Morgunblaðið - 25.08.1951, Qupperneq 10

T io
MORGUNBLAÐIÐ
Laugardagur 25. ágúst 1951
Framhaldssagan 46
STðLKAN 0G BAUBIMI
Skáldsaga eftir Quentin Patrick
hló bara að mjer. Það eru fleiri,
sem heita Robert en jeg. — En
ís'orma hjelt áfram að ásaka mig
um að jeg hefði átt leynilegt
ástarmakk við Grace Hough. —
Jeg skil ekki hvers vegna hún
talaði þannig. Jeg hef aldrei gert
reitt á hluta hennar. — Loks
sagðist hún ætla að sýna lögregl-
unni brjefið, en henni fyndist
l.auðsynlegra að sýna konu
r.iinni það fyrst.“
Hann leit á Penelope.
„Þessa síðustu daga hefur okk-
ur verið svo flækt inn í þessa
.sorgarsögu, að jeg er alveg hætt-
ur að berjast á móti því sem
koma vill. Jeg sagði við Normu
Sayler að jeg gæti ekki hindrað
það, ef hún vildi koma svo ill-
n.annlega fram. Svo fór jeg aft-
ur inn í leikfimissalinn til Penny
og Marciu og sagði þeim hvað
JSorma ætlaði að gera.“
Ef þetta var satt, sem hann
sagði, var þctia sanna. lega sorg-
leg saga. Hún var sorgleg vegna
F.oberts, sem allt frá fyrstu
hafði verið ofsóttur með slíkri
tortryggni. Og hún var líka sorg-
leg vegna Normu. Það var aug-
ljóst að hún hafði ekki viljað
láta frá sjer brjefið fyrr en henni
funnst hún vera búin að koma
fram hefndum við Penelope. —
Hún hafði sært hjegómagirnd
hennar og hún varð að ná sjer
niðri á henni.
Trant horfði á Penelope.
„Kom Norma til yðar eftir að
hún hafði borið þessar ásakanir
á mann yðar?“
Penelope kinkaði kolli.
„Já.“
„Láttu mig segja frá því,
Penny." Það var Marcia, sem
greip fram í fyrir henni. „Það er
betra að jeg segi frá því, vegna
þess að það var jeg, sem talaði
við hana. Hún kom inn rjett
eftir að Robert hafði sagt okkur,
hverju hún hafði hótað. Hún bað
um að fá að tala við frú Hudnutt.
Jeg vissi að hún blátt áfram hat-
oði hana og jeg ætlaði ekki að j
láta hana fá óskir sínar uppfyllt- |
ar. Þess vegna sagði jeg að hún
gæti talað við mig í staðinn. —
Hún vildi að við færufn aftur út
í garðinn. Hún vildi ekki að
neinn heyrði til okkar.“
Marcia gekk fram á gólfið. —
Hún var róleg og örugg að því
er virtist.
„Jeg var aðeins stutta stund
íneð henni úti. Jeg sagði henni
§lit mitt á framferði hennar. Ef
hún í rauninni áleit að Robert
hefði skrifað brjefið þá var eng-
in ástæða til að koma þannig
fram, aðeins til að hefna sín. Og
Óeg sagði líka að það væri ófyrir
gefanlegt að láta ekki lögregl- j
una strax fá brjefið."
Marcia þagði dálitla stund áð- _
ur en hún hjelt áfram:
„Á vissan hátt var Norma ■
alveg eins þver og Grace. Hún
endurtók hvað eftir annað að
Eobert hefði skrifað brjefið, þó
að skriftin væri gerólík hans
skrift. Hún tók upp brjefið og i
br.uð mjer að lesa það, ef jeg '
trúði ekki því sem hún sagði.“ j
Eftirvæntingin óx aftur. Fyrir
mjer og jeg skildi því við hana
úti í garðinum. Jeg hringdi strax
til lögreglunnar. Mjer var þá
sagt að Jordan væri þegar far-
ir.n áleiðis hingað. Þá fannst
mjer jeg ekki geta gert meira.“
„Og það var áður en jeg
kom?“.
„Hálftíma áður, gæti jeg hugs-
að mjer“.
Trant leit á Appel.
„Og þjer, herra Appel. Töluð-
uð þjer við Normu i kvöld?“.
„Jeg“, sagði Appel. „Nei ....
ja, það er að segja, jeg dansaði
við hana fyrr um kvöldið. Jeg
dansa alltaf við stúlkurnar á
lokadansleiknum, en einhver
nemandinn kom og tók hana frá
mjer. Við töluðum lítið saman“.
„Carteris?“.
Steve hrökk við eins og hann
hefði verið niðursokkinn í eigin
hugsanir.
„Nei, jeg talaði ekki við
Normu. Jeg sá hana aðeins
bregða fyrir úti í garðinum á-
samt ungfrú Parrish".
Þá var röðin komin að mjer.
Jeg sagði frá því hvernig jeg
hafði leitað Normu, hafði rekist
á Steve og við höfðum farið inn
í leikfimissalinn til að dansa. Við
höfðum dansað og síðan hafði
jeg dansað við Hudnutt. Eftir
það hafði jeg hitt Jerry og við
höfðum verið saman alveg þang-
að til við fundum Normu í gos-
brunninum.
„Það er greinilegt að morðið
hefur verið framið eftir að jeg
kom og eftir að við sáum Normu
uppi á svölunum. Jeg get borið
ábyrgð á Carteris. Hann var með
mjer alveg þangað til viðvörun-
armerkið var gefið. Hough og
ungfrú Lovering voru saman.
En ef einhver annar hefur verið
úti í garðinum....“.
Hann lauk ekki við setning-
una, en það var ekki erfitt að
j geta sjer til um hvernig hún
i mundi enda. Hann leit af einu
:okkar á annað.
i Appel ræskti sig.
„Þjer þurfið heldur ekki að
telja mig með. Þegar þjer komuð
\ar jeg að dansa við konu skóla-
stjórans. Jeg sá þegar þjer kom-
uð inn með frú Hudnutt. Jeg var
að tala við skólastjórafrúna
alveg þangað til við heyrðum
hvað hafði komið fyrir. Hún get-
ur staðfest það“.
„Jeg sá yður líka koma inn“,
sagði Marcia lágt. „Jeg var að
dansa við Hudnutt. Svo borðuð-
um við saman og vorum saman
alveg þangað til allir þutu út og
dansinn hætti. Jeg býst við, að
margir hafi sjeð okkur“.
Trant lyfti brúnum.
„Ef svo er lítur út fyrir að
allir hjer geti sannað hvar þeir
voru“. Hann þagnaði og leit á
Penelope. „Nema þjer. frú Hud-
nutt. Eða getið þjer líka sannað
hvar þjer voruð?“.
Penelope mætti augnaráði
hans.
„Nei, það get jeg ekki. Jeg var
ein á gangi úti í garðinum um
þetta leyti“.
Það var óhugnanlegt að sjá
hvernig athygli allra beindist að
Penelope eítir þessar upplýsing-
ar. Robert stóð upp. Hendur
Marciu fjellu máttlausar niður
með síðunum.
En Penelope var róleg.
„Jeg hafði mínar ástæður til
að vilja vera ein. Jeg hafði á-
hyggjur af Normu eftir það sem
Marcia hafði sagt mjer um sam-
talið við hana. Þjer voruð að
vísu komnir, Trant, en þjer höfð
uð farið til að tala við Carteris.
Mjer sýndist hvorki þjer nje lög-
reglan frá Wentworth skeyta
nokkuð um Normu“.
Mjer fannst jeg verða vör við
ögrandi hreim í rödd Penelope.
„Þar sem jeg er umsjónarmað-
ur kvennadeildarinnar“, sagði
Penelope, „áleitjeg það skyldu
mína að sannfærast um að hún
væri örugg. Jeg fór upp á sval-
irriar þar sem við höfðum sjeð
Normu. Jeg hitti systur hennar,
Elaine, en hún vissi heldur ekki
hvar Norma var. Þar sem jeg
gat ekki komið auga á hana á
dansgólfinu, var ekki um annað
síað að ræða en úti í garðinum.
Þess vegna fór jeg út“.
„Og....?“, spurði Trant.
Penelope kveikti á sígarettu
og horfði á hann yfir logann.
„Hún var ekki þas. Jeg sá eng-
ann í garðinum“.
„Var Ijós á ljóskösturunum,
frú Hudnutt?"
MÖRG TUNGL
Eftir James Thurber
EINU SINNI var konungsríki út við hafið. Þar bjó lítil kóngsdótt-
ir, sem hjet Lenora. Hún var tíu ára, næstum því ellefu. Bag
nokkurn varð Lenoru litlu illt af jarðarberjatertu, sem hún borð-
aði og hún varð að leggjast í rúmið. , } ~
Konunglegi læknirinn. kom að vitja hennar. Hann tók á alag-
æðinni og taldi hjartaslögin, mældi hitann og skoðaði tunguna í
henni. Læknirinn varð mjög áhyggjufullur, þegar hann hafði skoðað
mjTrvárþetta1^‘ínlkilvægt'a'triCi', •:litlu kóngsdótturina. Hann ljet senda eftir kónginum, föður Lenóru
því að jeg hafði sjeð þegar >kóngurinn kom þegar í stað.
Norma rjetti henni brjefið. — Jeg skal gefa þjer, hvað sem þig langar í elskan.mín,1 sagði
„Lásuð þjer brjefið, ungfrú! kóngurinn, við dóttur sína. Hvað langar þig núna iae$t til að
Farrish?“, spurði Trant.
„Nei,“ sagði Marcia. „Jeg vildi
ekki taka við því. Það mundi að-
eins auka ábyrgð mína og mjer
fannst jeg hafa nóg fyrir. Jeg
bað hana enn einu sinni að fara
með það til lögreglunnar.“
„Og hún sagðist ekki vilja
það?“
„Nei.“ Marcia leit undarlega á
Trant. „Hún sagði nokkuð, sem
kom mjer undarlega fyrir eyru.
ílún sagðist einmitt nú skilja að
þ»essu væri ef til vill öðru vísi
Varið.“
„Hvað átti hún við?“
eignast?
•— Já, sájgði kóngdótturinn. Mig langar til að eignást tunglið.
Ef þú gefúr mjer tunglið, þá batnar mjer.
Nú viidu svo til, að í hirð kóngsins voru marglf vhrir menn,
sem voru vanir að útvega honum allt sem hann vanhagaði um.
Svo kóngurinn treysti á að þeir gætu leyst þettg varí£tárnál eins og
svo mörg önnur og lofaði dóttur sinni,’ að harírt 'skytdi gefa henni
tunglið. Svo gekk hann yfir í hásætissalinn, togaði í bjöllustreng,
þrisvar kippti hann fast í strenginn og þrisvar láust og óðar gekk
hirðmeistarinn inn í salinn.
Hirðmeistarinn var stór og feitur maður, með þykk gleraugu,
sem gerðu það að verkum að augun í honum sýndust helmingi
stærri en þau voru í raun og veru.
— Jeg vil, að þú náir fyrir mig í tunglið, sagði kóngurinn. Lenóru
„Hún gaf enga frekari skýr- htlu langar til að eignast tunglið. Ef hún eignast það, batnar henni
íngu. Hún vildi ekki koma með sjúkdómurinn. . *
I Þ R Ó T T I R
íþrótlakeppni
á Reykhólum
Dalamenn og N-Brefð-
firðingar keppfu
ÍÞRÓTTAKEPPNI milli U. M. S.
Dalamanna og U. M. S. Norður-
Breiðfirðinga fór fi-am á Reykhól-
um og í Bjarkalundi sunnudaginn
19. ágúst.
Úrslit:
50 m. bringusund, karla:
1. Sigurgeir Tómasson N.B.
39.2 sek. 2. Jóhann Ágústsson,
Dal. 41.4 sek. 3. Gunnar Kjart-
ansson, Dal. 43,2 sek. 4. Einar
Valdemarsson Dal. 43,4 sek. 5. Jó-
hann Sigurgeirsson N-B 45.9 sek.
6. Sigurður ólafsson N-B 45.5 sek.
50 m. frjáls adferð karla:
1. Sigurgeir Tómasson N-B 41.3
sek. 2. Einar Kjartansson, Dal,
43.0 sek. 3. Hjörtur Þórarinsson
N-B 44.3 sek. 4. Sigurður Ólafsson
N-B 45.0 sek. 5. Einar Valde-
marsson Dal. 46.0 sek. 6. Aðal-
steinn Pjetursson Dal. 47.0 sek.
100 m. bringusund karla. ....
1. Sigurgeir Tómasson N-B
1.31.0 mín. 2. Jóhann Ágústsson
Dal. 1.37.0 mín. 3. Hjörtur Þór-
arinsson NB 1.40.0 mín. 4. Einar
Jónsson Dal. 1.41.0 mín. 5. Aðal-
steinn Pjetursson Dal. 1.41,3 mín.
6. Jóhann Sigurgeirsson NB 1.50.0
mín.
50 m. bringusund, Jconur:
1. Kristín Tómasdóttir NB 49.0
sek. 2. Halldóra Ágústsdóttir Dal.
50.5 sek. 3. ólöf Ágústsdóttir Dal.
52.0 sek.
50 m. baksund karla:
1. Hjörtur Þórarinsson N-B 48.0
sek. 2. Gunnar Kjartansson, Dal.
55.3 sek. 3. Sigurður Ólafsson N-B
57.0 sek. 4. Jóhann Sigurgeirsson,
N-B 58.0 5. Einar Jónsson, Dal.
59.0 sek. 6. Einar Kristjánsson,
59.0 sek.
. .6 x 25 m boðsund:
1. sveit Ums. Dal. 2.27,7 mín.
2. sveit Ums. N-I? 2.31.5 mín.
100 metra hlaup:
1. Svavar Magnússon, Dal. 11,8
sek. 2. Bragi Húnfjörð Dal. 12,1
sek. 3. Samúel Björnsson N-B 12.5
sek. 4. Kristján Árnason N-B
(Brautar halli).
Langstökk:
1.-2. Svavar Magnússon ,Dal.
6.03. 1.-2. Bragi Húnfjörð Dal.
6.03. 3. Einar Jónsson Dal. 5.35.
4r Þórður Ágústsson N-B 4.89.
5. Samúel Björnsson N-B 4.78.
(Halli brautar).
I x 100 m. boðhlaup:
1. sveit Ums. Dal. 48,6 sek.
2. sveit Ums. N-B.
Stig Ums. Dal. 81.
Stig Ums. N-B 71.
1 reipdrætti milli sambanda,
sigruðu Dalamenn.
Að þessu loknu var stiginn dans.
Danshljómsveit Stykkishólms ljek
fyrir dansinum.
Brjef:
íþróttagetraunir
í Noregi og visindi
16. Þ. M. birtist grein í Morgun-
blaðinu um iþróttagetraunastarf-
semina í Noregi eftir A St. 1 grein
þessari er rjettilega bent á þann
mikla hagnað, sem orðið hefur af
þessaii starfsemi og hvílík lyfti-
stöng hann hafi orðið öllu íþrótta-
lífi þar í landi. Frásagnir af
þessari getraunastarfsemi hafa
áður birst í íslenskum blöðum, og
hefur alltaf verið látið í veðri
vaka, það jeg best veit, að hagn-
aðurinn af starfseminni rynni ein-
göngu til iþróttamála, en svo er
alls ekki. Hagnaðinum er skipt í
tvo hluta, til íþróttastarfsemi og
til vísindalegra rannsókna. Af
hagnaði síðastliðins árs hlýtur
norsk iþróttastarfsemi 4,7 millj.
en til vísindastarfsemi fara 3,7
millj. Rannsóknarráð norska
rikisins (Norges almenvitenskape
lige forskningsrád) sjer um út-
hlutun þess fjár, sem til vísinda
rennur. Því er skipt í undirdeild-
ir fyrir náttúruf ræðileg- og
teknisk vísindi, landbúnaðai-vís-
indi, tungumál og sögu, þjóð-
fjelagsfræði, sálfræði og upp-
eldisfræði og læknisfræði. Á þessu
ári veitir ráðið 200.000 krónur til
ferðastyrkja fyrir vísindamenn,
475.000 krómir til styrktar ýms-
um vísindamönnum og 1,3 millj.
til ýmissa vísindastofnana.
Það er varla til sú vísinda-
grein í Noregi, sem ekki nýtur
góðs af þessari g-etraunastarfsemi,
og má t. d. nefr.a, að hinar frægu
þararannsóknir prófessors Prinz
eru eingöngu reknar fyrir „get-
raunafje“, enda er hjer um mikl-
ar fjárhæðir að ræða. Sjerstak-
lega hafa ungir vísindamenn ver-
ið styrktir til framhaldsnáms og
rannsókna. Rektor Osloarháskóla
dr. med. Otto I.. Mohr geltk allra
manna mest fram í því að fá
hluta af ágóða getraunastarf-
seminnar til vísindastarfa, og var
norska rannsóknarráðið beinlínis
stofnað til þess að úthluta þeim
ágóða og sjá um þær rannsóknir,
sem reknar eru fyrir hann. For-
rnaður ráðsins er prófessor Johan
T. Kuud.
Iþróttagetraunastai-fsemin I
Noregi hefur því ekki eingöngu
veiið lyftistöng íþróttalífsins,
heldur einnig alls kyns vísinda-
legra rannsókna.
Nú mun í ráði að hefja slíka
getraunastarfsemi hjer á landi og
virðist aðallega leitað til Noregs
t um fyrirmyndir. Það væri því
ekki úr vegi, að rannsóknarráð
ríkisins og forstöðumenn Náttúru
gripasafnsins hlutuðust til um, að
íslensk vísindi nytu einhvers góðs
af því mikla fje, sem þarna mun
fást.
Ingvar Ilallgrímsson.
★
1 greininni um Sþróttagetrauna-
starfsemina í Noregi var lítið sem
ekkert minnst á hvemig heildar-
hagnaði af starfseminni í Noregi
hefur verið varið. Var mjer þó
kunnugt að hagnaðinum er skipt
milli íþrótta og vísinda. Um skipu
lag þessara mál, ef getraunastarf-
semi kemst á hjer á landi, er að
því er jeg best veit allt óákveðið.
En gleðilegt væri að hagnaðurinn
af starfseminni hjer yrði til skipt
anna, og að sem flest menningar-
og framfaramál nyti stuðnings frá
getraunastarfseminni.
A. St.
Hús í úthverli
bœjarins tii sölu
Nálægt strætisvagnaleið og verslun, — auk
þess 60 ferm. verkstæðishúsnæði á sama stað.
Nánari upplýsingar á skrifstofu minni.
ÓLAFUR ÞORGRÍMSSON hrl.
Austurstræti 14.
IUHU