19. júní


19. júní - 19.06.1955, Síða 56

19. júní - 19.06.1955, Síða 56
konar vefnaðarvöru úr gervivefjarefnum, bæði til jress að koma í veg fyrir, að óprúttnir framleið- endur rangnefni vörur í gróðaskyni, og eins til þess að neytendur geti áttað sig á hinum mörgu og margvíslegu nýju dúkum. Erætlunin, að á merkis- spjaldi verði letrað vir hverju varan sé, til hverrar notkunar framleiðandinn telji hana heppilegasta, livaða meðferð hún þoli hvað lireinsun og þvotti viðkemur og aðrar upplýsingar, er neytendum má að gagni koma. Yrði slík merking til mikils hag- ræðis fyrir allan almenning, því að ekki geta nema færustu sérfræðingar, er afnot liafa af fullkomnum rannsóknartækjum, fullyrt um efnablöndu, og þá um leið notagildi, margra hinna nýju dúka. En eins og ég gat um í upphafi, er mikið af álna- vöru nú framleitt úr lúöndu af tveim til jrrem mis- munandi vefjarefnum, með það fyrir augum að skapa mismunandi efni, sem livert fyrir sig hæfir l>ezt til ákveðinna nota. Er jrað gert með ýmsu móti, t. d. eru stundum hafðir þræðir úr mismun- andi vefjarefnum í uppistöðu og ívafi dúka, stund- um er garnið, sem ofið er úr, spunnið úr trefjum tveggja eðaþriggja mismunandi vefjarefna. Blönd- unni er á hverjum tíma Iiagað Jiannig hlutfalls- lega, að fram komi beztu eiginleikar vefjarefn- anna, en sem minnst verði úr miður heppilegum eiginleikum þeirra. Sem dæmi um þetta má nefna kápuefni úr 60% ull, 25% vicara og 15% nylon. Þar leggur vicara til mýktina, nylon endinguna, en ullin hlýleikann og fjaðurmagnið. Hér á landi væri sannarlega ekki vanj)örf á að gæðamerkja vefnaðarvöru, sérstaklega jrar sem innflutningur dúka virðist nokkuð tilviljunar- kenndur, jr. e. sams konar dúkar kannske ekki fá- anlegir nema eitt skipti, og því sjaldan hægt að fara eftir fyrri reynslu við innkaup. Sennilega yrði nokkuð kostnaðarsamt að koma á gæðamerkingu hér, en varla þyrfti sá kostnaður að vera óviðráð- anlegur, sér í lagi ekki, þar sem í flestum tilfellum hl jóta að fást nauðsynlegar upplýsingar um vöruna frá framleiðendum erlendis um leið og keypt er, svo að ekki ætti að þurfa að efnagreina og rann- saka hér nema lítið eitt. — Og hæg eru heimatökin. Hvers vegna er ekki fyrir löngu farið að gæða- merkja íslenzka ullardúka, prjónavörur og garn, þannig að neytendur geti vitað, hvort þeir séu að kaupa vöru úr nýrri eða að einhverju leyti tættri ull, eða þá blendingsvöru? Eitthvað mun vera framleitt hér af ullardúkum blönduðum rayoni, og einnig er nú framleitt ullargarn blandað nylon- tegundinni Grilon. Síðast þegar ég vissi til, var Jjess ekki getið á umbúðum garnsins, hve mikil ull og hve mikið Grilon væri í garninu, en slíkar upp- lýsingar væru þó kaupandanum til gagns, og ættu ekki að skaða framleiðendur, nema síður væri. Ég treysti mér ekki til að benda á, hvaða aðili eða aðilar væri eðlilegt að beittu sér fyrir gæða- merkingu á vefnaðarvöru hér á landi. Ef til vill er hér verkefni fyrir hina nýju iðnaðarmálastofnun. En óskandi er, að eitthvað verði gert í jiessu máli áður en langt um líður, og að komið verði á alls- herjar gæðamerkingu, jafnt á innlendri sem er- lendri vefnaðarvöru. Hlyti slík merking hér sem annars staðar að verða öllurn til ávinnings, bæði framleiðendum og innflytjendum, sem hljóta að vilja kosta kapps um að selja sem mesta og bezta vöru, og einnig neytendum, sem orðnir eru lang- Jireyttir á ófullnægjandi og, J)ví miður, jafnvel vill- andi upplýsingum um vörurnar. Ekki væri heldur úr vegi, að félagssamtök, eins og kvcnfélagasambandið og neytendasamtökin, gengjust fyrir aukinni fræðslu almennings um vefnaðarvöru, h'kt og svipuð félagssamtök hafa gert t. d. í Danmörku, en þar útbjuggu vefnaðar- vöruframleiðendur fyrir þau möppur með ýmis- hornum af dúkum og hagnýtum upplýsingum um Jjá, til notknar á námsskeiðum og í skólum. Með samstarfi vefnaðarvöruframleiðenda og -innflytj- enda annars vegar og fyrrgreindra félagssamtaka hins vegar, ætti slík fræðslustarfsemi einnig að geta komizt á hér á landi. Og hún yrði áreiðanlega vel þegin. HOLLRÁÐ Látið böriiin fara snemma að hátta. Vær svefn er bezta hvíldin og ltefur ómetanlcga þýðingn fyrir alla, styrkir sál og líkama, eykur ánægju og vellíðan. Öllum foreldrum ætti að vera ljóst, hve náið samband cr milli heilsu barnsins og svefns þcss. Börn þurfa meiri svefn en fullorðnir, og margir læknar eru jtcirrar skoðunar, að svefninn fyrri part nætur gefi bezta hvfld. Hvort sem svo er eða ekki, ættu foreldrar ekki að láta það eftir börnum sínum að lofa þeim að vera á fótum jafn lengi og fullorðna fólkið. Stundum finnst foreldrunum, einkum mæðrunum, hagsýni í því að hafa börnin á fótum fram eftir kvöldinu, þau sofi þess lengur fram eftir á morgnana og þá sé betra næði til morgun- verkanna. En börnunum er hollara að hátta snemma og er þá eins vel hægt að ijóka af einhverjn af verkunum (t. d. gólfþvott- um) eftir að þau cru sofnuð. 42 19. JÚNÍ

x

19. júní

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: 19. júní
https://timarit.is/publication/671

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.