Morgunblaðið - 21.12.1929, Blaðsíða 12

12
M QRGUNBLAÐIÐ
GAðnr ifiiamatur.
Grísakjöt — Kótelettur — steik — flesk.
Hangikjöt — prýðis gott.
Dilkakjöt — vel vænt.
Egg — stór og góð til suðu og bökunar.
Grænar baunir, í dósum og lausri vigt.
Ávextir, margar teg., nýir og niðursoðnir.
Asíur, Agurkur, Pickles, Sósur ýmiskonar.
Ostar og Sardínur — margar tegundir.
Niðursuðuvörur Sláturfjelagsins, allar teg.,
o. m. m. fl.
Gjörið svo vel að panta tímanlega.
Matarbúð Sláturfjelagsins.
Laugaveg 42.
Sími 812.
HKtlll SkiifiisígsEess og Revkjavíknr.
verða fyrst um sinn fastar bifreiðiaferðir frá bifreiðastöð
KRISTINS OG GUNNARS, sem hjer segir:
Kl. 8% frá Shell Kl. 11 frá Reykjavík.
- 12%
— 4
- 6%
— 8
- 83/4
3y2
6
7%
sy2
u
Fargjöld 35 aura á Grímsstaðaholt og 45 aura til
Shell. NB. Staðgreiðsla. Fólk er beðið um að hafa mátu-
legt gjald. Stansað verður til þess að taka fólk á þess-
um stöðum: Við Uppsali, við Hólabrekku á Grímsstaða-
holti og vegamótin hjá Shell og Reynistað.
Vílryggiilgego eldi
vörar og hnsgögu hjá .
Enli Slat i Erillsh Diiniooii
Umboðsmaðnr
Garðar Gislason.
Saöunah.
— Ertu ennþá reið við blessaðan
gamla manninn?
— Nei, það tír maður, sem
ómögulegt er að vera reið við
lengi í einu, svaraði móðir hennar.
En jeg stend við það, sem jeg
segi. Hann getur, verið góður
kunningi, en jeg gæti aldre'i hugs-
að mjer vináttu við mann, sem jeg
bæri ekki virðingu fyrir.
— Mjer finst sonur hans vera
inndæll, sagði un'gfrú Crawford,
séin Kafði''uncffr" eiris' sjeðþ áð trú-
lofun hans og Edithu væri ákaf-
Iega æskileg. Hún .sá, að hið góða
uppeldi Edithu gerði hana freta-
ur öðru vel þess verða að vera
með aðalsfólki. Hún hafði til
þessa tíma haft heldur vorkun
með LarOche, en hin unggæðislega
og hreinskilna framkoma hins
unga áðalsmanns hafði meiri og
hagstæðari áhrif á hana en hin
alvarle'ga framkoma ritarans.
— Já; mjer líkar Vel við Sand-
own lávarð, sagði Sadun'ah alvar-
lega. Honum svipar ekki hið
minsta til föður síns. Hann lítur
út fyrir að vera góður, ekki í
venjulegum skilning, heldur er
hann hreinskilinn og heilbrigður.
Seinna um kvöldið, þegar þau
hjónin voru orðin ein saman í her-
bergi sínu, spurði Sadunah mann
skin, hvort hann ætlaði að lána
Wansford peUingana.. Hún vissi
jafn vel og hann, að það var þess
vegna, að gamli maðurinn hafði
sett May mótið daginn eftir.
— Jeg er enn ekki búinn að
ráða það með sjálfum mjer, svar-
aði May. Jeg held helst, að jeg
geti það ekki almeúnilega.
— Jeg kæri mig ekki um að
blanda mjer í fjármál þín, sagði
hún, — en jeg vildi heldur að þú
geiðir það.
Maður hennar horfði á hana, og
rendi grun í, hvað hún var að
fara. — Þú vilt heldur að jeg
geri það.
Hún roðnaði lítið eitt af því,
hve beint hann ge'kk að efninu.
— Satt að segja get jeg ekki
neitað því. Ungi maðurinn var
afar hrifinn af Edithu.
May hló. — Ef jeg ætti að ráð-
leggja þjer, mundi jeg ekki
ráða þjer til að byggja mikið
á þessu, því að enda þótt gamli
maðurinn hefði e'kkert á móti því
að heimsækja okkur, þá er jeg
viss um, að hann mun setja sig
Leikfíng.
Jólin eTu fyrst og fremst hátíð
barnanna. Jólagleði þeirra er auk-
in með því að þeim oft og einatt
eru gefin ýms leikföng.
Nú gæta menn þess stundum
ekki'sem skyldi, að það er vandi
að velja leikföng við hæfi barn-
anna. Þeir, sem gera leikföngin
leggja altaf meiri og meiri áherslu
á að gera þau þannig úr garði,
að leikföngin gefi börnunum eitt-
hvað til að hugsa um.
Börn þurfa altaf að hafa eitt-
hvað fyrir stafni. Það er ekki fyrri
en seinna, sem sá sjúkdómur gerir
vart við sig, sem nefndur er „leti,‘ ‘
þegar unglingar vilja helst hvorki
hreyfa legg nje lið, og ala upp hjá
sjer það óskaplega og stórhættu-
lega hugarástand, að láta sjer vera
„sama“ um alt og alla.
Börn þurfa að hafa eitthvað til
að dunda við, eitthvað seta þau
geta brotið heilann um, og unað
við helst tímunum saman. Leik-
föng sem þannig eru gerð, að börn
geti hugsað um þau, lært ýmsar
einfaldar reglur af þeim, eru bestu
leikföngin. Því þau geTa alt í
senn, þroska börnin, og veita þeim
hvíld frá því að þvælast stefnu-
laust um úti og inni, og verða
fyrir óþægindum og hnjaski full-
orðna fólksins.
Flest fullorðið fólk skilur ekki
börnin, sálarlíf þeirra, hugsunar-
hátt og mismunandi þroska. Eitt
mesta vandamál nútímans er að
kippa þessu í lag. Næsta öld í
menningarsögu þjóðarinnar, á að
vera öld barnanna.
Þeir seta skilja þetta, og hafa
veitt því eftirtekt, þeir -líta ekki
á Ieikföng barnanna sem ónýtt
glingur.
Foreldrar læri að þekkja börn-
in sín seta best, þá læra þau enn-
fremur að velja þeim leikföng,
sem koma börnunum að gagni.
Gullfoss fer á jóladag að kvöldi
beint til Kaupmannahafnar.
mjög á móti slíku * sambandi við
okkur. Hann kann að vilja fá pen-
inga okkar en annað kærir
hann sig ekkert um.
Hann sá, að andlit hennar varð
sorgbitið við hugsunina um það,
að þau væru ekki af sama sauða-
húsi og þeir feðgar. En hin fögru
augu hennar sigruðu alla mótstöðu
hans, svo að hann ljet að lokum
undan og sagði: — Ef þig langar
til þess, þá skal jeg ge'ra það.
Hún kysti hann blíðlega í þakk-
arskyni, og hann varð þegar á-
nægður. Þessi kona gat fengið
hann til að fremja sjálfsmorð af
ást. Hann vissi, að hún elskaði
hann ekki á þann hátt, sem hann
vildi, en hann var nú farinn að
hafa góða von um, að honum tæk-
ist að vinna ástir hennar með blíðu
sinni við dóttur hennar.
Morguninn eftir, þegar þær
mæðgur voru á leið út til að fara
í búðir, getigu þær niður stigann
og fram hjá vinnustofu Mays. —
Þær komu aldrei inn í sjálfa
vinnustofuna, því að þær vildu
ekki trufla húsbóndann í starfi
sínu, en í þetta sinn voru dyrnar
opnaðar, og þeir feðgar Wansford
og Sandown voru að kveðja May.
Laroche stóð dálítið fyrir aftan
\
Lækkað
verð
aðelns til kvölds
á borð- og
ferðafónuml
(allir með hólfi í lokinu
fyrir plötur).
Nú 56,50 áðnr 65,00
— 67,50 - 75,00
— 75,00 — 85,00
— 87,50 — 92,00
— 108,50 — 118,80
Hliéif ærahasið
Til jólanna:
Melís á 33 aura. Strausykur
á 28 aura. Barnakerti á eina
litla 50 aura, með 30 stk., —
Hveiti og alt til bökunar.
tfan og Brekkustíg I.
Knöll,
gott nrval.
Hnmið meðan
úrvalið er mest.
iobakshusiö
Anstnrstræti 17.
þá með bunka af skjölum, sem
auðsjáanlega tilheyrðu því máli,
sem þeir höfðu verið af afgreiða.
Sandown tók þegar e'ftir þeim, og
þær gátu tæptega komist hjá því
að koma til þeirra til að þakka
þeim fyrir síðast. Sandown var
altaf jafn glaður og kátur. Það
þurfti án efa mikið til að fá hann
til að vera alvarlegan, að minsta
kosti hafði það ekki haft nein
áhrif á;hann, að hann hefði fyrir
skemstú skrifað nafn sitt úndir
Skjab, sem skuldbatt hann til að
greiða tíu þúsimd pund á tveim
árum, ef faðir hans gæti ekki iniit
borgunina af hendi.
— Nú megið þjer gkki gleyma
því, sem þjer lofuðuð mjer í gær-
kyöldi, sagði hann í gamni við
Edithu.
'?y— Hvað var nú það, spurði hún
sakleysislega.
„/•— Þjer hafið ekki sjerstaklega
ff'ott, minn,i, ungfnr. ságði hann
cítnislega. Þjerworuð víst að lofa
Ujjer nólfkru. Munið þjer ekkí, að
þjer lofuðuð mjer því, að þjeT
skylduð aldrei kalla mig Ronnie,
Hún roðnaði lítið éitt, en hún
hafði aðejns verið að gera sjer
þetta upp, og hjelt hún nú áfram
að géra Iávarðinum undir fótinn
fyrir 50 anra.
ekur enginn í bifreið í Rvík, en
fyrir sanngjamt gjald ferðast þeir
sem aka í bifreiðum frá
715 B. S. R. 716.
•
Til Vífilsstaða kl. 12, 3, 8, 11 e. nu
Til Hafnarfjarðar á hverjum klt.
Um bæinn aUan daginn.
<><><><><><><><><><><><><><><><><>0
• •••••••••••••••••••••••• «\
Eversharn
Lindarpennar og Ritblý.
Viðurkendir um allan heinu
Ágætis jólagjöf.
Bókaverslun
Sig. Hristjðnssonar
Bankastræti 3.
oooooooooooooooooc
Atbnglð
hið slðra og fjifl-
breytta nrval al
hinnm nýkomnn
Konfekt-
. skrautöskium
f
Langaveg 12.
með því að skera niður umræðurn-
ar með kurteisi. Mig mundi
aldre'i geta dreymt um að sýná
yður slíðan dónskap, herra lá-
varður ,
Hún gerði þetta að nokkru leytl
til að stríða ritaranum, sem stóð
álengdar og var auðsjeð á honum,
að hann var orðinn fokreiður. —
Hann þurfti á öllu að taka til að
hafa vald á sjálfum sjer og sýna
sem minst á andliti sínu, hve reið-
ur hann var. Þau fóru burt að
nokkrum mínútum þðnum, en all-
an típiann sauð reiðin niðri í Lar-
oche.
— Jeg skal he'fna mín á þesáu
hyski, muldraði hann í barminn,
um leið og þau fóru út. — Þessi
„heiðar.legi“ fjármálamaður, dans-
mærin, sem ætlar að selja dóttur
sína fyrir lávarðskórónu og þessi
stelpurola, sem i svip ér hrifin af
þessu heimska og aulalega lávarðs-
Alfinnur álfakóngur
LHla drottningin
Dfsa ljósálfur
eru bestu jólagjafirnar handa
börnunum.