Þjóðólfur - 27.05.1884, Qupperneq 3

79
greinarinnar um vínveitingar, drykkjuslark
og fundarhöld, sem «Nokkrir kjósendr» bera
fram, að verið hafi á heimili mínu þennan
dag, og er því fljótsvarað, að það eru helber
ósannindi; ég veit heldr eigi til, að heimili
mitt hafi nokkru sinni verið né sé þann dag
i dag kunnugt að neinni slíkri óreglu, og þá
heldr eigi þennan dag, enda væri mér hægt
að fá vitnisburði sveitunga minna í því efni,
e e0 áliti lygí »Nokkurra kjósenda# þess
V6r ósannr er framburðr «Nokk-
firiH iesencia,) um fundarhöldin og mann-
,ann’ sóm á að hafa verið hjá mér þenn-
þar Þvi Það er ^ að seSÍa> aó
i 0K1U e^n^r 7 mmn * stangli allan dag-
’ °o er það eigi mikið um lestatímann ;
°S hvað góðgjörðum þeim viðvíkr, sem þessir
^jemi fengu hjá mér, þá get ég sagt «Nokkr.
jós.« það, að það hefir hingað til ekki verið
S1pr minn, að auglýsa í opinberum blöðum,
P°tt eg gjöri manni, sem kemr á bæ minn,
g°tt, og mun ég því heldr eigi telja það hér
. » en á því get ég frætt þessa «Nokkra
jós.», aQ mun ingimundr á Eofabæ
a a tapað sýslunefndarmannstigninni fyrir
það vfn eða þær veitingar, sem veittar voru
heimili mínu þann dag.—Sjálfr reið ég til
P ngs með tveimr mönnum úr Alftaveri, er
sí astir komu allra, og af þinginu kom ég
einn heitn um nóttina. Ég get eigi verið
a elta nákvæmar hvern ósannindakrók
teðiar groinar, heldr læt ég mér nægja, að
lafa hér sett fram stutt og ljóslega ið
sanna. En hvað þessari orrahríð af öllum
vóraldarinnar nótnategundum viðvíkr, sem
essir « okkr. kjós.» klína aftan í enda
SðT vTtT’ Þá verða Þeir að fyrirgefa,
T 8 T1 hver lneinhagin er með því
skfi ekki fyndmna 1 því . ^ ð e„fAlf.
sagt of fyndið og of lært til þ J ^ ,h
alþyðumaðr geti metið það.
Eg skal svo láta þessa „Nokkr. kjós.»
vita, að ég mun eigi eftirleiðis virða ósannar
hatrsgreinir þeirra nemna svara, þótt é» í
þetta sinn hafi neyðzt til að sletta ósann-
lndum þeirra aftr á nasir þeim, til þeB8 þeim
yrði eigi trúað af utanhéraðsmönnum, sem
ókun
nir eru málavöxtum.
°g að endingu kveð ég þessa «Nokkkr.
kjós.» með maklegri fyrirlitningu, og vilóska
þeim þrens að skilnaði, ef þeir skyldu halda
áfram að geta af sér fleiri slík ritfóstr. í
fyrsta lagi, að næsta blaðagrein þeirra hafi
svo mikinn sannleik inni að halda, að þeir
þurfi ekki að fyrirverða sig fyrir, að láta
nöfn sín standa undir henni. í öðru lagi,
að þeim verði svo létt um hjartarætrnar,
þegar þeir næst ætla að verða fyndnir og
orðhepnir í ritum sínum, að einhver goti
skilið fyndni þeirra og lilcgið að henni, en
ekki verði lesið inilli línanna, eius og í
þetta sinni, hve kvalræðislega bágt in hreldu |
hjörtu þeirra hafi átt með að pínaúrsérj
þessum fyndnisglósum ; og í þriðja lagi, að
þeir tromfi ekki út alveg öllum sínum grall-
aranótum, því þá er svo hætt við að enginn
lofsöngr verði sunginn, þegar Ingimundr á
Eofabæ verðr næst kosinn í sýslunefnd.
Striind í Meðallandi 23. febr. 1884.
Einar Einarsson.
Ath. Hér með er útrætt um þetta mál í
«þjóðólfi». Bitstj.
Reylíjavik, 26. m»l
Brauðayeitingar. Saurbær f Eyja-
firði veittr 16. f. m. séra Jakobi Björnssyni
á Torfastöðum. — Staðr á Eeykjanesi 6.
maí séra Jóni Jónssyni á Söndum í Dýra-
firði. — Selvogsþing 10. maí séra Eggert
Sigfússyni á Klaustrhólum. — Hjaltastaðr
s. d. séra Stefáni Pétrssyni á Desjarmýri.—
Otrardalr 16. f. m. séra Einnboga Eúti
Magnússyni á Melgraseyri. — Hestr . . þ.
m. kand. theol. Arnóri þorlákssyni.
Lausn frá prestskap. séra G. þor-
valdi Stefánssyni í Hvammi í Norðrárdal,
sem fengið hafði Arnesskall, en gat eigi
komizt þangað heilsunnar vegna, veitt lausn
frá embætti 7. þ. m. — Pjórum dögum slð-
ar andaðist hann.
Prcstvígðr 18. þ. m. pórhallr Bjarn-
arson, kand. theol. til Eeykholts.
Lausn frá embætti er veitt í náð
sýslumanni Skagfirðinga, Eggerti Briem frá
1. ág. þ. á.
Umhoðsmaðr í þingeyraklaustrs um-
boði (sem tekið var af Eggerti Gunnarssyni)
skipaðr 21. f. m. Benidikt Blöndal dbrm. í
Hvammi.
Aflaleysið hélzt hér innan Flóa út
alla vertiðina. Síðustu viku hefir aflazt
nokkuð á lóðir þegar gefið hefir.
Seyðisfirði 21. apríl : Afli er hér
töluverðr nú ; þeir, sém róið hafa til fiskjar
hafá flestir hlaðið, og segja þeir að ýsa sé
nýgengin hingað að; er þvf heldr gott út-
lit með aflabrögð.— I Mjóafirði, Norðfirði og
Eeyðarfirði er sagðr mjög góðr afli. [Austri.]
Seyðisíirði, 10. þ. m., Afli mun
vera hér í Seyðisfirði, ef gæftir væri til að
leita hans. Hefir fyrirfarandi daga dálítið
aflazt hér inn á Kringlu af vænum þorski.—
Agætr síldarafli í.Eeyðarfirði; G. Jónasens
félag átti þar einn óupptekinn lás, er ætlað
var að í mundi vera 4—6000 tunnur; fleiri
félög hafa einnig aflað þar vel [Austri.]
«Austri» segir öndvegistíð á Austrlandi
til aprílloka. Telr vetrinn einhvern inn
bezta á Austrlandi. Um byrjun þ. m.
gjörði snjóáfelli á fjöll og rigning í bygð;
þá varð kvennmaðr úti á Eskifjarðarheiði.
«Austri» nefnir nú loksins fjdrkláðann
eystra. Kveðr nú hvergi kláðrvart, hyggr
kláðann útdauðan með niðrskurði þeim,
sem þegar var gerðr. Einnig getr hann um
að óþrifakláða hafi orðið vart á nokkrum
bæjum í Mývatnssveit, og »Fróði» s. d. segir
mikinn kláða kominn á nokkrar sauðkindr á
bæjum f Fnjóskadal, Eeykjadal og við Mý-
vatn. þykir líklegt, að sá kláði sé sótt-
næmr, því að í sjónauka hefir maur sézt í
kláðahrúðrinum.
Lagasyiljun. Lögum um stofnun
landsskóla og lögum um kosningu presta
er synjað staðfestingar.
Strandferðaskipið „Thyra“ kom
hingað f fyrra morgun norðan um land. Sá
hvergi ís.
Látinn er f Ameríku fónathan
Pétrsson frá Eyðum, háaldraðr maðr; var
jafnan talinn merkisbóndi og var vafalaust
með efnuðust mönnum á Austriandi, er hann
fór vestr.
Bankamálið.
Eftir Birík Magnússon, M. A.
l’rivatbanki eða landsbanki?
[Bankamálið í efri deild.]
I.
Eins og kunnugt er, var bankamálinu
hreyft í efri deild á sfðasta þingi. Frum-
varpið hafa menn í þingtíðindunum, og er
þarfleysa að færa það hér inn. Enda er
það ekki, að svo komnu máli, aðal-umtals-
efni mitt; heldr mótbárur inna svo nefndu
»bankafróðu«, sem sumir þingmenn voru á
báðum áttum um að ljá fylgi sitt. Verði að
þessum mótbárum lýst svo, með órækum
rökum heilbrigðrar skynsemi, að hverjum er
»hefir skynsemina til réttrar yfirvegunar«,
skiljist, að þær styðjist við hugarburð einn,
en ekki eðli hlutarins, þá er þó, að minsta
kosti, nokkuð unnið, og málinu heldr þok-
að í áttina en íir henni.
Ég verð að biðja lesendr að setja það vél
á sig, og koma því glögglega fyrir sig, að
málið, sem hér er um að ræða, er þetta: —
H v e r n i g v e r ð r b œ t t ú r p e n-
i 11 gacklu landsins s v 0 , a ð
l a n d i v e r ð i t i l h agsceldar.
Og ég tek það hér upp aftr, sem ég lagði
ríka áherzlu á í upphafi þessa máls, og bið
menn að gjöra sér það atriðisorð vel ljóst:
— að úr peningaeklunni bætir engin fjár-
stofnun til neinnar hlítar nema sú, sem
veitir inni brýnu þörf (demand) greiðasta
úrlausn (supply). A þessum grundvelli ein-
um og engum öðrum verða þær ráðstafanir
að vera bygðar, sem leitt fá þetta mál til
farsællegra lykta.