Vísir - 31.08.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 31.08.1916, Blaðsíða 3
VISIR Umsóknir um styrk úr ellistyrktarsjóöi Reykjavíkur skal senda borgarstjóra fyrir lok septembermánaðar. Rita skal umsóknirnar á eyðublöð sem til þess eru gerð og fást á skrifstofu borgarstjóra, hjá fátækrafuiitrúunum og prestunum. Styrknum verður úthlutað í októbermánuði. Borgarstjórinn í Reykjavík 25. ágúst 1916. K. Zimsen. Barnaskólinn. Þeir sem vilja koma börnum, yngri en 10 ára, í barnaskóla Reykjavíkur á momandi vetri, sendi umsóknir til skólanefndar fyrir 10. seftember. Skólagjaldið er kr. 20,oo fyrir hvert barn, en þeir sem óska aö fá ókeyis kenslu fyrir börn sín, taki það fram í umsóknum sínum. Eyðublöð undir umsóknir fást á skrifstofu borgarstjóra og hjá skólastjóra. Reykjavík 21. ágúst 1916. F. h. skólanefndar K. Zimsen. Islands Kontor i Köbenhavn ved C. Schjöth, Willemoesgade 11 annast alskonar viöskifti fyrir íslendinga, bæði f Danmörku og öðr- um löndum jafnt fyrir kaupmenn sem aðra. Upplýsingar og eftir- grenslanir ókeypis ef sent er frímerki undir svarbréf. Annast inn- kaup ókeypis og sendir vörur gegn póstkröfu. Annast sölu fyrir mjög lítil ómakslaun. Endurnýjar happdrættismiða og geymir þá, gegn tryggingu. Með því að leita til skrifstofunnar þá er menn þurfa að selja eitthvað, eða kaupa, hafa menn þann hagnað að fá vörur með sanngjörnu verði og sanngjamt verð fyrir vötur sínar fmmmm LOGMEIMN illWI'H.....II VATRYGGiNGAR iAR I Einfalt Grler yiLr myndir með tækiíærisverði JÚD Hj. Sij héraðslæknir • er kominn heim. Viðtalstími kl. 2-3 og kl. 7% e. h. Veltusund 3 B (uppi). Sími 179. Oddur Gíslason yflrréttarmalaflutnlngsmaOur Laufásvegl 22. Venjulega heima kl. 11-12 og 4-5 Siml,26 Bogl Brynjólfsson yflrréttarmalaflutningsmaOur, Skrifstofa í Aðalslræti 6 [uppij. Til viðtals til 3. sept. að eins frá kl. 3V,-5V2- ________— Talsimi 250 —________ Pétur Magnússon, yfirdómsIögmaOur, Hverfísgötu 30. Simi 533 — Heima kl 5—6 . "^CaupxS *\Ks\v, Det kgi. octr. Brandassurancs Comp. "Vátryggir: Hús, húsgögn, vöru- alskonar. Skriísto{utími8-12 og 2-8. Austurstræti 1. N. B. Nlelsen. Hið öfluga og velþekta brunabótafél. HT WOLGA ~m (Stofnað 1871) tekur aO sér alskonar brunatrygglngar Aðalumboðsmaður fyrir ísland Halldór Elrfksson (Bókari Eimskipafélagsins) Brunatryggingar, sæ- og stríðsvátryggingar A. V. Tulinius, Miðstræti 6 — Talsími 254 $e?i&\% auc^s\tv$>* ttm&nU&a Dóttir snælandsins. Eftir Jack London. 54 Frh. Hann hristi hana góðlátlega. Var þaö vottur um að nú væri hann að komast í gott skap aftur. Og svo sagði hann: — Én nú hefi eg í hyggju aö selja alt saman, námurnar og alt sem þar til heyrir og fara að lesa Browning. — Altaf sama bardagalöngunin. Þaö kippir altaf í kynið. — Því í skollanum gaztu ekki verið strákur? spurði hann alt í einu. Þú hefðir verið fyrirtaks strákur. En sem kona, sköpuð til aö verða einhverjum til ánægju hlýturðu að yfirgefa mig — strax á morgun, hinn daginn eða þá aö ári. Eg veit að þetta er óhjákvæmi- legt og rétt. En maðurinn, Frona mín, hver verður hann? — Við skulum ekki tala um þetta. Segðu mér heldur af föður þínum og baráttu hans, hinni miklu, einmana baráttu hans við Treasure City. Þar voru tíu á móti einum, og hann stóö sig vel. Segðu mér frá því. — Nei, Frona! Skilurðu þá ekki — að þetta er í fyrsta sinn, sem við tölum saman um alvörumál, eins og faðir og dóttir, — já, í fyrsta sinn. Þú hefir hvorki haft móöur né föður til að leiðbeina þér, en eg reiddi mig á ætternið, — og það með réttu, — og lét þig sjálfráða, En þeir tímar koma að þöif er á móðurlegum ráðlegg- ingum, og þu hefir aldrei haft af neinni móöur að segja. Frona þagði. Hún vissi að hverju hann myndi ætla að víkja talinu. Og hún þrýsti sér fastar aö honum. __ Pessi maður, — þessi Vin- cent _ hvernig er þaö ykkar á milli. _: Eg — eg veit það ekki. En hvað áttu við? — Mundu það altaf, Fróna, að þér er frjálst að velja, og að það ert þú ein, sem ræður í þeim sök- um. En samt vildi eg svö gjarnan að eg gæti skiliö þig, Eg gæti — máske — eg gæti máske ráðlagt þér. Annað ekki. En máske gæti eg ráðlagt þér eitthvað — — Henni fundust þessi augnablik heilög, og þó fann hún að henni vafðist tunga um tðnn. Og þegar öllu var á botninn hvolft — myndi hann þá skiija hana? Voru þau ekki svo ólík, að hann ekki myndi telja þau rök fullnægj- andi, sem voru algild í hennar augum? — Þaö er ekki neitt okkar á milli, faðir minn, sagði hún raeð áherzlu. Vincent hefir ekki sagt eitt orð í þá átt. Ekki vitund. Við er- um góðir vinir og fellur vel sam- an. Við erum mjög góöir vinir. En eg held líka aö þaö sé nú alt og sumt. — Já. En ykkur fellur vel sam- an. Er það á þann hátt, sem konu þarf að falla við mann, sem hún í sannleika getur lofað að búa með alla æfi? Eru tilfinningar þínar þannig að þú, þegar þar að kem- ur, getir sagt eins og Rut íorðum: »Þitt fólk er mitt fólk, þinn guð er minn guð.< — Ne-i! Og þó — eg veit ekki! Eg þori ekki að svara þeirri spurningu — ekki nú. Þessi mikla játning — hún kemur þegar hún á að koma, — eins og þruma úr heiðskíru lofti, eíns og opinberun, enginn veit hvaðan. Að minsta kosti hefi eg hugsað mér að þann- ig hljóti það að vera. Jakob Welse hneigði höfuðið, hægt og hugsandi, eins og sá, sem að vísu skilur umtalsefnið en þarf að hugsa það og velta því ræki- lega fyrir sér. — En hvers vegna spyr þú um þetta, faðir minn?* Hvers vegna gerir þú Vincent að umtalsefni? Eg hefi Hka komist í kunnings- skap við ílciri karlmenn. — Já. En tilfinningar mínar gagnvart Vincent eru alt öðruvfsi en gagnvart öðrum mönnum. Við þurfura að segja hvert öðru sann- leikann, afdráttarlaust, og fyrirgefa hvort öðru ef það veldur sársauka. Mitt álit er ekki meira vert en hvers annars sem vera ska! og skeikulleiki er sameiginleg eign og ágalli allra manna. Og ekki geteg heldur gert greín fyrir þessum til- finningum mínum, sem í einuorði eru þær að mér geðjast alls ekki að Vincent. — Það sama munu flestir karl- menn segja, sagði Frona, sem nú fansl að, hún þyrfti að taka mál- stað Vincents. — Slíkt einróma áiit staðfestir enn betur mína skoðun á honum, svaraði hann 'stillilega. En vita- skuld verð eg að muna það að eg dæmi um hann eins og karlmenn dæma.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.