Vísir - 12.05.1924, Blaðsíða 3

Vísir - 12.05.1924, Blaðsíða 3
Halldór KLaxness. •i. A1 menningfeáljtiff, þessi ímynd- ¦r.ííi hæstiréttur,- teknr sér oftar'en .skyldi (l(')insva](l íim þá hluíi, sem þafl getur ekki v'ériS dómbært um. Kr þaS einkum svo um unga menn og lítt reynda. sem láta i einhverju . meira bera ;i sér, en llíÉeglátUT Ög:| hledhEgúr fjöldinn. — ()g svo er íini ýmsar nýjar stefnur og kenn- ingar. einkum þær, sem mest koma i bágá víð vanahundnar skoSanir <ig arfþegi'i'ar; kenningar. Fyrir einstaklinginn skiftir þaS injög miklu, til hvers vegar al- n-senningsálitiS linígur. Þvi þaS er erfitt verk. qg á stundum ókleiít, a?> íá þaS til stefnuskifta, jafnvel ' bótt öll gikl rök' hnígi í þá átt ao' síefnubreytingin sé rétfmæt. -- - !'etta finna a. m. k. þeir, sem bor-' Vr. hafa skarSan hluf frá borSi hæstaréttar almenningsálits og Jaga. ()g fleiri munu skilja, eí vilja. II. — Einn af J)eim yngstu rithöf- undum oklcar, sem hvað mest ber ;i., er llalldór Kiljan Laxness, og íel eg hann hiklaust meS þeini -efnilegustu, þótt hann hafi enn þá o.kki hloti'S íulla viSurkenningu .-'.Imenningsálitsins. II. K. L. er ungur rnaou'r og sér- kennilegnr. en talinn mun hann :sa.mt vcra sérstæSari, aS dómi al- .menningsálitsins, eji hann er i raun og veru. Ilann hefir "íaríS ví&'ár en flest- ir jafnaklrar hans og séS fleira. < )g -vegna háttsemi sinnar og gáfnafars, hefir hami séS ýmis- legt betur og af meiri skilningi, iieldur en hversdagslegi yfirborSs- siáandinn. — ÞaS' er tvimælalaust inikill efnivi'Sur í þeim manm" óg liklega meiri en í flestum öSrum, hinna yngri rithöfunda vorra, þcirra, sem einhvers er a'ð vænta af. ¦ •ÞaSsem Halldór hefir skriíaS. einkum nú síSustu 2 -3 árin, stingur að ýmsu mjög í stúf viS þann venjulega ládeySu-rithátt: og andleysi ])ess máls sem nú er al- mennast. Veldur þar mestn um, hinn sérkennilegi stíll og sá þrótt- ur, sem hann hefir yfir aS ráöa. -------Tvær bækur hafa þegar. komiS út eftir H. Kiljan. Sú fyrri meS öllum einkennum hins ung.i pg óþroskríSa áhugamanns, sem framkvæmir of fljótt, þaS sem hann mundi gera betur seínna, hefSi hann ])olinmæöi til ao bíSa cftir ])roska sinum. — Hin síSarí er margþættari, skipulegri og íyllri. og meS ákveSnari loforSum tun stigandi framför. SíSan ])ær bækur voru skrifaS- ;ir, hcfir ýmislegt birst í dagblöS- r.num hérna (einkum Morgunbl.), sem sýnir ótvíræSa rithöfundar- hæfleika llalldórs, og ])á ákveSn- ari en venja er, um jafn, unga menn. Nú er von á nýrri bók eftir Halldór, sem hann nefnir ,,Undir I íelgahnúki". Ivr þa'S mesta ritverk höfundarins, og mun í flestu taka í fram fyrri sogum hans. TIL líg hefi átt tal viS menn, sem kvi.Sa ])ví, aS í þessari nýjvt bók H. K. Laxness, muni um of bera á þeirri trúarhrifningu, sem höf. hefir nýskeS orSiS fyrir. Þess mun ])ó ekki vera ástæSa til að kvíSa. ÞaS mun óhætt aS fullyrca, aS H. K. L. fari ekki of langl: inn á þessa braut í hinni nýju ! sögu sinni. l'ótt hann hafi í blaSagreinum ritaS af hrifn- : nyju crma^&QfsuðuyjcCanna ÍZZOmm 0 2000 Wött. ) | Z'FramLtrsfeararidi auðvefd fircinsua 5'Oviöjafnahfe<3 cnding.^^~\e5 4'Afar fa'gí verð fSfuffeffsfeqa, 5'tláwattsuöufícffan sftarar fram úr c3así.uðLJVJe.finhi í f fýti og <§"7r—-—p^—< -^_-^~^ fjöf heefi. ö'tíaforiáu eýðsfan «r zhhi meiri, en hraövirfctnin tvöföfduÖ. Cfnfor>aferi flaffdór Guðmundb,sona.<b. rafviríyaöefag, Ueyfe.iavt'ÉL. 1 r~r~TTiiiii if.......r 1 Mimiii ¦mihmimwiiiwiiim.......n ¦ i _______¦ --*.- -^ ingu um ka])ólsk mál, ])á hefir hann ekki gert þaS nema ]>ar, sem þaS var réttmætt vegna málefnis hans og meiningar. — Og slíkt gefur ekkert tilefni til neinnar grunsemi um, aS hann gæti ekkí fylsta hóf.s hér um, í þesari nýju bók sinni. — BráSlega munum viS . fá tækifæri til aö skygnast um undir Helgahnúk. H vort þar verS- nr aS s]á riokkur undur og furSu- verk, skal eg ósagt látiS. Itn full ástæSa er til, a'S ætla, aS þar verSi : citthva'S nýtt a'S finna, og betur sagt en alment er. ' ¦' Höfundurinn hefir ])cgar s}nt. -— eins og áSur er tekiS fram, ótvíræSa hæfileiki í ]>á átt, sem hugur hans hnei^ist einkum. aS. t)g því má vænta einhvers ,meira cn meSalmensku undir Helgahnúk. . AS minsta kosti bíS eg þókar- iritmr irieS nokkurri óþre\]u, og mun svo v era um marga . fleiri.' 4.. maí '24. ' j Guðm. Þorlábsson, lýkðisið: Hveiti Neclar — Ftnes. — Fa|con, Ge'hveili, iiafrarinol, ^aao, Kittftfhtmiöl, M.-u* tieai, Hieusuabygfí, HálílKiunir, Laukur, .Kattöflur, o fl. I. SflljSSíSil I KlIIIL Sírttar 890 & 949. í fermSQgaríeislurDar má Btti vanta kon'ekt, úr Landstjörnuniii. m SVARTI ÖLMUSUMAÐURINN. 3L ættarmerki. Hami þekti konuna, sem týnt hafSi klútnum, cg vágn hennar. En heldrí konur fara seint á fætur, vagnar þeirra eru aftur ræst- áSir snemma á morgnana. Hann bjóst því frem- ur viS aS geta fundiS vagninn en könuna. Pegar hann hafSi leitaS í nokkrar klukkustund- . Ir án árangurs, og gægst inn í húsagarSa hjá öl'um stórhýsum, kom hann aS húsi einu stóru í Grenelle-götu, sem bar af öllum aSalsmanna- húsum í grendinni. PorthurSin var opin og hann gægSíst þar inn. - Hannsá fyrst póstvagn, sem fjórum góSum hestum var beitt fyrir, og var ungur maSur, hár vexti, aS athuga hestana. Hann leit út fyrir aS ' vera Englendingur, og var klæddur í ferSaföt. Svertirtgjanum fanst lítiS tíl urh þetta, cg ætl- aSi aS halda áfram, þegar ungi maSurinnn kom "hestunum til aS stökkva nokkur fet áfram, svo póstvagninn rann úr staS. pá sást á ljómandi fagran skygnisyagn, sem átti aS fara aS hreinsa, því aS öSru hjólinu hafSt veriS lyft upp. pegar ölmusumaSurinn sá þennan vagn, nam hann staSar og athugaSi hann. „)?aS er '_: sá sami." sagSi hann og röddin skalf af gleSi. ¦ Hann gekk hiklaust gegnum pcrtiS inn í húsa- garSinn cg aS tinga manrtinum, sem var Alfred Lefebv.re des yallées. Harin var nú ekki í skrautbúningnum, sem hann hafSi boriS í veisl- unni kveldíS áSur, heldur í enskum yfirfrakka, sem hann hafSi hnépt upp í hálsinn, en ekki fariS í ermarnar. í þessum búningi var ungi maSurinn ekki eins einfeldnislegur cg hatín hafSi veriS í skrautfötunum. „ViS drengskap mirin'" sagSi hanri óg horfSi á Neptún gegnum augnagler sitt. „Svei mér, ef eg sé ekki þarna svertingja sem er meS hvítt hár! MikiS fjandi er haS skringilegt! J>a8 hefi eg aldrei séS fyrr." Svertinginn gekk aS Alfred, sem tók augna- gleriS frá augunuml „Svertingi," sagSi hann hlæjandi, „ef Jón væri dálftiS eldri^ hefSi eg gaman af aS láta hann fara í hnefleik viS þig. En hvaS viltu? Menn vaSa ekki svona inn í hús Rumbrys." „Rumbrys," hafSi svertinginn upp eftir hon- um, cg átti bágt meS aS leyna því, hvaS hlessa hann várS. „paS á aS biSjasf ölmusu fyrir utan portiS, en ekki inni í húsagarSi," sagSi Alfred. „FarSu burtu!" Neptún svaraSi ekki, en tók upp vasaklút- inn, sem var vandlega vafinri ínnan í hvítt bréf, cg fékk Alfred hann. „HvaS er þetta?" sagSi hann og setti upp hanska áSur en hann snerti viS bögglinum. „paS er svei mér þá, einn af'vasaklútum frú Rumbry." Hann lagSi 5 franka í lófa Neptúns og sagSi: „peitá eru, sveir mér, góS daglaun fyrir jwg. ' svcrtingi! Vertu^svo ££611!" Neptún fór þegar í staS út úr húsagarSin- um, en þegar hann kcm út á götuna, settist harin á íjlífSarstein, ýtti stráhattinum fyrir arrd/- lit sér, en gaut hó viS og viS auga til portdyr- anna. , Harin vissinö' hvarvar aS httta ltónu þá, sem í lifetist Xavíer svo mjög, og sem átli sömu upp- hafsstaft-og voru á nafni móSur hans. Én hanns hafSi einnig komist aS því, aS þetta stórhýsr. . var Icent viS Rumbry, ög þannig hét líka höll- ih, sem Xavier var boSinn til. Póstvagn beiS inni í, húsagarSinum. Átti þá sami maSurimr betta stcrhýsi og höllina fyrir utan borgina? ÆtluSu hjónin, sem höfSu boSiS Xavier heim, aS fara TiiéS þessum póstvagni? Bratt sá hann fru Rumbry ga'nga ofan stein- trcppurnar cg leiddi hana maSur. Fyrst tók .hann a3 eins eftir frúnni, cg gladdist mjög af því, aS sér hefSi ekki skjátlast, cg sagSi viS \sjálfan sig: „j?aS ex einmitt hún." ^ En þegar honum varS litiS áf frúnni á IeiS- sögumann Kennar, lá nonum viS aS hljcSa upp yfir sig af undrun, og hann hleypti ákaflega brúnum. „J7a5 er hann!" sagSi hann. Hann hafSi þekt Carral, þennan leynilega óvin Xaviers, 0g J?á cinriig ^álfs hans, manninn, sem haf8i skrif- aS » iksamlega bréfiS til lögreglustjórans.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.