Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 . . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						DV. MANUDAGUR 22. APRtt, 1985.
Undir meðalstyrk
.
Vorsýning'85
Kjarvalsstaðir
Þótt árlegar samsýningar FlM hafi
oftast nær verið haldnar að hausti,
mæla engin lög fyrir um að sá háttur
skuli hafður á til eilíföarnóns. Ýmis-
legt mælir m.a.s. gegn þeim árstíma
sem heppilegum fyrir meiriháttar sýn-
ingar. Ásamt með öðrum þjóðfélags-
þegnum eru listamenn þá nýkomnir úr
sumarleyfi og e.t.v. ekki farnir að gera
sig klára fyrir sýningarstúss, auk þess
sem sumarleyfi ganga á sjóði margra.
Því er það vel til f undið af sýningar-
nefnd félagsins að efna til sýningar að
vori, þótt ekki sé til annars en að kanna
viðbrögðin, meðal listamanna sem
annarra. Samflot með Myndhöggvara-
félaginu er einnig ágætlega við hæfi og
eykur á fjölbreytnina. Um hlut þess
verður f jallaö nánar í annarri grein.
Kjölfesta
Eins og tiðkast hef ur á undanf örnum
áruin, mynda nokkrir ágætir félags-
menn sérstakan kjarna á sýningunni
og er það ótneitanlega kjölfesta fyrir
hana. Annars værí hún öllu tætings-
legri en hún er. Ætti útlendur maður að
draga af henni ályktanir um styrk
FIM, er ég hræddur um að þær yrðu f é-
laginuíóhag.
Vorsýning'85
Þarna eru sem sagt heiðursgestirnir
fimm annars vegar, hins vegar er fá-
mennur og sundurlaus hópur, mest ný-
ir félagsmenn og staðfastar félagsver-
ur. Allt í allt eru á sýningunni 29 félags-
menn, af rúmlega 100 limum í FIM.
Eg held að það hljóti að gefa auga-
leið, að þegar u.þ.b. 70% félagsmanna í
einhverju félagi vilja ekki, af misjafn-
Myndlist
Aðalsteinn Ingólfsson
lega gildum ástæðum, taka þátt i til-
teknum og reglulegum aðgerðum, þá
er um annaö tveggja að ræða fyrir for-
ystu félagsins, að hætta þessum að-
gerðum alveg eða skipuleggja þær með
öðrumhætti.
Staða mála
Nú þætti mér sjálfum missir af
reglubundnum úttektum á þvi sem
venjulega er kallað „staða mála" í ís-
lenskri myndlist, með stórsýningum af
einhverju tagi. En þó virðist ekki hægt
að reiða sig á framtak og góðan vilja
einstakra félagsmanna, heldur verður
sýningarnefnd að ganga fram fyrir
skjöldu, innheimta verk með hörðu og
búa til sýningar: þemasýningar, af-
mælissýningar, haustsýningar eða
hverju nafni sem þessar sýningar
nefnast.
Vorsýning '85 er sem sagt virðingar-
verð tilraun, en tekst ekki. Þetta er
fyrsta samsýning FlM sem ég mundi
vilja kalla beinlinis leiðinlega.
Hvað heiðursgestina áhrærir, þá
þótti mér gaman að áöur óþekktum
(eða litt þekktum) málverkum eftir
Jóhann Briem og ég var impóneraður
af nýjum málverkum Sigurðar Sig-
urðssonar, sem eru sérkennilegur
blendingur festu og frjálsra pensil-
drátta. Og gott var að sjá þá reisn sem
þarna er yfir nýjum málverkum
Magnúsar Kjartanssonar, sem stað-
festir sérstöðu hans í íslenskri mynd-
list.
Sérstök birta
En það var aðeins einn heiðursgesta
sem kom mér á óvart með verkum sín-
um. Mér hefur fundist graffk Valgerð-
ar Bergsdóttur heldur daufleg og
ómarkviss í seinni tíð, en teikningar
hennar hér, unnar að hluta með „frott-
Jóhann Briem.
age" tækni, eru skínandi verk í fleiri
en einni merkingu. I þeim er myndflöt-
urinn allur virkur og kvikur á yfir-
borði, en þar undir mótar fyrir ýmsum
tilbrigðum, afstrakt og hlutbundnum,
sem kalla aftur og aftur á áhorf andann
en virðast aldrei eins. Og þrátt fyrir
hið myrka yfirborð myndanna, stafar
af þeim sérstakri birtu.
Hvað aðra þátttakendur áhrærír, þá
fannst mér einna mest nýnæmi að
táknmyndum Arnars Herbertssonar,
máluðum á tréfleka eins og gamlar alt-
aristöflur, geómetrískum eftirherm-
um Arna Páls og öndverðlegum mynd-
um Margrétar Jónsdóttur. Málverk
Einars Hákonarsonar hafa sjaldan
verið heillegri og malerískari og verk
Hrings Jóhannessonar sjaldan einfald-
ari.
Aðrir viðstaddir eiga hér allir sólíd
verk, en bæta tæpast miklu við það
sem maöur þegar þekkir til þeirra.
Vorsýningunni fylgir afbragðs vel gerð
sýningarskrá sem vert er að þakka
fyrir.
Sigurflur Þórir.
Gremjan leyndi sór ekki i andliti Mary Decker þegar hún datt kylliflöt í
hlaupi á ólympiuleikunum f fyrra. Þessi mynd er ein af fjölmörgum frótta-
myndum, sem eru á sýningu i Listasafni Alþýfiu, sem opnufi var um helg-
ina. Á sýningunni eru bœði erlendar og innlendar f róttamyndir.
Sýningin verfiur opin fré 14.00 til 22.00 um helgar og virka daga til 20.00.
Hún stendur f ram til 1. maf.                                                                         APH
I dag mælir Dagf ari
I dag mælir Dagfari
I dag mælir Dagfari
Húsnsðismál haf a veríð of arlega á
baugi að undanförnu. Er það vel
skiljanlegt. Helftin af þjóðinni hefur
farið að ráðum foreldra sinna og
flokksforlngja og fest kaup á íbúð
eða lðð til húsbyggingar. A tslandi er
cnginn maður með mönnum nema
hann eigi sitt eigið húsnæði. Hinn
helmingurinn biður í startholunum
eftir þvi að hafa aldur til að stökkva
niður í húsgrunnana og taka þátt í
þessu séríslenska ævlntyri, að eign-
ast þak yfir höfuðlð. Gallinn er bara
sá að menn uppgötva fljótt að hús-
byggingar kosta peninga og af því
enginn á peninga nú til dags kemur
þessi uppgötvun fólki í opna skjöldu.
Bæði er það óþægilegt að þurfa að
borga með peningum sem ekki eru til
og svo einnig hitt að jafnvel þótt
menn grípi til þess óyndisúrræðis að
slá lán þurfa þeir einnig að borga
lánln. Það er alveg nýtt hér á laudi
enda hefur verðbðlgan yfirleitt scð
um þá hlið málsins. Skuldakðngar
hafa jafnan veríð ríkustu menn
landsins þangað til bankakerfið og
Bygglngasjoður tók upp á þeim f jára
að            verðtryggja            lánin.
Verðtryggingin felur það í sér að
skuldarinn þarf að greiða til baka
jafnvirði þeirrar krónu sem hann
Góði dátinn Alexander
fékk að láni. Fljðtt á litið sýnist það
ekki ðsanngiarnt en húsbyggjendur
eru ekki aldeilis sáttir við þá
tilhögun. Þeir hafa safnast saman
svo þúsundum skiptir, ýmist í Sig-
túni eða Háskólabíói til að mótmæla
því gerræði að þurfa að borga lánin
með vöxtum og verðtryggingu.
Kemur brátt að þvi að blankir hús-
byggjendur taki Laugardalshöllina á
leigu undir fundahöld sín enda
stækkar sá hópur 6ðum sem ekki á
fyrir skuldum. Er enginn vafi á því
að skuldum vafnir húsbyggjendur
eru Iangtum fleiri en landsfundar-
fulltruar Sjálfstæðisflokksins og auk
þess má með réttu benda á það, að
skuldugir menn finnast víðar heldur
en nlðri í húsgrunnum og þeir eiga
tvímælalaust samleið i þeirri
kröfugerð á hendur rikisstjðrninni,
að skuldir þeirra séu felldar niður.
Eða hver er munurinn á þvi að
skulda húsið eða bilinn, videotækið
eða matarrefkninga ef skuldirnar
eru á annað borð verðtryggðar?
Aiinaðhvort skuldar maður eða
maður skuldar ekki.
Er deginum ljðsara að obblnn af
Islendlngum mun bætast í þennan
grátkór húsbyggjenda. Og þar sem
pólitíkusar sjá það strax í hendi sér
að þeir eiga engan 'sjéns ef þeir eru
á móti skuldurum, þá hafa þeir falið
Alexander nokkrum Stefánssyni,
sem nú geguir embætti félagsmála-
ráðherra, að greiða götu þessa fðlks.
Alexandcr hefur sem sagt fengið það
verkefni að koma skuldunum fyrir
kattarnef svo skuldararnir fari ekki
fyrirkattarnef.
Alexander         hefur         tekið
skynsamlega á þessu vandamáli eins
og goðum framsóknarmanni sæmir.
Hann hefur uúna undanfarna
mánuði haft þá meginreglu að sam-
þykkja allt sem skuldararnir hafa
fram að færa. Grátkórinn er ekki
fyrr búinn að lýsa hörmungum
sínum og næstu afborgunum en Aiex-
ander kemur fram i fjölmiðlum og
viðurkennlr að allt sé satt og rétt
sem um er kvartað og lofar bót og
betrun. Vandamálið er það eitt að
ráðherrann hefur ekki undan. Hann
lýsir þvi stöðugt yfir að hann muni
leggja fram tillögur sinar í nsstu
viku. Aumingja Alexander hefur
hins vegar ekki fundið þessa vfku
vegna þess að í hverri vlku, á
hverjum degi, hskka skuldlrnar og
nýjar kröfur koma fram. Eins og
staðan er í dag, er allt útlit til þess
að Alexander, ef hann getur gert hlé
á yfirlýsingum sínum, veiti
skuldurunum sérstaka umbun úr
rikissjoði fyrir að eiga ekki fyrír
skuldum. Er það þakkarvert enda
nær það ekki nokkurri átt að hús-
byggjendur þurf i að greiða lán sin til
baka. Það hefur aldrei áður þekkst
hér á landi og ðtækt með öllu.
Dagfari.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
24-25
24-25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48