Vísir - 23.11.1914, Blaðsíða 2

Vísir - 23.11.1914, Blaðsíða 2
¦VlSlR' VíkingaskipiðKarlsruhe. Emden og Karlsruhe eru þau þýskra vikingaskipa, sem mest tjóu hafa unniö kaupflota Englendinga. Emden er úr sögunn', en Karlsruhe er stöðugt í víkingu. 23. okt. er sagt, aö þaö hafi sökkt 13 gufu- skipum og sent skipshafnirnar til Teneriffa á þýska gufuskipinu Crefeld. Og síöan hefir þaö sðkkt þrem skipum viö strendur Brazilíu. Það voru skipin Vandyck (10,328 smálestir), Glanton (3,021 smálest-' ir) og Hurstdale (2,755). Á Skautafélagsballiim Það var satt, Skautafélagsball í kvöld. Eg var sifjaður og timbraöur, en ekki spilti til að líta á listann. Má eg Hta á listann, Auður mín? Árni Pálsson og Sigurður Guð- mundsson Eg fer. Þá verð eg að sjá. Hvað þeir hijóta að taka sig vel út á gólfi. Eg lét vinnukonuna mína hrista mesta ruslið af kjólnum mínum og svo labbaði eg niður á Vík. Sjóarasalurinn var fyrst fyrir mér. Ógrynni liðs sat þar að þjóri og svalg það stórum og af list mik- illi. Þar sat Ólafur Björnsson & Camp. í einu horninu og gaf horn það hljóð gott. Lengra varð eg að komast. Mér tókst að rjúfa fylkinguna eftir nokk- ur áhlaup og komst að lokum inn á aðra káetu. Ó þú »moderne« upplýsing, sem eykur og margfaldar Htskrúða hinna holdguðu Víkur-dísa, svo jafnvel regnboginn sjálfur roðnar. Ofraun yrði það hverjum mannlegum penna að lýsa lit hverrar dísar fyrir sig, alt ofan frá snjóhvítu niðurjísauð- svart. Eg horfði því yfir hópinn og tók meðaltal. Grænt. Það var næst því. »Með leyfi*, sagði eg við hana Gunnu litlu að norðan og settist kurteislega við hlið hennar. Það var þó stilt stúlka. Ekki var hætt við að eg fengi óorð af henni. »Hafið þér séð hann Árna Páls- son?« »Almáttugur! Haldið þér að hann Árni sé á svona nokkru?« »Hann stóð þó á Iistanum og meira að segja Sigurður magister líka«. »Hann Sigurður magister! Eg held hann þurfi þess nú ekki með lengur. Það hefir víst verið dans- kennarinn minn, sem stóð á list- anum.« Hana nú. Nú byrjaði Bernburg á Zigöjnervals. Þetta hafði sömu áhrif og þegar steini ervarpaðnið- ur af fuglabjargi. Aflir upp til handa og þó einkum til fóta. Þau þrengsli! Næstum þægilegri en var í >Kvöldstjörnunni« og var þó ólíku saman að jafna um húsakynnin. »Ó hvað þeir eru freistandi fálk- arnir. Þaö eru svolítið sætari þess- Jt^omtiaY \ sýóyu ÚYuaU. Sturla Jónsson. kauplr ennþá velverkaðar sauðargærur fyrir kr 1,40 pr kíló og góða haustull fyrir kr 2,2(Tpr kíló J&Y>}des \)ersl\m. Vöruleifarnar, þar á meðal: Mislit klæði — Kjólaefni — Kvenkápur — Hattar — Blúsur — Blúnduefni — Pils — Sokkar — Hanskar — Fjaðrabúar — Belti — Marglit Flauelsbönd — Leggingar — Karlmanna-hattar —;Vesti o. m. m. fl. er nú selt Xf^£^0 utidu Y\itjv\rí\. s^^^y^ Nokkuð af: Lérefti - Tvistdúkum - Fióneli á&ajle$a o&^yx> Hátt Rabat. Ísvarinn fiskur Zimsens-porti. fæst daglega í Skrlfstofa ElmsklpafJelags fslands, l||l f Landsbankanum, uppl íi' Opin kl. 5—7. Talsími 409. *»! YammaUs\\xm hjá Eyv. Árnasyni, Laufásveg 2. ar stutttreyjur þeirra, heldur en »vemmilegu« dinglandarnir áykkur hinum«, sagði Gunna og stundi. »Alveg rétt, Qunna litla, þeireru nokkuð stásslegir hanarnir þegar þeir eru stéllausir?« »Já, ekki satt? Lítið þér á hvað hann er indæll þessi«, og hún benti á einn sem sveif meö eina höfuðstaöarfrúna í fanginu fram hjá okkur. »En hvað hann er »pent« kiipt- ur«, hélt Gunna áfram. »Hann er sköllóttur, kvenmaður?« »Nei, er það virkilega? En hvað það klæðir hann. »En að ráðhetrafrúin skuli geta fengið þetta af sér eins og hann Sigurður hennar á bágt í útlönd- um«, sagði Gunna og frúin straukst fram hjá okkur með Cable htnn enska f fanginu. »Nýtt lag<, sagði Gunna og sperti eyrun. Lýðurinn þaut upp. »Tan&o«, »One step«, »VaIs«, »Galopade«, hrópuðu menn á víxl. Flestir rendu grun í að hér mundi eitthvað nýtt vera á seiði. Dömurnar mændu með spenn- ingi á Fálkana. Nú áttu þær alla ballsæmd sína undir þeim. Hverj- ar skyldu þeir nú hremma^? Augnablikið örlagaþrungna var nú runnið upp. Þetta heföi Jónas átt að sjá, þá hefði »Óhræsið« endað öðruvísi. Fálkarnir vörpuðu sér nú á teig- inn, »one step« »tango«. Vesalings dömurnar, þær litu af- sakandi bænaraugum á þá, ekki vantaði viljann, svo hjartanlega ósk- uðu þær að láta aö stjórn, en fæt- urnir. — Hvað þeir gátu veriö »svekkjandi«, tvímæialuust neituðu þeir að »fúngera« á réttan liátt. Og svo þessi ótætis aðkeyptu pils, var þó ekki margbúið að segja þeim hvert skaðræði þau væru. Ó, að þær væru nú komnar í heimatilbúin. pils. Pá hefði listin getað notið sín óheft. Aldrei hefðu þau nrðið neinutn að fjörlestri eða farartálma. Nokkrir áræðnir ballistar trítluðu á eftir Fálkunum og skyldi dans sá »One step« kallast. Þar næst lötruðu nokkrir Vals, en síðast töltu þeir óframfærnustu Galopáde. »Hvar er nú hún Stefanía, ætl- aði liún ekki að kenna?« spuröi eg Gunnu. »Það er nú varla von á þvíenn, hún kom nú í morgun frá útland- inu, svo líklega sér hún sóma sinn í að kenna honum Borgþór fyrst*. Alt í einu ryðst >par« fram í vinstra fylkingararmi og klýfur hana að endilöngu. Þar fór Imba Brands, með Þorstein hinn hagspaka milli handanna, þáu höfðu »framgang« mikinn á gólfi, því fröken Brands er víkingur mikill til dans og allra kvenna fótfimust, en Þorsteinn þæg- ur og leiðitamur. Svona nil, nú tók einn hana Gunnu iitlu frá mér, eg hröklaðist fram í þægindasalinn og bað um einn >Genstand«. »Lancé« hófst. Svolítið sé eg héðan. Þarna svelf hinn goðumlíki rósfingraði Kúfótur með vængfætt- an kven-engil — frú um fimtugt — í fanginu.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.