Morgunblaðið - 07.02.1919, Blaðsíða 2

Morgunblaðið - 07.02.1919, Blaðsíða 2
MORGUNBLAÐIÐ ii qóðafl hlul, ba fekst bann. Nýkomið PISKBURSTAR, með gulu strái, FISKIHNÍFAR, niargar gerðir. VASAHNÍFAR, margar gerðir. KÓSAR, flestar stærðir. BÁTASAUMUR. SPÍKARAR. LÓÐARÖNGLAR, nr. 7 og 8. LÓÐARBELGIR, stórir, góðir og ódýrir. HANDFÆRAÖNGLAR. LÚÐUÖNGLAR. HÁKARLAÖNGLAR, BLÝ, í blokkum og plötum. MANILLA, allar stærðir. LfNUR, 3% pd. og 3 pd. SEGLDÚKfTR, allar stærðir. MÁLNING. BLACKFERNIS. O L f U F Ö T, Svuntur, Ermar. TRAWLDOPPUR. TRAWLBUXUR. PEYSUR. SOKKAR, ur íslenzkri ull. Munið aS allar útgerðarvörur eru bezt- ar og ódýrastar hjá Spjóiii Pieturssyni, Sími 137. Hafnarstæri 18. Guðsþjónustur Har. próf. Hielssonar. Hérmeð leyfum vér oss að vekji athygli þeirra sem sæ'di guðsbjón- usíurnar, á því, að fyira árs (i 91S) aðpðngomiðar gnda e-.k' lengqr, en að nýir aðgðngutniðar, gildandi fyrir 1919, fdtf t bákaverzfunum Péíurs Tfaffdórssonar, ísafofaar, JÍrsæfs fímasonar, S 11 ó r n i n'. Simi 700. La igavtgi 12. Tóbakshús hefir á boðstólum 16 teg» af 3»©yklÓbafe;i í pökkacn og dós. Þar íi meðai: Wawerley, Garrick, Capstau, Loc Cabin, Goldeu Cross. Cígai'&ttUP um 20 teg. — Meðal annars: Three Castle?, Capstan, Plaír, Westminster. r Vindlar, Vindlamunnstykki, C garettumunnst Tóbakspungap og pipur. PlJtlfftMkaV lUðlilUUillli o a o & o k I. O. O. F. 107279—v.st.s.e. Fundur í Guðspekisfélaginu 7. þ. m. Til Samverjans frá S, og S. kr. 20, móttekið í gæv. Nýtt ættarnafn. Börn Jons Gunnars- sonar samábyrgðarstjóra, Sigríður og Sigurður, hafa fengið leyfi stjórnar- ráðsins til þess að taka upp ættar- nafnið G u n n a r s. Slys. Það'slys vildi til á Eyrarbakka í fyrradag, að maður varð undir vél- báti, sem verið var að setja fram. Hét hann Tómas Þórðarson, ættaður úr Fljótshlíð og bróðir Jóns Fljótshlíðar- skálds, en nú búsettur á Eyrarbakka. Afallið varð svo mikið, að hann beið bana af. Hnnpl. Frá því var sagt hér í blað- inu um daginn, að búðardrengur befði verið tekiun fastur, grunaður um að hafa stolið 8000 krónum frá húsbónda sínum. Nú reyníst það ekki vera meira en 1100 króuui', sem vantar frá því verzlunin tók til starfa og frain að síðustu vörutalningu, og er það því ó- sannað, hver á sökiim á öllu hvarfinu. jVTáiið er nú undir rannsókn. Aðgöngumiðar á skemtun verka- raannafélagsins Dagsbrún á sunnudag- iuu verða afhentir á morgun kl. 12—7. Agúst Viihjálmur keisarasonur. Einn sonur Vilhjálms Þýzka- landskeisara er enn í Þýzkalandi. Hann heitir Ágúst Vilhjálmur og er fjórði sonur keisarans að aldurs- röð. Hann er vélfræðingur og vinn- ur í hinum alkunmi Benz mótora- verksmiðjum. Hann átti tal við blaðamaun skömmu eftir þessa ný- breytni sína, sem hann gerði mjög að óvilja föður síns, og- fer hér á eftir ágrip af ummœlum hans- Svo er sagt, að keisarasonurínn gangi að vinnu sem hver annar ó- breyttur starfsmaður, og fær 50 mörk í kanp á viku, og er það ekki mikið, þegar þess er gætt, að mark- ið er nú í mjög lágtt verði. Nokkrum árum áður en ófriður- inn hófst, hafði A. V. látið í Ijós óbeit á stjórnarflokknum og er mœlt, að þeim feðgum hafi orðið það til sundurþykkju og þá var kéisarasonurinn sendur til fíng- lands. ,,Þegar eg kom heim frá Eng- landi," sagði prinsinn, ,,þá sá eg omi betur en áður, að eg hafði á réttu að standa, og þegar eg kom til Potsdam, sagði eg föðttr inínuin, að mig Iangaði til að afsala mér tilkalli til ríkiscrfða. Það voru rojög litlar líkur til, að eg yrði nokkm sinni kvaddur til keisara- tignar, því að bróðir minn var þá kvamtur og syríir hans hraustlegir. en mér fanst að eg yrði að skiljast við alt í þýzka keisaradæminu, sem mér vár ógeðfelt. Paoir miun varð áfarreiður, sagði eg væri að setja smánarblétt á ættina.. Þegar ófriSurinn hófst, var eg í sumarleyfi í ISehvvartzwald. Eg vissi að junkaraflokkurinn hafði ráðgert ófriðinn árum saman, og beið að cins færis til atlögu, en aldrei datt mér í hug að þeir mundu dirfast að koma þessu í framkvæmd. Eg var kallaður í herinn, en fór ekki í fyrstu. Mér var núið því um nasir, að eg hefði stjórnmálaskoð- anir mínar að skálkaskjóli og að lokum fór eg til vígstöðvanna ög var með hernum í Belgíu og Frakk- landi, það sem ef tir var ársins 1914. Mér varð hræðilega hermt við her- virki þan, sern þýzki horinn gerði í Belgíu og eg mótmælti þeim per- Nýja BÍÓ 4íi öitli^ S II katlí. sónulega í aðalherbúðunum. Mér var sagt, að im'r bæri ckki að ætla að þröngva mínum vilja upp á keis- arann eða þá menn, sem ráðið hefðu örlögum þýzka ríkisins frá cinni kynslóð til annarar. En þeim mun meira, som eg sá <if djöfulæði því, sem frani fór kringum mig, þeim mun ljósara varð mér, að eg gat ckki átt þátt' í þeim aðförum. Eg neitaði að eiga í orustnm og var sendur til Bcrlín- ar í cins konar varðhald. Þegar eg hafði dvalist eitthvað tvo daga í Berlín, var mér sagt, að faðir rninn óskaði að tala við niig„ Haini spurði, b-vað eg húgsaði, að setja smánarblclt á Hohenzollern- ættina- Eg svaraði, að cg hefði ckki sett blett á ætt mína, en hernaðar- flokkurinu licfði gcrt Þýzkalaudi smán, og hefði brotið bág við allar grundvallarreglur siðmenningar- innar. Þá varð hann hamslaus af reiði og sagði mér að þegja. Bg- sagSi honum frá sumu þvíj. scm neitaði öllu, sem eg hafði sagt. í Belgíu og haiui virtist undrandi.. yfir að það hefði átt sér stað. Hann fullyrti, að eg hefði ckki séð við- burðina sjálfur, heldur færi eg eft- ir röngum frásögnum. Eg endur- tók að eg færi að eins eftir því, sem eg hefði sjálfur licyrt cða séð. Hann sagði mér að dveljast í Ber- lín og eg yrði að telja mig skyldan til herþjónustu, en harm sagðist ivtla að láta rannsaka, hvað hæft vœri í ákærum mínum. Viku síðar var eg kallaSur til viðtals, og var keisai'inn þá meS Pjölda skjala, sem hann fékk mér sigri hrósandi og sagði: ,Hvaf gengur þér til að hjálpa óvinum Þýzkalands til að rógbera hermen» þessf Skjölin vor frá yfirlierstjórninni, scin unoitaði öllu, sem eg hafði sagt. Auðvitað urðu þeir að gera það, því að fyrirliðarnir, háir sem lágir, voru við þetta riðnir og urðu af verja hverir aðra. Eg sagði keisaranum mína skoð- un um þetta alt. Hann sagði, aö eg hefði rangt fyrir mér og skipaði mér að fara aftur til vígstöðranna. Hami hótaði að refsa mór, ef eg léti. ekki að orðmn hans. Eg dvaldist í nágrenni við Ber- lín nokkra daga og fékk þá skipun tun að fara til herdeildar minnar. Eg skoraðist undan að fara sem hermaður, en lýsti yfir því, að' eg væri fús til að fara til vígstóðv- anna til þess að vera við björgun særðra hermanna, eða gegna öðrum slíkum störfum, svo að óvinir mín- ir þyrftu ekki að bera mér bleyði- orð. Boði mínu var tekið og þegar eg kom í hcrbúðir von Kíueks í' Framhald á 3. síðu.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.