Skírnir - 01.01.1846, Síða 24

þetta sinn, einsög þeir eru vanir, helst foringjana
og höfuðsmennina 1 herli&i Kússa. Ilafði þó Wor-
onzow skipnÖ fori'ngjunura a& vera í dátabúníngi,
svo lítt voru þeir auðkcnnilegir nenia af því þeir
höfðu engar bvssur vopna. Fallbyssur Rússa voru
tii lítilla nota árnóti trjám og viðarköstum, svo
inikill fjöldi fell af Rússiim, meðan Tsjerkessar
aðeins mistu fáeina menii. Allt í'vrir það helt
Woronáow áfrain til Dargó, en er þeir komu þáng-
að, var Sjainýi búinn að kveikja í borginni, en
flvlja þaðau allt fémaett upp til fjalla. Sjálfur var
hann ineð sex þúsundir mannn í kleifum nokkur-
um fyrir ofan Dargó og skaut þaðan á Rússa.
Næsta dag sendu Rússar rúmar tvær þúsundir
inanna til aðflutiiinga i nálæga skóga og til þess
að veita stórri matarlest lið, sem þeir áttu von á
eptir sér. En ekki voru þeir komnir lángt út-
fyrir Dargó, fyrr enn Tsjerkessar hlupu þeira í
opna sköldu, með Sjamýl fremstan i flokki. ()ll-
um Tsjerkessum er bióðhefndin gjörb að skyldu;
og mega þeir ekki linna fyrr, en þeir liafa hefnt
vina sinn og ættingja; nú höfðu nokkrir menn fallið
af þeim seinustu dagaua, og æddu þeir þvi með
meiri ákafa enn fyrr að Rússum; varð mnður fyrir
hverri kúlu, meban á skotliribinni stóð; en brátt
varð úr því höggorrusta, þegar Sjamýl kom sjálfur
að með Myríðana, sein er herflokkur sjálfs lians og
cinvalaliðið úr öllum lier fjallbúanna. Leið þá ekki
á laungu, aðurenn barðaginn hallaðist á Rússa, og
varð mikið niannfall ámeðal þeirra; féllu þar 1300
manna af þeim.en fáir afSjamýls mönnum. þessutan
fengu Tsjerkessar eða Sirkasiumenu mikið herfáng,