Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Helgarpósturinn

og  
S M Þ M F F L
. . . . 1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Helgarpósturinn

						'11
Islensk a/bvðu/ist
Ár aldraðra heldur nú innreið
sina á Kjarvalsstaði með tveim-
ur sýningum. Annars vegar er
það sýning á verkum alþýðu-
málara svokallaðra og hins veg-
ar listmuna- og nytjahlutasýn-
ing eftir landskunna hagleiks-
menn. Tenging þessara tveggja
sýninga er fólgin i höggmyndum
leiksmaður   og   teiknari   Sölvi
hefur verið.
Utan um þessa öndvegislista-
menn snýst svo sýning á verk-
um aldraðra eða látinna lista-
manna, sem heyra til 20. öld-
inni. Eru þeir af ólikum toga
spunnir, sumir aldir upp i hin-
um natúraliska landslagsskóla,
eftir þá Ásmund Sveinsson og
Sigurjón ólafsson og verðlauna-
myndum i barnasamkeppni
Rauða krossins. Sýningin stend-
ur til 8. ágúst og verður efnt til
málþinga, siðdegisvöku, auk
þess sem myndbandasýning er i
gangi  allan  sýningartimann.
Þetta er m.ö.o. stór sýning
sem pekur ganga og sali Kjar-
valsstaða, enda hafa margir að-
ilar lagt hér hönd á plóginn,
bæði félagasamtök og einstak-
lingar.
1 vestursalnum geymir „Is-
lensk alþýðulist" rúmlega 100
verk eftir þekkta alþýðumálara
og listamenn. Þar má sjá verk
frá öndverðri 18. öld, hinar
þekktu predikunarstólfjalir frá
Staðarhóli „Guðspjallamenn".
Þessar fallega máluðu fjalir eru
„anno" 1738, lánaðar af Þjóð-
minjasafninu. Þaðan er einnig
hin sláandi „Altaristafla" eftir
Ámunda Jónsson, frá árinu
1792. Þá eru þrjú verk eftir
Bólu-Hjálmar, m.a. „Smá-
stokkur með trénöglum" úr
beyki. Mun þetta vera elsti grip-
ur sem þekktur er eftir skáldið
og hagleiksmanninn, frá 1813.
Mun Hjálmar ekki hafa verið
eldri en 16 ára, þegar hann
smiðaði stokkinn. Eftir Sölva
Helgason eru fjölmargar teikn-
ingar af blómaskrauti, sjálfs-
myndir, fangamark o.fl. Það
sést vel á vatnslitaseríu hans
„Blómaskraut og mannamynd-
ir" (1 eigu Landsbókasafnsins)
og „Fangamark", hvilikur hag-
einsog Jón Hróbjartsson (6önd-
vegismyndir eru eftir hann á
þessari sýningu) og Gisli Jóns-
son (Eitt fagurt oliumálverk). 1
þennan hóp má einnig flokka
hinar gullfallegu Vestmanna-
eyja-myndir eftir Kristin Ast-
geirsson, sem lést á siðasta ári,
kominn hátt á niræðisaldur. Þá
má flokka margar myndir
Samúels Jónssonar frá Selárdal
undir natúralisma, þótt aðrar
séu imyndunarrlkari. „Altaris-
tafla" hans frá 1956 (1 eigu
Listasafns ASl) er örugglega
meistarastykki hans, að öðrum
verkum ólöstuðum.
Aðrir alþýðulistamenn á sýn-
ingunni taka frjálsari afstöðu til
yrkisefnisins og útfærslu þess.
Frægastur (og það er ekki að á-
stæðulausu) er Isleifur Kon-
ráðsson, en eftir hann eru
hvorki meira né minna en 16
málverk, máluð af mikilli ein-
lægni. Þá eru 13 málverk eftir
Olöfu Grimeu Þorláksdóttur
(Grimu), sem orðin er 87 ára
gömul. Allar eru þær fallegar og
málaðar af óheftri upplifun.
Halldór Jónsson á fallegar æv-
intýramyndir i oliu, gerðar af
fölskvalausri ást á islenskum
þjóðsögum.
Ein mynd er eftir Jón Stefáns-
son frá Möðrudal og er það
„Skissa að altaristöflu í Möðru-
dalskirkju", Htil mynd en for-
kunnarfögur. Sonur Jóns, Stef-
án Stórval, á nokkrar ágætis-
myndir og ber þo hæst „Króks-
staðablesi", máluð 1978. Eggert
Magnússon er nokkuð yngri og á
Stefnumót
í Galdralandi
Það á mjög vel við að titlar
fyrstu islensku myndbandanna
skuli vera Galdraland og
Stefnurrót. Við höfum yfirleitt
litið á imbann sem galdratæki
og eigurn yfirleitt stefnumót við
Aðalsteinn sýningunni uppi.
Gaman væri að sjá hann i betri
„sketsum" með betri mótleik-
urum. Kristin Pálsdóttir stjórn-
aði upptökunni. Þátturinn er 60
min. i sýningu.
þa cr biitast okkur á skermin-
um.
GALDRALAND er barnaleik-
riteða barnagaman eftir Baldur
Georgsson og kannast vist flest
börn við það ur sjónvarpinu.
Það er byggt upp á smáþáttum
með grini og tófrabrögðum.
Grinið er að nokkru fengið að
láni úr gömlum Gög og Gokke
myndum (danski arfurinn) en
töfrabrögðin koma frá Baldri.
Ætli Konni sé látinn? Það hefur
ekki verið tilkynnt opinberlega.
Leikstjóri er Erlingur Gísla-
son en í hlutverkum eru Aðal-
steinn Bergdal sem er mjög
góður triiður og eflaust sá eini
sem við eigum, Þórir Stein-
grimsson nk. sirkusstjóri og
töframaður og Magnús Ólafs-
son. Aðöðrumólöstuðum heldur
Tæknilega er þátturinn ekki
nógu góður. Litirnir eru of
sterkir og erfitt að stilla þa.
Einnig eru of miklar truflanir á
bandinu. Upptaka er á Sjón-
varpsstandard og er það miður,
þvi maður skyldi halda að tími
hefði veriðtil að gera betur. Tal
er stundum óskýrt og verið að
sýna hluti i nærmynd sem ekki
skipta máli.
STEFNUMÓT nefnist hinn
þátturinn oger hann frekar ætl-
aður fullorðnum. Björn Vignir
ræðir þar við Hermann Gunn-
arsson, Auði Haralds, Ingimar
Eydal, Hafstein Hauksson bfla-
sala og rallykappa og Magnús
Eiriksson hljóðfæraleikara og
lagasmið. Þar að auki kemur
fram hljómsveit Tommy Fresh.
Það   sem   maður   rekur   sig
Líinnn.
........   I''¦¦¦¦>'                "        ¦                     *.r:-:..
6    málverk    á    sýningunni.
„ömmur   minar   I   Miðdal"
(1982)   er   stórskemmtilegt   og
innilegt verk. Af málurum rek-
ur Gunnþórunn Sveinsdóttir
lestina, meo vatnslitateikning-
ar, gerðar af miklu skreytilist-
arnæmi.
Að auki má sjá 11 vefmyndir
eftir óskar Magnússon. Þar eru
hrifandi myndir á borð við „í
árdaga" og „Vin og vinátta"
(Gerð eftir grafikmynd eftir,
Picasso). Þá sýnir Blómey Stef-
ánsdóttir „Islenskt glit" og
„Hnút", fagurlega gerð teppi.
Lestina rekur Sæmundur Valdi-
marsson, sem gert hefur tvær
tréstyttur af karli og konu. 1
annarri notar hann ýsuroð sem
skýlu og kallar „Ýsukarl" og er
hugvitssamlegt.
Sýning þessi er skemmtileg
og fersk og gefur allgóða mynd
af þeim fjölbreytileik, sem ein-
kennir islenska alþýðulist. Sýn-
ingarskrd hefði þó mátt vera
mun vandaðri.
Um hinn hluta sýningarinnar
verður ekki fjallað að sinni.
Fjölskyldudrama, á
tjaldinu og í salnum
HSrkutólio (The Grcat Santini)
Bandarisk. Argerð 1!)7Í). Lcik-
stjóri og handrit: Lewis John
Carlino cftir sögu Pat Conroy.
Aöalleikari Robert Duvall.
Ég veit varla hvað fór meira i
taugarnar  á   mér,   fjölskyldu-
vel við kallaðir, „hústýrantar"
á Islensku. Myndin er langdreg-
in og litlaus enda framleidd af
frekar óþekktu fyrirtæki (Ori-
on)         þd   svo   Warner   Bros.
dreifi henni.
Duvall sem er sonur aðmiráls
dramað á tjaldinu eða það sem
átti sér stað I salnum. Það er ó-
fyrirgefanlegt af aðstandendum
sýningarinnar að hleypa fólki
með ungabörn inn i hiisið, fyrir
utan nokkra eldri krakka sem
hlupuum salinn á meðan á sýn-
ingu stóð, og enginn sagði neitt
fremur venju.
Bull Meechum (Robert Du-
vall) er ofusti i flugher Banda-
rikjanna og sama hörkutólið i
hernum ogheima fyrir. Þetta er
reyndar týpa sem við könnumst
þekkir kannski það sem hanner
að fást við og það gerum við hin
eflaust lika, en það kemst bara
ekki til skila. Sama árið og Du-
vall lék i þessari mynd lék hann
i Apocalypse Now. Hvor tekin
var á undan veit ég ekki, en
annað hvort hefur Duvall verið
þreyttur eftir Apocalypse eða
verið að safna þreki fyrir hana,
þvi hér er hann jafn litlaus og
myndin.
Þö  maður  reyni   að   Otiloka
hermanninn Meechum   og ein-
HETMlJMðV-
AUOUR HARALDS
HAFSTEINN HAUKSSON
HERMANN GUNNARSSON
INGIMAR EYDAL
MAGNUS EIRIKSSON
.    TOMMY FRESH

0 4
FRAWiSÝIv
strax á, er að þátturinn virðist
vera illa undirbúinn. Viðmæl-
endur eru misjafnir og of marg-
ir að minu áliti. Auður og
Hemmi standa vel fyrir sinu, en
Ingimar er tekinn i framhjá-
hlaupi sem verður hvorki fugl
né fiskur. Hafsteini og Magnúsi
eru ekki gerð nógu góð skil. Við
erum litlu fróðari um þessa
menn eftir þáttinn.
Annað atriði er að slita sam-
tölin i sundur. Þegar komið er
að þvf að maður er farinn að
hlusta er klipptyf ir i annað efni
og siðar i þættinum til baka. Ef-
laust hefði verið ndg að ræða
eingöngu við Auði og Hemma.
Taka þetta fólk undir vegg og
rekja úr þvi garnirnar i nokkra
tima og nota siðan kjarnannúr
samræðunum ásamt betra og
ýtarlegra myndmáli. Það segir
okkur ekkert að sjá Hemma I
fótboltaleik og í stúdiói, við vit-
um öll að þar á hann heima, en
hvar á hann heima'í (Sorry,
Hemmi).
Tommy Fresh flytur nokkur
lög i myndútgáfu Skonrokks og'
virðist það best unna efnið
myndlega, þo það sé ósköp
þreytandi að horfa á tvær til
þrjár myndir hvora ofan í ann-
arri með mismunandi filtering-
um á lit. Ég hefði frekar viljað
sjá einhverja islenska nýskúra-
hljómsveit syngja á islensku.
Lögin eru hvorki fersk né eftir-
minnanleg.
Tæknilega er þessi þáttur
betri. Litir i stúdíói eru við-
unandi en lýsingu í öðrum
atriðum ábótavant. Nokkrar
truflanir eru við skiptingar milli
véla og einnig á stöku stað á
bandinu. Myndatakan er á
sama  Sjónvarpsstandard og  I
blina áheimilisföðurinn Meech-
um erhann svo ósannfærandi að
maður gæti grátið. Hann á ekki
til einlægni né ástúð. Hann er
svo forskrúfaður karlrembing-
ur að hann haggast ekki hvað
sem á dynur að undanskyldu
kórfuboltaatriði, þar sem sonur
hans tapar. Einstefnan er al-
gjör, bæði hjá Duvall og mynd-
inni i' heild, beint í ruslatunn-
una.
Það allra versta er þó það, að
þessi manngerð er til á meðal
okkar, en biða verður betri tima
að henni verði gerð full skil á þvl
hvita.
Galdralandi, ef ekki verri á
köflum. Viðmælendur sitja sitt
hvoru megin úti I kanti eða
spyrill teygir sig fram fyrir vél
og blokkar viðmælanda. Þó
þetta sé myndband finnst mér
óþarfi að vera slfellt að kveikja I
sigarettum svona til að sýna að
við erum frjálsir og óháðir.
Að iokum auglýsingar. Kók
auglýsir i báðum þessum þátt-
um, reyndar byrja Stefnumót á
kókauglýsingu. Ef auglýsendur
eru tilbúnir að borga fyrir aug-
lýsingu i svona þætti, færi betur
á þvi að það væru óbeinar aug-
lýsingar. t flestum nýjum kvik-
myndum reykja aðalleikararnir
Winston. Þetta er óbein augl^s-
ing (hjá mér). Ef Björn Vignir
hefði drukkið kók i staðinn fyrir
kaffi gengi dæmið upp.
Nokkrar      góðar
mvnrtir «*\  leigunum
HITCHCOCK myndir frá
GuildHome Video Ltd: Re-
Iickkameð Laurence Olivier,
Joan Fontaine, George
Sanders. Spellbound með
Ingrid Bergman og Gregory
Peck. Notorius með Ingrid
Bergman og Gary Grant.
The Postman Always Rings
Twice með Jack Nicholson
og Jessica Lange. t henni er
ástaratriði sem fær Siðasta
Tangó f Paris til að líta út
eins og hægan vals.
The Boys In the BandFjallar
um erfiðleika manna til að
viðurkenna sjálfa sig sem
homosexual.
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32