Tķmarit.is   | Tķmarit.is |
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Fréttablašiš

og  
S M Þ M F F L
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 . . . . .
PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Fréttablašiš

						MÁNUDAGUR  2. nóvember 2009 21

Skattabæklingur

KPMG hefur verið 

uppfærður vegna 

lagabreytinga.

Sjá á kpmg.is

© 2009 KPMG hf., íslenski aðilinn að KPMG International, svissnesku samvinnufélagi. Öll réttindi áskilin.

Skráning og allar upplýsingar um

námskeiðin ásamt námskeiðsgjöldum 

er að finna á kpmg.is

6. nóvember CFC reglur. Ný ákvæði um afdráttarskatta.

9. nóvember Samrunar, skiptingar og slit félaga. Kostir og gallar mismunandi rekstrarforma.

12. nóvember Skattskuldbindingar, samsköttun og skattaleg meðhöndlun gengismunar.

17. nóvember Virðisaukaskattur og fjármálafyrirtæki.

19. nóvember Virðisaukaskattur og bókhald.

20. nóvember Skattleg áhrif af niðurfellingu krafna og kaup á kröfum með afföllum.

23. nóvember Reikningsskil og skattskil í erlendum gjaldmiðlum.

26. nóvember Virðisaukaskattur og fasteignir.

30. nóvember Nýjar og fyrirhugaðar breytingar á skattalögum.

Skattar og 

atvinnulífið

Röð námskeiða 

um skattamál 

Bókmenntir  ???

Svörtuloft

Skáldsaga eftir Arnald Indriðason

Vaka Helgafell. 326 bls.

Þrettánda 

sagan

Í Svörtuloftum, þrettándu skáld-

sögu Arnalds Indriðasonar, rætist 

sú spá sem sett var fram í dómi 

mínum um Vetrarborgina fyrir 

fjórum árum að þar væri kimi í 

sögunni sem Arnaldur ætti eftir 

að leiða okkur lesendur sína inn í. 

Sagan gerist nær samtímis Myrká 

og þar eins og nú er Erlendur á 

fjöllum og tekið að óttast um hann. 

Þar fór Elínborg fram í rannsókn 

máls, hér leiðir Sigurður Óli okkur 

um kimana, því þeir eru nokkrir 

samliggjandi. Við fylgjumst með 

örlagasögu stráks sem lendir í 

höndum misindismanns samhliða 

upprifjun Sigurðar á fortíð sinni, 

ástlitlu hjónabandi foreldra, skóla-

árum og hvernig hann rekur frá 

vinum og eiginkonu, á sama tíma og hann flækist inn í tvö 

mál vandamanna. Annað er skoplítið, hitt stærra og víkkar 

fljótt út. En það eru þessir tveir drengir sem eru fókusinn 

í frásögninni. Arnaldur heldur að vanda vel um skipan 

frásagnarinnar, stíllinn svipaður í verkum sem Erlendur 

og Elínborg hafa verið sporar í og lesandi spyr sig: hafa 

skipti á aðalpersónu engin áhrif á frásagnartökin? Það 

er ekki að sjá. Arnaldur greinir ekki milli stílþreifinga 

eftir því hvert þeirra leiðir frásögnina; Erlendur, Elínborg 

eða Sigurður Óli. Sá hversdagsmaður sem hann leiðir 

fram sem geranda í rannsókn sögunnar verður fyrir bragðið nokkuð 

keimlíkur. 

Metnaðarmál skáldsins að þessu sinni er að setja pólitíska lífsskoðun í 

stærra samhengi. Lengi vel er sagan samin eins og hrunið hafi ekki orðið en 

svo áttar lesandi sig á að hann er leiddur inn í forsöguskýringu á efna-

hagslegum hamförum þótt niðurstaða verksins verði önnur en blasir við í 

raunveruleikanum: hér eru óreiðumenn dæmdir, makleg málagjöld falla á 

brotamenn. Arnaldur er siðboðandi, hann er móralskur höfundur, meðlíðan 

hans er ekki áköf, en stillileg, sett fram af alvöruþunga, stundum full dulin 

finnst mér svo mikið sem honum býr í brjósti.

Sagan er lengi að síga fram og á köflum reynir á þolinmæði lesanda sem 

hefur þann starfa þessar vikur að lesa þúsundir blaðsíðna, en svo fer hann 

að dvelja í sögunni. Arnaldur er í mörgum verka sinna að lýsa tilfinninga-

kulda, fáskiptni, hvernig sakleysi er barið inn í þumbaralega framkomu og 

harðýðgi. Það er lítil birta í skáldskap hans og það má velta fyrir sér þeirri 

dimmu heimsmynd sem hann skapar: líður okkur raunverulega svona?

Þúsundir lesenda munu leita í þessa sögu: Arnaldur stendur vel fyrir 

sínu, þaulhugsaður innan þess ramma sem hann kýs sér, en þar kemur að 

óþolinmóður lesandi spyr: hvenær lýkur ferli Arnalds Indriðasonar innan 

spennu- og sakamálasögunnar og hann tekur til við hina breiðu þjóðlífs-

skáldsögu sem kallar á krafta hans, stílgáfu, aðgát og innsýn í fólk, aðstæður 

og átök?

Páll Baldvin Baldvinsson

Niðurstaða: Meitluð og þaulhugsuð saga með nýjan og forvitnilegan sjón-

arhól Sigurðar Óla.

Leiklist  ???

Fjölskyldan ? 

ágúst í Osage-sýslu

eftir Tracy Letts.

Þýðing: Sigurður Hróarsson. 

Leikstjóri: Hilmir Snær Guðna-

son. Leikmynd: Börkur Jónsson. 

Lýsing: Björn Bergsteinn Guð-

mundsson. Búningar: Margrét 

Einarsdóttir. Leikgervi: Sigríður 

Rósa Bjarnadóttir.

 

Sigur sjónvarps-

myndarinnar

Rétt tveggja ára gamalt fjölskyldu-

drama af sléttum Oklahoma hefur 

verið markaðssett af mikilli hind af 

þeim hjá Leikfélagi Reykjavíkur. Það 

á að vera til marks um þá stefnu 

leikhússtjórans að byggja öflugan 

leikhóp öfugt við þjóðleikhússtjóra 

og menntamálaráðuneytið sem 

ætla að reka flaggskip íslenskrar 

leiklistar með lausamönnum. Ágúst 

í Osage-sýslu er verk samið fyrir 

leikhóp. Það er gamaldags, stendur 

raunar langt að baki mörgum stærri 

fjölskylduverkum bandarískra leik-

skálda frá liðinni öld frá O´Neill til 

Shepards. Fjölskyldan, sundurtætt, 

hefur verið afar áberandi í banda-

rískri leikritun. 

Hjónin í húsinu, komin á eft-

irlaunaaldur, minna um margt á 

Mörtu og Georg í Hver er hrædd-

ur ? Hann menntamaður, útbrunnið 

vígi húmanisma og hinnar klassísku 

hefðar, Eliot er hans maður; hún 

lyfjasjúklingur, pillukerling. Saman 

hafa þau átt ár í myrkri í húsi sínu, 

útlagar í eigin lífi. Og þegar hann 

lætur sig hverfa kemur fjölskyldan 

saman: móðirin reynist þá vera 

harðstjóri, Lér konungur í kjól, en 

Cordelíulaus. Og þá hefst uppgjörið.

Nú skal það viðurkennt að ætl-

unarverk leikhússtjórans er hárrétt 

hugsað. Líka að verk af þessu tagi, 

natúralísk, með snoturlega samin 

samtöl, kvikar hópsenur, eru um 

margt vel til þess fallin að sýna styrk 

leikhópsins, falli leikstjóri ? og leik-

hússtjóri ekki í þá gildru að skipa í 

hlutverk eftir fyrri frammistöðu. Það 

er markmið með ensemble-skipan 

að þroska með leikurum fjölhæfni, 

ekki einhæfni.

Byrjum á þeim sem brjóta mótið 

sitt: Jóhönnu Vigdísi og Theódór 

Júlíussyni. Bæði í meðalhlutverkum 

skulum við segja. Fara bæði fram úr 

sér: hún með óvæntum dempuðum 

litlitlum stíl, hann með elskulegum 

blæ sem er unninn í þaula og skilar 

fyllilega persónunni. Þau standa 

undir væntingum og betur. Margir 

eru svo á sínu róli: halda sig við 

leistann sinn af öryggi vanans, Ellert 

Ingimundarson, Þröstur Leó í hóf-

stilltum leik, Hanna María, Hallgrím-

ur. Svo enn aðrir sem fara verr af 

týpukastinu: Rúnari Frey er misboðið 

með gamalkunnugu viðfangsefni. 

Nínu Dögg verður að frelsa frá 

leikstjórum sínum sem skella henni 

alltaf í sama magabeltið. Hún getur 

meira en þessa einu rullu sem hún 

er alltaf látin leika! Nýliðinn Guðrún 

stendur sig bærilega þótt ekki heyr-

ist orðaskil þegar hún brýnir röddina 

og æpir.

Stóru kanónurnar eru þær Margrét 

Helga og Sigrún Edda: hvenær sáum 

við þær leika þessi hlutverk síðast? 

Fegurðardrottningin frá Línakri? Og 

bættu þær sig núna? Það kemur ein-

kennilegur munur í ljós á þeim stöll-

um í þessari sýningu: báðar reynast 

þær afar styrkar innan þeirrar tækni 

sem þær ráða yfir: Margrét bætir 

sig, fyrsti þátturinn sýnir að hún 

er enn skapandi listamaður, annar 

þátturinn færir hana í kunnuglegu 

formi og sá þriðji líður fyrir það að 

miðjun höfundarins, brennidepillinn 

hefur færst til, en það er engum 

blöðum um það að fletta að hún 

vinnur afrek í þessari rullu. Magga er 

enda stjarna fyrir þúsundum gesta 

LR í hartnær aldarfjórðung þótt erfitt 

hafi mönnum reynst að finna henni 

nægilega stór hlutverk til að sanna 

það oft.

Meira hefur verið látið með 

Sigrúnu Eddu. Hún er afburðatækni-

maður í leik, nákvæm, samviskusöm 

með styrka stjórn á geislun sinni en 

hörfar oft í örugg vígi ? að því að 

hún heldur. Og í því falska öryggi 

fatast henni alltaf. Þá grípur hún 

gamla hami, notuð tól, og hvergi 

mátti það greina betur en í loka-

þætti þessa verks. Og þá verður hún 

skelfing yfirborðskennd.

Raunar gerist það í lokaþætti 

verks að hið fyrirsjáanlega blasir við 

í úrvinnslu fléttunnar. Melódramað 

styrkist, grunnfærnar lausnir opnast 

og ekki bætir hin skelfilega og 

ofsagða tónlistarábót sýningarinnar. 

Hvað er að gerast, hugsar maður 

þegar á skilnaðarstund hjóna byrjar 

kliðmjúkur gítarleikur að hljóma: 

fullnaðarsigur ameríska sjónvarps-

dramans er staðfestur. 

Örfá orð um leikmynd: hálfri 

öld eftir síðustu slitur hins lýriska 

natúralisma er hann mættur aftur. 

Húsgrindin er þarna á sviðinu af því 

það var tæknileg lausn í Ameríku: 

það er ekkert í verkinu sem kallar á 

margskipta sviðsmynd. Þvert á móti 

er verkið alveg hólfað í atburðarás 

og byggir meira á innilokun persóna 

og rýma en opnun á milli þeirra. 

Að lokum: mórallinn er þessi. 

Ameríka er skítahola. Græðgin 

er enn sterkasta aflið og líf víkur 

fyrir auði. Þar eru allir siðlausir og 

skemmdir ? nema sá sem verður 

að berjast fyrir lífinu: indjánastúlkan 

? húshjálp Unnar Aspar ? eina góða 

manneskjan, hrein og með mann-

gildi í hjarta. Hinn göfugi frumbyggi. 

Er eitthvað nýtt í þessu ? er þessi 

einföldun rétt? Hvaða fréttir um 

mannlegt eðli er söluskrifstofan hjá 

LR að selja okkur?

Páll Baldvin Baldvinsson  

Niðurstaða: Gamaldags og ofmetið 

verk með leikhóp sem fær ekki 

nema takmörkuð tækifæri til að 

bæta sig.

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48