Sjómannablaðið Víkingur

Ukioqatigiit

Sjómannablaðið Víkingur - 01.01.1943, Qupperneq 2

Sjómannablaðið Víkingur - 01.01.1943, Qupperneq 2
„Fæst orð bera minnsta ábyrgð44 Sunnudagskvöldið 3. þ. m. talaði einn hinna nýskipuðu ráðherra, Vilhjálmur Þór, í íslenzka ríkisútvarpið. Um ræðuna í heild ætla ég mér ekki að dæma neitt, vonandi verður það gert af öðrum mönn- um og mér færari til þeirra hluta. Á eitt atriði í ræðunni langar mig þó til að benda. Ráðherran ræddi af myndugleik miklum um væntanlegar siglingar togaranna til Bretlands og eggjaði þar sjómenn og útgerðarmenn lög- eggjan, að láta ekki hið breytta viðhorf aftra sér frá að leggja togaraflotanum úr höfn að nýju og taka upp siglingar til Bretlands ein- hverja hina næstu daga, enda óþarfi að leggja árar í bát meðan ósýnt væri um auknar hættur á þessum nýju siglingaleiðum. Vitanlega er hér um orðamun að ræða, en ekki meininga- mun. Mér varð satt að segja ekki um sel, við þessi gálauslegu ummæli, sem maður hefði vissulega mátt vænta, að ekki kæmu yfir varir þessa merka manns, að minnsta kosti ekki í sjálfu ríkisútvarpinu, enda hélt ég að slík ummæli sem þessi væru ekki leyfileg, eins og sakir standa — á þessum vettvangi. Okkur sjómönnum hefur virst svo, að vissulega væru nægar hættur sam- fara siglingunum nú, þó ekki væri gerður leikur að því að gefa upplýsingar um ferðir, eða vænt- anlegar ferðir íslenzkra skipa. En sjálfsagt mun Carl Döenitz, yfirforingi þýzku neðansjávar- flotans, og Hermann Goering, yfirforingi þýzka loftflotans, kunna að meta slíkar upplýsingar sem þessar og væntanlega gefa okkur togara- sjómönnum „verðugar móttökur“, á áður upp- gefnum leiðum — „einhverja næstu daga“. Jón Eiríksson. Um jólin var ég hreti hrakinn, handa kaldur, stundum sveittur. Af byl og ágjöf barinn, vakinn af blundi værum lasinn, þreyttur, um miðja nóttu, morgna, kvöldin, mætti á dekki svella hálu. Umhleypingar æðstu völdin áttu í tíð og minni sálu. G. E. Nýársboðskapur Það er synd að segja að Þór, sé í villu að randa, eitt er kvöld í útvarp fór, allan greiddi vanda Bændanna hann brosti til, og bað þá góða’ að vera. „Ykkur bæta allt ég vil, aðrir hallann bera“. „En sjómenn skulu á sjóinn brátt“. eg segi það út í geiminn. Eg má gjarna hafa hátt, Hitler er svo gleyminn. Þó að hverfi einn og einn, aðra sendi að nýju. Eg mun sitja allt eins beinn, ofns í góðri hlýju. Þó að brjóti boðin sett, og brögnum auki vanda. Eins mér verður lífið létt, og læt á sama standa. G. E. Ljóðaljóð Ægis dætra óöar mál yfir tekur heimsins glaum, eg heillast af þeim öllum er herst eg móti bláhvítum báruföllum og beljandi straumum. Heim eg stýröi húnalauk hafs um drafnar lægi, ein þá bára yfir raulc og önnur af sama tagi. Öldurnar kljúfiö þiö, ættjaröar synir, æstar og trilltar í veöranna gný. Þiö eruö hugdjarfir, hafsæknu hlinir hamingjan aftur viö blasir á ný. Viröi eg sterka víkings lund vel eg þeklci hugann, öll þó séu aftur sund, ekkert megnar buga ’ann. G. K. 2 VlKlNfíUR

x

Sjómannablaðið Víkingur

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Sjómannablaðið Víkingur
https://timarit.is/publication/335

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.