Þjóðólfur - 27.11.1872, Síða 3

organslaetti, sálmrinn: «Um dauðann gef þú drottinn
mérn; að honum enduðum sté fram að kistunni
dómkirkjuprestr vor og flutti líkræðuna; að henni lok-
inni sté fram skáldið siraMatth. Jochumsson og flutti
aðra ræðu. J>á var sungið með organspili versið:
«Æ vöknumn, líkið svo borið undir viðvarandi
organslætti út úr kirkjunni af kennurum skólans,
en frá kirkjndyrnm upp aft sálarhlibi báru stúdentar og þeir
24 skdlasveinanna á misj og skiftust á jofnum hondum; aftr
frá sálarhlibinn til grafarinnar skólapiltarnir eiuir saman.
Jarí)6etningin sjálf fram fór nudir margröddubum söng sálms-
ins : „Allt eins og blómstrib eiua 1 — 5. v., og ab loknm :
„Softhann nú hör í fribi“, —J>ab var hvorttveggja, ab vebr var
her kyrt og spakt þenna dag, euda var líkfylgdin ein hin
mesta og fjólmennasta, sem hér getr verib framast von,
þegar fáir sem engir ern her 6taddir abkomandi. Jarbarfor-
in fram fór lika meb góbu ekipulagi, er fyrifram hafbi verib
velnibrlagt, er menu þó hafa mátt sakna her efrmtt og oft-
ast __ Prestaskólakennarinu sira Helgi Hálfdánarson hafbi
sett hinnm framlibna grafskrift, er var prentub.
— Haustvertíbin heflr til þessa verib sára flski-
litil gæftatreg yflr gjórvallan Faxaflóa og eins austanfjalls.
Um Mibfjörb og Hrútafjörb gæftatrekt en þó nokknr flskr.
Mokfiski um Austflrbi og hver fjörbr fullr fram nm lok f. m.
Um 12, —14 þ mán. genginn nægr fiskr inn í Eyafjörbmeb
sílferb og kolkrabba.
DÓMR YFIRDÓMSINS
í sökinni: «réttvísin, gegn Magnúsi Magnússyni o.
fl,i) (eðr í «tryppadráps-málinu» úr Yxnadalnum).
(Nibrlag frá bls. 15).
„Um ákærba Magm'is Magnússon er þab sannab, ab hann
rebi einn ölln um rekstr hrossanna á Víkingsdal, sem hon-
um ab Ö1ln var heimilt, ef ab hann ab óbru leyti hefbi hag-
ab rekstrinum forsvaranlega, en þab verbr meb engu móti
álitib, ab hann hafl svo gjört. Hann heflr ab vísu viljab láta
þab heita orbiti af tilviljnn, ab svo fórsern fór, er haun hafbi
farib villt í skarbinu, sem liggr frá Öxnadalsheibinni inu á
VfUingsdalinn, upp úr Grjótárdalnum; og þab gengr nærri
sannindum, ab haun hafl rött ab mæla nm þessa villn; en
tab liggr hins vegar beint fyrir, ab hann, undir eins og hami
eá ab hann var kominn út af röttiim vegi og í þærógöngnr,
ab hrossunnm, sem hann var ab reka, var hersýnilegr háski
kúinn, hefbi átt ab hverfa aftr meb þau, en þab er larigt frá
því hann gjöri þab, heldr klöngrast bann yflr skarbib meb
bau um ófærn, þar sem hrossunum ekki var stætt, og kemst
þau nibr i urbarkvos, sem huliu var snjó og stórgrýti
1,0 bvorti varb komist fram úr nó aftr, og þur sem engin
gra^tn (,j"rg Tar fyrir hrossin, skilr hrossin þar eftir á
snjófonn, 0g j,0r þv( vib, ab hann hafl ætlazt til, ab þau
bjargabi 6^r þa^a[) £ gr;;s nibr £ heibina, en játar þó jafu-
framt, ab hann jjag ohkert gætt ab því, hvort hrossin myndi
geta komizt upp (jr kvosiuni, þar sem þan ab öbrnm kosti
hlutu ab verba hnngrmorba. Hanu vitjar heldr okki nm
hrossin framar, og Voit því ekkert hvab nm þau er orbib,
þsr sem þó er hngsandi ab þeim hefbi orbib bjargab úr
þeirri sveltu, sem harm hafbi rekib þau í, ef hann hefbi í
tima vitjab nm þau, og séb, hveruig komib var. Uetta gjörir
hann þá fyrst ab herombil mánubi libnum, frá því ab hann
hafbi skilib vib hrossin í kvosinni, en þá er svo langt frá, ab
hann gjörirneitt til ab bjálpa þeim, sem enn lifbn eba stytta
kvalir þeirra, ab hann jafnvel þrætir vib leitarmann Sagaflrb-
inga, sem hann hittir á hoimleibinni, fyrir ab vita neitt tii
hrossanna. Af ólln því, sem þannig er komib fram í málinn,
virbist þab anbsætt, af) ákærbi Maguns Magnússon hafl hlot-
ib ab sjá fram á, ab hrossin aldrei royudi af sjálfsdábnm
komast bnrtu úr 6veltn þeirri, er hann þannig var búinn ab
koma þeim í, en ab þan myndi drepast þar úr hnngri eftir
langar kvalir, og ab ákærbi hafl seb þetta fyrir, styrkist enu
fremr af því, ab hanu á heiinleibinni bab mebrekstrarmann
sinn, ab segja ekki frá, hvert þeir hefbi rekib hrossiti, eins og
hann seinna bab hann, af því ab í óefni værikomib, ab segja,
afi þeir hefbi skilib vib hrossin þar sem þeim væri óhætt.
Yflrdómrinn fær því ekki betr seb, en ákærbi Magnús Magn-
líssou, meb þessu athæfl sínu, hafi erbib brotlegr í grimdar-
fullri og miskunarlausri mebferb á skepnnm, og ab hann þess
vegna ekki geti umflúif) þá hegningii, sem 299. gr. hegning-
arlagauna 25. Júrií 1869 leggr vib slíkum ódrengskap og
harbýfgi, og virbist heguingin þá hæfilega metin til 100 rd.
fésektar, er renni í landssjófinn".
„Hvab skababætr fyrir hin danbu hross snertir, heflr
undirdómariun frávísab kröfunni um þær, af þeirri ástæbu,
ab Magnús hafl þauu 26. Október 1870 geflb hlutabeigendum
skuldabréf meb vebi í eigum sínum, og þareb þessa skulda-
brefs ekki sé getib af eigendum hrossanna fyrir ankarétti
Skagafjarbaisýsiu þann 5. Desember s. á., þegar þeir kröfbust
skababótauna, heyri skababótakrafan undir sættanefud. En þar
sem skuldabréf þetta ekki er komifi fram í réttargjórbuuum
og því ekki verbr séb, hvernig þab er lagab, né heldr hvort
hlutababeigendr vissa af tilvern þess 5. Desember 1870, þegar
þeir kröffust skababótanna, er næst ab halda, afi þab hafl
aldrei komizt nema í heridr dómarans, og átt ef til viII ab
koma í stafinn fyrir sekvostration til tryggingar fyrir skaba-
bótum, ef til þesa kæmi, af> akæríii yrf)i dæmdr til ab borga
þær, og virfist því ekkert geta verif) því til fyrirstóbu, ab
dæma hlntabeigandi eigendum þær af þeim heimtubu skaba-
bætr meb þeirri upphæb, sem þeir hafa kraflzt, og gegn hverri
engiti mótmæli eru kornin fram, og ber þannig ab dæma hinn
ákærfia Magnús Magnússon til ab greiba þessar skababætr
réttum hlutabeigendum meb 397 rd. r. m.“
„Hvab málskostnab snertir, ber Magnúsi Magnússyni afi
borga hann, þar í iiiriiföldum máslfærslnlarinum til sóknara og
svaramauns vib yflrréttinu, 8 rd. til hvors þeirra nm sig,
ab tveim þribjungum, en einn þribjnngr þessa kostnabar, og
þarámebal málsvarnarlann til hins skipaba svaramanns hinna
áltærbu, Jónasar Signrbssonar og Jónasar Jónassonar fyrir
nndirréttinnm, 6 rd , virbist eiga ab borgast úr opinberum
sjóbi“.
„Rekstr og mebferb málsins fyrir nndirréttinnm hefir
verib slík, ab hún ekki gctr valdib ábyrgb. Vib laudsyflr-
réttinn hoflr sókn og vörn verib lögraæt".
„pví dæmist rétt at) vora:“
„Hinir ákærbu Jónas Sigurbsson og Jonas Jónasson eiga
fyrir sóknarans ákærum í máli þessu syknir ab vera. Akærbi
Magnús Magnússon á ab borga 100 rd. sekt til iandsjóbsins,
og þar ab auki skababætr til réttra eigenda hinna horföllnn
hrossa 397 rd. r tn. Svo borgar hann og þann af málinu
löglega leitaudi kostnab, og þar á mebal laun til sóknara og