Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Fréttir | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dagblašiš Vķsir - DV

og  
S M Þ M F F L
. . . 1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31 .
Smelltu hér til aš fį meiri upplżsingar um 172. tölublaš - Helgarblaš 
PDF  | HQ_PDF  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | TXT  |


Ašlaga hęš


žś žarft aš vera meš Adobe Reader Plugin til aš skoša žessa sķšu


get Adobe Reader



Dagblašiš Vķsir - DV

						*

28 *"',

fOlk

w

FÖSTUDAGUR 31. JÚLÍ 1998

Gísli HaUdórsson 1927-1998

Svipmyndir frá glæstum ferli

Gísla Halldórssonar mun verða

minnst sem eins stórkostlegasta

leikara sem ísland hefur alið. í

fjöldamörg ár naut þjóðin hans í

leikhúsi, kvikmyndum, sjónvarpi

og útvarpi. AUir vita hver hann var

og þekkja hann; einstaka röddina

og svipbrigðin.

Við fengum nokkra sem þekktu

vel til Gísla og verka hans að segja

okkur aðeins frá þessum stór-

brotna manni.

Sveinn Einarsson leikstjóri:

„Þegar ég var að byrja í leikhúsi

lærði ég ákaflega mikið af vinnu-

brögðum Gísla Halldórssonar sem

voru mjög öguð og gjörsamlega laus

við þá yflrborðsmennsku sem mað-

ur kynnist stundum í leikhúsi.

Hann var skarpgáfaður maður.

Framan af hélt maður fyrst og

fremst að hann myndi láta til sín

taka annars vegar sem leikstjóri og

hins vegar sem leikari í alvarlegum

hlutverkum en svo spratt hann upp

sem einn helsti gamanleikari þjóð-

arinnar líka.

Hann átti marga strengi í sinni

hörpu og eitt frægasta hlutverk

hans var Jón Prímus í Kristnihaldi

undir Jökli þar sem hann samein-

aði sína ljóðrænu æð og kímnigáf-

una.

Hann var ákaflega svipmikill

listamaður og kröfuharður, bæði

við sjálfan sig og aðra. Ég á honum

mikið að þakka sem samferða-

manni og meðlistamanni. Við unn-

um mjög náið saman þann tíma sem

ég var leikhússtjóri i Iðnó. Hann

stjórnaði þá mörgum minnisverð-

ustu sýningunum og þar á meðal

fyrstu sýningunni sem ég bar

ábyrgð á, Föngunum í Altona eftir

Jean-Paul Sartre, og það var mjög

góð sýning.

Með Gísla er genginn einn mikil-

hæfasti sviðslistamaður íslands."

Friörik Þór Friðriksson

kvikmyndaleikstjóri:

„Gísli var mjög ljúfur maður og

okkur kom alltaf vel saman. Við

kynntumst fyrst við upptökur á

Hallgrímspassíu í Hallgrímskirkju

og þá nefndi ég fyrst við hann hug-

myndina að Börnum náttúrunnar.

Hann hafði allan tímann mjög mik-

inn áhuga á að gera þá mynd. Það

þekkja allir hvernig það endaði.

Hann átti stóran þátt í myndinni og

velgengni hennar. Leikur hans kom

íslenskri kvikmyndagerð ,á áður

óþekkt mið.

Gísli var okkur alltaf innan hand-

ar í handritssmíðum og varðandi

leikaraval en hann var einn reynd-

asti leikstjóri landsins. Það var

mjög happadrjúg samvinna.

Hann var miklu stærri sem leik-

ari en fólk gerir sér grein fyrir.

Margir af erlendum kollegum mín-

um voru að hugsa um að nota hann

í fjólda hlutverka en það háði hon-

um mikið að hann neitaði alveg að

fljúga.

Það var mjög gaman að ferðast

með honum, sérstaklega innan-

lands, því að hann hafði farið um

allt og þekkti eiginlega hvern ein-

asta bónda og var alls staðar

aufúsugestur."

Jón Viöar Jónsson

leikhúsfræöingur:

„Gísli Halldórsson var einn stór-

brotnasti listamaður íslensks leik-

húss og hann var stór, bæði í kost-

um sínum og göllum. Sem gaman-

leikari réð hann yfir makalausri

tækni sem ýmsir yngri kómikerar

okkar hefðu getað lært margt af en

hann átti líka til að daðra við

áhorfendur með ódýrum brellum.

Leikur hans í Þjófum, líkum og

Úr Tobacco Road: Gfsli, Edda Þórarinsdóttir og Sigríöur Hagalín.

fólum konum, þegar hann bókstaf-

lega umbreyttist í einu vetfangi í

þennan stóra kómíker, verður eitt

af þessum ógleymanlegu andartök-

um úr leikhúsinu sem alltaf munu

lifa með manni.

Ég kunni aldrei að meta hann

sem dramatískan leikara. Þar

hætti honum til að ofgera, verða

óeðlilega þyngslalegur og jafnvel

að fara út í væmni. En hann

þroskaðist í listinni og hvarf allt of

snemma af leiksviðinu.

Ég er í engum vafa um að þessir

karlar sem hann skapaði í bíó-

myndunum á seinni árum eru

meðal þess besta sem hann gerði.

Þar nutu sterkur persónuleiki

hans, gáfur hans og hlýja sín út í

ystu æsar."

Guörún Ásmundsdóttir

leikkona:

„Ég sakna Gísla alveg óskaplega

og mér finnst flóran í leiklistar-

heiminum hafa misst sinn sterkasta

lit því að það kemur enginn i stað-

inn fyrir Gísla. Sem maður og félagi

fór hann alltaf sínar eigin leiðir.

Hann fékk ekkert að láni. Allt sem

hann ræddi um var orginalt og eitt-

hvað sem hann einn hafði verið að

hugsa um.

Hann var rosalegur dellukarl og á

tímabili safnaði hann gömlum

bíldruslum sem hann gerði upp og

kom í ökufært ástand. Einu sinni

bauð hann mér far heim, eftir að við

höfðum verið að vinna í útvarpinu.

Hann var þá á gamalli Volgu og þeg-

ar ég var sest upp í framsætið við

hliðina á honum tók hann snæris-

spotta sem var bundinn í hurðina

mín megin og festi hann í hurðina

hjá sér því að hurðarræksnið átti

það til að opnast í beygjum. En

Volgan átti í fieiri erfiðleikum í

beygjum því að þegar hann sveigði

fyrir götuhorn flautaði hún alltaf

hárri, rámri röddu. Ég gleymi ekki

þessum bíltúr heim, við hlógum svo

mikið.

Að vinna með listamanni eins og

Gísla var örvandi og oft var viss

barátta. Hann lét sviðið ekki eftir.

Maður þurfti að standa á sínu til að

fá hlátrana sem manni fannst að

maður ætti að fá. Hann mátti ekki

opna munninn því að þá trylltist

salurinn.

Gísli hafði þann eiginleika sem

leikari að þegar hann gekk inn á

sviðið fékk áhorfandinn þau skila-

boð að nú yrði allt í lagi; nú yrði

skemmtilegt, Gísli var kominn. Það

er nokkuð sem leikari þarf að hafa.

Hann hafði útgeislun sem var sterk-

ari en hjá öðru fólki.

Hann var óskaplega góður vinur

og skemmtilegur félagi. En hann

var ekki alltaf auðveldur. Það var

allt svo heitt sem viðkom Gísla. Það

var engin hálfvelgja. Ef honum mis-

líkaði við okkur vini sína gátum við

skynjað bylgjurnar í kílómetra fjar-

Úr Fló á skinni:

Helgi Skúlason

og Gísli.

lægð en gott var

þegar það leyst-

ist og við gátum

yljað okkur í

hlýrri gæsku

hans.

Hann var

góður maður.

Það eru mjög

fáir menn í til-

verunni sem

maður getur

sagt það um en

hann var góður

maður. Það var

líka svo gaman

að hlæja með

honum."

Úr Börnum

náttúrunnar.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64