Morgunblaðið - 22.02.1994, Síða 7

6 B
MORGUNBLAÐIÐ
ÍÞRÓTTIR
ÞRIÐJUDAGUR 22. gEBRUAR 1994
MORGUNBLAÐIÐ
IÞRÓTTIR
ÞRIÐJUDAGUR 22. FEBRUAR 1994
B 7
VETRAROLYMPIULEIKARNIR
■ KJETIL André Aamodt,
helsta von Norðamanna um gull-
verðlaun í alpagreinum á leikun-
um, sagði um árangur Banda-
ríkjamanna á leikunum nú að það
jákvæða við þetta væri að nú vita
Bandaríkjamenn að Noregur er
ekki höfuðborg Svíþjóðar!
„Bandaríski draumurinn hefur orð-
ið að veruleika hér í Noregi, en
nú er komið að okkur heimamönn-
um í alpagreinum," sagði Aamodt.
■ SVISSLENDINGAR hafa
ávallt átt mjög sterkt lið í bruni
kvenna á Ólympíuleikum, en nú
er því ekki fyrir að fara. Í bruni
kvenna á laugardaginn náði Heidi
Ziirbriggen besta árangri þeirra,
hafnaði í 22. sæti. Svissnesku
karlamir geta heldur ekki státað
sig af góðum árangri því besti
árangur þeirra hingað til er 10.
sæti í risasvigi. „Ég viðurkenni að
þessi árangur er slakur, en ég hef
trú á því að við náum að vinna til
verðlauna hér,“ sagði Erwin Ca-
vegns, landsliðsþjálfari Svisslend-
inga í bruni. En þess má geta að
Sviss hefur unnið til verðlauna í
alpagreinum á öllum Ólympíuleik-
um frá því 1968.
■ KATARINA Witt skauta-
drottning frá Þýskalandi segist
ekki komin_ á Ólympíuleikana til
að sigra. „Ég veit að ég er ekki
nægilega góð til að vinna til gull-
verðlauna. Ég er hér til að gera
mitt besta og síðan er að sjá hvað
það dugar langt,“ sagði Witt.
■ MIKIL aðsókn hefúr verið að
skautahlaupinu á leikunum sem
% fram fer í Víkingaskipinu í Hamri.
Á sunnudaginn fór fram 10.000
metra skautahlaup þar sem hetjan
Johann Olav Koss var meðal þátt-
takenda. Löngu var orðið uppselt
og voru miðaðar seldir á 2.500
krónur norskar (25.000 kr. ísl.) á
svartamarkaði, en rétt verð er 400
kr. norskar.
■ 1.800 rútur voru í fólksflutn-
ingum í Lillehammer og nágrenni
á laugardginn. Um 70.000 manns
voru á Birkebeinen þar sem skíða-
gangan fór fram og 10.000 i Hvíta-
fjalli þar sem brun kvenna var.
Áldrei hafa eins margir komið í
miðbæ Lillehammer, Storgatan,
eins og síðdegis á laugardaginn.
■ GEORGE McNeilly, sem er
íþróttafréttamaður á bandarísku
NBC sjónvarpsstöðinni, segir að
leikarnir í Lillehammer séu þeir
bestu sem hann hafi verið á.
„Vinnuaðstaðan er frábær og allt
skipulag til fyrirmyndar. Ég kem
sjálfur frá smábæ og þetta er eins
og að vera heima hjá sér og ég
held að það sama gildi um flesta
starfsbræður mína sem hér eru,“
sagði McNeiIly sem hefur séð um
lýsingar frá Super Bowl í Banda-
ríkjunum og vérið á mörgum
Ólympíuleikum, m.a. í Barcelona.
„Þetta eru bestu aðstæður sem
fréttamaður getur hugsað sér.“
■ SVÍUM hefur ekki vegnað vel
á leikunum til þessa. Karl Gústav,
Svíakonungur og Silvía drottning,
komu til Lillehammer á föstudag
til að hvetja landa sína til dáða.
Karl Gústav mætti á íshokkíleik-
inn milli Svía og Bandaríkjanna
á laugardagskvöld og gat fagnað
sigri; Svíar unnu 6:4.
I TÍU þúsund sjálfboðaliðar eru
að störfum við leikana. Þeir vinna
á vöktum og einu launin eru;
ánægjan, fæði og húsnæði og frítt
i lyftur. „Það er mikið ævintýri að
fá að taka þátt í þessu. Þó vinnu-
dagurinn sé oft langur er það þess
virði. Ég mun minnast þessa við-
burðar alla ævi,“ sagði einn sjálf-
boðaliðanna við Morgunblaðið.
Besta hlaup mitt
- sagði Koss eftir að hafa sett stórglæsilegt heimsmet í 10.000 m skautahlaupi
JOHANN Olav Koss, norski skautahlauparinn frábæri, skráði nafn
sitt stórum stöfum á spjöld sögunnar á sunnudaginn er hann
vann til þriðju gullverðlaunanna, og setti jafnframt þriðja heims-
met sitt í Lillehammer — nú í 10.000 m hlaupi. Aldrei fyrr hefur
nokkur afrekað að sigra í þremur greinum og setja um leið heims-
met í þeim öllum á sömu vetrarleikunum. Bandaríkjamaðurinn
Eric Heiden sigraði í öllum fimm hlaupagreinunum á leikunum í
Lake Placid árið 1980, en setti ekki heimsmet. Hvað metin varð-
ar er það aðeins Jevgení Grishin frá Sovétríkjunum sem kemst
nálægt Koss; hann setti heimsmet ítveimur greinum, 500 og
1.500 m haupi, sem hann sigraði í á Vetrarólympíuleikunum í
Cortina á ítalfu 1956.
Það var ótrúlegt að fylgjast með
Koss á svellinu í Víkingaskip-
inu í Hamar á sunnudag. Hraðinn á
honum var ótrúlegur og þegar upp
var staðið hafði hann bætt eigið
heimsmet um hvorki meira né minna
en 12,99 sekúndur. Þessi 25 ára
gamli læknanemi hljóp vegalengdina
nú á 13 mínútum, 30,55 sekúndum.
Koss byijaði hlaupið með ógnar-
hraða og þegar vegalengdin var
hálfnuð var hann nærri sjö sekúndum
undir millitíma sínum frá því hann
setti gamla metið. Og kappinn var
ekkert að slá af heldur jók hraðann
jafnt og þétt, vel studdur af 12.000
áhorfendum sem fylltu skautahöllina
glæsilegu. Koss sannaði svo ekki
Fæst ekki lendingarleyfi?
Eflaust verður vel tekið á móti flestum ef ekki öllum Ólympíuliðunum
þegar þau koma heim frá Lillehammer, en ekki er enn ljóst hvenær
Úkraínumenn komast heim.
„Við erum búnir að reyna í 14 daga að fá lendingarleyfi,“ var haft
eftir Rolf Lövström, talsmanni SAS flugfélagsins, en ætlunin er að félag-
ið fljúgi með 100 farþega — þar á meðal 37 manna hóp keppenda og
fararstjóra í Lillehammer — til Kiev 1. marz. „Við höfum sent hvert
skeytið á fætur öðru til Kiev,“ sagði hann, en enn hefur ekki borist svar.
Framtíðiner
björt hjá Daníel
- segir Bo Eriksson, landsliðsþjálfari
„DANÍEL á framtíðina fyrir sér sem göngumaður. Hann er dugleg-
ur að æfa, stundum kannski f ullákafur því hann vill sjá árangur
strax. Það tekur langan tíma að búa til afreksmann. En ef hann
heldur áfram á sömu braut getur hann orðið einn af 20 bestu í
heiminum eftir nokkur ár,“ sagði Svíinn Bo Eriksson, þjálfari,
aðspurður um framtíðarmöguleika Daníels ígöngubrautinni.
Hann segir að Daníel sé einn af
þeim efnilegri í Svíþjóð. „Það
eru ekki margir sem eru betri á þess-
um aldri í Svíþjóð. Hann hefur verið
að byggja upp úthaldið, æft mikið
þrek síðasta ár, en nú þarf hann að
fara að kafa dýpra í tæknina. Næsta
ár verður spennandi hjá honum.
Hann er mjög hraustur og er sjaldan
veikur öfugt við sænska göngumenn
sem eru mjög oft veikir. Hann er
áhugasamur og tilbúinn að leggja á
sig mikla vinnu. Ég hef mikla trú á
honum,“ sagði Eriksson.
„Ég er ánægður með árangur
hans í 10 og 30 kílómetrunum. Hann
var á undan þremur eða fjórum
Bandaríkjamönnum, undan Kanada-
mönnum og undan öllum Svisslend-
ingunum. Við verðum einnig að gá
að því að keppnin hér er mjög hörð.
Það má ekki eingöngu horfa á sæt-
in. Nú hafa nýjar þjóðir frá fyrrum
Sovétríkjunum komið inn og þar eru
margir góðir göngumenn. Það eru
því mun fleiri sem eru að beijast um
sætin frá 20 til 60 en áður. Ef frá
eru taldir bestu unglingar Norð-
manna, Svía og Finna eru ekki svo
margir sem eru betri en Daníel,"
sagði Eriksson.
Um gönguna á hjá Daníel á laug-
ardaginn sagði Eriksson; „Hann
sprengdi sig í byijun með því að
fara of hratt af stað. Hann ætlaði
sér um of. Þetta var ekki hans dag-
ur. Ég held að hann hafi átt góða
möguleika á að ganga sig upp um
15 sæti því tímamunurinn var innan
við 20 sekúndur," sagði þjálfarinn.
verður um villst að hann er besti
skautahlaupari sinnar tíðar á lengri
vegalengdum. „Ég vonaðist til að
bæta heimsmetið en mig dreymdi
aldrei um að ná svo góðum tíma.
Þetta er besta hlaup mitt frá upp-
hafí,“ sagði Koss fljótlega eftir að
hann kom í markið. „Menn upplifa
ekki nema einu sinni svona andrúms-
loft, svona gott svell og eru á sama
tíma sjálfir svona vel upplagðir.
Svellið var frábært."
Þrátt fyrir að menn eigi að geta
náð meira hraða á svellinu í Hamar
en víðast annars staðar náði Hollend-
ingurinn Bart Veldkamp, sem átti
Ólympíutitil að veija, einungis tíman-
um 13.56,73 mín.; um 26 sekúndum
lakari en meistarans, og fékk brons.
Það var svo landi Koss og félagi,
Kjell Storelid, sem fékk áhorfendur
til að rísa úr sætum í lok keppninnar
er hann hljóp á tímanum 13.49,26
og nældi sér þar með í önnur silfur-
verðlaun sín á leikunum. Var 18,70
sekúndum á eftir Koss, en það dugði.
„Ég er ekki viss um að ég geri
mér grein fyrir því hvað ég var að
afreka. Mér fannst ég ekki taka neitt
á fyrstu 12 hringina. Ég bara leið
áfram .. . þetta var frábært," sagði
Koss, og sagðist raunar hafa óttast
það í byijun hve hratt hann færi.
Enginn hefur unnið skautahlaup
á Ólympíuleikum með svo miklum
mun síðan Norðmaðurinn Hjaltar
Andersen sigraði í 10.000 m hlaupinu
í Ósló 1952 með 24,8 sek. mun. Það
var því vel við hæfi að Andersen
skyldi afhenda Koss gullverðlaúnin
á sunnudaginni
Líllehamme.rU'94
\
•op
Daníel Jakobsson í göngukeppn-
inni í Lillehammer. Hann byijaði mjög
vel á laugardag, en fór of geyst af
stað og missti taktinn.
Ætlaði að þagga niður
í neikvæðu fréttunum
- sagði Daníel Jakobsson sem fór of geyst af stað í 15 km göngunni
DANÍEL Jakobsson varð í 49. sæti í 15 km
göngu á Ólympíuleikunum á laugardaginn.
Hann var ræstur út númer 50 og byrjaði
gönguna mjög vel, var kominn í40. sæti
eftir 2 kflómetra enfór of hratt af stað og
missti niður taktinn. „Ég ætlaði mér kannski
full mikið — vildi reyna að þagga niður í
þessum neikvæðu fréttum sem ég hef verið
að fá að heiman. En ég var ekki vel upplagð-
ur, stifnaði upp eftir fyrstu brekkuna og
náði mér ekki á strik eftir það. Hugsaði þá
bara um að klára gönguna," sagði Daníel.
Rögnvaldur Ingþórsson hafnaði í 69. sæti
af 74 keppendum. „Ég var frekar þungur.
Nú ætla ég að fara heim til Svíþjóðar og
hvfla mig í faðmi fjölskyldunnar fram að 50
kílómetra göngunni á sunnudaginn," sagði
Rögnvaldur.
Það var frekar þungt hljóðið í
göngumönnunum, enda ekki
þeirra dagur. Þeir sögðust ekki
hafa verið með
nægilega gott
rennsli. Margir
runnu framúr þeim
niður brekkurnar,
en til að allt gangi upp þurfa skíð-
Valur B.
Jónatansson
skrifar frá
Lillehammer
Þriðja heimsmetinu fagnað
Reuter
JOHANN Olav Koss kemur fagnandi í markið eftir að hafa sett þriðja heimsmetið í jafn mörgum greinum; að þessu sinni var um að ræða 10.000 m hlaup þar sem
hann bætti eigið met um hvorki meira né minna en 12,99 sekúndur.
in að vera góð. Þeir eru þó báðir
staðráðnir í að gera betur í 50 km
göngunni á sunnudaginn.
_ Hvernig upplifir þú að keppa á
Ólympíuleikum. Er þetta eins og
þú áttir von á fyrirfram?
„Það sem kemur mér mest á
óvart hér á Ólympíuleikunum er
hve stórt þetta er í sniðum og
hvað íþróttamennirnir sjálfir
skipta litlu máli. Það eru sjón-
varpsstöðvarnar sem ráða ferðinni
því þar eru peningarnir. Eins og
þegar 30 km gangan fór fram var
farið fram á að fresta göngunni
vegna kulda, en það var ekki hægt
því ekki mátti breyta sjónvarps-
dagskránni. Við erum bara lítil peð
á taflborðinu hér,“ sagði Daníel.
Mjög ánægður
„Ertu ánægður með frammi-
stöðuna sem af er?
„Ég er mjög ánægður með 30
og 10 kílómetra göngurnar, en
ekki með lð km gönguna á laugar-
daginn. Ég var því svekktur eftir
að hafa gengið tvær mjög góðar
göngur. Tíu kílómetra gangan er
sú langbesta hjá mér á ferlinum.
Sætið segir ekki allt því það er
alls ekki slæmt að vera 2,4 mínút-
ur á eftir Birni Dæhlie og sá sem
var í 20. sæti var aðeins 40 sek-
úndum á undan mér.“
Er árangurinn þá eins og þú
reiknaðir sjálfur með?
„Já, það má segja það. Eftir
miklar framfarir síðustu þijú árin
mátti alveg búast við að þetta ár
yrði erfitt ár fyrir mig. Ekki síst
vegna þess að ég flutti mig frá
skólanum í Jerpen til Östersund. í
Jerpen fékk ég allt upp í hendurn-
ar og þurfti ekki að sjá um mat-
seld og húsverkin. Nú er ég einn
og þarf alfarið að sjá um mig sjálf-
ur og það er meira en að segja
það. Ég hef þó æft mjög mikið,
einu sinni til tvisvar á dag, og var
kannski kominn í ofþjálfun í jan-
úar. En ég tel mig þó í toppæfingu
núna, það sýna tvær fyrstu göng-
urnar.“
Leiður í vetur
Verður þú aldrei langþreyttur
af þessu mikla æfmgaálagi?
„Jú, ég hef verið frekar leiður
í vetur eða allt fram að sænska
meistaramótinu um miðjan janúar.
Mér fannst æfingarnar ekki ganga
nægilega vel í október og^ nóvem-
ber enda á nýjum stað. Ég gerði
mér kannski of miklar væntingar
strax í haust, en ég er á ákveðnum
tímamótum núna.“
Hver eru framtíðaráformin á
skíðunum, stefnir þú að því að
verða á meðal fremstu göngu-
manna heims?
„Já, hugurinn stefnir þangað.
Ég trúi því sjálfur að ég geti ver-
ið betri og finnst ég vera á réttri
leið — en geri mér grein fyrir því
að ég á margt eftir ólærf enn. Ég
æfði 570 tíma á síðasta ári og á
eftir að bæta æfingamagnið um
200 tíma áður en ég get farið að
vera á meðal þeirra bestu. Eftir
þijú ár er heimsmeistaramótið í
Þrándheimi og síðan Ólymjiíuleik-
ar árið eftir í Nagano. Ég held
að ég hafi möguleika á að vera á
meðal tíu bestu þar. En það þarf
líka stefnubreytingu og markvissa
stefnumörkum hjá ÍSÍ til gera
íþróttamönnum mögulegt að
stunda æfingar. Þetta er allt svo
laust í reipunum hjá okkur íslend-
ingum. Við erum of gamaldags,
vinnum sem áhugamenn en erum
að keppa við atvinnumenn. Hvern-
ig er hægt að búast við toppár-
angri?“
Erfitt að æfa einn
„Það er mjög erfitt fyrir mig
að æfa svona einn og það verður
að finna lausn á því í framtíðinni.
Annað hvort verður að halda úti
landsliði eða koma mér inn hjá
einhveiju öðru landsliði. Þetta er
alltaf spurning um peninga. Það
er ekki skilningur fyrir afreks-
mönnum í íþróttum á íslandi. Ég
tel að góður íþróttamaður og
kannski tónlistamaður sé besta
landkynning sem til er. Ef þú
spyrð Svía hvaða íslendinga hann
þekkir, þá veit hann að við eigum
konu sem forseta, Björk Guð-
mundsdóttir söngkonu, Einar Vil-
hjálmsson spjótkastara og gott
handboltalið. Yngra fólk hefur
ekki humynd um Halldór Laxnes
og ekki heldur hver Davíð Oddsson
er,“ sagði Daníel.
Koss og gullregnið — Norðmenn kunna að gleðjast
LILLEHAMMERBREF
„KOSS, Koss,“ hljómar hér á götum í Lillehammer. Norðmenn
kunna sér ekki læti yfir frábærri frammistöðu Johanns Olavs
Koss í skautahöllinni í Hamri. Hann er þjóðhetja eftir að hafa
unnið þrenn gullverðlaun og sett jafnmörg heimsmet.
Sigurganga Norðmanna á leik-
unum heldur áfram og ekkert
lát virðist á gullregninu. Það er
jafnvel þannig að
útlendingamir eru
farnir að örvænta
og segja þessa leika
ekki spennandi
lengur því heimamenn steli algjör-
lega senunni. Það er aðeins umræð-
Valur B.
Jónatansson
skrifar frá
Lillehammer
an um skautadrottninguna Tonyu
Harding sem fær einhveija umfjöll-
un fjölmiðla.
Islendingarnir hafa nú lokið
keppni í þremur göngugreinum af
ljórum og er árangur Daníels Jak-
obssonar vel viðunandi. Rögnvald-
ur Ingþórsson hefur hins vegar
verið með seinni skipunum að landi.
Það er ekki hægt annað en smit-
ast af sigurgleði Norðmanna. Þeir
kunna að gleðjast yfir glæstum
sigrum og allir sem verða vitni af
þessum glæsilegu íþróttamönnum
sem þeir tefla fram verða hug-
fangnir. Það er hreint ótrúlegt hve
þeir hafa staðið vel að öllu, fram-
kvæmd leikanna og umgjörðin er
nánast fullkomin. Meira að segja
veðrið er eins og það hefði verið
pantað sérstaklega hjá almættinu;
logn, heiðskírt og 15 stiga frost
alla keppnisdagana. Það var aðeins
á opnunarhátíðinni sem smá snjó-
drífa féll til jarðar svona rétt til að
fullkomna vetrarmyndina.
Við blaðamenn búum 20 kíló-
metra fyrir utan Lillehammer, uppi
á toppi Háfjalls í 1.000 metra hæð
yfir sjávarmáli. Rútuferðir eru á
15 mínútna fresti allan sólarhring-
inn að fréttamannamiðstöðinni í
Lillehammer, sem eru reyndar
tvær, önnur fyrir sjónvarp og hin
fyrir blaðamenn. Eins eru tíðar
rútuferðir frá fréttamannamiðstöð-
inni á hina ýmsu keppnisstaði;
Hamar, Gjövík, Hvítfjall, Háfjall,
Birkebenen og að ólympíustökk-
pallinum. Aðstaða fréttamanna er
til fyrirmyndar í alla staði. Hægt
er að kalia fram allar mögulegar
og ómögulegar upplýsingar á tölvu-
skjá og prenta þær út að vild. Efni
er hægt að senda á tölvum beint í
gegnum síma, maður rennir bara
Visa-kortinu í gegnum rauf á sí-
manum og sambandið er komið á.
Sjónvarpsskjáir eru upp um alla
veggi þar sem hægt er að fylgjast
með öllum viðburðum beint. Eins
er sérstök miðstöð fréttamanna á
hveijum keppnisstað.
Eftir rúmlega eitt ár ætlum við
Islendingar að halda heimsmeist-
arakeppni í handknattleik. Skipu-
leggjendur HM á íslandi ættu að
geta lært mikið af Norðmönnum
en til þess þyrftu þeir að vera á
staðnum til að nema. Það er mikil-
vægt að vinnuaðstaða fréttamanna
sé góð á svona stórmótum. Þó svo
að ég sé ekki að líkja Vetrarólymp-
íuleikunum við HM í handbolta á
íslandi eiga þessar íþróttahátíðir
það sameiginlegt að það þarf gott
skipulag og góða vinnuaðstöðu fyr-
ir fréttamenn. Ég á erfitt með að
sjá það í fljótu bragði að við íslend-
ingar getum boðið fréttamönnum
uppá þá aðstöðu sem til þarf.
Stemmning
Ég sá íshokkíleik rnilli Svía og
Bandaríkjamanna í Hákonarhöll á
laugardagskvöldið. Hingað til hef
ég ekki haft mikinn áhuga á ís-
hokkí, en skemmti mér konunglega
og á örugglega eftir að fara aftur.
Uppselt var á leikinn, um 10.000
manns, og stemmningin var gríðar-
leg. Þakið ætlaði nánast að lyftast
af höllinni, slíkur var hávaðinn þeg-
ar hamagangurinn var hvað mestur
við að koma pökknum í markið.
Svíar sigruðu 6:4 og það verðskuld-
að.
Ekki var minni stemmning í
kringum göngubrautina í 15 km
göngunni fyrr um daginn. Um 70
þúsund manns voru á svæðinu,
flestir að sjálfsögðu Norðmenn. Ég
hefði ekki trúað því að það væri
svona gaman að fylgjast með
göngu. Á svæðinu þar sem markið
er var búið að koma upp fjölmörg-
um sölutjöldum þar sem hægt var
að fá ýmsan varning sem tilheyrir
Ólympíuleikunum, barmmerki og
alls konar minjagripi. Hljómsveit
hélt upp stemmningunni fyrir gesti
og „tröll" og „álfar“ voru á svæð-
inu.
Norðmenn eru snillingar i að
setja upp aðstöðu fyrir áhorfendur
og gera þeim þannig mögulegt að
taka þátt í gleðinni, enda er skíða-
ganga þjóðaríþrótt þeirra. Fólk var
nánast með allri göngubrautinni í
skóginum. Það hafði með sér nesti
í bakpokanum sínum og naut úti-
verunnar og fegurðarinnar í ós-
nortinni náttúrunni. Um leið og
göngumennirnir fóru framhjá veif-
aði fólkið norska fánanum og söng
„Sigurinn er okkar“ svona rétt til
að undirstrika hvaðan það væri.
Sigurdur þjónar
kóngafölkinu
íslendingurinn Sigurður Garðarsson er
veitingastjóri á stærsta og fínasta hótelinu
í Lillehammer, Hótel Lillehammer þar seni
margt fyrirmennið gistir nú, en Sigurður
segir að það sé ekki nýtt fyrir sig að þjóna
háttsettu fólki. Hjá honum búa m.a. Al-
bert prins af Mónakó, spænsku konungs-
hjónin, Belgíukonungur auk norsku kon-
ungshjónanna. Á hótelinu búa einnig full-
trúar Alþjóða ólympíunefndarinnar, IOC,
með Juan Antonio Samaranch, forseta
IOC, í fararbroddi. Girðing er umhverfís
hótelið og ströng öryggisgæsla þar sem
enginn óviðkomandi fær aðgang. Nóttin í
eins manns herbergi á hótelinu kostar um
40 þúsund krónur íslenskar. Sigurður sagði
að Hillary Clinton, forsetafrú Bandaríkj-
anna, hefði pantað 17 herbergi fyrir sig
og fylgdarlið, en því miður; hótelið var
orðið full bókað.
Anna Björk aðstoðar
íslenska hópinn
Anna Björk Bjarnadóttir, sera býr I Ósló,
er túlkur og aðstoðarmaður íslenska
ólympíuliðsins. Eiginmaður Önnu Bjarkar
er Tómas Holton körfuknattleiksmaður
sem lék áður með Val. Hann leikur með
Amerud í norsku 1. deiidinni og á dögunum
tryggði liðið sér áframhaldandi veru í deild-
inni með því að sigra Asker 88:84 í fallbar-
áttuleik.
Þjálfarinn refsaði
Daníei og Rögnvaldi
Bo Eriksson, þjálfari íslensku göngu-
mannanna, var ekki ánægður með frammi-
stöðu Daníels og Rögnvalds í 15 km
göngunni á laugardaginn. Hann lét þá taka
út fyrirfram ákveðna reísingu — lét þá
ganga 5 kílómetra eftir keppnina. „Bo er
ákveðinn; hann refsaði okkur fyrir slaka
frammistöðu og það er ekkert við því að
segja. Hann veit það eins vel og við sjálfír
að við áttum að geta gert betur. Það eru
ekki alltaf jólin í þessu sporti," sagði Daní-
el.
Atvinnuleysisbætur
konunnar komu sér vel
Rögnvaldur Ingþórsson, sem býr í Sví-
þjóð, hefur ekki fengið eina einustu krónu
i styrk frá Skíðasambandi íslands eða
Ólympíunend íslands vegna undirbúnings
fyrir leikana. „Ég ijármagnaði æfingarnar
með atvinnuleysisstyrk eiginkonunnar. Ég
hef ekki fengið krónu af þeim peningum
sem Ólympíunefnd íslands hefur styrkt
Skíðasambandið vegna þátttöku í Ólymp-
íuleikunum. Strákarnir í alpagreinunum
fengu þó 250 þúsund á mann, þó svo að
sumir þeirra væru ekki einu sinni í landslið-
inu,“ sagði Rögnvaldur.
Bremsumaðurinn var
aðeins of þungur
Keppendur frá Jamaika vöktu mikla
athygli á leikunum í Calgary fyrir sex árum
er þeir veltu bobsleða sínum í rennunni
og þeyttust niður hana. Bobsleðasveit
Jamaíka var aftur dæmd úr leik á laugar-
dag en nú af annarri ástæðu; bremsumað-
urinn var of þungur. Keppendumir tveir
og sleðinn voru samtals 393,6 kg., en
mega ekki vega nema 390. Talsmaður
Jamaíkamanna sagði að þyngd bremsu-
mannsins væri mjög mismunandi; sveiflað-
ist til og frá um að allt að fimm kíló.
Öðruvísi gull
Ard Schenk, fararstjóri hollenska ólymp-
íuhópsins, færði Koss óvanaleg „gullverð-
laun“ eftir 10.000 m hlaupið á sunnudag:
gullbryddaða þverslaufu að gjöf.
IMorður-Kóreumenn
létu ekki sjá sig
Keppendur frá Norður Kóreu hafa ekki
látið sjá sig í Lillehammer en enginn veit
hvers vegna. Reiknað var með keppendum
þaðan í sprett-skautahlaupin, en einu verð-
laun landsins á Vetrarólympíuleikum unn-
ust einmitt í 500 m skautahlaupi kvenna
í Albertville fyrir tveimur árum, er Hwang
Ok-sil varð þriðja og fékk bronsið. Engar
ástæðar hafa verið gefnar fyrir því hvers
vegna Norður Kórea á ekki keppanda á
leikunum, en menn leiddu getum að því
að bágt efnahagsástand þjóðarinnar ætti
eflaust stóran þátt í því.