Skírnir - 01.01.1846, Qupperneq 67

69
lag) og gekk þegar fjöldi manna inní {ia6; Svíar
og NorÖmenn voru velkomnir a& koma þar á mót
og fundi, þó ekki vaeri þeir félagslimir; sænskar
og norskar bækur voru keyptar, ræÖur haldnar í
félaginu þvíliks efnis, sem að augnamiði félagsins
lyti o. s. fr. Sömuleiðis var þar í fyrra safnað
bókagjöfum af íslenzkum, dönskum og sænskum
bókum handa Slesvikurmönnum, svo þeir hefði færi
á, að kyuna sér hin norrænu mál og visindi, sem
eigi kvað vera vanþörf á fyrir þá, þar skólakenns-
lan viða hvar í Slesvik fer fram á þýsku, og
prestarnir enda sumstaðar ’préðíka á þýsku fyrir
dönskum söfnuði. — Ekki leið heldur á laungu,
áður enn binar norðurlandaþjóðirnar, einkum Sviar
fóru að stofna lík félög; þykjast flestir, sem beía
skyn á þvílikt, vera sannfærðir um, a& norður-
lönd geti svo aðeins staðið hverri, sem er, af
hinum stórþjóðum norðurálfunnar á sporði, að
þær sé samhuga í öllum þeim efnum, sem þjóð-
erni þeirra snerta. Einsog von er til, voru það
cinkutn visindamennirnir, og þá hvað helst þeir
ýngstu meðal þeirra, það er að skilja stúdentar,
sera með mestu fjöri og fcginsemd tóku þessu
áformi. Var það til merkis, að í sumar var sóktu
fleiri htindruð sænskra og norskra stúdenta Dani
heiin, og var um það leiti mikil gleði og fögnuður
í Kaupmaunahöfn. Gestnnum var skipt niður á
búsetta menn í bænnm, sérílagi háskólakennaranna
og varð dvöl þeirra með því kostnaðarlaus, því
danskir stúdentar (o.fl.) skutu saman til að borga
allar lystisemdir og veitslur, sem í því skyni voru
haldnar. Einkum fór þó hátíðlega fram eitt kvöld,