Þjóðólfur - 27.02.1891, Síða 4

40
Jjví selt allt að helmingi ]iess öðrum íslenskum
kaupmönnum. Hefur það að líkindum verið selt á
íslandi, þó hvergi nema í Breiðafjarðareyjum hafi
verið kvartað yfir þvi í blöðunum11.
AUGLÝSINGAR
í samfeldu máli meö smáletri kosta 2 a. (þakkaráv. 3 a.
hvert orð 15 stafa frekast; meö ööru letri eða setning,
1 kr. fyrir þumlung dálks-lengdar. Borgun út í hönd.
Fundur í Stúdentafjelaginu annað kveld
(28. febr.) kl. 8V2. 57
Sjfjiricnn l Bestu vatnsstígvjel (knjehá) fást
keypt með góðu verði. Bitstj. vísar á. 58
E n s k a.
Byrjendur geta fengið góða keunslu í ensku.
Bitstj. visar á. 59
Stórt borð óskasf til láns eða kaups nti þeg-
ar. Bitstj. vísar á. 60
JLítill ofn óskast til láns. Menn smúi sjer
til ritstj. Þjóðólfs. 61
Bókbindarasveinn og efnilegur
drengur verður tekinn við bókband hjá undir-
skrifuðum í Lækjargötu nr. 4.
62 M. J. C. Jensen.
Seldar óskilakindur í Grafningshreppi haust-
iö 1890.
1. Hvítt gimbrarlamb, mark: gat hægra; sýlt,
gat vinstra.
2. Hvítt gimbrarlamb, mark: hamarskorið h.; stúf-
rifað v.
3. Hvítt gimbrarlamb, mark: blaðstýft apt. h.
4. Hvítt geldingslamb, mark: sneiðrifað fr. (illa
gerð), biti apt. h.; stúfrifað v.
Þeir, sem sanna eignarrjett sinn á ofanskrifuð-
um kindum fyrir 31. júlí þ. á., fá andviröi þeirra,
að frádregnum kostnaði.
Úlfljótsvatni 31. janúar 1891.
64 fiíuðrn. Magnússon.
Fjármark Þórólfs Bjarnasonar að Fögrueyri
í Fáskrúðsfjarðarhreppi er: stýft hægra, blaðstýft
apt. vinstra. 65
Á næstk. vori (1891) óskast til kaups:
10—50 ær, með lömbum.
5—20 hross (á öllum aldri, eða 5—10
vetra).
3— 6 kýr, geldmjólkar, og sem bera frá
1. apríl til 21. júní.
10—40 hestar af vænum bandreypum.
10—50 pd. af íslenskn nautsleðri.
Borgun í peningum út í hönd. Á kaup-
anda vísar:
66] Guðjón Vigfússon í Klausturhólum
Eigandi og ábyrgfiarmaöur:
ÞOELEIFUB JÓNSSON, cand. phil.
Skrifstofa: í Bankastræti nr. 3.
Fj elagsprentsmiöj an.
See her.M
Bogbinderiet Lækjargötu Nr. 4.
Böger indbindes solidt, smagfuldt i alle Udstyrelser til billige Priser. Bro-
derier monteres, Landkorte opklæbes paa Lærred og Pap og lakeres.
Större Værker laves betydelig billigere end enkelt arbeide.
Forfattere og Forlæggere
anbefales solide og smagfulde Komponerede Bind i alle CJdstyrelser, hvilket jeg ser
mig i Stand til at indbinde til Udlandets enormt biltige Priser, med G-aranti for Rig-
tigheden med henhold af Islandske Bogstaver.
Bemœrk fölgende Priser for Partiarbeide dog ikke under 100 Exempl.: Omslags-
arbeide indheftes og sættes i Omslag fra 18 til 25 Öre 100 Ark. Kartonerinq af
Böger 7 til 30 Kr. 100 Expl. Tndbinding i Stifhefte med Shirtingsryg fra 5 til
20 Kr. 100 Expl. Indbinding i Papbind med Hjörner og Ryg af Shirting fra 8 til
30 Kr. 100 Expl.
fi3 Mart. Joh. Chr. Jensen.
42
öðru til að bera nokkuð að því, sem best er og göfug-
ast í eðlisfari manna.
Einu sinni áðum vjer hjá þorpi einu, sem heitir
Mutara. íbúarnir komu þegar, til þess að selja oss
korn, hunang, flsk, hænsni o. fl. En Súdansmenn vorir
fóru af sjálfsdáðum inn í þorpið og tóku þegar að ræna
og rupla, þrátt fyrir það, að jeg hafði stranglega hann-
að slikt. íbúarnir mótmæltu því, en í staðinn fyrir að
svara þeim, hlóð einn af Súdansmönnnum. Talhel-Mulla,
byssu sína og skaut einn af íbúunum til bana og særði
tvo aðra. íbúarnir skildu, sem von var, ekki í þessu
ofbeldi og sendu 50 manns til mín til að spyrjast fyrir
um þetta. Jeg ljet rannsaka þetta og þegar jeg liafði
fengið að vita, að það var satt, ljet jeg kalla saman
alla menn vora og sagði þorpsbúunum að leita að saka-
dólgnum og benda á hann Eptir nokkra leit bentu 5
þeirra á Talhel-Mulla; fjelagi hans sagði mjer þá frá
öllu saman. Jeg sneri mjer þá til þorpsbúanna og
mælti: „Takið við þessum manni, hann er yðar eign,
en ef þjer viljið selja liann fyrir uxa, vefnaðarvöru,
tvinna eða perlur, þá vil jeg kaupa hann“.
„Nei, nei vjer seljum ekki menn vora; vjer viljum
ekki láta hann fyrir 100 uxa“.
„En hvað stoðar ykkur það, þótt þjer úthellið blóði
hans? Þjer getið ekki jetið hann og hann vill ekki
43
vinna fyrir yður. Takið heldur við 5 uxum fyrir
hann“.
Nei, nei, vjer viljum sjálfir halda lionum, því að
hann hefir drepið merkan mann í þorpi voru og aðrir
deyja ef til vill líka. Vjer viljum taka hann með
oss“.
„Jæja, þá það; takið hann þá; hann er yðar eign
og hefur ekki rjett til að vera lengur lijá oss“.
Þeir fóru burt með hann og vjer fengum aldrei að
vita, hvað þeir gerðu við hann.
Eptir það kom lítið sögulegt fyrir, þangað til vjer
komum til aðsetursstaðar enskra kristniboðara. Foringi
þeirra hjet Mackay og hafði dvalið þar i 12 ár; hann
tók oss tveim höndnm. Þar vóru allgóð húsakynni.
Mjer var boðið inn í herbergi eitt; á einni hlið þess
var liver hyllan við aðra, allar fullar af ágætum bókum. Jeg
sá skjótt að innan um svo margar bækur, svo mörg
hörn, eins og þar voru og svo mörg störf, gat Mackay
aldrei leiðst að vera þar. í fyrsta sinni eptir 30 mán-
aða tíma fjekk jeg verulega gott brauð og smjör og
drakk kaffl, eins og jeg væri kominn til Evrópu.
Frá 28. ágúst til 17. sept. hjeldum vjer þar kyrru
fyrir, fangum góða aðhlynningu og vel tilbúinn mat, svo
vjer söfnuðum nýjum kröptum, og dvölin þar hafði yfir
höfuð hin bestu áhrif á oss.
j