Norðri - 30.04.1859, Side 6

46
og svo mikiS nmtal var nm á sfSasta þingi, eins
og eignarrjettur hin einstaka e?)a hinna einstöku
væri sá þór í stafni, er ekki mætti snerta þó
landsnauSsyn lægi viS, e?)a Ormurinn yr&i ekki
öí)ruvísi unninn, og svo mundu líka vcrba þungar
mótspyrnur afhcndi hinna harílsnúnu niburskurb-
armanna, sem búnir væru þá aí> útrýma kláfean-
um meb niburskurbi og vildu því ekki taka afe gjöf
hjálp klá&alækna nje klábametöl, en segbu „for-
hertir,“ heilbrigbir þurfa ekki læknisins
vib. Yjer ver'um því ab spá því, at herra Jón
Sigurbsson taki annathvort ekki því boti stjórnar-
innar, ab verba klátakonungur vor, eta verbi ab
minnsta kosti mildur konungur, og ef til vill nibur-
skurbarmabur, þegar hann sjer og heyrir hvaba ár-
angur niburskurbur og lækningar hafa liaft, því víst
mundi Islendingum bregba í brún, ef abþeirsæu
þenna úskason ættjarbar sinnar — svo nefndan
ab fullum maklegleikum —, er þeir 1851 sendu á
konungsfund tii ab vera talsmabur rjettinda sinna,
koma hingab, sendan af hinni dönsku stjórn, til
þess ab þröngva oss meb ntlcndu ofurvaldi gegn
sannfæringu vorri. En þetta mun tíminn allt
leiba í Ijús.
(A b s » n t).
þ>ann 1. marz þ. á. áttu flestir þilskipaeig-
endur og nokkrir skipstjórnarmenn úr Sigiuíiibi
og Fljótum fund meb sjer, til ab koma sjer sam-
an um, meb hverri tilhögun helzt yrbi komib á
ábyrgbarsjóbi fyrir tilfallandi tjóni á þilskipum,
meb ýmsu öbru vibkomandi þilskipa úthaldinu.
Fjellust menn á, ab virba skyldi öll þilskip meb
útbúnabi sínum, hvert vor ábur þau legbi út til
hákarlaveiba, af þremur mönnum sem þar til
væri kosnir af skipseigendum meb atkvæbafjölda;
sýndist mönnum rjettast ab skipta skipunum í
þrjá flokka eptir gæbum, og skyldu síban skipa-
eigendur gjalda af 100 rd. virbi í 1. flokki 3rd.
48 sk., í öbrum flokki 4rd., í þribja flokki 4 rd.
48sk., þab er ab segja af hálfu andvirbi skip-
anna, sem mönnum kom satnan um ab ábyrgj-
ast og endurgjalda ef þau annabhvort farast al-
veg, eba verba fyrir stórkostiegu tjóni; þessum
gjoldum vildu menn safna í einn sjób, hverjum
koma skyldi á vöxtu hiá áreibanlegum manni.
Færi nú svo, ab sjóbnr þessi væri ekki orbinn svo
mikill, á því tímabili þangab til skabi kynni upp á ab
koma, ab hann gæti endurgoidib þann ákvebna
helming skababótanna, þá skuldbundu mcnn sig
til ab lána sjóbnum svo mikib-sern naubsyn kref-
ur til framanskrifabs augnamibs, móti endurgjaldi
síbar úr skipagjaldssjóbnum.
þegar skipin eru nú svo vel útbúin sem þörf
er á og föng eru til, þá verba þau afhent skip-
stjóra til fullkomnustu umsjónar og umhirbingar,
meban þau eru á sjó og þangab til þau verba
sett upp aptur. Tíma þann, á hverjum út skyldi
setja, álitu menn hæfilegast ákvebinn um sumar-
mál, og lok ágústmánabar álitu menn hentust til
uppsetningar í seinasta lagi. 01!um fundarmönn-
um kom saman um, ab naubsyniegt væri ab skip-
stjórar hjeldu dagbækur í svo regiulegu formi
sem hver framast gæti; líka leizt mönnum ab
skipstjórum væri gjört ab skvldu ab halda öllum
sínum hásetnm til hlýbni, góbrar reglu og sibsemi.
Eins og vib hefur gengizt ab undanförnu
þótti mönnum sjálfsagt, ab skipaeigendur hefi'iG
liluti af skipum sínum, auk hins sjöunda hlutur
sem gengur til skipstjóra, einnig var samþykkt,
ab skipseigendur iegbi til naubsynlegt brenni til
skipanna, cn um abrar tiliögur, sem lijer hafa
átt sjer stab, gátu menn ekki komib sjer saman,
fjellust því á, ab þær fyrst um sinn yibiabvera
j likt og ab undanförnu.
þar cb okkur þykir framanskrifab málefni
i yfrib naubsynlegt, viljum vjer bibja ybur, heibr-
abi ritstjóri, ab inntaka þessar greinir í blab yb-
ar Norbra til frekari athugasemda, og væri æski-
legt ef skipaúthaldsmenn kringum Eyjafjörb vildu
eiga fund meb sjer í sama tilliti, gæti þeir þá
komizt ab betri ebur haganlegri grundvallarregl-
um, mundum vjer fúslega abhyilast hinar sömu,
hvab vib vonurn ab fá vitneskju um meb tíma
og tækifæri-
Siglufjarbar vcrzlnnarstab 8. dag »arznriín. 185&.
Einn fundarmaðurinn eptir umboði hinna.
(A b s e n t).
Antoníus Slgatrðatrson1.
1.
þó sýnist sól
í svalann hníga víbir,
blátt hnatta ból
hún björtum geislum prýfir
hinnig vib haf
og hvergi dveiur kyrr.
Meb gcisla glans
‘) Sbr Norbra a. 4, —5. bls 1G.