Vísir - 02.01.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 02.01.1916, Blaðsíða 3
VÍSIR ^SkeMifö §&nttas t\&|Jeit\§& sfooti o§ kampa^m S^ ^& leðilegt ntjár! e^C þökk fyrir gamla árió! fatarverslun |Dómasar gónssonar, Hími 212. þökk fyrír viðskiftin. Versl. vFrón". Árni Einarsson £S5Síf £5 PRJOHATUSKUR kaupir hæsta verði gegn peningum út í höncL Krist ján Jónsson, Sími 286, Frakkastíg 7. Drekkið CARLSBERG PILSNER Heimsins bestu óáfengu drykkir. Fást alstaðar Aðalumboð fyrir ísland: Naíhan & Olsen Oddur Gíslason yfirréttarmálaflutnlngsmaCur, Laufásvegi 22. Venjulega heima kl. 11-12 og 4-5. Simi 21 Bogl Brynjólfsson yfirrjettarmálaflutningsmaður. Skrifstofa Aöalstræti 6 (uppi.) Skrifstofu tími frá kl. 12-1 og 4-6 h.e' Talsfml 250. Pétur Magnússon yflrdómslögmaður, Grundarstíg 4. Sírai 533 Heima kl. 5—6. Trygð og slægð. Eftir Guy Boothby. 15 Frh. — Þú ert fölur eins og nár, eins og þú heföir séð draug. Er nokk- uö að þér? — Ekki vitund, sagi Browne. Það er þokan, sem gerir það. Hann gat ekki um það, að hann hefði séð nafn málarans í horninu á myndinni, og að það var sama nafnið, sem um marga mánuði hafði hljómað í eyrum hans. — Viltu bíða eftir mér eilt augnablik? sagði hann. Eg ætla að skreppa inn í búðina og spyrja um myndina. — Eg skal bíða, sagði Jimmy. Browne fór undir eins inn og skildi félaga sinn eftir á gangstétt- inni. Það vildi svo til, að hann var kunnugur í búðinni og þekti kaup- manninn vel. Myndin var undir eins tekin úr glugganum og hon- um sýnd hún. — Þetfa er ákaflega vel gert, eins og þér sjáið, sagði búðar- maðurinn, um leið og hann lét rafmagnsljósið falla á myndina. Unga stúlkan, sem málaðl það, er á góðum vegi með að verða fræg. Annars er þetta fyrsta myndin, sem vér höfum fengið frá henni, hér í London. En málverkasalar á megin- Iandjnu fullvissa okkur um, að myndir hennar seljist vel. — Eg trúi þvi vel, sagði Browne. Þetta er ágætlega málað. Þér getið sent það heim lil mín. — Þakka yður fyrir, herra minn! Eg má, ef til vill sýna yður fleiri málverk. Við höfum fengið tals- vert síðan að þér heimsóttuð oss seinast. — Nei, þakka yður fyrir, svar- aði Browne. Eg leit einungis inn til þess að spyrjast fyrir um, hvort þér gætuð sagt mér, hvar þessi unga stúlka ætti heima. Eg hitti hana í Noregi fyrir nokkrum mán- uðum. — Eg haföi enga hugmynd um, Vátryggingar. Vátryggið tafalaust gegn eldi vörur og húsmuni hjá The Brii- ish Dominion General Insu \ ance Co. Ltd. \ Aðalumhoðsm. G. Gísason Sæ- og stríðsvátryggirsg Det kgl. oktr. Söassurance Komp. '. Miðstræti 6, Tals. 254. A. V. TULINIUS. A ðaiiintcðsrcEfur fyrir ísbttí Clgarettur rnest úrval í Lanflstjörnunni Prentsmiðja P. P. Clementz. að þið væruð kunnug. Þér vitið, ef til vill, að hún er í London, sem stendur. Hún sýndi mér þá velvild,. að koma hér í búðina í morgun. — Það var ágætt, sagði Btowne. Þá hljótið þér að geta látið mig vita, hvar hun á heima. — Eg skal gera það undir eins, sagði maðurinn,- ef þér viljið bíða eitt augnablik, meðan eg skrifa það. Hann fór inn i herbergið inn af búðinni. Browne var eftir ogglápti á málverkið, eins og þetta væri í fyrsta skifti, sem Iiann heföi séð málaða mynd. Og hann hafði ekki minstu hugmynd um, að hann væri staddur í búð i London, né heldur heyrði hann vagnaskröltið fyrir utan. Hann sá í anda snar- brött fjöllin í Noregi. Það var þoka og regn umhverfis hann. Hann var að reyna að komast fyrir, hvaðan neyðarópið kæmi. Alt í einu birti upp þokuna. Þá sá hann yndislegasta og kvenlegasta "and- litið, sem hann hafði augum litið. Hann var svo niður sokkinn í hugs- anir sínar, að hann vissi varla af því, þegar kaupmaðurinn kom og réttir honum blað, sem skrifað var á: Ungfrú Katherine Petrowitch, 43 QermaU Park Road West. — Þarna á hún heima, herra minn, sagði maðurinn. Ef það gæti orðið yður til nokkurs hægð- arauka, þá væri mér stærsta ánægja að því að skrifa ungfrúnni, og segja henni, að þér hefðuð keypt myndina hennar og óskuðuð eftir því, að hún heimsækti yöur. — Eg verð að biðja yður um- fram alla muni að gera það ekki, sagði Browne, með mesta alvöru- svip. Og eg bið yður umfram alla ' muni, að nefna mig ekki á nafn við hana. Kaupmaðurinn varð steinhissa. Svo sagði hann: Auðvitað deítur mér ekki í hug að minnast á yður, ef þér óskið þess ekki. En eg héit, af því að þér eruð svo mikill lista- vinur og hafið keypt þetta málverk, að yður, ef til vill, þætti gaman að fá tækifæri til að hjálpa ung- frúnni.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.