Morgunblaðið - 23.12.1951, Page 5

Sunnudagur 23. des. 1951
MORGUNBLAÐIÐ
5 1
ícppiÉ
JJrctuóL
u
En Mói sagði að líklegt væri,
©ð hr. Spertur mundi stanza einu
sinni eða tvisvar á leiðinni til að
bragða á réttinum og vita hvort
jþað borgaði sig að fljúga með
hann heim. Ef til vill væri rétt-
Era að borða þetta þegar í stað
íDg láta konuna og börnin borða
forauð og sultu.
Þeir gengu nú upp á hæð eina
að litlu húsi er stóð á meðal
írjánna. Nú var morgun og í morg
unsólinr.i voru daggardroparnir
<eins og perlur á trjánum og blóm
tmum
„Hér á ég heima og nú verð
ég ávítaður; þú kemst að því
eftir stutta stund fyrir hvað það
«r“, sagði Mói.
Er þeir komu nær húsinu sáu
þeir gsmla konu. Hún átti svo
snörg börn, að hún vissi varla
Jivað hún átti að taka sér fyrir
\
hi
hendur og var því alltaf áhyggju
full á svip. Þegar hún kom auga
á Móa. hrópaði hún. „Nú já,
litli óþekktaranginn þinn, svo þú
hefur verið að flækjast um með
honum hr. Sperti, og ekki hugs-
að um að gera það sem þú áttir
að leysa af hendi — og hvar er
teppið hans Búa, litla bróður
þíns?“
,,Æ, vertu ekki vond. Það var
svo stórt og erfitt að bera það.
Ég hefi víst tínt því á fluginu".
Mói og bræður hans áttu eng-
an föður og urðu að vinna fyrir
sér sjálfir. Ási og Tumi unnu
því að tilbúningi mjög fallegra
töfrateppa, en Búi, sem var miklu
Geturðu svarað?
Strikaðu úr tvo stafi í sex stafa
orði þannig að eftir verði einn.
Hver er öruggasta leiðin til að
koma í veg fyrir að vatn renni
inn í húsið þitt.
Hvað er það, sem konur leita
að, en vonast þó til að finna
ekki.
Þú átt það, en vinir þínir nota
það þó miklu meira en þú, án
þess þó að fá það að láni,
kaupa það eða stela því.
Hversvegna getur aldrei rignt
í tvo daga samfleytt.
Hvað er það sem er þakið hol-
um og götum en heldur þó
vatni.
Hvað er það sem þú rýfur um
leið og þú nefnir það.
Svör eru á bls.' 9.
Nofckur skemmtlleg
HER eru nokkur skringileg veð-
Snál, sem gott getur verið að
leggja á minnið fyrir seinni
Síma._
( 1. Ég skal veðja við þig, að í
yasanum á ég pappírsmiða, sem
á eru skrifuð nokkur orð og að
iþennan miða vildir þú fúslega
yilja kaupa á 9 krónur. (Dragðu
JO króna seðil upp úr vasanum).
2. Ég skal veðja við þig að ég
á meiri peninga í vasa mínum en
þú, hversu mikið sem það kann
©ð vera. (Auðvitað. Hann á enga
peninga í þínum vasa).
' 3. Ég skal veðja við þig, að þú
getur ekki svarað fjórum spurn-
Sngum ranglega. (Spurðu hann
þriggja spurninga sem hann mun
igefa rangt svar við. Láttu síðan
sem þú sért að hugsa og spurðu
dálítið viðutan „Við skulum sjá..
það eru kompar þrjár er það
tekki?“, og hann mun segja „já“
(sem er rétt svar).
, 4. Ég skal veðja við þig að ég
get stungið fingrunum niður í
bola fullan af te, án þess að væta
hann. (Fylltu bolla af telaufi og
jrektu_ fingurinn ofan í hann).
5. Eg skal veðja við þig að ég
get staðið í minna en tommufjar-
lægð frá þér en samt munt þú
ekki geta snert mig. (Láttu hurð
[vera á milli ykkar).
6. Ég skal veðja að ég get verið
Undir yfirborði vatns í 3 mínútur.
'(Haltu vatnsglasi yfir höfði
þér).
krossgáfa
FULLORÐNA fólkið er alltaf að
rína í krossgátur, og tekst misjafn
lega. En hvernig væri að þið
reynduð vlð þessa litlu, sem hér
fylgir. Það er auðvitað 5 mínútna
krossgáta.
Skýringar: —1 húsdýr — 2 leik-
fang (telpna) — 3 bátur — 4 á
kisu — 5 skemmti sér — 6 hátíðin
— 7 það, sem öll börn þrá — 8
menntastofnunin — 9 tónverk —
10 á jurtum — 11 góð á bragðið
— 12 kvöld •— 13 sjór.
Hvernig yetur
þetta verii?
ÞAÐ eru tveir staðir á jarðar-
hnettinum sem eru í hásuður og
hánorður hvor frá öðrum. Fjar-
lægðin milli þeirra er nákvæm-
lega 10000 kílómetrar.
Ef þú flýgur stytztu leið frá
öðrum þeirra til hins, þá flýgur
þú 500 km í norður og 500 km í
suðurátt. Getur þú fundið út
hvaða staðir þetta eru?
, yngri. var sendur út til þess að
'selja þau. Og þar sem hann var
jfrá Álfalandi, gat liann eins og
jaðrir íbúar þess flogið. En í síð-
ustu ferðinni hafði hugur hans
jbeinzt frá fluginu og hann hafði
misst töfraábreiðuna, og af til-
jviljun féll það niður á Jörðina,
þar sem mennirnir búa og lenti
i einum garði þeirra.
Trausti litli horfði vonaraugum
á gömiu konuna. „Viltu fyrirgefa
Móa“, sagði hann. „Ég held að
!ég geti fundið teppið ykkar.“
,,Ha!“ sagði gamla konan. „Þú,
getur þú það. Og hvar heldur þú
að það sé?“
Þá sagði Trausti henni frá nýja
teppinu, sem mamma hans
hafði keypt handa honum, hvern
ig það hefði fundizt í garðinum
og hlyti því að vera ábreiðan,
sem Mói hafði misst. Og þó að
honum þætti teppið mjög fall-
egt mundi hann fúslega fá
mömmu sína til að skila því aft-
ur þegar í stað.
Áhyggjusvipur gömlu konunn-
ar hvarf eins og dögg fyrir sólu
og hún rétti hendur sínar til
Trausta. •
„Vinur minn“, sagði hún, ,,þú
ert sannarlega góður drengur og
við hér í Álfalapdi erum hreykin
af því að einn íbúa hinnar miklu
Jarðar, finr.st vinna okkar þess
virði að hafa hana í húsum sín-
um. Þigg þú því ábreiðuna og
þegar þú notar hana, þá munt
þú hugsa vel til okkar. I allar
rínar ábreiður saumuðu álfarnir
ævintýri sem flytja þá, er undir
þeim sofa til fegurstu drauma-
landa“.
Að svo mæltu kyssti hún
Trausta litla.
Mói var ánægður yfir hve vel
hann hafði sloppið úr þessari
kíípu og var að þakka Trausta
fyrir, er hann minntist þess, að
nú var kominn tími til þess fyr-
ir víh hans að halda heim. Hann
blístraði þrisvar og hr. Spertur
kom þegar í stað.
Þeir flugu hratt heimleiðis og
innar. stundar lenti hr. Spertur
á glugganum heima hjá Trausta.
„Ó, þetta var gott“, sagði hr.
Spertur.
„Áttu við ferðalagið“, spurði
Trausti
„Nei“, sagði Spertur. „Ég átti
við sósuna og baunirnar, sem
ég keypti fyrir hnetuna. En ég
lofaði að flytja þig heim endur-
gjaldslaust, svo ég fæ bará brauð
og sultu í kvöld. En það var
gaman að kynnast þér, vinur
sæll!
Hann deplaði augunum og blak
aði vængjunum til Trausta, sem
fann nú að hann var að fá aft-
ur sína eðlilegu stærð. Síðan
veifuðu Spertur og Mói til
Trausta og lofuðu að heimsækja
hann einhvern tíma síðar.
Hann var að hugsa um ævin-
týrið er hann heyrði að sagt
var: „Á fætur Syfjukollur" og
móðir hans stóð við rúmið og
togaði i eyra hans. Hann sagði
henni söguna um töfrateppið.
Iienni þótti það skemmtilegt og
sagði: „En hvað þetta var dá-
samlegur draumur, vinur“ — en
Trausti litli var alveg fullviss um
að þetta hafði ekki verið draum-
ur, heldur veruleikinn sjálfur.
íf
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
i
s
\
\
s
s
s
s
s
s
s
s
í-
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s'
s
s
s
V
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
S'
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
(
s
s
S'
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s,
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s -
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
S,
s
)
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s

ecj fo
4!
SoffíubúS.

eý fo
4!
Verslun Halla Þórarins h.f.
QLkLf jót.'!
leouecý jo\
yjýja ólóverhómicfjan h.j.
Bræðraborgarstíg 7.
ecj jo
4!
tra- og Skhrtgripaverslun

Magnúsar Ásmundssonar,
Ingqlfsstræti 3.
e9 f°
i!
Verilunin Vöxttir.
ecj fo
4!
Glerslípun og speglagerð
Péturs Péturssonar
Hafnarstræti 7.

Hafnarstræti 22.
9 /°
l!
'olótranmi
Kiartansgötu 1.
CjLkLcj jót!
I erslun Guðm. Guðjónssonar
Skólavörðustig 21
S
s
s
s
s
s
s
s
V
s
s
s
s
s
' s
*
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
i
s
i
- s
s
s
s
s
s
s
V
s
s
s
s
s
s
s
s
s
- s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s
s