Morgunblaðið - 31.03.1919, Blaðsíða 1

Morgunblaðið - 31.03.1919, Blaðsíða 1
Mánudag 31 marz 1919 6. árgangur 38 tölublað -''¦SBS5Í Ritstjórnarsími nr. 500 Ritstjóri: Vilhjálmur Finsen Isafoldarprentsmiðja Af greiðslusími nr. 500 "Erl. símfregoire (Frá fréttaritara Morgunblaðsins). Khöfn, 29. marzr. Flugsamgöngur í Þýzkalandi. Milli Warnemunde og Berlín er nú haldið uppi daglegum farþega- flutningum í lofti. Peningamarkaðurinn. 100 krónur sænskar kr. 107.10 100 krónur norskar — 102.80 Sterlingspund —¦ 18.30 s 100 dollarar — 399.50 t frá Sigrföur ThordarsiBíi andaSis-t í gær hér í hænum að heimili tengdasonar síns, H. Haf- steins bankastjóra. Floeð Nú er fíugfélagið komið á stofn, og mun þess mjög skamt að híða að það hyrji á framkvæmdum. Má ske verður það strax með vorinu, og veitir ekki af, ef einhverjir koma hingað til að fljúga eða fl.iúg- andi í sumar. Það er eins og sumir haldi, að «igi þurfi neins undirþúnings við til þess að hefja jafnvel reglu- bundnar flugferSir. Að það megi hyrja 'þær hvenær sem vera skal, .að ölln óviðbúnu, að fiugvél geti haldið til staðar, sem hefir engan afmerktan flugvöll o. s. frv. Að" vísu getur það slampast af, en a- hættan við slík ferðalög er meiri en svo, að menn með nokkurri á- bv>-gSartilfinnmgu vilji vera við þau riðnir. Alt sleifarlag kostar hæði manntjðn og fjártjón, og versti hnekkir, sem flugferðirnar gætu heðið, væri sá, að óhöpp vildu til í uppljafi j>ag gæti lamað svo framkvajmrlahug og trú fólksins á teálinu, að ekkert yrði aðhafst .um margra ára. skeið. Nei, það þarf mikils undirbún- ings við. Það þurfa að koma flug- "hafnir með fullkonlnum útbúnaði víðsvegar um Iandið, með merkja- **upir8u góSan hlut, ¦#* mundu hvar þú fékst hann. Sigurjön Péturgaon, Laikféiaa H"uhiavíkur. Nei og Hrekkjabrögð Scapins leikin i kvöld og á morgun — AðgöngumiSar seldir í Iðnó. íþrðfíaféíag Heifkjavikur. Old-§oys flokkur hætta æfingum i. apríl. Eftir þann tima geta þeir úr flokknum, sem vilja, sótt æfingar með i. flokki á mínudögom og fimtndögum kl. 7. S t j ó rn i n. kerfum, vindhraðamælum o. þ. h., í samræmi við alþjóðareglur. Bezt væri auðvitað, að þesaar stöðvar yiðu sem flestar, en útbúnaðtirinn er svo dýr, að varla mtmdi tiltöku- mál að hafa þær nema svo sem fimm í fyrstu, ef gert er ráð fyrir flugi um alt ^landið. A\ik þessa þnrfa að vera til margar lendingar, helzt eigi f ærri en 40 á öllu landinu, og má þar komast af með tiltölu- lega lítijui útbvmað, ef að eins er gert ráð fyrir flugi að deginum til og eigi yfir vetrartímanu, Til flugs árið um kring ]mrfa stöðvar þessar að vera miklu betur úr garði gerð- ar, m. a. þurfa þær þá að hafa full- komin ljósmerkjat:i>ki. Mikill þrándur er það í götu ís- lenzkra flugferða, að eigi er kom- in veðurathuganastöð í Reykjavík. Hefir óforsvaranlegur dráttur orð- ið á framkvæmd þeirrar uauðsynj- ar, því siglingar vorar og fiskveiða- flo-ti bíður óefað stórhnekki a£ því árlega, að vita ekki veðra.von. Þar sem um reglubundnar flugferðJr er a<5 rajða, er nauðsynlegt að hafa veðurathuganir gerðar af færum mönnum, því þaS dregtrr stórum úr áhættunni. Br öll ástæða til þess að ætla að athuganaskrifstofa kom- ist upp bráðlega, enda hefir það verið á döfinni hjá þinginu um nokkur ár. Þetta, sem nú hefir verið drepið á, þarf að framkvæma áður en reglubundnar flugferðir hef jast.Til tilraunaflugs er ekH brýn nauðsyn á því; þó verður það að teljast nauðsynlegt, að lendiugar verði af- merktar á víð og dreif nm landið og að flugkort verði gefið út yfir K«vupir8u góöan hlut, þ& mundu hvar þú fékst hann. Sigurjðn Péturíaoro. það svæði, stm flogið skal um, áður en fyrsta flugvélin lætur í loft á íslandi. Hvað sjálfum flugtilraununum viðvíkur, þá eru tveir vegir til. Annar sá, að flugfélagið kaupi vél- ar og ráði menn til þess að fljúga, en hinri sá, að það semji við flug- vélasmiðjur um að sýna hér flug, og borgi þeim ákveðna upphæð fyrir, og mundi það verða ódýrara í svip- inn, en síður til frambtiðar. Bn vilji f élagið kaupa vélar, þá þarf það að tryggja sér menn um leið, sem vissa er fyrir að því haldist á. Að kaupa vélarnar og hafa svo engan, sem með þær kann að fara, eftir svo sem tvo mánuði, mælir á móti sér sgálft. Ef við fáum vélar, þurfum við að fá íslenzka flugmenn um leið, menn sem eru kunnugir ís- lenzkum staðháttum, og það ætti að vera hægt, því menn læra að fljúgá á tiltölulega stuttum tíma. Hins vegar þyrftum við að hafa útlcnda vélamenn — helzt frá sömu smiðj- unni, sem smíðað hefir vélarnar. Og áhöld til viðgerða þarf að fá undir eins og fyrsta vélin er keypt. Það er því síður en svo, að eigí ]mrfi undirbiuiings og tilrauna. Hvert einstakt atriði þarfnast íhug- unar, og þetta nýja mál, sem orðið getur þjóðinni hið mesta velferðar- 'mál, stendur og fellur með því. hvort vel verður í haginn búið eða eigi. Plugfélagið hefir þvi mikið verk að vinna. Og starf þess er þess eðlis, að vænta má að það verði lát- ið njóta ríflegs styrks af opinberu fé. Fé það, sem félagið hefir til umráða og einstakir menn hafa lagt fram, er enn þá svo lítið, að KaupirBu góðan hlut, b» muudu hvar bú fékst hami Sigurjén Péturseon óhugsandi er að hægt sé að ráðast í verulegar framkvæmdir með því. En væntanlega á félagið eftir að stækka mjög á næstu vikum, r.llur þorri manna hefir lítið sem ekkert vitað um undirbúning þess. , Og Íafnframt ]wí mun ]wí aukast fé að miklum mun frá ])ví sem nú er. Almenningur veit lítið um flug- listina enn þá. Það helzta, sem blöð- in flytja fregnir um, eru flugslys- in og í heriiaðartilkynningunum var mest um það talað, hvað sá eða sú þjóðin hefði mist margar flugvélar á ákveðnum tíma. Hefir þe.tta leitt til þess, að almenningur hefir mjög skakka skoðun á öryggi flugferða. Plugferðirnar eru tald- ar glæfraferðir. Eitt af hlutverk- um flugfélagsins er það, að gefa aímenningi rétta hugmynd um horf ])að, sem flugvélar nútímans eru komnar í, Það ræðiír að líkindum, að flug- félagið þurfi að fá, tryggingu fyr- ir því, að framkvæmdir ])ær, er það leggur fé í, verði þeirra eign í fram- tíðiimi. Því þá væri nnnið fyrir gíg, ef að annað félag kæmi til skjal- anna og notfaarði sér alt það, sem félagið hefir gert, án þess að það gæti við ráðið. Bn of langt mál yrði að fara út í það nánar í þetta skifíi. Ltikhíisið. ]Jað er hvorki þungmelt né tor- skilið efni í leikritum þeim, sem Leikfélagið býður nú upp á. Það eru tveir gamanleikar, og er eng- inri efi á því, að fólki gezt betur að slíku heldur en „dramatisku" efni. Vera má og að slíkir leikar, sem ]iessir, séu betur við hæfi leikend- aima — að kraftar þeir, sem Leik- í'álagið hefir á að skipa, njóti sín bezt á þessu sviði. Smáleikinn „Nei" kannast víst flestir borgarbúar við. Hann fer ekki illa úr hendi, en gæti farið betur. Vantar í hann það lif og f jör og hikleysi, sem til þess þarf, að hann verði eðlilegur. Leiksviðið er leiðinlegt og mundi þð eígi verða til þess tekið, ef svo væri vel leikið, að áhorfendur gæti orðið hrifnir. En það er ekki. Skal þó ekki sagt um neínn sérstakan leikanda, a5 hann fari illa með hlutverk sitt, en hitt verður hcldnr eigi sagl; um neinn þeirra, að hann fari vel með. Fólki getur samt þótt gaman að þessu og mörgum keimtr það til að brosa. Hinn leikurinn, „Hrekkjabrögð Scapins:', f er miklu betur, aðallega fyrir hinn ágæta leik Ólafs Otte- KftupirUu góSan hlut, ^fc mundu hvar þú fékst hann. Sigurjón Pétunwon.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.