Vísir - 30.07.1921, Side 3

VÍSIR
eildsala— ImbDðsYBPslui
PFrlrilKgijanai i
>ij •'í 1 lturb>r íiHar- g-alv. 15 & 20 lítra (nýkomnír).
vörur allsk. (ódýrastar á þessu landi).
Vntnsfötur 28 — 30 — 32 cm.
Emaileraðar vöriiT* allsk. sérlega ódýrar.
Járnvörur, aðrar, i miklu íirvali.
XXtLB át g'óöum staö
og sólríkum, h,vilir aðeins á veðdeild, faest i akittum íyrir annað
stœrra. Tilboð merkt „Hósakaup" leggist inu á aígreiðslu „Vísia*
fyrir mánaðarlok.
Verð
S í m 1 7 2 0
& Co.
Lækjargötn 6B.
Að Baldorshaga
verða hér efdr fastar áætlunar-
ierðir á hverjum degi, frá Reykja-
vík kí. 9 e. m, og til baka aft-
ar frá Baldurshaga kl. 12 e. m.
Farið verður fr4 horninu á Lauga-
veg og Klapparstig.
Ðanisted-
Knattspyrnan.
Kappleikur Víkings og K. R. í
gærkveldi var mjög skemtilegur
og léku báðir flokkar af miklu
kappi og þó liölega og vel. Vík-
ingur fór geyst af staö og vann
fyrri hálfleikinn með 2: i. — í síö-
ari leiknum ,virtist nokkuö af hon-
um dregiö, og var nú sóknin mein
af hálfu K. R., og fóru svo leikar,
að K. R. vann þann leik meö 2:1,
og varö þannig jafntefli milli fé-
laganna. — Er enginn vafi á því,
aö Fram má ,,vara sig“ á Víkingi
í úrslitaleiknum á morgun, því aö
lið A?ikings er nú styrkara en í
vor, þar sem þeir eru báöir komn-
í hópinn. Halldór Halldórsson og
Óskar Norðmann. Og þeir Víking-
ar viröast ekki hafa slegiö slöku
viö æfingarnar í suniar. — En nú
verða allir, ,,sem vetlingi geta vald-
ið“. aö koma út á völl á morsrun!
Brunatryggingar allskonar
Nordisk Brandforsikring
og Baltica.
Liftryggingar:
„Thule“.
Hveigi ódýrari tryggingar né
ábyggilegri viðskifti.
A. V. TULINITJS
HÚS EIMSKIPAFÉL. ÍSLANDS
(2ur hæð). Talsími 254
Skrifstofutími kl. 10—f>.
fást hjá
* * IV
O c3L;$r JT t
má það nú kallast s.ð férðast,
ef þér notið bifreiðina R. E. 216.
Hringið i síma 728 eða komið á
Laugaveg 22 A.
Hjólheatar og alt þeim tilheyrandi
ödýrast hjá
Sígurþór Jónssyni,
órsmið, Aðalstr. 9.
ó, kolnm er kr. 120,00 tonnið lieimílixtt,
„ do. „ „ 110,00 „ aíhent trá. shlpsliliÖ.
á steiaolm er kr. 72,00 pr. 100 kg. besta ijósaolia,
„ do. „ „ 70,00 „ „ „ besta véiaolia,.
á sykn, stcyttum kr. 1,25 kg.
„ do. höggnum 1.40 kg-
Reykjarik, 29. jdlí, 1921.
Skófatnaður
er seldur i úlsölunni á Laugaveg 43 meö fáheyrilega iágu verði.
Skófatnaðurinn er mjög vandaður og smekklegur. Mikið úrval af
kvennskófatnaði.
Komið og þér munuð undrast verð og gæði.
Útsalaa á Lsngaveg 43.
HUSTLER
Hættið að nota gamlar tegundir
af þvottasépu, þó að þær hafi
ekki gefist iUa. Þér vitið ekki
hversu Bustler gefat vel fyrr en
þér hafið reynt bana Kaupið
eitt stykbi í dag. Þér þuifið ekki
að kaupa hana aitur ef hán
reynist ilia- Fæst í flestum versl-
uaum.
ataoa.
Stúlka sem skrifar á ritvél og
kann dönsku getur fengið at-
vinnu 3 tíma á dag. Umsókn
um stöðuna íuamt baupkröfu
sendist á afgr Ví#is merkt A.
Smjör.
Ágætt íslenskt rjómabássmjör
á kr. 7.20 pr. kg. fæst hjá
Milner.
K. F. U. M.
Almenn samkoma
annað kvöld kl. 8x/2. Ólafia
Jóbannsdóttir talar.
Allir velkomnir.
STELLA ' 79
„Eitthvað amar ao,“ sagði hún.
,,Já, vitanlega, kæra Ethel mín,“ svaraði gamla
konan, ,,það amar ævinlega eitthvað að, þar sem
hann á hlut að máli. Eg er sannfærð um það, eins
■ og þér, að hann býr nú yfir einhvefrri fljótfærninni.
En ekki er til neins að fást um það; alt jafnar sig
að Iokum.“
,,Eg vænti þess?“ svaraði lafði Wyndward og
stun^i við.
,,Já, eg hugsa þao, og Lenore er á sama máli;
að öðrum kosti mundi hún ekki vera hér.“
„Henni ferst vel í því, að vera hjá okkur,“ svar-
adði lafði Wyndward.
„Mjög vel!“ svaraði lafði Langforth samsinn-
andi. „pað er mjög hughreystandi. Eg er sann-
færo um, að hún mundi ekki vera hér, ef hún sæi
það væri tilgangslaust. Já, Ethel, það fer alt vel;
hann kvongast Lenore, eða réttara sagt, hún giftist
honum, og alt fer vel og — eg man ekki, hvort
■þér hafið beðið mig að vera guðmóðir fyrsta barns-
ins?“
Lafði Wyndward reyndi að herða upp huganri
og sýnast vongóð. en í raun og veru var henni mjög
órótt. Hún furðaSi sig á því, að Lenore skyldi
enn halda þar kyrru fyrir. Hún vissi ekkert um fund
‘hennar, hinnar stoltu fríðleiksmeyjar, og Jaspers
Adelslone*.
Og Lenore! Hún hafði breyst mikið. Hún fekk
tæplega sjálf gert sér grein fyrir þeirri breytingu.
pegar hún sat franjmi fyrir speglinum á kvöldin,
spurði hún sjálfa sig, hvað kæmi til þeirrar breyt-
ingar. Var það í raun og veru satt, að hún hefði
fengið ást á Trevorne lávarði? Já, hún neyddist
til að játa fyrir sjálfri sér, að hún elskaði hann, af
ástríðu, sem var henni fremur til kvalar en sælu.
Hún hafði ekki orðio þeirrar ástríðu fyllilega vör,
fyrr en hún stóð í leyni milli trjánna við ána og
heyrði Trevorne lávarð hvísla ástarorðum að ann-
ari stúlku.
Og það að þeirri stúlku! Ökunnri frænku þessa
málararæfils! Marga nóttina hafði hún legið and-
vaka, og bvlt sér til og frá í rúmi sínu, þegar alt
var orðið hljótt í höllinni, þjáð af óþolandi þrá og
nagandi blygðun, þegar hún mintist þeirrar stund-
ar, er Jasper Adelstone hafði séð hana standa á
hleri og neyðst til þess að gerast honum samsek.
Henni hraus hugur við því, að hún, hin tigna fríð-
leiksmær, skyldi vera ástfangin af manni, sem heitið
hefði annari eiginorði, og auk þess flækst í sam-
særisráðabrugg með lítilsigldum lögmanni. pað var
óþolandi. óbærilegt, en satt var það, og oft varð
hún að játa fyrir sjálfri sér, að hún vildi gera alt,
sem hún hefði gert og vildi jafnvel gera bandalag
ivið enn svívirðilegra mann en Jasper Adelstone, til
þess að koma sínu fram. *
Framkoma hennar við Leycester var hreint og
beint aðdáanleg. Hún vildi ekki gera honum ónaeði.
Hún vissi, að hann mundi verða var um sig, ef
hann fengi minsta grun um, hvað hún vissi, og hún
gætti þess vandlega, að hafa sig ekki frammi-
Henni tókst mætavel að blekkja hann.
„Lenore elskar mig!“ sagði hann við sjálfan sig,
oftar en einu sinni, „en það er hlægilegt! Hvernig
skyldi mömmu hafa komið það til hugar?“
pau hittust oft, og umgengust hispurslaust; hann
lalaði við hana og gerði að gamni sínu, án þess að
renna grun í, að hún gætti hans eins og köttur.
sem situr um mús, og festi sér í minni hvert orð hans
og athöfn. Hún fann það á sér, héar hann væri á
hverri stundu, þegar har:r, var að heiman, og sá
fyrir hugskotssjónum sínum ástafundi hans og stúlk-
unrar, sem rænt hafði elskhuga hennar. Og svo sem
afbrýði hennar óx, svo óx og ást hennar á honum.
Með degi hverjum varð henni það ljósara og ljós-
ara, að hann hafði sigrað hjarta hennar, og ham-
ingja hennar öll var tengd við hann.
„Já eg elska hann,“ sagði hún við sjálfa sig —
,,eg verð að iáta það. Eg elska hann.“
Og Leycester, sem enn var að brosa að þessari
„kátlegu kórvillu“ móður sinnar, grunaði ekkert.
Hann hugsaði ekki um annað en Stellu. pegar
hann kom að hjallanum umhverfis höllina, renn-