Þjóðólfur - 07.02.1890, Qupperneq 4

28
amir í Lundúnaborg hafa undir, kosti 47„ miljðn
króna.
— Meir en 28 miljónir manna komu á sýning-
una í París i sumar.
AUGLÝSINGAR
í samfeldu máli meö smáletri kosta 2 a. (þakkaráv. 3 a.,
hvert orð 15 stafa frekast: með öðru letri eða setning)
1 kr. fyrir þumlung dálks-lengdar. Borgun út í hönd.
Árni í»orvardarson & Joh. Jensen:
Bókbandsverkstofa
Bankastræti 12. (Hús JónsÓlafss. alþm.).
Arinbj. Sveinbjarnarson:
Bókbandsverkstofa.
-3 2 LAUGAVEG 2.
tO ________________________
Skósmíöaverkstæði
Og
leðurverslun
Björns Kristjánssonar
g er í VESTURGÖTU nr. 4.
Til salg.
Kutter, Surprise. 27 Tons Eegister.
Bygget 1862 af Eg. Kobberforhudet.
Serdeles velsejlende.
M. C. Restorff & Sönner.
Thorshavn.
Færöerne. g
Hús til sölu eða leigu!
Húsið nr. 7 i Gijótagötu fæst til kaups eða
leigu eptir 14. maí þ. á. Lysthafendar snúi sjer
til undirritaðs.
Magnús Ólafsson [trjesmiður]. g
M. Johannessen
10 Aðalstræti 10
hefur þcssar vörur að selja með besta
verði móti peningum:
Kaffl, exportskaffl, kandís, melís, púðursykur,
sveskjur, rúsínur, fíkjur, epli, appelsínur,
chocolade.
Kex og kaffibrauð frá 40 a. til 1,20 pd.
Brauð í mál-dóBum frá 70 a. til 2 kr. stykkið.
Brauðkassar tómir úr blikki.
Sveitserostur, Mysostur.
7i Rís, rísmjöl, sago, semoule.
Stivelse, sennep, súpujurtir.
Niðursoðinn áll, brísling í krapt og olíu, reykt og
ðreykt. Anchovis í 7i °S 7a dósum.
Rulla, rjól, reyktóbak, sprit, brennivín.
Kristjaniu bjór.
Grænsápa, handsápa, ausur.
Rúgmjöl, sjóhattar, önglar, handvagnar.
Blundur, millumverk, flöjelsbönd, silkibönd.
Elastisk bönd. Víravirki.
White saumavjelar (Peerless) með olíu
og 4 nálum. 3
Til leigu
fást á næstkomandi sumri 4 eða 6 herbergi fyrir
familíu í Lækjargötu hjer í bænum. Ritstjóri vís-
ar á leigjandann. 3
T7TTATT1TTD 1 st1i<lentabelaginu laugardagskvöldið
rUJNUUn 8- febr- kl- 87*. — Sigurður Briem
heldur fyrirlestur um sósíalista. — Umræður á
eptir. 77
Jöröin Hafursstaðir
í Vindhælishreppi í Húnavatnssýslu, 11?0 hundruð
að dýrleika, fæst til kaups með mjóg góðu
verði. Lysthafendur snúi sjer til undirritaðs.
Skagaströnd, 4. jan. 1890.
Andrjes trnason. 3
TÖFEAGRIPIR
og verkfæri til að fram"
leiða þokumyndir.
Nýir gripir mjög merkilegir. Nákvæm lýsing,
svo að eptir henni má þegar framkvæma ótrú-
legustu töfrabrögð. Verðlistar sendast ðkeypis.
Pantanir sendast til íslands kostnaðarlanst fyrir
þá, sem panta.
Kjöbenhavn.
Richard Beber,
Maður, sem getur talað ensku, frakknesku og
dönsku, óskar að fá atvinnu við verslun,
kennslu eða helst skrifstofustörf. Ritstjóri vísar á
Skrifstofa fyrir almenning.
10 Kirkjustræti 10
opin livern rúmhelgan dag kl. 4—5 e. h. »
Leiðarvísir til lífsáhyrgðar fæst ókeypis
hjá ritstjórunum og hjá dr. med. J. Jónassen, sem
einnig gefur þeim, sem vilja tryggja líf sitt, allar
nauðsynlegar upplýsingar. gg
Eigandi og ábyrg&armaöur:
ÞORLEIFUR JÓNSSON, cand. pM. .
Skrifstofa: í Bankastræti nr. 3.
Prentsm. Sigf. Eymundssonar.
18
Á ferðum mínum með svertingjunum lærði jeg æ
hetur og betur að þekkja þá, og skal jeg nú segja ýms-
ar sögur af þeim.
V. kapítuli.
Svertingjaflokkarnir. — Felmtur. — Kolle! mal! — Mami heyrir líka —
Borbobi. — Bumerang og nolla-nolla. — Talgoro, talgoro! —
Svarta löggæsluliðið.
Ástralíu-svertingjar greinast í geysimarga smáflokka.
Pessir fiokkar hata hverjir aðra og herja hverjir á aðra,
til þess að afla sjer herfangs; þeir taka að herfangi
konur, til þess að halda þeim hjá sjer, en þeir hertaka
Iíka menn, til þess að slátra þeim og jeta. Þegar kvelda
tekur, fer Ástralíu-svertinginn að verða órólegur; hann
býst við, að nágrannar sínir muni ráða á sig. Það er
ekki að kynja, þótt hann hrökkvi upp við hvernskark-
ala, og þótt hann gangi ekki óhræddur til hvílu, því að
á hverri nóttu getur hrnn búist við, að sjer verði slátr-
að og hann jetinn upp.j ’ÁsSH
Jeg hef opt sjeð þennan felmtur svertingjanna, og þá
hef jeg stundum gengið út úr hreysi mínu og hleypt af
smábyssu minni í næturmyrkrinu og næturkyrðinni.
Engin árás hefur þá verið gjörð á oss, og jeg get ekki
neitað því, að þá hef jeg glöggt fundið til þeirra yfir-
burða, að vera hvítur maður en ekki svertingi; með
19
smábissuskotum einum saman hef jeg eytt felmtrinum
hjá nokkrum tugum svertingja, og ef til vill fælt jafn-
marga svertingja frá því að ráða á óvini sína.
Þannig var það eitt kveld, er jeg var með mörgum
svertingjum og við höfðum sest að í tveim hópum við
dalverpi eitt lítið, sinn hópurinn hvorumegin við dal-
verpið, að þeir, sem hinu megin voru, kölluðu til okkar
að þeir heyrðu fjandmennina læðast í grasinu rjett hjá
okkur. Þegar svertingjarnir, sem hjá mjer voru, heyrðu
það, spruttu þeir upp og sögðu: „kolle! mal!“ (þei, þei!
maður!). Jeg var orðínn svo vanur við þess konar
felmtur hjá þeim á kveldin, að jeg gaf engan gaum
að þessu; en litlu seinna heyrðist mjer þó mannamál;
óðara en jeg sagði mönnum mínum frá því, kölluðu þeir
yflr til hinna: „Mami* heyrir líka!“ Eptir það var
stundarkorn steinþögn, svo mikil, að það hefði mátt
heyra laufblað falla til jarðar. Jeg hjelt þá, að það,
sem mjer hefði heyrst vera mannamál, væri ekkert ann-
að en að tvö trje nugguðust saman í kvoldgolunni;
þetta var þegar sagt til þeírra, sem hinu megin voru.
En þeir urðu ekki afhræddir við það, heldur kváðust
stöðugt heyra mannamál og úr þeim hópnum komu karl-
*] Mami, sem }>ýðir mikill maður, kölluðu svertingjarnir við Her-
bertá foringjana fyrir svarta lögregluliðinu, sem síðar verður nefnt;
þeir kölluðu mig þannig veglegasta nafni, sem þeir þekktu.