Morgunblaðið - 07.07.1934, Blaðsíða 6

MORGUNBLAÐIÐ
hafa fengiS reynsluna — nokkra
hugtnynd um hrersu skattstjór
anum tekst að rækja skyldur sín-
ar, og skýra frá hvað mjer Tarð
ágengt í það eina sinn, er jeg
sendi honum k*ru:
Arið 1932 leggur niðurjöfnun-
arnefnd á mig óhæfilega hátt út-
svar. Þetta ár var útsvarsstigi nið-
urjöfnunarnefndar birtur í fyrsta
sinn, svo mönnum gafst færi á að
gag'nrýna að nokkru leyti störf
hennar. Jeg sendi nefndinni kæru
yfir útsvari mínu, með skírskotun
til tekna minna og útsvarsstiga
nefndarinnar, en fekk það svar,
„að útsvar mitt skuli óbreytt
standa.‘£
Það mun óþarft að taka það
fram, að skattstjórinn er formað-
ur niðurjöfnunarnefndar og' lætur
nefndinni í tje öll þau gögn, er
hún' vinnur eftir. Jeg sendi nú
kæru mína áfrarn til yfirskatta-
nefndar, og fæ sama svarið, út-
svar mitt skal óbreytt standa. Þar
með lagði jeg árar í bát. Jeg var
svo fáfróður að vita ekki <að til
var þriðji dónwtólinn, sem hægt
var að leita til, sronefnd ríkis-
skattanefnd.
Jeg var enn sannfærður um að
útsvar mitt var ósanngjarnt, og
braut heilann mikið um það hvern
ig í þessu gæti legið, en komst
að engri niðurstöðu. Að síðustu
barst þetta í tal við mann, sem
hafði aðg'ang ‘að skjölum skatt-
stofunnar. Honum þótti málið
strax einkennilegt, og bauðst til
að athuga hvernig í þessu lægi. —
Eftir fáa daga kom lausn gát-
unnar: Stofnun sú, er jeg vann
hjá, hafði af vangá talið mjer
til tekna alla reikninga, sem hún
hafði greitt mjer, en þar var inni-
falinn, ýmiskonar ferðakostnaður
yfir marga mánuði, er nam stórri
upphæð. Það bar þanni'g ekki sam-
kti framtali mínu og stofnunar-
innar, en skattstjóranum hefir
víst fundist óþarfi að rannsaka
hvernig á þessu ósamræmi stóð.
Ásg'eir L. Jónsson var hjer að
stela undan skatti, og í þetta sinn
var ekki þörf á að tilkynna hoú-
um það.
Þessi eftirá-rannsókn varð þó
til þess að hið sanna kom í ljós,
svo mjer tókst að þvo af mjer
þjófsmerkið, og var það mjer fyr-
ir mestu. Hitt var mjer aukaat-
riði, að allur kærufrestur var út-
runninn, svo jeg gat ekki endur-
krafið það, er skattstjórinn hafði
ranglega af mjer, vegua van-
rækslu á starfi sínu.
Jeg hefi ekki hirt um að reikna
út hvað mjer hefir borið að
greiða í skatt og útsvar á um-
ræddu ári, en eftirfarandi saman-
burður gefur nokkra hugmynd:
Útsvar. Tekju og
eignarskattur.
Árið 1931 greiði kr. kr.
jeg........... 165.00 108.00
Árið 1932 greiði
jeg........... 310.00 183.75
Árið 1933 greiði
jeg........... 240.00 113.54
Það skal tekið fram, að mjer
láðist að skoða skattaskrána í
tæka tíð, svo jeg kærði ekki yfir
Skattinum. Að jeg vanrækti að
skoða skattaskrána afsaka jeg fyr
ir sjálfum mjer með tvennu: 1
fyrsta lagi hjelt jeg' skattstjórann
samviskusaman embættismann, í
öðru lagi er ekki aðgengilegt að
bíða í daunillri herbergisholu uppi
í tukthúsi eftir því að geta ein-
hverntíma náð í útskitna skatta-
skrá, sem liggur þar frammi í
einu eintaki, öllum skattgreiðend-
um bæjarins til afnota.
En þó að jeg kærði ekki yfir
skattinum, gaf jeg þar með enga
viðurkenningu fyrir að hann væri
yfir útsvarinu, var það skylda
rjettur. Og þegar jeg síðan kæri
skattstjóra og niðurjöfnunarnefnd
ar að rannsaka nákvæmlega for-
sendurnar fyrir útsvarsálagning-
unni.
í máli þessu virðist mjer van-
ræksla skattstjórans vera tvöföld:
Hann vanrækir að kynna sjer á-
stæðurnar fyrir ósamræminu í
framtali mínu og stofnunar þeirr-
ar, sem jeg vann hjá; virðist slá
því föstu, að jeg hafi verið að
stela undan skatti, en vanrækir
um leið þá embættisskyldu sína að
sækja mig til sekta fyrir at.hæfi,
er varðar við lög. (Sbr. 45. gr.
laga nr. 74, frá 27. júní 1921).
Reykvískir borgarar! Við meg-
um ekki láta það viðgangast, að
við þurfum að senda kærur til
skattanefndar og' niðurjöfnunar-
nefndar, til þess að ná rjetti okk-
ar í hvert sinn seua skattstjóran-
um dettur í hug að setja prent-
smiðjuna í gang og dreifa yfir
okkur brjefmiðum, þar sem hann
tilkynnir okkur rakalaust — und-
ir rós — að hann álíti okkur skatt
svikara. Þvílík ósvífni og þvílík-
ur embættismaður hæfir ekki rík-
isstofnun í nokkuð-siðuðu landi.
23. maí 1934.
Ásgeir L. Jónsson.
Aths.
Vegna fjarveru skattstjóra hef-
ii birtingu þessarar greinar verið
frestað þar til nú.
ITm leið skal þess getið, að í
millitíðinni hefir skattstofan, eftir
kröfu minni, fært umrædda húsa-
leigu niður í það, sem jeg hafði
metið hana, og þar með viðurkent
frumhlaup sitt. En þetta gerðist í
fjarveru skattstjórans.
Á. L. J.
Lífseigur maður.
Hryllilegt morð
í Englandi.
Límlest kvenmannslík
í tveimur ferðakistum,
sinni á hvorri járn-
brautarstöð.
í hinum nafnkunna baðstað
Brighton í Englandi kömst upp
hryllilegur glæpur, mánudaginn
18. júní. Á járnbrautarstöðinni
þar var koffort, sem enginn vissi
hver átti. Hafði það staðið þar í
nokkra daga og var nú farið að
“ I t^, "
JS&Étóii
m
7. fúli
i dag
f Bandaríkjunum komu þrír
bófar sjer saman um að kaupa
2000 dollara lífsábyrgð handa
drykkjumanni nokkrum. stúta
honum svo og' hirða lífsábvrgð-
ina.
En maðurinn reyndist lífseig-
ari en þeir hugðu. Fyrst byrluðu
þeir honum eitur, veiktist liann
talsvert af því, en náði sjer brátt
aftur. Sáu bófarnir nú að ekki
dugði þetta ráð, og í næsta skifti
óku þeir bíl á hann og varð hann
undir bílnum. En ekki dugði það
heldur. Þriðju morðtilraunina
gerðu þeir í fyrravetur þegai'
frostin voru sem mest. Þá tóku
þeir manninn dauðadrukkinn,
jósu á hann vatni og skildu hann
eftir á bekk úti í skemtigarði.
Morguninn eftir kom hann og
kvaðst aldrei hafa lifað kaldari
nótt á ævi sinni!
Sáu bófarnir nii að svo búið
dugði ekki, tóku því mánninn,
Farangursgeymslan á járnbrautar-
stöðinni í Brighton.
leggja af því einkennilegan ýldu-
þef. Lögreglan var þá fengin til
þess að opna það, og var í því
sundurlimað kvenmannslík. Vant-
aðj á það höfuð, handlegg’i og
fætur. Konan hafði verið óljett.
Seinna sama dag fundust fætur
hennar í öðru kofforti á Kings
Cross járnbrautarstöðinni í Lond-
on, en höfuð og handleggir var ekki
Koffortið, sem líkið fanst í.
fundið er seinast frjettist. Og lög-
reglan veit ekki upp nje niður í
málinu, hvorki af hvaða konu lík
þetta er, nje hvaðan hún Iiefir
verið. Þó þykir sennilegt að hún
hafi hafi verið ballet-dansmær,
eða við einhverjar sýningar, þar
sem konur ganga berfættar, því
að fótneglur hennar voru vand-
lega hirtar og málaðar.
Það kann nú að þykja undar-
lokuðu liann inni í herbergi og, legt, að konur hverfi. án þess að
opnuðu gaskrana. Þetta þoldi | lögreglunni sje gert aðvart. En
maðurinn ekki — það reið honum ; við i-annsókn þessa máls hefir það
að fullu.
En bófarnir
teknir af lífi í rafmagnsstólnum í
Sing Sing fangelsinu hjern.i um
daginn.
| undarlega komið í ljós, að í Brigh-
náðust og voru ton og umhverfi Iiennar hafa 17
stúlkúr og konur horfið alger-
legá að undanförnu, án þess að
lögreglan hafi fengið hugmynd
Besti tími sumarsins fer nú í
hönd. Sá tími ársins sem bæjar-
búar nota til þess að taka sjer
frí frá hinum daglegu störfum.
Sumir fá nokkra dag;a, aðrir eina
eða, tvíEi' vikur, nokkrir lengur.
Þessum tíma er best varið
fjarri skarkala höfuðborgarinn-
ar, f jærri göturykinu.
Þess rægna leggja menn leið
sína út í skaut náttúrunnar, helst
langt frá mannabygðum, því þar
er besta hvíld að fá andlega og
líkamlega.
Margir efu einnig, sem verða
að láta sjer nægja að lyfta sjer
upp um helgar. Og þót't veðurút-
litið verði ekki gott í dag' getur
orðið indælis 'veður á morgun og
hvort sem verður, er sjálfsagt að
lireyfa sig eitthvað.
Það má segja, að um hásumar-
tímann standi á sama hvernig þjer
eruð klædd, en líkaminn þarfnast
góðs, næringarmikils matar, og
hann viljum við bjóða ykkur í
svo ríku úrvali, sem völ er á.
aiudauL
TU Aknreyrar
verða ferðir í næstu viku Mánudag, þriðjudag og föstudag.
BlfreiðsstOð Stelndfirs.
Sími 1580.
Fyrlrliggjandi:
Appelsinur 200 sík. Epli Delecious.
Laukur. ítalskar kartöflur.
Eggert KrlsijástssoM & Go

að ekki muni vera af neinni þeirra,
en enginn veit hvaðan það er
komið.
Vindhælishreppur
og Höfðahólaland.
um það. Lík þetta ætla menn þó (land, sem er þjóðareign, til út-
hlutunar og afnota fyrir Skaga-
strandarkauptúnsbiia. Þetta er nú
orðin kauptúninu brýn þörf, vegna
aukinnar bygðar, aukinnar jarð-
ræktar og fjenaðarfjölgunar. En
þar sem nú að slíkt mannvirki er
þar í uppsiglingu og hafnargerðin,
og þejJa við einn fiskisælasta fló-
ann norðanlands, þá kemur eng-
um til hug'ar að efast um það, að
þarna f jölgar fólki mikið á, næstu
árum og því samfara byggingum.
Og eigi vel að vera, þarf þessu að
verða samfara jarðrækt og fjenað-
arfjölgun, að vel farnist. Hrepps-
nefnd Vindhælishrepps og íbúum
Skagastrandarkauptúns fer því að
verða full þörf á því, að taka
upp þetta landkaupamál að nýju,
sje þá; ekki nú þegar kominn skrið-
ur á það í hjeraði.
Þá hefir nú loks verið hafist
handa með hafnarbót á Skaga-
strönd í Vindhælishreppi, og er
vonum seinna en búast hefði mátt
við, því langt er nú orðið síðan
að farið var fyrst að ræða nauð-
syn mannvirkis þessa og fram-
kvæmdir, á því, enda hafnleysa
ein með fram allri austurströnd
Húnaflóa, En, það er líka annað
mál, sem nokkrum sinnum hefir
verið minst á í Vindhælishreppi,
bæði í hreppsnefndinni og meðal
annara sveitarbúa, sem er það,
að hreppurinn kaupi Höfðahóla-
B. F. Magmússon,