Vísir - 29.06.1920, Page 3

iaupenn og kaupfélög
M bestau og ódýraBtan briÓBtsybur frá hinni al-
þektu islensku yerksmiðju
Magn. Blöndahl Lækjargötn 6'B, Reykjavik
Simi 31. Símnelni „Candy“
Nýkomið
1 heildsölu:
KZjólar og blÚBUBilki í stóru og fallegu úrvali.
Andr. J. Bertelsen
Hér er alriði utan við flokka
og stjórnmálastefnur, er einnig
erlendir vinir þýskrar mgnn-
ingar geta rétt hjálparhönd til
viðreisnarstarfs vors.
J?ér allir, sem lært hafið með
nokkrum hætti, að meta þýskt
andarstarf; þér allir, er auðgast
itiafið af .skáldum vorum og
fræðimönnum: hér er tækifæri
tií að gjalda þakkir. Eftir því
sem gangverð myntar er nú,
verður jafnvel lítil upphæð er-
lendra peninga að töluvert álit-
legri upphæð, þegar inn í
]?ýskaland kemur. Og með þeim
hætti geta vinir þýskrar menn-
ingar, án þess að leggja mikið
i sölurnar, unnið að verki, sem
stefnir út yfir hatrið og dregur
íil sátta.
Sjóður hinnar þýsku Schil-
lerstofnunar í Weimar tekur
þakklátlega við öllum gjöfum.
Weimar voríð 1920.
í nafni hinnar þýsku Schiller-
stofnunar.
Friedrich Lienhard.
Heinrich Lilienfein.
Merkileg nppgötvnn.
Myndir símaðar.
Ungur maöur, danskur, Thomas
Andersen að nafni. hefír fundið
upj) a'öferð og tæki til þess að
Gott Piano
til sölu.
A. v. á.
síma myitdir „heimsendanna á
milli“. Er sagt frá þessari upp-
götvun í „Politiken" 18. þ. m., en
ekki svo greinilega, a'ö unt sé að
glera ,sér neina grein fyrir því,
hvernig þetta megi verða, en með
frásögninni birtast myndir, sem
þannig liafa verið símaðar írá
vesturströnd Jótlands til Kaup-
mannahafnar. Blaðið birtir einnig
umsögn merkra manna um upp-
götvunina, og telja þeir hana al-
veg óyggjandi, svo að frámvegis
verði hægt að síma myndir e'Sa
senda með loftskeytatækjum
heimsálfnanna á milli,svo að Norð-
urálfublöð geti t. d. framvegis
birt myndir af atburðum sem gerst
hafi í Ameríku daginn áður.
Áður hefir þýskur prófessor,
Korn að nafni, gert slíkar tilraun-
ii'. og einnig fundið aðferð til a'S
síma myndir, en sú aðfer'S er tal-
in miklu ófullkomnari en þessi, og
hefir lítt verið notuð. — Thomas
Andersen er úrsmiður og ,,ó-
lærður“ maður. *
umboðs- og heildsali Austurstræti 17 (inngangur frá Kolatundi).
Gnðmnndnr Asbjörnsson
Sími 656. Laugaveg 1.
Landsins besta úrval af rammalistum. Myndir inn-
rammaðar afar fljótt og vel, Hvergi eins ódýrt.
Lítill nýr
peningnskápnr
til sölu.
A. v. á.
Til sðln
vandað Eikarbuffet. A. v. á
Dugleg og hreinleg
sttLlls.a
getur fengið atvinnu við mjólkur-
afgreiðslu. Uppl. um kaup og fl.
í síma 617.
Feitt og gott
Hangikjöt
fæst nú i versluninni
Ásbyrgi Gretttsg. 38. Simi 161.
Bakarij
getur fengið gott pláss nú þegar
A. v. á.
Taska
með Ijósmyndavél hefur tapast
úr bil við Varmá á sunnudag-
inn og eilfurbúin svipa týndist
á laugardaginn á Hverfisgötu.
Finnandi skili mót fundarlaun-
um í verslunina Björn Kristjáns-
son.
25 stk.
crepe de chine
blússnr
til sölu nú þegar, mjög ódýrar.
A. v. á.
92
lega, þegar sá tími kom, að Ida skyldi ganga
,í skóla. Að eins að henni fjarverandi, gat
mó'ðir hennar hugsað um verk sitt, án þess
að vera ónáðuð af sííeldu lcvabbi og skipun-
um. Og föður hennar fanst þungum steini
af sér létt, er hann sá dótur sína hverfa fyrir
húshorniö, með skólabækurnar undir hend-
inni, og líta fyrirlitningáraugum á alla sem
fram hjá henni fóru.
í skólanum naut liún lítillar hvlli. Hin
börnin vildu ekkert hafa saman við hana
að sælda. Það var greinilegt, að þeim gast
ekki að henni, og henni ekki að þeim. Strák-
arnir dáðust að vísu að henni, en uröu mál-
lausir og ræflalegir, ef hún gaf sig á tal við
þá. Stelpurnar öfunduðu hana af klæðnaði
hennar og tígulegri framgöngu, og kunnáttú
hennar i öllum greinum.
Á fæðingardegi sínum, er hún varð seytján
ára, fór hún til New York, og sagðist koma
aftur sama kvöld. En með kvöldpóstinum kom
eftirfarandi bréf til foreldra hennar:
— Kæru Sandy og Alla! (Hún sagði aldrei
faðir og móðir).
— Eg er búinn að fá nóg af þessum litla
bæ, með Ijótum og leiðinlegum búðarkytrum.
Nú ætla eg að fara að lifa öðru og betra lífi,
og klæða mig eins og vera ber. Eg hefi sótt
um stöðu við leikhús hér í bænum. Það gekk
ágætlega. Eg leit ágætlega út í nýja kjólnum
93
mínum, og leikhússtjórinn sagði, að eg væri
hreinasti gimsteinn. Æfingarnar byrja'á morg-
un, og eg bý í gistihúsi ásamt nokkrum af
stallsystrum mínum. Þið gerið svo vel og send-
ið mér þrjátíu dollara til byrjunar, og farang-
ur minn, sem heima situr. Utanáskrift mín er
West Forty-sixth Street. Eg mun kita ykkur
vita, |>egar eg vil fá meiri peninga. Þið mun-
uS bæSi gleSjast yfir því aS losna viS mig. en
min gleSi verSur þó meiri. Eg er nú aS byrja
aS klífa upj) fjalli'S, og eg mun komast upp á
hæsta tindinn, livað sem það kostar. Eftir því
að dæma, hvernig piltarnir, sem á skrifstof-
unni eru, líta á mig, munu þaS verSa þeir,
sem borga brúsann. Ida.
BréfiS kom eins og reiSarslag yfir vesalings
foreldrana, en þó stundu þau bæSi, sem þungri
byrSi væri af þeim létt. Og bréfiS var látiS
afsíSis og geymt vandlega.
Að eins einu sinni sáu þau hana eftir þetta.
Þau voru á ferð til Manhattan. Uj)pi á pöll-
-um leikhússins sáu þau hána líSa léttklædda
um gólfiS, drifhvíta og fagnrlega búna.
AnnaS bréf fengu þau írá þessu mcrkilega
barni sínu. Auk ])ess, sem þaS liafSi inni aS
halda ávísun upp á tvö hundruS dollara til
þeirra, flutti þaS ])eim þau tíSindi. aS hún væri
á förum til Englands, þar sem hún ætlaSi aS
taka þátt í sjónleikum meS leikendaflokki ein-
um.
94
ÞaS voru síSustu fregnirnar, er þau fengu
af henni.
„Sem framandi kom hún, og fór sem gest-
ur.“ Ávisunina notuSu þau aldrei. Þeim fanst
hún vera móSgun viS sig. Og þau lögSu hana
vandlega niSur í skúffu, meSaí gamalla blaSa
og skjala. >
Og svo reyndu þau aS gleyma barni sínu.
Þegnr gömlu hjónin fluttu til nýrri og betri
sölubúSar. skildu þau eftir i gömlu ibúSinni,
ásamt ýmsu gömlu dóti, ljósmynd af lífilli
stúlku. meS stór, dreymandi augu og lirafn-
syart hár.
Ef þau hefSu lesið LundúnablöSin, mundu
þau hafa rekiS upp stór augu, yfir þvi aS
sjó dóttur sina þar tíS.um prýSa fremstu siS-
ur blaSanna, klædda dýrustu skartklæðum.
Og þau myndu hafa orðiS agndofa áf undrun,
ef þau síSar hefSu sé'S í þeim sömu blöSum,
skýrt frá brúðkaupi dóttur sinnar og hins
fræga liSsforingja Claude Larpents.
Fyrirsagnir þessara fregna hljóSuSu á þann
veg, aS aSallinn hefSi tengst leikfólkinu. Ann-
ars var þess alstaSar getiS i blöSunúm, að
brú'ðurin væri af tignum ættum í Ameríku.
MikiS hefSi lyfsalinn gamli mátt verSa upp
meS sér. Hann átti sem sé aS hafa veriS
frægur visindamaSur, og kona lians af rúss-
neskum ættum mjög göfugum.
Ida Larpent tók vi'ð stöSu sinni í breska