóðlega, af því að hún var
hrædd við hávaöa.
Var það ef til vill aðeins glugginn,
sem hafði opnast í storminum. Hún í-
myndaði sér þetta til þess að vera ró-
legri. Stofustúlkan ætti ekki að fara úr
húsinu fyrr en hún væri búin að at-
huga hvort allir gluggar væru lokaðir.
Lucy fór aftur að hugsa--------hugs-
anir hennar áttu engan endir.
Stundarfjórðungur eftir stundar-
fjórðung, jafnvel klukkustund eftir
klukkustund leið i djúpum þönkum.
En alltaf öðru hvoru komu orðin „skrif-