Tíminn - 31.07.1958, Síða 9

TÍMINN, fimintudaginn 31,-' Júlí 1958.

Herra
Pat Frank: 1111 f I
Adam llill!

hér og þar, er tilkynningar
bárust um fæöingar frá ein-
hverju landi, en orsökin
reyndist alls staðar vera of
langur meðgöngutími.
Okkur toárust oft margar
tilkynningar, og okkur var
ljóst, að við slíku mætti bú-
ast næstu tvo mannsaldra.
Um haustið hafði heimurinn
þó yfirleitt sætt sig við að líöa
hægt undir lok, enda þótt
forseti Bandaríkjanna heföi
sofnað sjóði, sem réðu yfir ó-
6. dagur
Vettvangur æskunnar
(Pramhald af 6. síðu).
gagnrýna, ber að vinna að því
í sameiningu að uppræta slíkan
anda, cf liann gerir vart við sig
— og ætla íþróttamönnum okkar
keppni en ekki ofurefli eins og
stundum hefir verið gert og
valdið óþarfa óánægju, sem eitr-
ar frá sér jafnt inn á við sem
út á við.
Feríalög — sumarleyfi

. ,, Að sumrin-u er meira um ferða-
takmorkuðu fjarmagm, og all lög en á öðrum árstímum eins og

á einhverja New York stöö,
sem útvarpaði jazz.
Eg afklæddi mig og fleygði
buxunum og skyrtunni á stól
bak. Eg grannskoðaði mig í
speglinum og var að velta
því fyrir mér, hvernig maður,
sem lifði jafn erilsömu lífi og
ég og borðaði eins óreglulegar
máltíðir, gæti fengið svona
greinitóga ístru, þegar tónlist
in hætti og kvenþulur til-
kynnti: Hér eru síðustu frétt
ir. Washington: George Gail,
landlæknir, tilkynnir, að
hann hafi boðað háttsetta
lækna og vísindamenn til
fundar í byrjun næstu viku.
Þeir koma saman í höfuðborg
inni til að ræða um endur-
frjóvgun þjóðarinnar. . . . Þvi
næst kom dægurlag, sem
hafði oröið mjög vinsælt í
stríðinu, og ég byrjaði að
syngja hástöfum.
Maja rumskaöi og flutti sig
í yzta hornið í „Smith-básn-
um“. — Parðu norður og nið
ur, muldraði hún syfjulega,
— farðu norður og niður.
—. Pyrirgefðu ;Ijósið mitt,
sagði ég. Varð að vinna i alla
nótt. Stórtíðindi.
Maja reis upp við olnboga
og néri augun. — Já, þú get-
ur bölvað þér upp á, að þaö
voru stórtíðindi, hrópaði hún.
— Já, svo sannarlega voru
það stórtíðindi — geldingur-
inn þinn!“
Eg var orðlaus, því að þetta
var í fyrsta sinn, er ég heyröi
atvikið túlkaö á þennan hátt,
og ég varð skelkaður. En mér
fór að skiljast, aö ástandi var
flóknara en toæöi ég og J. C.
höfðum gert okkur ljóst.
-— Geldingurinn þinn! enn
urtók hún.
—■ Það er naumast að þú
er ástúðleg, sagði ég.
Maj a reis nú alveg upp. Hún
var í rauðum silkináttfötum,
saumuðum úr faHhlífinni,
sem ég hafði hnuplað, þegar
brezku fallhlífarhermönnun-
um var sleppt niður í Megara
í Grikklandi. Ljóshærður
kvenmaður í rauðum náttföt
um með bryddingum úr hvít
um s’ilkt-fallhlifarsnúrum,
með úfið hár og gneistandi
augu af heilagri vandlætingu
er dásamlega elskuleg, ef hún
er þá í skapi til að láta elska
sig. Hún sagði: — Þú getur
legið í þínum báshelmingi!
— En hjartað mitt, mót-
mælti ég, — finnst þér þetta
vera mér að kenna?
— Auövitað er það þér aö
a. m. k. þér að' lcenna, að við
a. m. k. þér a kenna, aö viö
vorum ekki búin að eignast
börn, áður en þetta skeöi.
— Hver var það, sem sagði
að það væri ekki vert að fæða
börn í slíkan heim? spurði ég.
— Það var 1943, svaraði
hún. Þá var það líka orö að
sönnu.
— Er það eingöngu mér að
kenna, spurði ég, að Missi-
sippi sprakk í loft upp? Eig
um við svo að lifa það sem
eftir er ævinnar eins og hund
ir vísindamenn 'hefðu veriö skiljanlegt er. Þegar sólin skín
kvaddir til að vinna að Þ.E. leita menn út um byggðir lands-
A., eða hinni þjóðlegu endur-|ins, þar sem. gróandion angar. Það
frjóvgunaráætlun. Sunnu-jer vissulega ánægjulteg -þróun, að
dagsblöðin byrjuðu aÖ rita ‘ á síðustu tímum hefir verið stuðl-
ur og köttur, bara af því að um, hvorir mundu erfa jörð- ['a® 15V1"> ferðaðist ekki
vandamál og erfiðleikar, sem
hvorki fólkið sjál-ft né eftiriits-
menn umferð'arinnar mega taka
með kæruleysi, eigi geigvænlega
há slysatala ekki að hæklka.
Enn er brýn ástæða til þess
að vekja athygli á þeirri nauð-
syn, að lögreglumenn stjórni um
ferðinni hér í höfuöborginni af
meiri röggsemi og taki hart á
öllum lögbrotum, svo og að úti
á þjóðvegunum sé meira eftir-
lit með ökumönnum, vegunum
sjálfum og brúarmannvirkjum,
auk þess sem víðar þurfa að vera
til staðar hjálpartæki, ef eitt-
hvað smávægilegt bilar, þvi að
alltof oft er teflt á tvisýnu með
hálfökufær farartæki.
Feguríin
Svo eru að lo'kum örfá orð um.
Missisippi sprakk í loft upp? ina — fiskarnir eða skordýrin. rainfna nm S1ú eigið land en onn- fegurðina _ þá ftftl
- Stephen Decator Smith,! Fyrsta afmælisdag Missi- " kJ"a*n l£T eí veff n”hinu f ?*ara %íf ™4t
sagði Maja, ég veit vel, að þér sippi-sprengmgarmnar vakn bæði kostar það peninga _ jald_ um fallegar stulkur, þott miklu
finnst það heimskulegt, en aði ég um hádegi. Maja sat á eyri _ og svo eru ,fásem(:lir fost. oít,ar oskl þær sjalfar, að um þær
mér finnst, aö karlmennirnir hækjum sínum í öðrum enda urjarðarinnar slíkar, að tilefni er f, rf. og. v‘ra .vratt ath,yglL
hafi gert okkur ljótan grikk „Smithbássins,“ og ég fann til að fara um og skoða. Sg aKrlendri fyrirmSd að
með þessu óþokkaþragði. Nú ilminn af nýlöguðu kaffi.
getið þið þrosaö í kampirin — Sjáðu, ég hef látið koma
Oft heyrast þær raddir, að of
mikið só orðið af fríum manna
efna
til
fegurðarsamkeppni
það sem eftir er ævinnar yfir fyrir suðuáhaldi hérna i einu aðlfurarinu’ sy°.að heita sök ofarlega á baugi nú, að ung
því, að þið eruð allir ónýtir og horninu. Við notuðum ekki e;^eÞtJta nema hX'rlannlefkÍ! íslcnzk stlllka heíir koná9 1101111
með innvortis meinsemd. , hornið til neins. ÞeiírsemTúmáSn^eíZTru - si®uror® at •’’fíínum" og
Það var ástæðulaust aðj — Þú ert snillingur af guðs fyrst og fremst þeir, sem fasta »!0/ílum Vlð Admhaf^ hverra
svara. Eg skreiddist í minn náð, játaði ég. vinnu stunda allan ársins' hring, bérinbe[mar V1 sjau:111 1 011111
helming af „Smith-básnum. I — Mér hefir komið fleira' °S stór hópur þeirra ver leyfúiu
— Þú munt aldrei geta skilið gott í 'hug; sagði hún. — Þegar e,kkl a ómerkari veg en að fara í; Ýmsir hafa orðið til þess að
þetta til fúlls, þar sem þú ert nýju sjónvarpstækin koma á Slici eða. vti5 ,s5?iía si°’ mótmæla fegiurðarsamkeppnum,
ekki kvenmaSur, hé.t Maja markaSinn, getum vii komW Snf'aí í t! eTjí ÍSS&SÆfSKÍ
afram. _ Karlmenmrmr tjaldi herna fyrir basendann ekki hægt að fordæma> þvi að hefir fiá Sdi oTðiðTn'SS er
munu halda áfram að lifa lif og legið 1 rummu siðdegis a maðurinn lifir jú ekki á brauðinu heldur ailtof mörgum mmrm
inu á sama hátt og hingað til. sunnudögum og horft á knatt j emu saman. stúlkomi frá því að gerast þátt-
En fyrir hverja einustu konu spyrnu. ) Hitt er svo aftur athugandi, takendur. Þessi mófcmæli eru
er þetta sem dauðadómur. ) Eg varaði hana við og sagði hvort ekki mætti fækka hinum al- ekki alls kostar rétt. í fyrsta lagi
Eg sá siðar, að Maja hafði að einn góðan veðurdag nænnu frídögum, sem hinn mesti cru gripasýningar ekíkert Ijótt, og
haft rétt fyrir sér, og sjálfs mundi heimurinn komast á u5rauU er orðinn af, s.s. annar 1 í öðru lagi er það staðreynd, að
morðum kvenna fjölgaði að snoöir um hvernig við liföum Paskura’.annar 1 ^tesmmu svo Ungar stúlkur verja miklum tíma
miklum rrmn har til krafta- op- halda svninau á okkur ibent se a Cltthvaö' A Þessum doS' i snyrtingu og tilhald — reyna að
miKium mun, þai til kratta og naiaa syningu a oKKur. um cr hál£ þjóðin frá storfum yiðhalda og auka á meðifædda feg-
verkið skeði með hr. Adam. Simmn hringdi, og Maja að ástæðulausu og skinhelgi mest. ur<y j>ag er viðurkenning á erf-
Yfirleitt lifðu menn samt tók heyrnartólið. Þaö er j>á er og ekkert sjálfsagðara en inu að téljast hlutgeng í fegurðar-
lífinu eins og ekkert liefði í Maria Osteinheimer, sagði að láta hátíðrsdaga einistakra stétta samkeppni og gangast undir gagn-
skorizt. Veröldin tifaði áfram hún forviða, og hún vill tala bera upp á sunnudag eins og er rýni þar. Þetla sania hlýtur leikar-
eins og klukka, sem aldrei við þig.
framar yrði trekkt upp, erij Eg tók símann og hrópaði:
hélt áfram að slá og sýna,'— Halló María, hvernig vinn
hvað tímanum leið, unz hún ur þú nú fyrir daglegu
yrði útgengin. . brauði?
Brátt kom vorið. Hin árlega I — Þetta var nú ekki svo
t.d. með sjómiannadaginn.
UmfenSin
A ð ur landsmanna aúkizt gífurlega, sinni. —
umferðin vaxið og henni fylgja
S.B.B.
inn, s’öngvarinn, íþróttamhðurinn
o. fl. hvcr á sínu sviði fjyrir sitt
erfiði.
Gallinn á fegurðarsamfceppnum
í beinu framhatdi af umræðum hér hcima Iiggur í fyrirkoanulag-
um ferð'alög er ekki úr vegi að inu. Við erum ekki fleiri en það,
.. . , . . „r . , . . ,. . ,..x víkja nokikrum orðúm að umferð- að allir þekkja alla. Það er því
listsýmng var opnuð a Wash- emstaklega fyndið, sagði fæð inni og þvlj sem aUlcningu benn. rétt að láta áhorfendur vera
ington Square. I ingalæknirinn. Eg ætti ar fylgír. Perðalög eru nú að því dómendur. Skyldleiki og kunnings-
Ástfangið ungt fólk hélt víst að þegja um það, sem ég leyti orðin annað en áður var, að tkapur ráða oft mestu um, hversu
í höndina hvort á öðru og ætlaði að segja. I á örskömnnim tóma má fara heims atkvæði er greitt. Þetta þarf að
ræddi framtíðaráætlanir í Henni virtist mikið niðri áíifanna á milii og innan lands iaga. ísland á nóg af fallfegum
blindni æsku og ástar um fyrir, svo að ég sagði, — leystu iiggja nú vegir í ílest héruð lands- stúikum, og þær eru giæsilegri
plasthús með barnaherbergj- frá skjóðunni, María. Iins °g vatnsföllin eru brúúð. Jafn iandkynning en rnargt annað. —
um. Nýir plastbílar komu á _ Stephen, taktu nú vel Svo :mörg verða þau orð að Þessu
markaðinn. Sameinuðu Þjóð eftir, sagði hún.
irnar komust að samkomulagi fæðast barn — ef til vill er
um landamæri' Ungverja- það þegar fætt — í Terry-
lands og Slóvakíu, og olíufé- town.
lagi í Bandaríkjunum tókst að — Heyrðu nú María, sagöi
| fá leigöar hinar nýju olíu- ég, — í vikunni sem leið flaug
lindir í Sýrlandi til 99 ára. I ég til stað'ar, sem heitir Big
Blöðin hielguðu að mestu stone Cap í Virginiafylki,
forsíður sínar frásögnum um vegna þess að ég hafði fengið
ófrjósemi heimsins eöa ÓH, bendingu af þessu taginu. Við
en þá styttingu notuðu lentum mitt á kornakri og
myndablöðin sem fyrirsögn. flugvélin steyptist kollhnís.
En þar sem börn fæddust enn Að vísu var um fæðingu að
í heiminn, virtist fréttin svo ræða, en móðirin var trúð-
ótrúlega fáránleg, og daglega íeikhúsfífl, sem heitir Pris-
lýstu „sérfræðingar“ eins og cilla.
þingmenn, biskupar, forseti — Stephen, sagði María og
verzlunarráösins, Dorothy lagði áherzlu á hvert orö, hér
Thompson (fræg blaðakona er ekki um neitt ga’þþ aö
í USA) og hershöfðingjar því ræða. Mannstu eftir, að ég
opinberlega yfir, að fréttin talaði við þig um dr. Blandy,
I væri markleysa. | s;em er stairfandi læknir S
! í júní fór að bera á eftir Westchester. Það var leitaö til
væntingu, og kvíðinn jókst hans fyrir fjórum mánuðurii
eftir því sem leið á mánuðinn. þ. e. a. s. einhverntima i mai
Þá var mönnum aúðvitað orð mánúði.
ið fullkomlega ljóst ástandið — Hversvegna hefir hann
i öllum löndum og meginlönd ekki minnzt neitt á þetta
um, þar meö talið hjá íbúum fyrr? spurði ég.
strjálbýlasta hluta Afríku og — Þorskurinn þinn, sagöi
Eskimóum í grennd við norð María. — í fyrstu hélt han,
urpólinn; þaö var ástæöu- að það mundi verða óeðlilega
laust að vona — og samt ‘von lítið barn, og í júnílok hélt
uðu menn. Hinn 21. júní birt hann, að ef til vill væri um
ist þessi fyrirsögn í Daily óvenjulega langan meðgöngu
News „ÓH-dagur á morgun!“ tíma að ræða. Hann vildi alls
’ÍJenn þorðu varla að draga ekki minnast á það, fyrr en
andann; voru viöbúnir hinu hann væri viss í sinni sök.
versta. — Og nú er hann viss í
í lok mánaðarins og fram sinni _sök?
í júlíbyrjun örlaði á bjartsýni — Á því leikur enginn vafi.
—-- *
Þökkum innilega samúð og vinarhug við andláfc og jarSarför
móður okkar,
Sigríðar Jónsdóttur
Syöri-Gegnishólum.
. Börnin.
MóSir okkar
andaðist 28. júlí.
Herborg Friðriksdóttir
frá Syöra-Lóni,
Útförin fer fram í Fossvogskirkju, föstudaginn 1. ágúst kl.
1,30 e. h. — Athöfninni verður útvarpað.
Blóm vinsamlegast afþökkuð.
Börnin.