Norðri - 30.04.1859, Síða 2

42
mörkn, og kemiir þaS líklega af því, a& brjef-
skiptavinuv vor erlendis hetir sent brjef sitt og
biöb nieb RacheL, skipi Gubmanns kaupmanns,
sem átti aö fara mjög snemma á staS hingaÖ til
Akureyrar, og hefur hann því búizt viÖ, aö oss
kæmi þaö fyr til handa, heldur en pústur gæti
komií) ab sunnan, en nú banna ísar allar skipa-
feríir hingab til Norburlands enn sem komib er.
þab sem vjer því getum sagt af útiendum frjett-
um ab þessu sinni verbur næsta stutt og úfull-
komib. Veturinn í Danmörku hefir verib allt öbru»
vísi en hjá oss. þar hafa gengib blíbur og þurr-
viöri, og er oss skrifab, aÖ vetur hafi þar verib
eins og heldur svalt surnar hjer. Nú hafakaup-
menn vorir selt vörur sínar miklu betur en hib
fyrra áriÖ og því öll líkindi til aÖ hærra verb
■verÖi á íslenzkum varningi og meiri keppni nm
Iiann en í fyrra. Islenzkar vörur hafa verib seldar:
Hvít uII á Englandi 133 rd., í Kaupmanna-
höfn 130 rd.
Lýsi 28|-— 32 rd. (en var úíselt aÖ mestu).
Tólg 21J — 28 sk. pd. eptir gæbum.
Æbardún 29 — 30 mörk fyrir pnndib.
Um söluna á kjöti sem hjeÖan fór Iiöfu.m vjer
ekkcrt heyrt, en þab mun þó hafa selzt meb litl-
um hag; prjónasaumnr lá allur eba mestur óseld-
nr og varb ekki seldur.
Verbib á útlendum vörum er oss skrifab
þannig:
þurrkuöur rúgur 6 rd. 16 sk.
Daunir . . 7|—8 rd.
Bankabygg 1\ — 7%-
Mjöl........ „ 48 sk. fyrir I.p.
Brennuvín . . . 12—13 sk. potturinn.
Sykur 17—20 sk. pundib.
lvaffi 20—22 sk. —
Tóbak 8 sk. ódýrara en í fyrra pundib.
Ýmsar fieiri breytingar liafa án efa orbiÖ um
verzlunarmenn, en þab teljum vjer helzt, ab Thóm-
as kaupmaÖur Thomsen hefur selt verzlunarstaÖ
sinn á Seybisfiröi, fyrir hjerumbil 5000 rd., enskum
kaupmanni einhverjura, sem ætlar ab byrja þar
verzlun. Thomsen hefur lengi bætt verzluri aust-
anlands og fer hann hjeban meb góbum] orbstír
fyrir verzlun sína. I orÖi er, ab hann nnini þó
koma til Austurlands í sumar lausakaupmanns-
ferb. Annar alþekktur og veikynntur Iausakaup-
mabur hjer á Norburlandi Christian ílansen, sem
nú um nokkur ár liefir verib í þjónustu Örum &
Wulífs, er uú faiinn frá þcim og kemur' hingab
noröur sem lausakaupmabur fyrir hinn sama enska
kaupmann, er keypt hefur verzlunarstab Thom-
sens, og á hann lijer efiaust von margra skipta-
vina. Líka er von hingab til NorÖurlands á Steineke
sem lausakattpmanni og þingeyingar fá aptur
Ilöcpfner á Ilúsavík. Ileyrt liöfum vjer aö fleiri
muni koma, en ekki kunnum vjer ab nafngreina þá.
þó ab þab nú virbist þannig, ab kaupmenn
vorir ab minnsta kosti muni vera búnir ab ná
sjer aptur eptir óhag þann er þeir hafa bebib af
verzlunarneybinni í fyrra vetur, þá mun þó gjald-
traustiÖ manna á milii engan veginn svo traust
sem þab ábnr var, og líka er nokkub ófribvæn-
legt um þessar mundir í Norburálfu, og allir vita
hve mikinn hnekki og örbugleika stríb og styrjiild
gjörir verzluninni. þab erö nel'nilega u® þetta
leyti miklar deilur meb Frökkum og Austuríkis-
mönnum. Hefir jafnan veriÖ grunnt á því góba
milli þeirra síban Napóleon 3. kom til ríkis á
Frakklandi. Austurríkismenn eiga nú som stend-
ur LangbarÖaland á efri hluta Italíu, siÖan Napó-
leon rnikli var tekinn af ríkjum; hafa þau lönd,
og yíirráb á Itaiíu um iangan aldur verib keppi-
kefli milli Frakka og þýbverskra þjóba. Aust-
urríkismenn hafa jafnan sýnt nágrnnnum sínum
smákonungum og höfbingjum á Italíu mikinn yf-
irgang, og er þab fyrst nú á seinni tímum, ept-
ir ab Sardiníuríkib vestanvert á efri h'uta Ítalíu
tólc aÖ þroskast og haida fjelagskap við hin vest-
Isegu ríki Frakkland og England, ab nokkur fyr-
irstaba hefir orbib þar fyrir ágangi þeirra. Viktor
konungur Emanúel í Sardiníu, sem tók þátDí
stríbinu gegn Rússum meb vesturlandaþjóbum
hefir lengi verib hinn mesti óvin Austnrríkis, því
hann hefir vel vitab, aÖ þaban var mest hætta búin
hinni ungu frjálslegu stjórn, er liann hefir í ríki
sínn. Ilann befir í vetur gipt dóttur sína Na-
póleon keisarafrænda, er hingab kom til lands
sumarib 1856, og er mælt ab Frakkakeisari hafi
bundizt í því vib Sardiníu konung ab hnekkja
yfirgangi Austurríkismanna þar í landi, og hefir
krafizt þess, ab þeir drægi setulib þab, er þeir
hafa um hríb haldib í sumum norburfylkjum I-
talíu, út úr löndunum. En Austurríkismönnum
hefir nú ekki þótt Napóleon farast, ab gjöra slík-
ar kröfur, þar eb hann hefir sjálfur um nokkur
ár haldib frönsku setuliöi í Rómaborg, höfubborg
páfans. Búa nú hvorirtveggju Frakkar og Aust-
urríkismenn lib sitt í ákafa, og má óhætt ætla
cf aÖ þeim slær saman , ab fleiri þjóbir dragist