Morgunblaðið - 15.04.1932, Blaðsíða 2

2
MORGUNBIAÐIÐ
ff
Utuarpið
hlutlausa.
Þannig er mælt fyrir í reglum
útvarpsins, að í frjettaflutningi
skuli það gæta liins fylsta hlut-
leys is.
Hvernig hefir þessum fyrirmæl-
um verið hlýttf
Um það munu vera skiftar
skoðanir.
Bn á hinn bóginn alveg ein-
róma álit manna, að útvarpinu og
starfsemi þess í nútíð og framtíð
sje það fyrir bestu að fyrirmælum
þessum sje fylgt.
Landsmönnum er í fersku minni
hin svonefnda Keflavíkurdeila. —
Hvernig Alþýðusamband íslands
gerði ítrekaðar tilraunir til þess
að kúga útgerðarmannafjelag
Keflavíkur til hlýðni við geðþótta
sinn — og hvernig það mistókst.
Eitt af ofbeldisvérkum Alþýðu-
sambandsins í því máli, og það
tiltækið, sem þrælslegast var og
afleiðingaríkast var það, er samb.
reyndi að hefta alla aðflutninga
til Keflavíkur, og stöðva þannig
<illa atvinnu- og lífsvegi Keflvík-
inga.
Að lokum sá Alþýðusambandið
sitt óvænna í málinu, og formaður
verkamálaráðsins, Hjeðinn Yaldi-
marsson olíukaupmaður afrjeð að
lýsa því yfir, að deilunni væri lok-
5ð og banninu afljett.
Útvarpið flutti við og við fregn-
ir af Keflavíkurdeilunni. Og kvöld
ið sem Alþýðusambandið gafst
upp, afljetti banninu og Ijet að
óskum Keflvíkinga, flutti útvarpið
fregn, um lok deiliinnar.
A þessa útvarpsfregn hlýddu rit
stjórar þessa blaðs, og settu sa:m-
stundis eftirfarandi smágrein í
írjettadálk Múrgunblaðsins:
„Utvarpsfrjettirnar eru að jafn-
jtði, sem kunnugt er, sniðnar með
það fyrir augum, að þær fegri
málstað sósíalista. í gærkvöldi var
t. d. talað um Keflayíkurdeiluna
í útvarpinu með þeim hætti, að
hlustendur, sem ekki hafa aðrar
fregnir af deilunni, gátu vel litið
svo á, sem Alþýðusamband íslands
hefði farið þar með sigur af hólmi.
Sjálfstæðismönnum um land alt,
' t nú svo kunnugt um hlutdrægni
ríkisútvarpsins, að þeir glæpast
vart iá því að trúa útvarpsfrjett-
um er snerta kaupdeilur eða þess
Iiáttar,"
Ðaginn eftir hringdi Ouðmund-
ur Guðmundsson oddviti í Kefla-
vík til Morgunblaðsinsýtil ])ess að
láta ritstjóra blaðsin.s vita, að
hann hefði, eftir ósk útvarpsins
sent því svohl jóðandi vottorð:
Afrit af símskeyti til Ríkis-út-
varpsins Nr. 30, þ. 13. febrúar
1932, kl. 12.50.
,,Það vottast hjermeð, samkv.
beiðni, að útvarpsfrjett um lok
Keflavíkurdeilunnar, er lesin var
í kvöldfrjettum útvarpsins 12. þ.
m„ var borin undir mig af frjetta-
manni útvarpsins.
Eftir því sem jeg þá best vissi,
ltafði jeg ekkert við frjettina að
nthuga, það sem hún náði.
Guðmundur Guðmundsson,
oddviti.
Benti hann sjerstaklega á það í
samtalinu, að um hina umræddu
útvarpsfrjett segði liann, að hann
hefði þá, þ. e. þegar frjettin var
lesin upp í símanum. ekkert haft
við hana að athuga — „það sem
hún náði“.
Nokkru síðar kom einn af starfs
raönnum útvarpsins á skrifstofu
Morgunblaðsins með eftirfarandi
vottorð, ásamt fyrgreindu vottorði
Guðmundar oddvita.
Vottorð nr. 1.
„Það vottast hjermeð, samkv.
beiðni, að þ. 12. febr. 1932, að
kvöldi, gaf útvarpsstj. þá skipun
á frjettastofu útvarpsins, að
skýrsla um lok Keflavíkurdeilunn-
ar, er útvarpinu barst frá form.
Verkamálaráðs Alþýðusambands
íslands, Hjeðni Valdimarssyni,
skyldi borin undir forvígismenn
útgerðarmanna í Keflavík, og að
athugasemdir, er kynnu að verða
gerðar, skyldu aftur bornar undir
formann Verkamálaráðsins og það
eitt birt, er báðir aðilar kæmi sjer
saman um í málinu, svo komist
yrði hjá þrætum.
Vottorð þetta er jeg reiðubúin
að staðfesta með eiði, ef lrrafist
verður.
Reykjavík, 13. febr. 1931.
Aðalbjörg .Tohnson,“
Vottorð nr. 2.
„Það vottast hjermeð, samkv.
beiðni, að þ. 12. febr. 1932 að
kvöldi, bar jeg, samkv. fyrirmæl-
um útvarpsstjóra, undir oddvita
Keflavíkurhrepps, Guðm. Guð-
mundsson, skýrslu um lok Kefla-
víkurdeiltínnar, er útvarpinu hafði
borLst frá formanni Verkamálaráðs
Alþýðusambands íslands, Hjeðni
Valdimarssyni, áður en hún var
lesin upp í útvarpið. Hafði odd-
vitinn ekkert við skýrsluna að
athuga.
Vottorð þetta er jeg reiðubúinn
að staðfesta með eiði, ef krafist
verður.
Reykjavík, 13. febr. 1932.
Asgeir Magnússon."
Sta rfsmaður útvarpsins fór þess
á leit að vottorð þessi yrðu birt
hjer í blaðinu.
Honum var bent á, að blaðið
teldi sig á engan hátt skylt að
birta þessi vottorð, og myndi það
útvarpinu best, að láta málið nið-
ur falla við svo búið, vegna þess,
m. a. að vottorðin bæru það á eng-
an hátt með sjer, að hin umrædda
smágrein í Mbl. um hlutdrægni í
útvarpsfrjettum væri röng. — En
aftur á móti sýndu þau bein mis-
tök í frjettastarfi útvarpsins.
1 vottorði nr. 1 frá Aðalbjörgu
Johnson. er frá því sagt, að frjett-
in, sem útvarpið flutti þ. 11 febrú-
ar um Keflavíkurdeiluna, hafi ver-
ið eftir Hjeðinn Valdimarsson for-
mann Verkamálaráðs. Að útvarps-
stjóri hafi gefið þá skipun, að
fregnin frá Hjeðni vrði borin und-
ir „forvígismenn útgerðarmanna í
Keflavík* ‘.
En samkv. vottorði nr. 2, frá
Ásgeir Magnússyni, var frjett sú,
er Iljeðinn samdi að eins borin
undir einn mann í Keflavík, að
vísu niesta ágætismann, Guðmund
oddvita, en hann er ]>ó aldrei nema
einn, og þeim mun hrapallegra var
]iað fyrir frjettamanninn, að bera
fregnina undir hann, þar sem
Guðmundur oddviti alls ekki er
úlgerðarmaður í Keflavík ,eða í
fielagi útgerðarmanna, og stóð því
utan við aðaldeiluna. En bein af-
skifti hans af málinu voru þau ein,
að hann fyrir hönd hreppsfjelags-
ins leitaði samninga við lands-
stjórnina uití að afljett yrði flutn-
ingabanninu til Kéflavíkur. Enda
kemur það greinilega fram í vott-
orði G. G„ að hann vill hafa vaðið
fyrir neðan sig og segir, að út-
varpsfrjettin sem hann heyrði í
símann frá Hjeðni var ekki at-
liugaverð, „eftir því sem hann
vissi þá, og það sem hún náði.“
En úr því iitvarpið óskaði þess,
að umrædd vottorð yrðu birt, þá
var ekkert því til fyrirstöðu frá
blaðsins liálfu, ef blaðið fengi afrit
af fregninni um Keflavíkurdeil-
una, eins og hún kom frá Hjeðni
Valdimarssyni, og umrædd smá-
grein í Mbl. var skrifuð um.
En hve langt náði frjettin, sem
Hjeðinn Valdimarsson samdi fyrir
útvarpið um lok Keflavíkurdeil-
unnar?
Hvernig var fregn Hjeðins orð-
rjett og stafrjett?
Morgunblaðið vildi fá afrit af
fregn Hjeðins, og ræða síðan málið
við útvarpið á þeim grundvelli.
Nú fjell málið niður um stund,
þangað til að ofanrituð þrjú
vottorð eru birt ritstjórum þessa
blaðs meo stefnuvottum ,og til-
mælum um birtingu í blaðinu.
Þá fer sá er þetta ritar á fund
útvarpsstjóra og sagði við hann.
að það væri vitaskuld velkomið að
umrædd vottorð yrðu birt í blað-
inu, en :með því skilyrði, að blaðið
fengi í hendur afrit af umræddri
útvarpsfr jett. ‘
Samtalinu lauk með því, að út-
varpsstjóri virtist vera fús til þess
að láta blaðinu í t.je umrætt afrit.
Nú liðu 2 dagar, og afritið kom
ekki frá útvarpinu. Þá hitti sá er
þetta ritar útvarpsstj. á götu og
spurði hvernig stæði á drættinum.
Útvarpsstjóri sagði þá, að nú væri
ínálið orðið svo gamalt, að hann
kærði sig ekki um að fá vottorðin
birt(!.!!)
Svo líður enn nokkur t.ími, þá
koma stefnuvottár enn á ný til
ritstj. blaðsins og er nú kært yfir
því, að vottoiðin hafi ekki verið
birt.
Var nú næsti þáttur að mæta
fyrir sáttanefnd, hitta þar iit-
varpsstjóra og fá hann til a.ð end-
urtaka fyrri loforð um afrit frjett-
anna.
En útvarpsstjóri kemur ekki á
sáttafund, heldur sendir þangað
Ásgeir Magnússon. Fyrir hann er
það lagt þar, hvort hægt sje að
fá afrit af útvarpsfregnunum um
Keflavíkurdeiluna.
Og hann neitar því í umboði út-
varpsstjóra.
Hjer er um hreint stefnumál að
ræða, mrt rekstur utvarpsins.
Það má vera, að samkvæmt nú-
verandi starfsreglum þess sje hægt
að neita inönnuin um, að fá að sjá
afrit af frjettum þeim, er flutt-
ar' eru í útvarpið.
En fyrir starfsemi útvarpsins
framvegis væri það hollast, að slík
neitun kæmi aldrei fyrir.
Ef starfsmenn útva rpsins sjá
ekki nauðsyn þess að menn, sem
eitthvað liafa við frjettirnar að
athuga, fái að sjá þær svart á
hvítu, þá verða starfsreglurnar að
gefa almenningi þann rjett gagn-
vart útvarpinu, sem hann hefir
ekki nú.
Því fær etíginn að sjá fregnirn-
ar frá Keflavíkurdeilunni, og þá
t. d. fregn þá, er Hjeðin Valdi-
marsson samdi um lok deilunnar?
^Nhtmhm&OlsehCIÍ
Vefnaðarvorndeildins
Dömnkjólar.
Barnakjólar.
Dömnkápnr.
Barnakápnr.
Haupið meðan úrvalið er mest.
Því heldur útvarpið henni svo
kyrfilega leyndri, eftir þenna eina
upplestur, þrátt fyrir margítrek-
aðar áskoranir?
Gefur þess háttar leynd ekki á-
kveðnar grunsemdir um það, að
ekki sje alveg hreint mjölið í pok-
anum þeim?
Hý framleiðsla.
„Iðja“ á Akureyri.
Sveinbjörn Jónsson bygginga-
meistari á Akureyri hefir nýlega
sett á. fót fyrirtæki eitt, er hann
nefnir ,,lðju“. Ætlar hann þar
meðal annars að gera einangrun-
ar plötur úr vikri, sem eiga að
koma í staðinn fyrir korkplötur
á húsvc'ggi eða aðrar erlendar
plötur. Fægiduft gerir „Tðja“, er
nefnist ,,Dyngja.“
Enn fremur smíðar ,,Iðja“ ýms
amboð úr almúminíum, m. a. hríf-
ur, sem bændum Iýst vel á, og
lcaupa þó dýrar sjeu.
Sturlaugur .Tónsson er umboðs-
maður „Tðju“ hjér í Reykjavík.
Forsetakosningin í Þýska-
landi.
Þýskalandi
2.700.000
21.067.234
6.406.423
4.590.221
Eftirfarandi samanburðartölur
eru fróðlegar um það, hvernig
fylgi aðalflokkanna í
liefir breyst:
Ríkiskosningarnar 1930:
Þjóðernisflokkur
Miðfl. og soeial.
Nazimenn
Kommúnistar
Forsetakosning í mars:
Dústerberg. 2.557.876
Hindenburg 18.661.736
Hitler 11.338.571
Thálmann 4.982.079
Forset.akosningin í apríl:
Hindenburg 19.359.643
Hitler 13.417.460
Thálmann 3.606.388
LXXVIIT.
Það fór vel.
m aður nokkur var ákærður fyr-
ir að hafa stolið tveim lömbum,
og varð að mæta fyrir sýslumanni.
Þegar liann kom frá yfirheyrsl-
unni, var hann spurður hvernig
farið hefði.
TTann svaraði þá: — Það er að
ségja, það fór vel. Það er að segja,
hann laug mann-fjandinn og jeg
laug nokkuru, og svo reyndist. alt
vera lýgi.
National
peningakassi til sölu, með tæki-
færisverði, ef samið er strax.
Kristjáu Lárusson,
Lokastíg 14.
Nýtt
nautakjöt.
Kjðibúðin
Herðnbreið.
Slmt 678.
lír III SOlD.
Nýborin kýr, sem mjólkaði síð-
astliðið ár 3400 lítra, með lítilli
gjöf, er til sölti af' sjerstökum
ástæðum, aðeins í dag eða á morg-
un. A. S. í. vísar á.
Fjallkonu-
tJr svertan
er
B Vf best.
Hlf. Efnagerð Reyhjavikur.
! daghefst
Lokssali
Fðnar. Verb.
Plötnr. Nálar.
Nátnr. Albúm.
Harmonikur.
Goncertinnr.
nnnnhðrpnr.
Zitarar.
Fiðlnkassar.
Gitarkassar.
Úlbnið.
Langaveg 38.