Morgunblaðið - 23.12.1951, Síða 4

r 3T
MORGUNBLAÐIÐ
Sunnudagur 23. des. 1951' ^

QLkief jói!

(jtekhy /ói!
(jlekLcf jót!
Prjónasofan lllín h.j..
Skólavörðustig 18.
CjjíeSifec^ jót!
Samband ísl. samvinnufélaga.
(jíectil&j jóí!
gott og farsælt komandi ár.
Þökk fyrir viðskiftin á liðna árinu.
Verksmiðjan Toledo.
(jíe!ií&{j jói!
og farsælt komandi ár!
Flugfélag íslands h.f.

<
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
- s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
- s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
i
s
s
- s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
~ s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
- s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
„ s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
1
*
J
f
f
I
1
Cjte!ifej jót!
Reykhúsið,
Frystihúsið Ilerðubreið.
(jtetitej jóf!
og farsæls nýárs óska ég öllum nær og fjær.
Guðm. Gamalielsson.
Qtektey jól!
gott og farsælt nýár. Þökkum viðskiftin á liðna árinu.
Hamar h.f.
TRAUSTI litli hafði notið að-
fangadagskvöldsins vel og ætlaði
að fara að klifra upp í rúmið sitt
— hamingjusamur og dálítið
þreyttur — þegar hann allt í
einu tók eftir fallegu ábreið-
unni, sem var yfir rúminu hans.
„Á ég þessa ábreiðu, mamma?“
spurði hann. „Hvar fékkstu
hana?“
Mámma hans brosti og kvaðst
hafa keypt hana á bazar, en kon-
an, sem hafði gefið hana á baz-
arinn, sagðist hafa fundið ábreið-
una í garðinum sínum, en sjálf-
sagt var það tilbúin saga, og lík-
legast var að hún hafði saumað
hana sjálf. Trausti grúfði sig nið-
ur, eftir að mamma hans hafði
boðið honum góða nótt með
kossi og var brátt komin til
draumalanda sinna.
„Halló, halló!“ heyrði hann
sagt lágri röddu. Trausti leit í
kringum sig —■ og þarna fyrir
után gluggan kom harin auga á
lítinn álf með leiftrandi augu.
Þarna var hann að dansa í tungls
ljósinu.
„Komdu", sagði álfurinn litli,
„ég ætla að sýna þér dálítið“.
Trausti litli var ekki viss um,
hvort hann ætti að fara fram úr
rúminu sínu, en honum fannst
álfurinn litli svo glaðlegur og
hann brann af löngun - til þess
að taka þátt í einhverju æfin-
týri, svo hann klifraði fram úr
og sagði: „Ég er tilbúinn“.
„Ó, nei. Það ertu ekki“, sagði
Mói, en það hét álfurin. „Þú ert
svo stór, að ég get ekki borið
Trausti litli hlustaði á allt þetta
með ákafa. Honum' fannst sem
ugla er gat deplað augunum og
þótti bezt að fá sósu og baunir
væri næstum mannleg og hann
laut fram á við og hvíslaði í eyra
hr. Sperts: „Mér líkar vel við
þig“-
„Þakka þér fyrir“, sagði hr.
Spertur, „en þú mátt aldrei tala
við þann, sem við stýrið sit-
ur!“
Hvað varð
af krónunni?
ÞRÍR menn fengu inni á hótelí.
Herbergin þrjú kostuðu 10 kr.
hvert og afgreiðslumaðurinn tók
við 30 krónum. Daginn eftir
komst hann að því að hann hefði
krafizt of mikils og að hin rétta
leiga var 25 kr. fyrir herbergin.
Hann sendi lyftudrenginn til
mannanna með 5 krónurnar. En
drengurinn var elrki eins heiðar-
legur og hann hefði getað verið
og lét hvern mannanna hafa
krónu en stakk tveim krónum í
sinn vasa.
EN: Hver mannanna hafði nú
raunverulega greitt krón-
ur 9 í stað 10 króna. Það
gerir samtals 27 krónur.
Lyftudrengurinn tók 2
krómfr. Samtals 29 krón-
ur. Hvað varð um þessa
einu krónu sem munar?
þig“-
Hann blístraði og á sama auga-
bragði kom stór ugla fljúgandi.
Mói hvíslaði einhverju að ugl-
unni og Trausta fannst sem hann
drægist saman og yrði pínulítill.
Hann var ekkert hræddur en
spenr.tur. Uglan drap titlinga til
Móa og sagði: „Hvert?“
„Við viljum fljúga til Álfa-
larsds eins fljótt og hægt er“,
sagði hann.
Mói og Trausti hjálpuðu hvor
öðrúm til að komast upp á bak
uglunnar. Síðan var haldið af
stað; Þeir flugu yfir ótal hús og
yfir sveitina, þangað sem Trausti
hafði einu sinni farið með pabba
sínum og mömmu. í tunglskininu
sáu þau fyrir neðan sig langa
bugðótta silfurborða. Þetta voru
árnar, sagði Mói. Og áfram var
haldið í áttina til Álfalands.
Hr Spertur — það var uglan
— lét þá segja sér til um stytztu
leiðina. Hann virtist vera mjög
glaðlegur náungi en talaði aldrei
þegar hann var á ferðalagi. Hann
hugsaði fyrst og fremst um að
korna farþegum sínum á styttri
tíma til ákvörðunarstaðar en
nokkur hinna uglanna, sem önn-
uðust flutninga til Álfalands. Hr.
Spertur átti konu og þrjú iítil
börn, sem hann hugsaði mjög
vel um. Uppáhalds maturinn
hans var sósa og baunir, en þeg-
ar hann gat ekki náð í það lét
hann sér nægja brauðsneið með
sultu.
Sex sinnum einn-12
ÞAÐ telst engin þraut að skrifa
töluna 12. En þegar aðeins má
nota til þess tölustafinn 1 og það
ekki oftar né sjaldnar en 6 sinn-
um, kann það að verða mörgum
erfitt. Reynd þú!
(jlehílecj jól
lömin <jó(i!
ctn5
Mói glotti til Trausta. Þeii*
lækkuðu nú flugið og stuttu síð-.
ar lenti hr. Spertur. Trausti varð
undrandi er hann heyrði hanu
segja: „Fargjöldin takk“.
Mói rétti honum stóra hnetu
og þakkaði honum fyrir ferðina
og er þeir gengu á brott leit hr.
Spertur á Trausta, deplaði aug«
unum og sagði: „Mér líkar ogj
vel við þig og þegar þú ert til-
búinn til heimferðar, blistraðu
þá þrisvar'og ég skal koma þér
heim án endurgjalds.“
Trausti þakkaði honum vel fyr
ir og hélt síðan með Móa, sem
sagði að hr. Spertur mundi nú
fara með hnetuna til kaupmanns-
ins í Álfalandi og þar mundi hr.
Spertur fá fyrir hana stóran disk
fullan af sósu og baunum, sem
hann mundi síðan fara með heim
til konu og barna.
Eldspýniaþraulir '
Reyndu að mynda 5 þríhyrn-
inga með 10 eldspýtum.
Taktu brott 5 eldspýtur úr upp-
stillingunni, sem myndin sýnir,
þannig að eftir verði þó 3 fern-
ingar.
Reyndu að mynda 3 ferninga
með 4 heilum spýtum og 3 hálfum
Reyndu að mynda 2 þríhyrn- _
inga með 5 eldspýtum. .,
rro
™ @ ðJ*11 111 11
UJJ
Raðaðu upp 24 spýtum eins og
myndin sýnir. Þrautin er síðan að>
fækka hyrningunum 12 um 4 en
hreyfa má aðeins 4 spýtur.
Raðaðu spýtunum upp eins og
fyrir síðustu þraut og reyndu síð-
an að taka á brott 8 eldspýtur og
skilja hn efth' 2 ferninga,
Ia!nahringurinn
GETUR þú raðað tölunum frá
1—11 í hringina þannig að í hverj
um þremur er liggja í beinni línu
verði 18 þegar lagt er saman. Það
er ekki eins auðvelt eins og það
lítur út fyrir að vera.