Morgunblaðið - 20.10.1927, Side 4

4
MORGUNBL AÐTÍ)
Goft spaðsolfað dilkakj&t
selur
HMIdv. Garðart fifslasanar.
Notað orgel til sölu, verð 350
krónur. Uppl. í hljóðfæraverslun
Katrínar Viðar, Lækjargötu 2.
Nokkur kíló af Hval óseld i
Herðubreið.
Dívanar, fjaðrasængur og mad-
ressur með sjerstöku tækifæris-|
verði. Aðalstræti 1.
ílliölungsmenn ná ekki heims- n
frægö. Sir Hall Caine hófst úr ör-
birgð til æðstu viröinga fyrir rit-
verk sín. 6n í fremstu röö þeirra
er Glataði sonurinn, sem nú er
kominn út f vanöaöri islenskri
þýöingu. — Fæst hjá bóksölum.
Fermingar-
Sjöf.
Þeir, sem gefa ferm-
ingarstúlkum b e s t u
gjafirnar, gefa þeim
bækur. Góðar bæk-
ur eru gulli betri.
Oefið ðnnu Fíu
Svið til sölu í Herðubreið.
Fyrsta flokks saltkjöt í hálfum
og heilum tunnum, fæst í Herðu-
breið.
Ný lifur fæst daglega í Herðu-
breið.
•d.r.rir.-T.y -v rnnaqMSBMH
Kensla.
íslensku, dönsku, ensku kennir
Grétar Fells, Lækjargötu 10. —
Heima 11—12 f. m. og 8—9 e. m.
ENSKU og DÖNSKU kennir
Friðrik Björnsson, Laugayegi 15.
[■] f5l Yimii, I
V 1 Stúlka óskast á Greiðasöltistað
í nánd við Reykjavík. Upplýsing-
ar í síma 765.
□ □ | Tapað. — Fundið. f§|
Svartur hundur, með svolítið
hvítt á bringunni er í óskilum. A.
í. vísar á.
GllletteblBð
ávalt fyrirliggjandi í heildsölu
Vilh. Fr. Frímaansson
Sími 557
Húsmæður!
Hagkvæmust kaup gerið þjer
á kanel og pipar i
brjefum á 10 og 25 aura frá
Efnagerðinni. Brjefin inni-
halda jafnmikið af reglulega
góðum kanel og pipar
og kaupmenn selja í lausri
vigt. —
H.(. H Hcisiur
Kemisk verksmiðja.
Sími 1755.
Þeir,
sem pantað liafa spaðkjöt hjá
mjer, eða þá beint frá Sigurði
kaupfjelagsstjóra Þórðarsyni á
Laugabóli, geri svo vel að vitja
afhendingaseðla. til mín, og greiða
mjer andvirði kjotsins um leið:
Snorri Jóhannsson,
(sími 503.)
5ími 27
heima 2127
IDílnlng
Bestu kolakaupin gjfira
þeir, sem kaupa þessi
þjöðfpœgu togapakol hjá
H. P. Duus. Ávalt þup úp
húsi. Sfmi 15.
M U N I Ð A. S. I.
MeS því að samkomulag hefir orðið um það, að hr„ kaupmaður Sigurður B.
Runólfsson, ijeti af umboðssölu fyrir h.f. Mjólkurfjelagið „Mjöl!“ í Borgarnesi, til-
kynnist hjer með jafnframt, að vjer undirritaðir höfum nú tekið við aðalumboði á
mjólk fjelagsins og afgreiðum vjer framvegis allar pantanir á Mjallarmjólk og
höfum jafnan byrgðir af mjólkinni fyrirliggjandi.
Reykjavík 18. okt. 1927.
n.f. f. H. Kiartansson $
Símar 1520 og 2013.
Hafnarstræti 19.
Pósthólf 126.
Gersð svo wel
að líta á
Certers
sjálfblekunga og blýanta áður en þjer festið kaup á öðrum.
Þeir eru ný vara á markaðinuin, fallegir, góðir og fui'ðu ódýrir.
Bókawersi. Sigf. Efm^rsdssersar*.
J. Chr. Oiertsen,
Köbenhavn K.
Stpandgade 27. Telegramadresse : Sáidgsertscn.
Stærsta umboðsverslun í Danmörku i saltaðri síld.
Tekur allar íslenskar afurðir til sölu. Fljót sala er
ábyrgst, fyrir hæsta markaðsverð. Fyrirspurnum er
— — — — svarað samstundis — — — —
Reference s Den Danske Landmandsbank^,
Torvegade 49, Köbenhavn.
Spáspilin
með skýringum eftir hina heimsfrægu frönsku spákonit
Lenormaud, eru komin aftur. Einnig barnaspil á 0.50 aura
og Whistspil frá 0.75 aurum.
K. Emarsson & Bfðrnsson.
Bankastpseti II. Ssmi @15»
Góður fiskafli hefir verið und-
ahfarið í Grindavík þegar roið hef-
ir verið þar. Heyrst hefir, að i
hvert skip þar eigi að setja vjel
áður en vertíð byrjar í vetur. Fá-
ist nú orðið menn ekki á bátana
neina vjel sje sett í þá.
Togaramir. Geir og Tryggyi
gamli, komu frá Englandi í gær,
en Njörður af veiðum með 350
kitti. Kom hann til að fá sjer ís,
og heldnr áfram veiðum. Fiskafli.
er mjög tregur hjá togurunum um
þessar mundir, og er sagt fisklít-
ið alstaðaij þar sem þeir reyna.
Útvaæpið í dag: Kl. 10 árd. veð-
urskeyti, frjettir, gengi, kl. 7 sd.
veðurskeyti, kl. 7,10 upplestur
(Sig. Skúlason), ld. 7,30 útvarps-
tríóið G. (Takacs, A. Berger, G.
Kiss), kl. 8,30 upplestur, kl. 9
hljóðfærasláttur frá Hótel Island.
Kolaskip, sem Kolumbía heitir,
er nýkomið til Kol & Salt.
Leikfjelagið sýnir „Gleiðgos-
ann“ í kvöld kl. 9 í annað sinn.
Yænta má mildllar aðsóknar að
•honum svo skemtilegur sem hann
er. —
Eggert Stefánsson syngur í
Gamla Ðíó á morgun með aðsto'ð
Páls ísólfssonar .
Convivium Academicum. Ad no-
vos Almæ Matris filios salutandos
a. d. XT. Kal. Nov. A. D.
MDMXXVII VTIT. hora.
Concelebratur.
Vitjið aðgöngumiða á Mensa Ae”.-
demica á föstudag 21. okt. kí. 3—
5 e. m.
* Forstöðunefnd sóknarnefnda-
fundarins liefir beðið blaðið að
geta þess, að allir uppgjafaprest-
ar sem bixsettir eru í bænum, og
konur þeirra, sjeu boðnir á sam-
sæti, sem nefndin heldur' í húsi
K. F. U. M. kl. 8y2 í kvöld.
Sveinn Björnsson sendilierra 1 jet
þess getið í blaðaviðtali, er hann
kom til Hafnar, að það kæmi alls
ekki til mála, að afnema sendi-
herraemhættið. Eru líkur til þess
að hanu hafi undirtektir Fram-
sóknarmanna fyrir sjer. Er gleði-
legt að heyra, að þeir Framsóknar
menn hafi nú snúið við blaðinu í
]>essu máli; eftir allan vaðalinn
u«i „óþarfa embætti“ við síðustu.
kosningar.
Vor um haust.
Wytist þar af, og þá var betra af hafa landstjórann i Daup-
Iiiny með sjer heldur en á móti.
Hún sagði honum því, eins einlægnislega og henni var
ant, að hún viðurkendi fyllilega hve mikið hún ‘ætti honum
upp að unna, en er hann minfcist á það hverra launa hann
ræri verður fyrir það, þá hrosti hún og leit jafn glettníslega
*g eggjandi framan í hann eins og ung stúlka, sem gefur biðU
aínum undir fótinn.
— pað er aðeins hálft ár síðan jeg misti manninn minn,
jnælti hún og hafði þessa ástæðu að hlífiskildi eins og áður.
Jeg má því ekki sóma míns vegna, hlustta á bónorð yðar,
hvað sem mitt heimska hjarta girnist. En —i komið þjer til
■ín að hálfu ári liðnu.
— Ætlið þjer þá að giftast mjer? mælti hann með
smeðjulegri rödd.
Hún píudi sig til þess að gefa honum hýrt auga-
— Jeg hefi sagt yður það, að sæmd mín bannar mjer
að hlusta á hónorð. Og hvernig talið þjer svof Var þetta
etki bónorð ?
Hann greip himd hennar. Hann langaði mest til þess að
kasta sjer á knje frammi fyrir benni, en hann sá sig nm
hönd. Hann fann að betra mundi vera að láta sem hann
hefði orðið fyrir miklum vonhrjgðum og fá hana til að
kenna í brjósti um sig.
— Jeg verð altaf eirðarlaus, svefnlaus, matarlaus, vit-
laus, þanagð til jeg fæ að heyra svar yðar. Og svarið þarf
jeg helst að fá nú þegar. Segið bara eitt orð! pá skal jeg
sitja á mjer á eftir og Iifa í voninni — þótt langt sje að
bíða. Segið það, elskan mín, að þjei] viljið giftast mjer að
iiálfu ári liðnu — jæja, eða um hvítasunnuleytið.
Hún fann að hún mátti til að svara honum —■ og svo
svaraði hún og gaf þetta heit. Hann — vesalingurinn — fann
ekki hver óhljómur var í rödd hennar, er hún gaf heitið —
hann heyrði ekki hinn falska undirhljóm, þegar hún, með
jáyrðið á vörunum, huggaði sjálfa sig við það, (að eftir sex
mánuði mundi alt svo breytt, að þá þyrfti þún ekki lengur
v, honum að halda.
í þesfíum svifum kom maður nokkur hvatlega til þeirra.
Hann færði þær frjettir, að fjöldi munka væri á Ieið niður
í Isere-dal og stefndi til Condillac. pótt hcrtogaynjan Tiefði
átt von á þessu hnykti henni samt við. Tressan spurði hvern-
ig á þessu gæti staðið, að munkar kæmi þangað í fylking.
Hún sagði honum þá sömu söguna sem Fortunio hafði sagt
heuni og síðan þaut hún á stað upp ií víggarðinn til þess
að geta sjeð til ferða gestanna og Tressan staulaðist másandi'
og blásandi á eftir henni.
pegar hertogaynjan kom upp á víggarðinn brá hún höml'
fyrir auga, því að það var undir sól að sjá að horfa austur
yfir Isére-dalinn. Sá hún nú hvar fylking munkanna fór og
gekk áhótinn sjálfur fremstur og bar hátt á lofti logagyltan
íóðukross, sem geislar stöfuðu af. Kuflhettunni hafði hann
kastað aftur af höfði sjer og skein í nauðrakaðan skallann.
Kjett á eftir honum komu sex munkar með hettum og báru
þeir líkkistu á öxlum sjer. Og þar á eftir gekk fylking
munka, tveir og tveir saman og með hendur í hinum víðu
kuflermura. petta var löng fylking og hertogaynjuna furðaði
það, að ábótinn í klaustri hins heilaga Fraús skyldi hafa.
svo mikið við og sýna látnum Condillac-manni slíkan sóma.
Á eftir munkafylkingunni kom lokaður vagn og á eftir-
Iionnm riðu fjórir hermenn í einkeimisbúningi Condillac-
manna. Hertogaynjan þóttist vita, að þetta mundu vera-
förunautar hins látna hertoga. En hvergi gat hún komið auga.
á Manus. Hún gat sjer þess þá til, að hann mundi vera-
í vagninum.
Hún horfði hljóð á þessa einkennilegu líkfylgd þangað
til hún var komin alla loið að kastalanum. En! þegar síkis-
hrúin dunaði undan fótataki þeirra, sneri hertogaynja«’