Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
. 1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31 . . .
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dagblašiš Vķsir - DV

						DV. LAUGARDAGUR13. JULl 1985.
19
Jóhann Briem.
Myndir: Vladimir Sichov.
„Ég kynntist Tómasi Holton fyrir
þremur árum þegar ég tók myndir af
honum fyrir grein í People Magazine.
Hann stakk upp á því aö ég tæki
myndir í þessa bók. Það var mér
mikil ánægja því aö það var einstætt
verkefni að taka myndir í bók um
listamenn í hinurn aðskiljanlegustu
greinum."
Það er Vladimir Sichov, hinn
þekkti rússneski ljósmyndari sem
tekið hefur myndir af íslenskum lista-
mönnum fyrir bók um íslenska menn-
ingu og listir sem Sigurður A.
Magnússon hefur skrifað, sem hefur
orðið.
Vladmir Sichov mætti á ritstjórn-
arskrifstofur DV á dögunum og fyrr
en varði hafði hann gabbað blaða-
mann í skák. Á meðan við tefldum
greindi Sichov frá sjálfum sér og
þessu íslenska verkefni.
Arnar Jónsson, Þórhildur Þorleifsdóttir og börn þeirra fimm.
Vill hafa tækifæri til
að fara heim
Sichov er sjálfur mikill listunnandi
og því enn betur í stakk búinn til að
ljósmynda listamenn. En leyfum hon-
um aö fá orðið:
„Það eru orðin sex ár frá því að ég
fór frá Sovétríkjunum. Eg fór fyrst til
Vínar. Eina löglega leiðin út úr Sovét-
ríkjunum var að sækja um vegabréfs-
áritun til Israels. Eg hafði ekki áhuga
á að flýja því að ég vil hafa tækifæri
til að fara aftur lieim.
Eg er ekki of svartsýnn á að ég fái
það. Þú veist að eftir byltinguna 1917
rikti borgarastríö milli hvítliða og
rauða hersins og í kjölfar þess flýðu
margir, en meira að segja þetta fólk
fékk um síðir sakaruppgjöf og fékk að
snúa heim. Frá 1970 til 1979 fóru rúm-
lega 300.000 manns frá Sovétríkjunum
til Israels. Og þrátt fyrir allt er þetta
mikill f jöldi. Á hinn bóginn má nefna
dæmi frá öðrum austantjaldslöndum.
Roman Polanski, sem ég kannast við,
hefur verið 20 ár vestanhafs og hann
hefur alltaf haldið pólskum passa,
meira að segja er herlögin voru sett.
Eg vona að málin þróist á þann veg í
Sovétríkjunum aö slíkt verði hægt.
Götulífsmyndir
I Sovétríkjunum tók ég mikið af
götulifsmyndum en f ékk þær ekki
birtar þar. Þær voru birtar seinna
vestantjalds en til að afla mér lifi-
brauðs fékkst ég við myndatökur
fyrir auglýsingar og ýmiss konar
skreytingar. Svo gerði ég plötualbúm
og veggspjöld fyrir vini mina í popp-
hljómsveitum.
Eftir að ég kom til Vesturlanda,
seint á árinu 1979, fékk ég strax mikið
að gera. Um tíma voru ekki birtar
eins margar myndir eftir nokkurn
ljósmyndara og mig. Ég vann fyrir
Paris Match (götumyndirnar), Life,
Stern og Vouge. Eg hef tekiö meira
en 200 tískuljósmyndir fyrir það blað
og er enn að."
— Hvernær byrjaðir þú að taka
myndirnar af íslensku listamönnun-
um?
„Ég tók megnið sumarið 1983 og
vann við það í tvo mánuði."
Við blöðum í gegnum bókina á
milli þess sem skákmennirnir eru
færðir til á borðinu. — Eru andlits-
myndir kannski sérgrein þín?
„Nei, enda eru það yfirleitt ekki
klassískar andlitsljósmyndir sem eru
í bókinni. Eg reyndi að ljósmynda
listamennina í eðlilegu umhverfi
þeirra, á vinnustað eða heimili. Ég
tók myndir af sumum úti. Eg reyndi í
öllum tilfellum að hafa eitthvað
örlítið meira en bara manneskjurnar
sjálfar. Einn hluti af heimilinu, ein-
kennilegt fjall í baksýn, eitthvað til
að bæta við.
Sumir hafa spurt mig hvort ég hafi
ekki liðið fyrir hversu lítill tími gafst
til verksins. Mér finnst það asnaleg
afsökun. Maður tekur aldrei tvær
myndir á tveimur ólikum augnablik-
um.
Íslendingar og
Rússar líkir
Landslag Islands er undarlegt og
framandi. Eg hef ferðast mjö'g víða
í Evrópu, Ameríku, Afríku og Asíu.
Ég hef ekki kynnst neinni þjóö sem
er eins lík Rússum og Islending-
ar. . . og samt er umhverfið svo
gjörólíkt.
Eg veit ekki til þess að það geti
gerst annars staðar en á Islandi og í
Rússlandi að tvær manneskjur hittist
úti á götu og fari að ræða um alheim-
inn og guðdóminn upp úr þurru. Það
býr i okkur einhver innri þörf til and-
legra iökana. Eg held að menntun eða
menning haf i hér ekki úrslitaáhrif.
Eg held að f ólk hreinlega f æðist
svona. Manneskjan hefur persónu-
leika þegar hún fæöist og ég held að
engin leið sé til að breyta henni al-
gjörlega.
Sverrir á hóteli
Eg tók myndir af á að giska 170
islenskum listamönnum. Það var
reyndar dálitið leiðinlegt að nokkrir
þeirra vildu ekki fá mynd af sér í
bókina.
Eg ferðaðist með Magnúsi
Magnússyni um landið til að taka
landslagsmyndir af söguslóðum
Islendingasagna (birtist á næsta ári)
og sá þá hreint frábæra mynd á hóteli
sem við dvöldum á. Eg vildi endilega
hitta málarann Sverri Haraldsson,
bæði sem ljósmyndari og listáhuga-
maður, en því miður var mér tjáð að
hann væri veikur og vildi ekki hitta
fólk. Mér auðnaðist aldrei að hitta
hann því að hann er nú látinn."
Sigurður A. Magnússon er nú kom-
inn á vettvang og við skoöum saman
bókina. Hann segist halda mikiö upp
á ljósmynd Sichovs af Jóhanni Briem.
„Já, og Briem er frábær málari!
Það er ósanngjarnt að hann skuli ekki
vera heimsfrægur. Ég man eftir því
að ég sá gamalt verk eftir hann
heima hjá honum, frá þriöja áratugn-
um held ég, sem sannfærði mig um
aö þar væri kominn stórkostlegur
málari.
Áhrifamikið að hitta
Jakobínu
Eiginlega varð ég fyrir mestum
áhrifum af Jakobinu Sigurðardóttur
og ég var spenntur að hitta hana því
hún er mjög þekkt sem rithöfundur í
Sovétríkjunum. Islenskar bókmenntir
eru nokkuð mikiö lesnar þar, Laxness
auðvitað er þekktur. Jú, jú, ég hafði
lesið íslensk verk áður en ég fór
vestur. Og þessar stórkostlegu bók-
menntir sýna að Islendingar eru
mikil þjóð. . . "
Skákin er að fjara út. Mér sýnist
Sichov vera að ná undirtökunum,
enda kóngsvængurinn í uppnámi hjá
mér. Sigurður A. segir að ég megi
telja mig góöan ef ég nái jafntefli.
Eina leiðin út úr óförunum er að láta
Sichov gleyma skákinni.
Það tekst. Hann rekur augun í
mynd af Spassky sem hangir uppi á
vegg.
„Nei, ég þekki ekki Spassky, en
mig langar til að kynnast honum og
reyndar búum við í sömu borg,
París."
Aðdráttarafl Parísar
Af hverju ákvaðst þú að setjast að
þar?
„París er auðvitað ekki sama
miðstöðin og hún var, sérstaklega
ekki í málaralistinni en mér finnst
hún vera enn miðpunktur Evrópu. Ég
sótti um landvistarleyfi í Bandaríkj-
unum fyrst eftir að ég kom vestur en
hætti svo við það eftir að hafa farið
nokkrum sinnum þangað vegna starfa
minna fyrir Life. Paris hentar mér
vel sem dvalarstaður vegna vinnu
minnar."
Umræöurnar snúast brátt um
ýmsa rússneska listamenn og hvers
vegna París hafi alltaf haft slíkt aö-
dráttarafl bæði fyrir og eftir byltingu.
Sichov segist ekki hitta mikið landa
sína í París, að minnsta kosti ekki
vegna þess að þeir séu landar.
Okkur verður rætt um kvikmynda-
leikstjórann Kontchalovsky. Eg minni
á að hann starfar vestantjalds en
heldur sovéskum passa. Það er
kannski ekki furða því aö Sichov upp-
lýsir mig um að faðir hans sitji í mið-
stjórn kommúnistaflokksins og hafi
samið sovéska þjóðsönginn. „En hann
flúði á sinn hátt, bróðir hans er besti
kvikmyndagerðarmaður Sovétríkj-
anna og hann vildi ekki lifa i skugga
hans."
Dreymir um íslenska
listsýningu í París
Sichov segir mér að frá því hann
haf i f arið vestur haf i þrír vinir hans
dáið í Gulaginu og hann gagnrýnir
suma andófsmenn sem hafi meö
starfsemi sinni leitt aðra í fangelsi en
verið óáreittir sjálfir vegna frægðar
erlendis.
En hér er ekki rúm fyrir spjall um
Sovétríkin. Sichov og Sigurður eru
timabundnir og ég búinn að ná jafn-
tefli í skákinni — á óheiðarlegan hátt.
„Mig langar til aö halda áfram að
taka myndir af listamönnum eins og
eru í þessari bók. Ég væri meira en
til í að taka Vestur-Berlín fyrir...
En að lokum vil ég segja þér að ég
á þann draum að koma upp sýningu í
Paris á verkum islenskra lista-
manna." segir Sichov að lokum.
Og Sigurður A. bætir við. „Og hann
gerir þaö örugglega."
és
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44